U nas zapłacisz kartą
"Witamina B - Skuteczny Środek na Walkę z Pryszczami"
Przyczyny powstawania pryszczy na plecach
Istnieje wiele czynników, które powodują powstawanie pryszczy na plecach. Są to m.in. hormony, które odpowiadają za zwiększone wydzielanie sebum. Istotnym czynnikiem są także predyspozycje genetyczne. Bardzo często pacjenci borykający się z problemem pryszczy mają w rodzinie osoby, które przechodziły przez to samo. Kolejną przyczyną ich powstawania może być brak odpowiedniej higieny, co powoduje zaleganie na skórze łoju i zrogowaciałego naskórka. Również nieumiejętnie dobrane kosmetyki, stosowane w codziennej pielęgnacji mogą powodować powstawanie wyprysków i krost. Wysyp pryszczy może być także ściśle powiązany z cyklem miesięcznym kobiety i nasilać się tuż przed miesiączką. Stres i związane z tym nadmierne pocenie się, a także palenie papierosów może także indukować pojawienie się pryszczy.
Niejednokrotnie zdarza się, że domowe metody leczenia wyprysków na plecach nie są skuteczne. W takiej sytuacji należy udać się po pomoc do dermatologa, ponieważ najprawdopodobniej konieczne będzie włączenie leczenia farmakologicznego. Do wyboru jest kilka grup leków, pomagających w walce z wypryskami na plecach. Zwykle kurację zaczyna się od preparatów działających miejscowo - w formie maści, kremów czy płynów do przemywania. Jeśli ich stosowanie nie przynosi pożądanego rezultatu, lekarz może się zdecydować na przepisanie pacjentowi leków działających ogólnoustrojowo. Najczęściej w takiej terapii stosuje się doustne antybiotyki: tetracyklinę, doksycyklinę lub erytromycynę bądź retinoidy, czyli pochodne witaminy A. Poprawa stanu skóry na plecach u pań może pojawić się na skutek stosowania doustnej antykoncepcji hormonalnej, a to dlatego, że hamuje tworzenie androgenów przez jajniki, co z kolei ogranicza tworzenie sebum przez gruczoły łojowe. Wśród preparatów stosowanych na pryszcze na plecach znaleźć można także witaminy, które działają przeciwłojotokowo takie jak: witamina PP, witamina C i witamina B2. W przypadku leczenia wyprysków na plecach trzeba być cierpliwym - należy pamiętać o tym, że leczenie powinno trwać około 6 miesięcy.
Domowe sposoby na opryszczkę
Febra na ustach – z czego się bierze?
Opryszczka najczęściej wynika z nawet niewielkiego osłabienia organizmu i spadku jego odporności. Może być spowodowana wieloma czynnikami, jak:
- niedospanie,
- stres,
- złe odżywianie się,
- przeziębienie,
- miesiączka.
Opryszczkę na ustach częściej można też zaobserwować u kobiet w ciąży. Na samym początku objawia się ona jako swędzące, uporczywie zaczerwienienie, natomiast po 2 dniach pęcherzyki zaczynają wypełniać się… płynem. Następnie pękają i powstają w tych miejscach trudno gojące się, bolesne rany. Na tę dolegliwość pomagają skutecznie tabletki (jak Aspiryna), ale też domowe sposoby na opryszczkę. Pamiętaj jednak, że żaden ze sposobów nie będzie w stanie całkowicie wyeliminować wirusa z organizmu. A może zainteresuje cię także ten artykuł z domowymi sposobami na zgagę?
Opryszczka na wardze - sposób pierwszy: odpowiednia dieta
Ogrocha najczęściej wywoływana jest przez złą dietę – zatem warto rozpocząć walkę z opryszczką właśnie poprzez zmianę nawyków żywieniowych. Ogranicz zatem spożycie:
- czekolady,
- kokosów,
- orzechów,
- żelatyny,
- odżywek proteinowych,
- innych suplementów diety.
Jeżeli jednak nie możesz z jakiegoś powodu wykluczyć ich z diety, śmiało spożywaj zamiast nich inne produkty pokarmowe, jakie zawierają… lizynę. Wśród nich można wyróżnić chociażby:
- jajka,
- kiełki zbóż,
- warzywa i owoce,
- drób,
- nabiał,
- produkty pełnoziarniste,
- owoce morza.
Warto zadbać również o to, aby spożywać możliwie dużo warzyw w surowej postaci – to właśnie one najlepiej wchłaniają się do organizmu i sprawiają, że febra na ustach nie sprawia kłopotów. Mało tego, warzywa pozytywnie wpływają na wygląd cery, zatem naprawdę warto włączyć je do codziennej diety. Sprawdź także ten artykuł o domowych sposobach na kaca.
Androgeny i trądzik młodzieńczy
Typowym przypadkiem potwierdzającym tę teorię są witaminy z grupy B. Zauważcie, że tu bardzo często występują odmienne opinie. Jednym pomagają na trądzik, a innym szkodzą. Przyjrzyjmy się temu w odniesieniu do najczęściej występującej formy trądziku – trądziku młodzieńczego. Popularna teza głosi, że jest on wynikiem nadmiaru hormonów androgennych. Zwłaszcza testosteronu i DHT. Faktycznie w wieku lat kilkunastu nasila się produkcja w organizmie tych hormonów, co powoduje szereg przemian fizjologicznych. Nawet organizmy dorastających dziewcząt produkują więcej androgenów, choć nie tyle co chłopców. Tu należy szukać przyczyn występowania trądziku młodzieńczego także u dziewcząt i kobiet. Testosteron jest im także potrzebny, choć w mniejszych ilościach. Jego nadmiar może wywołać poważne zaburzenia.
Wini się go nie tylko za trądzik, ale także za łysienie. Kiedyś nawet próbowano terapii poprzez obniżanie poziomu testosteronu, co rzecz jasna ujemnie odbijało się na potencji. Dziś już raczej jest to metoda zarzucona. Musimy jednak zrozumieć, że problemem nie jest wysoki poziom testosteronu. Generalnie do pewnego poziomu im więcej androgenów, tym dla mężczyzny lepiej. Jest zdrowszy, sprawniejszy no i bardziej zaradny w sypialni. Martwić się należy dopiero przy bardzo wysokim stężeniu, bo to może oznaczać kłopoty z prostatą. Nie wszyscy mężczyźni przechodzą w młodości trądzik. Nie wszyscy też w późniejszych latach łysieją. Czy oznacza to, że ci bez takich problemów mają mniej testosteronu lub jego pochodnej, silnego androgenu – DHT? Niekoniecznie. Chodzi o wrażliwość na te hormony, o to przez jaki rodzaj receptorów komórkowych są wychwytywane i jaki jest skład produkowanego łoju. Na to ostatnie duży wpływ na dieta. Jeśli znajdą się w niej nienasycone kwasy tłuszczowe, skóra jest lepiej chroniona w przypadku wystąpienia łojotoku. Upraszczając sprawę, kwasy tłuszczowe nasycone zwiększają poziom testosteronu, a nienasycone go zmniejszają (zwłaszcza te z grupy omega 6). Kwasy nienasycone zmieniają nieco skład łoju i jest on mniej szkodliwy dla skóry.