U nas zapłacisz kartą
Jak Skutecznie Radzić Sobie z Wrzodami i Pryszczami na Plecach
Wrzody na skórze – leczenie
Leczenie wrzodu na skórze uzależnione jest od jego pierwotnej przyczyny. W większości przypadków wrzód zanika samoistnie po kilku dniach lub tygodniach. Ważne jest jednak, by nie rozdrapywać zmian skórnych, gdyż grozi to rozsianiem zapalenia na inne fragmenty skóry. Jeśli wrzód wzbudza szczególny niepokój, np. ze względu na rozmiar czy lokalizację, należy skonsultować się z lekarzem rodzinnym, aby ten ocenił sytuację. Możliwa jest także konsultacja z dermatologiem. Dolegliwości bólowe można łagodzić za pomocą ciepłych kompresów zamoczonych w ziołach, mających właściwości ściągające i przeciwbakteryjne. Dobrze sprawdza się w tym celu rumianek. Na poważniejsze zmiany skórne lekarz może zlecić antybiotykoterapię.
Wrzody skórne mają tendencję do nawracania. Dlatego też po ustąpieniu zmian należy zachować odpowiednią higienę, aby zapobiegać dolegliwościom w przyszłości. Należy pamiętać o systematycznym zmienianiu bielizny osobistej, ręczników oraz pościeli. Wrzody z ropnym wysiękiem bywają zaraźliwe i bardzo łatwo rozprzestrzeniają się na inne fragmenty ciała.
Czym jest wrzód?
Wrzód na ciele może pojawić się w dowolnym miejscu. Bezpośrednimi przyczynami powstawania owrzodzeń są urazy mechaniczne lub chemiczne. Najczęściej wrzody tworzą się między pośladkami, w okolicach podudzia oraz na stopach. Na ogół pojawiają się w miejscach owłosionych oraz tam, gdzie gromadzi się duża ilość łoju i brudu. Większe ryzyko wrzodów występuje u osób z osłabioną odpornością. W wyniku uszkodzenia tkanek dochodzi do przerwania ciągłości nabłonka i pojawienia się stanu zapalno-martwiczego. Wrzody przypominają niewielkich rozmiarów ranki, które mają tendencję do krwawienia. Do innych przyczyn można zaliczyć odporność na metycylinę.
Zgrubienia między pośladkami tworzą się najczęściej u osób chorujących przewlekle na cukrzycę oraz schorzenia nerek. Często takie zmiany skórne spotykane są u pacjentów uzależnionych od alkoholu oraz cierpiących na choroby nowotworowe, głównie układu krwionośnego.
Pryszcze na plecach: przyczyny
Zmiany trądzikowe na plecach zazwyczaj pojawiają się u tych osób, które walczą z trądzikiem pospolitym – w ich przypadku za pojawianie się wyprysków i krost odpowiadają hormony i wywołana ich działaniem nadmierna aktywność gruczołów łojowych. Stan zapalny pojawia się wówczas, gdy zbyt duża ilość sebum blokuje ujścia gruczołów, a w gromadzącym się łoju zaczynają namnażać się bakterie. Ale nie jest to jedyna przyczyna pryszczy na plecach.
Zdarza się, że zmiany są zlokalizowane wyłącznie w tym miejscu, a wywołują je źle dobrane kosmetyki lub niewłaściwa pielęgnacja. Powstawaniu trądziku na plecach mogą sprzyjać zwłaszcza środki do pielęgnacji włosów, które, spływając po plecach, doprowadzają do pojawienia się ropnych wykwitów. Wreszcie, przyczyną pryszczy na plecach są zaniedbania higieniczne – nagromadzony na skórze pot wraz z dużą ilością sebum i złuszczonymi komórkami naskórka zatyka pory skórne.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Jak pozbyć się pryszczy na plecach?
Skoro pryszczy na plecach nie można wyciskać, to jak je można usunąć? Skutecznym rozwiązaniem może być maść na pryszcze na plecach ( zwłaszcza te podskórne) m.in. maść ichtiolowa , która zawiera sulfobituminian amonowy. Preparat ma działanie ściągające, przeciwbakteryjne, a przede wszystkim umożliwia ujście ropy. Maść nakłada się punktowo, jedynie na pojedyncze zmiany. Dostaniesz ją w każdej aptece za mniej niż 5 zł. Stosuj ją ostrożnie, ponieważ barwi odzież i pościel.
Jeśli zmiany nie ustępują, należy zgłosić się do lekarza, który przepisze receptę na silniejsze leki. Są to zazwyczaj preparaty w postaci kremów, roztworów na skórę czy żeli. Skuteczne kremy i maści na pryszcze na plecach zawierają następujące składniki:
- kwas salicylowy,
- kwas azelainowy,
- nadtlenek benzoilu,
- związki siarki i cynku,
- retinoidy (izotretynoina, tretynoina).
Przy nasilonych zmianach, gdy pryszcze na plecach są duże, liczne i nie ustępują pomimo miejscowego leczenia, lekarz może zalecić leczenie doustne – izotretynoiną . Ze względu na swoje teratogenne działanie, retinoidy, w szczególności izotretynoina, nie mogą być stosowane przez kobiety w ciąży .
Czym jest torbiel włosowa?
Torbiel włosowa, inaczej pilonidalna, jest jednym z rodzajów zapalenia tkanki podskórnej, występującego w szparze międzypośladkowej. Ma postać pęcherza, w którym znajdują się płyn ropny oraz włosy. Choroba dotyka około 1% populacji w przedziale wiekowym między 20. a 40. rokiem życia. Znacznie częściej cierpią na nią kobiety niż mężczyźni. Przyczynami jej powstawania są najczęściej: siedzący tryb życia, nadmierna potliwość, brak higieny osobistej, a także otyłość. Torbiel pilonidalna pojawia się częściej u osób cierpiących na przewlekłe choroby, w tym cukrzycę, lub przyjmujących leki immunosupresyjne.
Objawami torbieli włosowej są bolesny guz w okolicy kości ogonowej, obrzęk oraz wyraźne zaczerwienienie. Obserwuje się też wydostanie się ropnej mazi na zewnątrz torbieli. W niektórych przypadkach, zwłaszcza gdy torbiel jest dużych rozmiarów, mogą pojawić się wysoka temperatura ciała i dreszcze. Inne objawy towarzyszące torbieli przypominają symptomy gruźlicy lub choroby Leśniowskiego-Crohna.
Leczenie torbieli pilonidalnej najczęściej wymaga interwencji chirurgicznej, polegającej na podaniu miejscowego znieczulenia, nacięciu torbieli i usunięciu ropy. Zmiana ostrzykiwana jest lignokainą oraz środkiem bakteriobójczym. Jeśli jest pokaźnych rozmiarów, chirurg usuwa również zakażone tkanki znajdujące się w jej najbliższym sąsiedztwie. U niektórych pacjentów konieczne jest przyjmowanie antybiotyków.
Zobacz wideo: Świąd skóry - jak sobie z nim radzić?
