U nas zapłacisz kartą
Wrzody i pryszcze - Walka i leczenie
Pryszcze na pośladkach: dlaczego powstają i jak się ich pozbyć?
Pryszcze na pośladkach to dla wielu osób ważny problem skórny, o którym rzadko się mówi. Wszystko przez to, że o pryszczach na pośladkach wspominać się wstydzimy. Warto jednak pamiętać, że z wypryskami w tym miejscu, podobnie jak wtedy, gdy pojawiają się na twarzy czy dekolcie, można walczyć skutecznie. Poznaj przyczyny powstawania pryszczy na pośladkach oraz dowiedz się, jak doprowadzić do ich zniknięcia!
Spis treści
Pryszcze na pośladkach mogą mieć różną przyczynę wystąpienia, jednak bez względu na nią każdy wolałby ich jednak nie mieć - oprócz kształtu pupy i cellulitu to kolejne zmartwienie związane z wyglądem tylnej części ciała. Choć rzadko o nich mówimy, szukamy sposobów, jak się pryszczy na pośladkach pozbyć. Dla wielu osób wypryski są bowiem powodem rezygnacji z basenu, ćwiczeń na siłowni czy nawet lekcji wf-u, w niektórych przypadkach pryszcze mogą też być bolesne, co prowadzi do kolejnego dyskomfortu. Aby wiedzieć, jak poradzić sobie z wypryskami na pośladkach, należy najpierw poznać przyczynę ich wystąpienia.
Pryszczyca – przyczyny
Najczęstszą przyczyną wystąpienia pryszczycy jest zakażenie coxsackievirusem A16. Coxsackievirus należy do grupy wirusów nazwanych nonpolio enteroviruses. Inne rodzaje enterowirusów powodują czasem pryszczycę. Doustnie spożycie jest głównym źródłem zakażeń wirusem koksu skazańca i pryszczycą. Choroba rozprzestrzenia się poprzez kontakty między osoby a osobą zarażoną w skutek:
- Wydzieliny nosa lub gardła.
- Ślina
- Mocz
- Stolec
- Drogą kropelkową w czasie kaszlu lub kichania
Pryszczyca jest najczęstsza u dzieci w placówkach opieki nad dziećmi z powodu częstych zmian pieluszki i treningu na nocnik, a ponieważ małe dzieci często wkładają dłonie do ust. Chociaż dziecko jest najbardziej zakaźne z powodu pryszczycy w ciągu pierwszego tygodnia choroby, wirus może pozostać w ciele przez kilka tygodni po wygaśnięciu oznak i objawów. To oznacza, że dziecko nadal może zarazić innych. Niektórzy ludzie, zwłaszcza dorośli, mogą przenosić wirusa bez objawów choroby.
Objawy pryszczycy
W niektórych przypadkach nie ma objawów lub są one bardzo łagodne. Rodzice mogą zarażać się od swoich dzieci, a nawet tego nie zauważyć.
Pryszczyca może powodować wszystkie poniższe objawy lub tylko niektóre z nich.
- Gorączka
- Ból gardła
- Poczucie złego samopoczucia
- Bolesne, czerwone, blistrowe zmiany na języku, dziąseł i w policzkach
- Czerwona wysypka, bez swędzenia, ale czasami z pęcherzami, na dłoniach, podeszwach, a czasem pośladkach
- Drażliwość u niemowląt i małych dzieci
- Utrata apetytu.
Zwykły okres od początkowego zakażenia do wystąpienia objawów (okres inkubacji) wynosi od trzech do sześciu dni. Gorączka jest często pierwszą oznaką pryszczycy, a następnie ból gardła, a czasami słaby apetyt i złe samopoczucie. Jeden lub dwa dni po gorączce pojawiają się bolesne rany w ustach lub gardle. Wystąpienie wysypki na dłoniach i stopach oraz ewentualnie pośladków może nastąpić w ciągu jednego lub dwóch dni.
Pryszczyca jest zwykle łagodną chorobą powodującą zaledwie kilka dni gorączki i stosunkowo łagodne objawy przedmiotowe i podmiotowe. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli obrzęki jamy ustnej lub ból gardła uniemożliwiają dziecku picie płynów. Nie można podawać dziecku kwaśnych lub pikantnych potraw i napojów, takich jak salsa lub sok pomarańczowy. Te pokarmy mogą powodować bolesne obrzęki jamy ustnej.
Czym leczyć krosty na skórze głowy?
Na krosty na skórze głowy stosuje się przede wszystkim leki i preparaty mające na celu zwalczanie lub łagodzenie pierwotnych przyczyn wystąpienia wykwitów, np. maść z antybiotykiem.
Nie leczy się zatem krost jako takich, lecz zakażenie gronkowcem czy krętkiem bladym, łuszczycę, łupież etc.
Typowy szampon na krosty na głowie nie istnieje, można co najwyżej używać kosmetyków ułatwiających oczyszczanie i złuszczanie, hamujących łojotok czy zapobiegających wypadaniu włosów.
Nie należy jednak wybierać ich na chybił trafił, lecz kierując się wskazaniem lekarza. Jeśli chodzi o profesjonalną terapię - przykładowo, figówkę leczy się antybiotykami przyjmowanymi ogólnoustrojowo lub miejscowo, wśród których można wymienić takie substancje jak:
Do tego w użyciu jest gencjana (fiolet goryczki), którą smaruje się powierzchnię głowy. Z kolei w przypadku łuszczycy zastosowanie znajdują w pierwszej kolejności środki o działaniu keratolitycznym, a więc ułatwiającym złuszczanie się zrogowaciałych komórek naskórka.
Należą do nich:
- kwas salicylowy,
- kwas mlekowy,
- mocznik.
Dodatkowo w terapii stosuje się słabe glikokortykosteroidy, takie jak hydrokortyzon, a także typowe leki na łuszczycę, w tym pochodne witaminy A i D oraz inhibitory kalcyneuryny.
Domowe sposoby na krosty na głowie tak naprawdę nie istnieją. Jeśli przyczyną wyprysków jest choroba, lekarz musi przepisać leki lub inne specjalne preparaty
Samodzielnie można zadbać o odpowiednią pielęgnację skóry. Ważne jest stosowanie środków oczyszczających i peelingów enzymatycznych. Warto pamiętać, że stosowanie wszelkich medykamentów powinno być wcześniej skonsultowane z dermatologiem.
Ropne krosty na głowie we włosach
Ropne krosty na głowie we włosach z dużą dozą prawdopodobieństwa są skórną manifestacją zapalenia mieszków włosowych. Jest to infekcja wywoływana przez gronkowce, czyli jedne z najbardziej zjadliwych bakterii gram dodatnich.
Stan zapalny pierwotnie obejmuje ujścia mieszków włosowych, a następnie całe mieszki oraz ich otoczenie. Z czasem powstają bolące krosty na głowie, a także strupy.
Wyróżnia się kilka postaci infekcji, wśród których na wyróżnienie zasługują:
- Figówka, która stanowi ropne zapalenie mieszków włosowych w postaci przewlekłej, utrzymujące się długi miesiącami, a nawet latami. Wypryski na głowie pojawiają się pod włosami, ale też na twarzy. Mają charakter krost oraz zmiękczonych grudek. W miejscu wykwitów włosy wychodzą z mieszków z wyjątkową łatwością, co sprzyja miejscowemu łysieniu.
- Czyraczność, a więc ropne zapalenie okołomieszkowe, związane z powstaniem martwiczego czopa. Schorzenie to często występuje u osób cierpiących na cukrzycę, zaburzenia czynności nerek oraz niedostatki odporności.
Jeśli ropne krosty pojawią się u dziecka, zwłaszcza niemowlaka, należy zareagować jak najszybciej i przede wszystkim zadbać o to, by maluch nie dotykał i nie rozdrapywał wyprysków.
