U nas zapłacisz kartą
Objawy Uczulenia na Silikon - Co Należy Wiedzieć?
Alergia na lateks - leczenie
Jedynym sposobem leczenia alergii na lateks jest całkowite wyeliminowanie go ze środowiska chorego. Nie stwierdzono skuteczności leków przeciwalergicznych w kontrolowaniu uczulenia. Niekiedy stosuje się też immunoterapię, ale ma ona charakter doświadczalny i nie jest standardowo stosowaną procedura.
Osoby, które pracują w służbie zdrowia, powinny wybierać rękawiczki ochronne poliwinylowe, winylowe i nitrylowe i korzystać ze sprzętu medycznego, który nie zawiera domieszki lateksu.
U wszystkich dzieci z POR i tych potencjalnie wymagających wielokrotnych interwencji chirurgicznych unikać narażenia na lateks od urodzenia (prewencja pierwotna). A planowe zabiegi operacyjne przeprowadzać przed pacjentami z innych grup.
Jeśli objawy uczulenia pojawiają się przy zastosowaniu prezerwatywy lateksowej, należy zmienić ją prezerwatywy z silikonu lub poliuretanu, które są produktami hypoalergicznymi.
Ważne jest także pamiętanie o pokarmach, które wchodzą z lateksem w reakcje krzyżowe i o konieczności wyeliminowania ich z diety.
Co wywołuje alergię na dłoniach?
Alergia na dłoniach może być wywołana przez szereg czynników. W większości przypadków objawy uczulenia nasilają się w momencie bezpośredniego kontaktu skóry z alergenem. Wówczas mówi się o alergii kontaktowej na dłoniach. Występuje ona częściej u kobiet niż u mężczyzn, a zachorowalność wzrasta z wiekiem u obu płci. Wyprysk kontaktowy może być wywołany przez kosmetyki, proszek do prania i inne środki czystości, gumę, środki zapachowe, leki do stosowania miejscowego, metale jak nikiel, chrom i kobalt (obecne zwłaszcza w biżuterii, okularach i suwakach), środki odkażające, benzynę, olej napędowy i formaldehyd (zawarty w odzieży i lakierach do paznokci).
Pierwszy kontakt z alergenem nie wywołuje objawów skórnych. Najpierw musi wytworzyć się stan nadwrażliwości na daną substancję. Przy ponownym zetknięciu z alergenem uruchamia się reakcja uczulonego układu odpornościowego i dochodzi do wyprysku alergicznego. Zmiany rozwijają się zwykle w ciągu 24–48 godzin po ekspozycji na czynnik uczulający. Początkowo obejmują jedynie obszar bezpośrednio eksponowanej skóry, ale później wykazują tendencję do rozprzestrzeniania się.
Zdarza się, że czynnik wyzwalający alergię występuje w środowisku pracy chorego. Grupami zawodowymi w największym stopniu narażonymi na uczulenie na skórze są: fryzjerzy, personel sprzątający, pracownicy ochrony zdrowia, kucharze oraz pracownicy sektora budowlanego i obróbki metali.
Alergia na lateks – osoby najbardziej narażone
Alergia na lateks może pojawić się u każdej osoby, która miała kontakt z substancją uczulającą. Jednak najczęściej dotyczy pracowników służby zdrowia, ponieważ mają częsty kontakt z tym alergenem.
Najczęściej uczulają rękawiczki jednorazowe, ponieważ wykonane są z lateksu. Ponadto osoby, które pracują w służbie zdrowia mają także kontakt z innymi produktami czy elementami gumowymi sprzętu medycznego, które zawierają w swoim składzie domieszkę lateksu.
Oprócz rękawiczek lateksowych mogą także uczulać:
- nici,
- cewniki,
- dreny,
- wenflony,
- sondy pokarmowe,
- maski chirurgiczne,
- opaski uciskowe,
- korki do fiolek,
- rurki respiratora,
- maski do inhalacji,
- bandaże elastyczne,
- inne części gumowe w narzędziach medycznych.
Narażeni są także pacjenci hospitalizowani, którzy mają częsty kontakt z tym alergenem, zwłaszcza osoby z rozszczepem kręgosłupa.
Każda dawka alergenu nawet ta najmniejsza spowoduje wystąpienie reakcji alergicznej u osób, które są uczulone na lateks.
Jak zdiagnozować alergię na kiwi?
Zastanawiasz się, czy masz alergię na kiwi? Uczulenie może zdiagnozować lekarz alergolog na podstawie zleconych do wykonania testów. Przy diagnozowaniu alergii na kiwi wykonuje się m.in. testy skórne punktowe. Wykorzystuje się w nich alergeny niepoddawane wcześniej obróbkom, które mogłyby je osłabić immunologicznie.
Innym sposobem diagnozowania uczulenia na kiwi jest test płatkowy , którego czułość wynosi około 61%. Na plastry lekarz nakłada wybrane alergeny i przykleja do skóry (najczęściej na plecach). Analiza zmian jest wykonywana przez specjalistę najpierw po upływie 48 godzin, a potem po 72 i 96 godzinach. Ocena trwa więc kilka dni. W tym czasie należy unikać moczenia miejsca przyklejenia plastra, a także powstrzymać się od intensywnego wysiłku fizycznego czy korzystania z sauny. Niestosowanie się do tych zaleceń może zafałszować wynik.
Choć testy skórne są podstawą diagnostyki alergii, to nie zawsze mogą być wykonane. Ma to miejsce na przykład wówczas, gdy nie jest możliwe przerwanie stosowania leków antyhistaminowych. Wówczas lekarz może zalecić zrobienie testu serologicznego . Po pobraniu krwi wykrywane są krążące w niej wolne przeciwciała IgE. Zwykle wykonuje się tzw. panele alergiczne, które pozwalają zbadać obecność aż kilkunastu alergenów podczas analizy jednej próbki krwi.
