U nas zapłacisz kartą
Wrzody i pryszcze - Walka i leczenie
Ropne krosty na głowie we włosach
Ropne krosty na głowie we włosach z dużą dozą prawdopodobieństwa są skórną manifestacją zapalenia mieszków włosowych. Jest to infekcja wywoływana przez gronkowce, czyli jedne z najbardziej zjadliwych bakterii gram dodatnich.
Stan zapalny pierwotnie obejmuje ujścia mieszków włosowych, a następnie całe mieszki oraz ich otoczenie. Z czasem powstają bolące krosty na głowie, a także strupy.
Wyróżnia się kilka postaci infekcji, wśród których na wyróżnienie zasługują:
- Figówka, która stanowi ropne zapalenie mieszków włosowych w postaci przewlekłej, utrzymujące się długi miesiącami, a nawet latami. Wypryski na głowie pojawiają się pod włosami, ale też na twarzy. Mają charakter krost oraz zmiękczonych grudek. W miejscu wykwitów włosy wychodzą z mieszków z wyjątkową łatwością, co sprzyja miejscowemu łysieniu.
- Czyraczność, a więc ropne zapalenie okołomieszkowe, związane z powstaniem martwiczego czopa. Schorzenie to często występuje u osób cierpiących na cukrzycę, zaburzenia czynności nerek oraz niedostatki odporności.
Jeśli ropne krosty pojawią się u dziecka, zwłaszcza niemowlaka, należy zareagować jak najszybciej i przede wszystkim zadbać o to, by maluch nie dotykał i nie rozdrapywał wyprysków.
Pryszczyca – przyczyna, objawy, leczenie, diagnoza, powikłania, badania
Pryszczyca to choroba, która powoduje wrzody w ustach, na dłoniach, na stopach, a czasami pośladkach i nogach. Objawy mogą być bolesne. Choroba zwykle trwa nie dłużej niż tydzień. Choroba dróg oddechowych jest powszechna u dzieci, ale może także wystąpić u dorosłych. Może się pojawić o każdej porze roku, ale najpowszechniej występuje latem i jesienią.
Nie jest to podobne do innych chorób, które mają podobne nazwy: pryszczyca zwana chorobą zwyrodnieniową jamy ustnej lub choroba wściekłych krów. Choroby te prawie zawsze występują u zwierząt. Choroba pryszczyca wywołana jest przez wirus zwany enterowirusem.
Wirus rozprzestrzenia się łatwo przez kaszel i kichanie. Może również rozprzestrzeniać się przez zarażony stolec, np. po zmianie pieluchy lub, gdy w ręce małego dziecka dostanie się stolec, a następnie dotyka przedmiotów, które inne dzieci wkładają w usta. Często choroba wybucha w obrębie społeczności. Zazwyczaj trwa od 3 do 6 dni, gdy osoba ma objawy pryszczycy po narażeniu na wirusa.
Czyrak to częsty współtowarzysz innych chorób
Na pojawienie się czyraków narażone są szczególnie osoby o obniżonej odporności, które cierpią na choroby przewlekłe typu cukrzyca, choroby nerek i wątroby, otyłość, alkoholizm, rak, HIV i AIDS. Wiele osób jest nosicielami gronkowca, który występuje w gardle, nosie, na owłosionej skórze głowy czy w fałdach skórnych. W przypadku osłabienia lub spadku odporności gronkowiec bytujący na skórze staje się dla człowieka zagrożeniem. Czyrak może też pojawić się przy chorobach skóry ze świądem (świerzb, AZS, egzema) jako powikłanie choroby.
Zmiany skórne są jednym z pierwszych objawów cukrzycy. Nadmiar cukru we krwi prowadzi do zmian miażdżycowych w naczyniach włosowatych, czego skutkiem jest niedożywienie skóry. Staje się ona sucha, podatna na zranienia i otarcia. Chory może się drapać, ranki trudno się goją i mogą łatwo zostać zainfekowane przez gronkowce. Cukrzycę diagnozuje badanie glikemii na czczo i doustny test obciążenia glukozą.