U nas zapłacisz kartą
Włoskowate zapalenie skóry - Objawy, Przyczyny i Metody Leczenia
Zapalenie mieszków włosowych - leczenie, przyczyny i objawy
Zapalenie mieszka włosowego to choroba, która cechuje się obecnością bakteryjnego zakażenia powierzchownych warstw skóry. Objawia się głównie: drobnymi pęcherzykami na skórze z ropną wydzieliną, czerwoną obwódką oraz niekiedy pojedynczym włosem na szczycie zmiany. Poznaj przyczyny, objawy oraz metody leczenia zapalenia mieszka włosowego.
- Mieszek włosowy - budowa
- Zapalenie mieszka włosowego - kogo dotyka?
- Zapalenie mieszka włosowego - przyczyny
- Upośledzenie funkcjonowania układu odpornościowego - schorzenia
- Zapalenie mieszka włosowego - objawy
- Zapalenie mieszka włosowego - zapobieganie
- Zapalenie mieszka włosowego - diagnostyka
- Zapalenie mieszka włosowego - badania
- Zapalenie mieszka włosowego - leczenie
- Zapalenie mieszka włosowego - domowe sposoby leczenia
- Zapalenie mieszka włosowego - zapobieganie nawrotom choroby
- Zapalenie mieszka włosowego - najczęściej zadawane pytania
Zapalenie mieszka włosowego jest schorzeniem rozwijającym się w wyniku zakażenia bakteryjnego powierzchownych warstw skóry. Uwidacznia się jako pojedyncza lub mnoga, niewielkich rozmiarów krosta (pęcherzyk wypełniony ropną wydzieliną) o żywoczerwonej, zapalnej podstawie, zlokalizowana w obrębie skóry owłosionej. Wykwity mogą umiejscawiać się praktycznie wszędzie, najbardziej typową lokalizacją są kończyny dolne, tułów (głównie plecy i kark) oraz twarz, zajęta częściej u mężczyzn.
Co to są naczynia włosowate?
- tętniczo-tętniczych – tzw. sieci dziwne, które łączą dwie tętnice, zlokalizowane są w ciałkach nerkowych,
- tętniczo-żylnych – to najczęściej spotykane sieci w organizmie człowieka, ich początkiem są zakończenia tętnicy, a końcem żyły,
- żylno-żylnych – tzw. układy wrotne, które łączą dwie żyły, tworzą przede wszystkim układ wrotny wątroby.
Naczynia włosowate wyróżniają się prostą budową. Zbudowane są ze śródbłonka, czyli wysoce wyspecjalizowanej wyściółki utworzonej z jednej warstwy płaskich komórek o niewielkim jądrze. Otaczają ją blaszki podstawne. Od zewnątrz do naczyń włosowatych przylegają rozmieszczone nieregularnie perycyty, czyli komórki charakteryzujące się silnymi własnościami kurczliwymi. Naczynia włosowate osiągają średnicę od 7 do 15 μm. Są dostrzegalne jedynie pod mikroskopem.
Zobacz także, z czego składa się krew:
Zobacz film: Składniki krwi i ich funkcje. Źródło: Getty Images / iStock
Klasyfikacja naczyń włosowatych przedstawia się następująco:
- typ 1, czyli naczynia o ścianie ciągłej – zawierają śródbłonek ciągły, nieposiadający okienek i przerw, który spoczywa na ciągłej błonie podstawnej, najbardziej pospolity typ naczyń włosowatych, wykazują selektywną przepuszczalność, kontrolowaną przez ciągłą warstwę komórek śródbłonka, znajdują się np. w tkance łącznej czy gruczołach wydzielania zewnętrznego, biorą udział w tworzeniu bariery krew – mózg.
- typ 2, czyli naczynia o ścianie okienkowej – charakteryzują się obecnością małych okienek w ścianie śródbłonka, które przesłonięte są przeponką, mają dużą przepuszczalność dla substancji wysokocząsteczkowych, występują w miejscu zachodzenia szybkiej wymiany substancji między tkanką a krwią, m.in. w nerkach czy jelicie,
- typ 3, czyli naczynia zatokowe o ścianie nieciągłej – śródbłonek zbudowany jest z komórek o licznych otworach i z przerwami między komórkami, występują w wątrobie, śledzionie czy szpiku kostnym, blaszka podstawna może być nieciągła lub nieobecna, pozwalają swobodnie przechodzić przez ścianę wszystkim substancjom.
Zapalenie mieszka włosowego - badania
Podstawowe badanie fizykalne, składające się z oglądania i palpacji (badanie dotykiem) jest zwykle wystarczające do postawienia diagnozy. W razie wątpliwości, głównie dotyczących czynnika sprawczego, należy pobrać wymaz ze zmiany. Preparat bezpośredni oglądany pod mikroskopem po wcześniejszym wybarwieniu pozwala uwidocznić obecność bakterii w postaci charakterystycznych fioletowych ziarenek skupionych w większych grupach. Po pobraniu wymazu należy również założyć hodowlę na specjalnych pożywkach bakteryjnych. Umożliwia ona określenie wrażliwości danego szczepu na dostępne na rynku antybiotyki, tym samym zwiększa skuteczność terapii.
Przydatne jest również wykonanie morfologii krwi z rozmazem (leukocytoza z dominacją granulocytów obojętnochłonnych), OB (wzrost), CRP (wzrost).
Co należy robić po zakończeniu leczenia zapalenia mieszków włosowych?
W przypadku zapalenia mieszków włosowych pojawiającego się po goleniu włosów wskazane jest odkażanie przyrządów do golenia i niestosowanie maszynki elektrycznej. Zaleca się używanie maszynek jednorazowych czy rozważenie laserowego usunięcia zbędnego owłosienia.
Należy zachować odpowiednią higienę, unikać noszenia zbyt ciasnych ubrań, stosować jednorazowe maszynki do golenia. Warto pamiętać o utrzymaniu prawidłowej masy ciała i kontroli stężenia glukozy we krwi.
Zobacz także
Diagnostyka zakażeń grzybiczych Zakres chorób grzybiczych jest bardzo szeroki: od zakażeń powierzchownych skóry i błon śluzowych, do zakażeń inwazyjnych związanych z zajęciem narządów wewnętrznych. Szybkie rozpoznanie grzybicy inwazyjnej wymaga ostrożności i oceny czynników ryzyka, które mogą predysponować do tego rodzaju zakażeń.
Choroby włosów Wypadanie włosów może być objawem różnych chorób. Oprócz utraty nadmiernej liczby włosów, włosy mogą stać się suche, cienkie, pozbawione blasku i matowe. Utrata włosów może być efektem przebytej choroby, stresu, niedokrwistości z niedoboru żelaza, nieodpowiedniej diety, przyjmowania niektórych leków (np. cytostatyków, leków immunosupresyjnych, witaminy A, β-blokerów). Do nadmiernego wypadania włosów przyczynia się także nieprawidłowa pielęgnacja – m.in. niewłaściwe czesanie i szczotkowanie włosów, prostowanie włosów, trwała ondulacja. Prawidłowo dziennie dochodzi do utraty 60–100 włosów.
Wybrane treści dla Ciebie
Łupież liszajowaty Nazwa łupież liszajowaty dotyczy dwóch spokrewnionych ze sobą jednostek chorobowych – łupieżu liszajowatego ospopodobnego ostrego i łupieżu liszajowatego przewlekłego. Pierwsza z nich nazywana jest w skrócie PLEVA. W stosunku do drugiej stosuje się skrót PLC.
Zapalenie mieszków włosowych na nogach
Jednym z obszarów najczęściej dotkniętych zapaleniem mieszków włosowych są nogi. Schorzenie pojawia się głównie na skutek golenia tego obszaru za pomocą maszynki lub depilatora . Może powstać, gdy stosujemy złą technikę golenia – wówczas włoski zaczynają wrastać w skórę nóg. Częstą przyczyną jest także nieodpowiednia higiena przyrządów do depilacji. Należy pamiętać o ich regularnym czyszczeniu i wymianie. Pozostawiając wilgotną maszynkę po goleniu w łazience, tworzymy idealne środowisko do rozwoju drobnoustrojów na jej ostrzach.
Dbając o przyrządy używane do golenia nóg, jesteśmy w stanie zapobiec rozwojowi zapalenia mieszków włosowych.
W ramach profilaktyki warto wdrożyć poniższe zasady:
- Włoski na nogach usuwaj zgodnie z ich kierunkiem wzrostu.
- Nie stosuj depilatora lub maszynki, gdy twoja skóra jest podrażniona.
- Jeśli jeden sposób depilacji doprowadza do powstawania stanów zapalnych, wypróbuj inną metodę (np. woskowanie),
- Pamiętaj, że jednorazową maszynkę do golenia powinno się używać wyłącznie jeden raz.
- Po depilacji umyj skórę nóg za pomocą antybakteryjnego mydła.
- Unikaj noszenia obcisłych i nieoddychających ubrań.
- Nie stosuj kosmetyków zatykających pory.
- Po każdej aktywności fizycznej pierz swoje ubrania [1-3].
