U nas zapłacisz kartą
Uczulenie na stopach - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Zmiany skórne a choroby
Można wyróżnić trzy podstawowe przyczyny zmian skórnych na nogach i stopach: alergiczne, chorobowe (miejscowe lub ogólnoustrojowe) oraz uszkodzenia mechaniczne. Pojawienie się czerwonych kropek na piszczelach i łydkach najczęściej jest spowodowane nieprawidłową depilacją. Brak odpowiedniej pielęgnacji nóg przed i po zabiegu oraz używanie zanieczyszczonej lub stępionej maszynki prowadzą do powstawania mikrokrwiaków. Można się ich pozbyć po jakimś czasie, jeżeli będziemy stosować odpowiednie kosmetyki do depilacji i dbać o higienę w czasie zabiegu.
Czerwone plamy na stopach zwykle należą do objawów wywołanych chorobami miejscowymi lub zaburzeniami metabolizmu. Przyczyną czerwonych wykwitów, połączonych z opuchlizną i swędzącymi obszarami w okolicy palców jest rozwijająca się grzybica. Jeżeli jednak zauważyliśmy rozprzestrzenianie czerwonych plam na nogach, to może być też tzw. stopa cukrzycowa. Zaniedbanie objawów może prowadzić nawet do amputacji kończyny, dlatego warto się przebadać i zacząć leczenie cukrzycy.
Inną przyczyną zaczerwienienia w okolicach palców u stopy mogą być miejscowe stany zapalne, również wywołane otarciami. Najlepiej zadbać o higienę i wygodę stóp. Jeżeli przyczyną są stany reumatoidalne, to trzeba się skupić na leczeniu i łagodzeniu objawów reumatyzmu.
Wiele schorzeń objawia się raczej czerwonymi plamami na nogach. W przypadku zaburzeń krążenia są to czerwone i sine plamy nad kostkami i w okolicach podudzia. Zaawansowane zaburzenia układu krążenia mogą prowadzić do krwistych plam na nogach. Są to wybroczyny, czyli drobne miejscowe wylewy. Mogą mieć postać kropek lub plamek. Szczególnie niebezpieczne są czerwone plamy na udach.
Przyczyną wykwitów może być również atopowe zapalenie skóry. Najczęściej objawia się swędzącymi zmianami skórnymi, przede wszystkim w postaci błyszczących plam, kropek i rogowaciejącego naskórka. Rzadko występuje wyłącznie na nogach, dlatego łatwo odróżnić je od plam innego rodzaju.
Wysypka na stopach u dziecka. Jakie mogą być jej przyczyny?
Wysypka na skórze dziecka może się pojawić z różnych powodów. Przyjmuje rozmaite formy – krostek, grudek lub czerwonych plamek. Nie każda wysypka świadczy o poważnym schorzeniu, ale nigdy nie można jej ignorować – zawsze istnieje prawdopodobieństwo, że jest objawem poważniejszej choroby. Kiedy zauważymy niepokojące znamiona u dziecka, powinniśmy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Co może oznaczać wysypka na stopach u dziecka?
- Wysypka to jeden z częstszych objawów chorobowych występujących u dzieci.
- Krostki i plamki na stopach dziecka mogą mieć różne przyczyny, m.in. infekcje wirusowe, grzybicze czy bakteryjne lub być oznaką uczulenia.
- Nie wolno lekceważyć wysypki na stopach u dziecka, ponieważ może świadczyć o rozwijającej się poważniejszej chorobie. Każdorazowo po pojawieniu się niepokojących krostek lub plam powinniśmy skonsultować się z lekarzem.
Uczulenie na słońce - objawy alergii na słońce
Fotodermatoza idiopatyczna objawia się swędzącymi, czerwonymi i małymi bąblami. Pojawiają się one już po kilku minutach od kontaktu skóry ze słońcem i tylko na tych częściach ciała, które zostały wystawione na działanie promieniowania UV.
W przypadku odczynów fototoksycznych objawy przypominają oparzenie słoneczne (rumień, obrzęk, pęcherze, którym towarzyszą pieczenie i świąd).
Pojawiają się one po kilku minutach lub kilku godzinach od kontaktu ze szkodliwą substancją i słońcem i ograniczają się do miejsc odsłoniętych na jego działanie. W przypadku odczynów fototoksycznych nadwrażliwość na słońce jest czasowa i mija po odstawieniu szkodliwego czynnika.
W przypadku reakcji fotoalergicznej, w wyniku działania substancji fotoalergizujących i promieniowania słonecznego, dochodzi do powstania zmian określanych jako fotoalergiczny wyprysk kontaktowy.
Są to pierzące i/lub swędzące wypryski i grudki, które pojawiają się mniej więcej po 24-48 godzinach od opalania i rozprzestrzeniają się poza obręb miejsc, które były wystawione na działanie światła słonecznego.
Uczulenie na słońce - leczenie alergii na słońce
Leczenie alergii słonecznej jest konieczne. W przeciwnym razie może dojść do kolejnych i coraz silniejszych ataków.
Najlepszą metodą byłoby całkowite wyeliminowanie promieniowania słonecznego. Niestety, jest to niemożliwe.
Dlatego w przypadku pojawienia się objawów uczulenia na słońce należy udać się do dermatologa, by ustalić schemat terapii. Do czasu wizyty lekarskiej należy smarować podrażnione miejsca maścią zawierającą cynk (ma działanie osuszające), a jeżeli skóra się łuszczy – preparatami po opalaniu, które ją nawilżą.
W przypadku reakcji fototoksycznej lub fotoalergicznej należy wyeliminować szkodliwy czynnik. Ponadto pomocne może się okazać stosowanie leków, zawierających np. klemastynę lub ogólnie dostępnego bez recepty wapna.
Dobre efekty daje także fotochemioterapia (naświetlanie skóry promieniowaniem o odpowiedniej długości fal).
W przypadku wielopostaciowych osutek świetlnych lub pokrzywki świetlnej stosuje się środki przeciwmalaryczne lub beta-karoten, które, podawane przez wiele miesięcy, mogą być skuteczne.
Przeczytaj również:
Sprawdź, na co masz alergię: zrób test
Spróbuj zaobserwować, jak twoja skóra reaguje na kontakt z różnymi substancjami. Jeżeli zmiany pojawiły się na twarzy i po odstawieniu nowego kremu znikną, pewnie jesteś uczulona na jeden ze składników kosmetyku. Jeśli swędzące krostki tworzą się na stopach, odkąd nosisz wełniane skarpetki, prawdopodobnie sprawcą uczulenia jest wełna. Jeżeli będziesz unikać kontaktu z alergenem, w ciągu kilku dni wypryski zagoją się i znikną bez śladu. Ale wytropienie sprawcy nie zawsze jest proste, bo wypryski kontaktowe często pojawiają się z opóźnieniem. Gdy wystąpi swędząca wysypka, trudno ją powiązać np. z używanym od pewnego czasu płynem do kąpieli albo spinką do włosów. Jest to tym bardziej skomplikowane, że uczulić mogą nas też np. papier, czarna bluzka, buty, zabawka, a nawet powietrze. Jeśli wypryski nie chcą się goić, nawracają albo podejrzewamy uczulenie na jakąś substancję, trzeba zgłosić się do dermatologa. Doświadczony specjalista postawi diagnozę na podstawie wywiadu i oględzin. Może też zalecić tzw. testy płatkowe. Należy wykonać je w okresie remisji choroby – uzyskiwane w czasie zaostrzenia dolegliwości dają wynik fałszywie dodatni, związany z nadwrażliwością skóry na bodźce drażniące, a nie z alergią. Badanie polega na umieszczeniu na skórze (zwykle na plecach) pod specjalnym opatrunkiem podejrzanych substancji. Po 72 godzinach sprawdza się, czy pojawiła się reakcja zapalna. Standardowy test zawiera 20 alergenów: niektóre metale, składniki gumy, żywice, leki do stosowania zewnętrznego, konserwanty, substancje zapachowe. Ale można je modyfikować. Są nawet testy dla poszczególnych grup zawodowych, np. drukarzy.
Najlepszym lekiem jest unikanie substancji uczulającej lub drażniącej. Im dłużej skóra ma kontakt z alergenem, tym trudniej wyleczyć chorobę. Miejscowo stosuje się preparaty steroidowe (z przepisu lekarza). Postać leku zależy od rodzaju i lokalizacji wyprysku. Na sączące się rany wskazane są środki w aerozolu, mleczka i kremy. W przypadku rogowacenia i łuszczenia się skóry najlepsze są maści. Jeśli zmiany występują na głowie, lekarz wybiera preparaty płynne. Jeżeli dołączyło się zakażenie bakteryjne, potrzebne są też leki odkażające, a nawet antybiotyki. Często terapię wspomaga się doustnymi lekami antyalergicznymi (Allertec, Alerzina, Lirra Gem, Zyrtec, Claritine) oraz preparatami działającymi miejscowo (Soventol, Flexiderm). Warto też stosować środki pielęgnacyjne do skóry wrażliwej (Linoderm Omega, Unibasis, Der-Med).
