U nas zapłacisz kartą
Objawy Uczulenia na Silikon - Co Należy Wiedzieć?
Bibliografia
- S. Nesterenko, Histamina a niebezpieczne alergeny , tłum. P. Lewiński, Wydawnictwo Vital, Białystok 2019.
- J. Dzieniszewski, M. Jarosz, Alergie pokarmowe , PZWL Wydawnictwo Lekarskie, Warszawa 2005.
- S. Bajowala, Alergie i nietolerancje pokarmowe , tłum. K. Bochenek, Wydawnictwo Vital, Białystok 2020.
Oceń artykuł
Przyczyny powstawania alergii
Alergeny lateksu łączą się z białkami skóry powodując powstanie substancji uczulających, które są zapamiętywane przez układ immunologiczny. Przy następnym kontakcie z alergenem układ odpornościowy rozpoznaje substancję i uznaje ją za niebezpieczną co w konsekwencji powoduje stan zapalny. A objawy mogą wystąpić zaraz po kontakcie z alergenem lub dopiero po jakimś czasie.
Lateks naturalny, inaczej nazywany mleczkiem kauczukowym, jest żywicowym białym sokiem pozyskiwanym z roślin kauczukodajnych. Istnieje wiele gatunków roślin, z których pozyskiwane jest mleczko kauczukowe i należą do nich: odmiany drzewiaste, gdzie otrzymuje się mleczko z kory, a także odmiany krzewiaste i zielne gdzie mleczko występuje w korzeniach i kłączach. Jednak lateks naturalny przede wszystkim uzyskuje się z kauczukowca brazylijskiego ( Hevea brasiliensis ) i jest uprawiany w krajach Azji Południowo-Wschodniej.
Mleczko kauczukowe jest to mieszanina poliizoprenu ( kauczuku ), cukrów, soli, kwasów tłuszczowych, estrów, alkoholi, a także nieduże ilości białek, które to są źródłem alergenów.
Alergeny lateksu znajdują się nie tylko w mleczku kauczukowym, są także w jego przetworach, tj. gumie i kauczuku.
Uczulenie na kiwi – objawy
Reakcja alergiczna po zjedzeniu kiwi może wystąpić natychmiast lub w niedługim czasie (najczęściej po upływie jednej godziny). Pierwsze symptomy, jakie możesz u siebie zaobserwować, występują w obrębie jamy ustnej i gardła. Może być to obrzęk, drętwienie, a niekiedy także i świąd. Często towarzyszy temu dyskomfort w okolicy oczu oraz uszu (świąd i pieczenie).
Kolejna grupa symptomów dotyczy zmian skórnych. Alergia na kiwi objawiać się może pokrzywką i stanami zapalnymi skóry. Wśród dolegliwości ze strony układu oddechowego należy wyróżniać astmę oskrzelową , a w przypadku zaburzeń gastrycznych – zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak ból brzucha, wymioty, biegunka .
Ponieważ białka kiwi należą do grupy silnych alergenów, to po spożyciu owocu (a niekiedy nawet po pocałunku z osobą, która je jadła) może wystąpić wstrząs anafilaktyczny. Do mniej groźnych i rzadkich nieprawidłowych reakcji organizmu na alergen należą też ostre zapalenie trzustki i zespół Kounisa , czyli dławica piersiowa, która może skończyć się zawałem serca.
Co wywołuje uczulenie na kiwi?
Kiwi należy do grupy najbardziej uczulających produktów. W zależności od kraju i badanej populacji plasuje się na trzecim lub piątym miejscu pod względem liczby osób reagujących w sposób niepożądany po zjedzeniu owocu. Znacznie częściej reakcje alergiczne występują u dzieci. Nie oznacza to jednak, że nie należy im podawać owocu w ramach postępowania profilaktycznego. Warto jednak po pierwszym spożyciu dokładnie obserwować malucha, by w razie wystąpienia nieprawidłowości – szybko zareagować.
W kiwi występuje kilkanaście alergenów (białek). To, które z nich będą zawarte w owocu, zależy od jego odmiany. W przypadku najbardziej popularnego zielonego kiwi uczulać może aż dziesięć białek: Act d 1 – Act d 10. Jeśli natomiast sięgniesz po odmianę zieloną Hayward, ryzykujesz nawet anafilaksją.
Nie tylko odmiana owocu decyduje o tym, jak bardzo będzie on uczulający. Znaczenie ma również okres zbioru. Owoce kiwi zebrane we wrześniu są znacznie bezpieczniejsze niż ich odpowiedniki listopadowe.
Uczulenie na rękach – objawy
Bez względu na czynnik sprawczy alergia na dłoniach ma zawsze podobny przebieg. Uczulenie na rękach ma przeważnie postać drobnych, czerwonych wyprysków, które zlewają się w większe plamy. Niekiedy mogą się pojawić pęcherze wykazujące tendencję do sączenia. Zmianom skórnym towarzyszy zazwyczaj silne swędzenie, pieczenie dłoni i ból. Skóra na rękach staje się wysuszona i pomarszczona. Uczuleniu nierzadko towarzyszy obrzęk. Swędząca wysypka wyzwala u chorych konieczność drapania, które nie łagodzi świądu. Zdarza się, że dodatkowo podrażnia skórę, prowadząc do powstania otarć, uszkodzeń lub piekących owrzodzeń. Stanowią one wrota wnikania do organizmu szkodliwych czynników chorobotwórczych, które zaostrzają stan zapalny. W późniejszym czasie skóra na dłoniach staje się grubsza, zmienia się jej koloryt – jest ciemniejsza, z możliwymi bliznami, wyraźnie zaznaczają się jej naturalne bruzdy. Dla niektórych chorych objawy te stanowią przyczynę dużego dyskomfortu psychicznego.
Przy ustalaniu sposobu terapii konieczne jest przeprowadzenie testów skórnych, które określą, jaki czynnik odpowiada za reakcję alergiczną. Standardowy test zawiera 20 alergenów: niektóre metale, składniki gumy, żywice, leki do stosowania zewnętrznego, konserwanty i substancje zapachowe. Dopiero dokładna identyfikacja alergenu stanowi podstawę do opracowania leczenia. Osoby z alergią na rękach powinny stosować leki antyhistaminowe (cetyryzyna, hydroksyzyna, feksofenadyna, loratadyna). W niektórych przypadkach niezbędne jest podanie leków immunosupresyjnych, które obniżają aktywność układu odpornościowego, a w ostateczności glikokortykosteroidów. Przy zakażeniach wtórnych konieczna jest antybiotykoterapia. Należy ograniczyć ekspozycję na czynnik wyzwalający uczulenie. Warto chronić zmiany skórne specjalistyczną odzieżą. Zastosowanie ma tutaj dermasilk, czyli bielizna i odzież lecznicza z modyfikowanej przędzy jedwabnej.
