U nas zapłacisz kartą
Wrażliwość na silikon - Przyczyny, Objawy i Metody Leczenia
Objawy uczulenia na lateks. Ile trwają?
Po raz pierwszy symptomy reakcji uczuleniowej na lateks opisano w 1927 roku. G. Stern zrelacjonowała historię pacjentki dotkniętej pokrzywką oraz tzw. obrzękiem Quinckego twarzy i głośni po tym, jak zastosowano u niej kauczukową płytkę dentystyczną.
Mniej więcej w tym samym czasie A. Grimm opisał przypadek zaostrzenia astmy na skutek wdychania cząstek lateksu zawartych w gruszce do inhalacji oraz gumowym kablu lampy. Prace te nie wzbudziły jednak większego zainteresowania.
Na poważnie naukowcy zajęli się lateksem i jego alergizującymi właściwościami dopiero w latach siedemdziesiątych XX wieku. Zjawisko to stało się wówczas bardzo częste, co uwarunkowane było przez dwa czynniki:
- podniesienie standardów medycznych i upowszechnienie lateksowych rękawiczek ochronnych oraz innych akcesoriów medycznych wykonanych z tego materiału,
- rewolucja seksualna, której następstwem było m.in. umasowienie prezerwatyw, jako środka antykoncepcyjnego,
Zaczęto wówczas analizować przypadki pokrzywki kontaktowej u osób noszących rękawiczki lateksowe. Niedługo potem odnotowano pierwsze wstrząsy anafilaktyczne.
Szczególnie dramatycznie przedstawiały się doniesienia o kilkunastu zgonach na skutek anafilaksji wywołanej kontaktem śluzówki jelita grubego z lateksowymi elementami przyrządów służących do diagnostyki tej części przewodu pokarmowego.
W kolejnych latach zaczęto zwracać uwagę na odczyny alergiczne pojawiające się po styczności ciała z takimi produktami, jak prezerwatywy, smoczki, nadmuchiwane balony czy materace do spania z lateksowym wypełnieniem.
Dziś wiadomo, że objawy uczulenia na lateks najczęściej mają charakter reakcji skórnych, pojawiających się bezpośrednio w miejscu, w którym ciało styka się z alergizującym materiałem. Najczęściej występują one na dłoniach i ustach,a także w okolicach intymnych - na penisie u mężczyzn oraz w pochwie i jej okolicach u kobiet.
Uczulenie na rękach – objawy
Bez względu na czynnik sprawczy alergia na dłoniach ma zawsze podobny przebieg. Uczulenie na rękach ma przeważnie postać drobnych, czerwonych wyprysków, które zlewają się w większe plamy. Niekiedy mogą się pojawić pęcherze wykazujące tendencję do sączenia. Zmianom skórnym towarzyszy zazwyczaj silne swędzenie, pieczenie dłoni i ból. Skóra na rękach staje się wysuszona i pomarszczona. Uczuleniu nierzadko towarzyszy obrzęk. Swędząca wysypka wyzwala u chorych konieczność drapania, które nie łagodzi świądu. Zdarza się, że dodatkowo podrażnia skórę, prowadząc do powstania otarć, uszkodzeń lub piekących owrzodzeń. Stanowią one wrota wnikania do organizmu szkodliwych czynników chorobotwórczych, które zaostrzają stan zapalny. W późniejszym czasie skóra na dłoniach staje się grubsza, zmienia się jej koloryt – jest ciemniejsza, z możliwymi bliznami, wyraźnie zaznaczają się jej naturalne bruzdy. Dla niektórych chorych objawy te stanowią przyczynę dużego dyskomfortu psychicznego.
Przy ustalaniu sposobu terapii konieczne jest przeprowadzenie testów skórnych, które określą, jaki czynnik odpowiada za reakcję alergiczną. Standardowy test zawiera 20 alergenów: niektóre metale, składniki gumy, żywice, leki do stosowania zewnętrznego, konserwanty i substancje zapachowe. Dopiero dokładna identyfikacja alergenu stanowi podstawę do opracowania leczenia. Osoby z alergią na rękach powinny stosować leki antyhistaminowe (cetyryzyna, hydroksyzyna, feksofenadyna, loratadyna). W niektórych przypadkach niezbędne jest podanie leków immunosupresyjnych, które obniżają aktywność układu odpornościowego, a w ostateczności glikokortykosteroidów. Przy zakażeniach wtórnych konieczna jest antybiotykoterapia. Należy ograniczyć ekspozycję na czynnik wyzwalający uczulenie. Warto chronić zmiany skórne specjalistyczną odzieżą. Zastosowanie ma tutaj dermasilk, czyli bielizna i odzież lecznicza z modyfikowanej przędzy jedwabnej.
Domowe leczenie uczulenia na lateks
Domowe leczenie uczulenia na lateks nie polega na piciu ziół i stosowaniu innych babcinych sposobów. Co zatem robić? Istotę postępowania stanowi profilaktyka, która w przypadku alergii zawsze polega na tym samym, a więc na ograniczeniu ekspozycji.
Kluczowe znaczenie ma unikanie kontaktu z lateksem. W tej konkretnej sytuacji jest to stosunkowo proste, a przynajmniej prostsze, aniżeli w przypadku alergenów lotnych czy pokarmowych.
Z gumy lateksowej wykonanych jest niewiele przedmiotów, te zaś, które są używane, można zastąpić wykonanymi z innych materiałów. Dotyczy to choćby prezerwatyw.
Ze względu na swoją wytrzymałość i elastyczność, lateks jest idealnym surowcem do ich produkcji, ale istnieje na rynku asortyment alternatywny - każdy alergik może stosować prezerwatywy wykonane z poliizoprenu, który nie powoduje uczulenia.
Jeśli chodzi o rękawiczki, choć większość z nich wytwarzana jest z lateksu, istnieją również akcesoria medyczne wykonane z materiałów zamiennych, takich jak m.in. polichlorek winylu.
Należy też pamiętać o podstawowych zasadach higieny. Po ściągnięciu rękawic z dłoni czy prezerwatywy z członka, skórę należy umyć łagodnym mydłem z obojętnym pH, po to by usunąć z niej resztki lateksowych białek.