U nas zapłacisz kartą
Jak Skutecznie Radzić Sobie z Wrzodami i Pryszczami na Plecach
Czym jest wrzód?
Wrzód na ciele może pojawić się w dowolnym miejscu. Bezpośrednimi przyczynami powstawania owrzodzeń są urazy mechaniczne lub chemiczne. Najczęściej wrzody tworzą się między pośladkami, w okolicach podudzia oraz na stopach. Na ogół pojawiają się w miejscach owłosionych oraz tam, gdzie gromadzi się duża ilość łoju i brudu. Większe ryzyko wrzodów występuje u osób z osłabioną odpornością. W wyniku uszkodzenia tkanek dochodzi do przerwania ciągłości nabłonka i pojawienia się stanu zapalno-martwiczego. Wrzody przypominają niewielkich rozmiarów ranki, które mają tendencję do krwawienia. Do innych przyczyn można zaliczyć odporność na metycylinę.
Zgrubienia między pośladkami tworzą się najczęściej u osób chorujących przewlekle na cukrzycę oraz schorzenia nerek. Często takie zmiany skórne spotykane są u pacjentów uzależnionych od alkoholu oraz cierpiących na choroby nowotworowe, głównie układu krwionośnego.
Jak powstają pryszcze na plecach?
Pryszcze na plecach powstają najczęściej na skutek nadmiernej produkcji łoju przez gruczoły łojowe. Wydzielina gruczołów, czyli łój, odpowiada za prawidłowe nawilżenie skóry oraz zapobiega nadmiernej utracie wody i przesuszaniu się skóry. Jest to bardzo istotne szczególnie w okresach letnich, gdy temperatura powietrza jest wysoka. Nadmierna produkcja łoju może jednak spowodować powstawanie czopów, a co za tym idzie – zablokowanie ujścia gruczołu. Dodatkowo w takich zblokowanych mieszkach włosowych znacznie zwiększa się ryzyko namnażania drobnoustrojów, głównie bakterii. Odpowiadają one za powstawanie stanu zapalnego objawiającego się najczęściej zaczerwienieniem [1].
Problem pryszczów na plecach może mieć zróżnicowane podłoże. Najczęstszą jego przyczyną jest nieodpowiednia higiena miejsc dotkniętych zmianami. Miejsca te sprzyjają rozwojowi drobnoustrojów, dlatego wymagają wyjątkowej higieny i mycia odpowiednimi środkami.
Obok nieprawidłowej higieny do przyczyn powstawania pryszczy należą:
- predyspozycje genetyczne,
- czynniki hormonalne,
- przewlekły stres,
- nadmierna potliwość,
- stosowanie niektórych leków,
- nieprawidłowa dieta,
- palenie papierosów [1, 2].
Kobiety mogą zauważać nasilenie objawów na kilka dni przed miesiączką.
Pryszcze na plecach: leczenie
Gdy na plecach pojawią się pryszcze, wskazana jest konsultacja z dermatologiem, który zaleci odpowiednie leczenie. Jeśli trądzik jest nasilony, zazwyczaj zalecane są te same doustne leki na trądzik, jakie przepisywane są w przypadku trądziku pospolitego: antybiotyki takie jak tetracyklina, doksycyklina czy erytromycyna, a także, trudniejsze do nakładania, antybiotyki do stosowania miejscowego. Lekarz może zapisać również retinoidy, zarówno do stosowania miejscowego (nakładane na skórę osłabiają reakcję zapalną i przyspieszają opróżnianie zaskórników), jak i doustnie. Jedną z metod kuracji stosowanej przede wszystkim w przypadku kobiet pełnoletnich są doustne środki antykoncepcyjne, które hamują produkcję androgenów przez jajniki, co spowalnia syntezę sebum i zmniejsza skłonność do zmian trądzikowych.
Tak jak w przypadku każdej postaci trądziku, skóra pleców pokryta zmianami trądzikowymi wymaga odpowiedniej pielęgnacji. Ważne, by bez przeszkód docierało do niej powietrze, dlatego zaleca się, by unikać obcisłych ubrań – lepsze są przewiewne, z bawełny. Rano i wieczorem plecy trzeba starannie umyć, używając specjalnej szczotki, dzięki której możliwe jest dokładne oczyszczenie skóry. Do mycia najlepiej stosować specjalistyczny żel przeciwtrądzikowy, który lekko złuszcza skórę, nie zatyka porów i ma w składzie substancje antybakteryjne, zmniejszające objawy trądziku.
Czym jest torbiel włosowa?
Torbiel włosowa, inaczej pilonidalna, jest jednym z rodzajów zapalenia tkanki podskórnej, występującego w szparze międzypośladkowej. Ma postać pęcherza, w którym znajdują się płyn ropny oraz włosy. Choroba dotyka około 1% populacji w przedziale wiekowym między 20. a 40. rokiem życia. Znacznie częściej cierpią na nią kobiety niż mężczyźni. Przyczynami jej powstawania są najczęściej: siedzący tryb życia, nadmierna potliwość, brak higieny osobistej, a także otyłość. Torbiel pilonidalna pojawia się częściej u osób cierpiących na przewlekłe choroby, w tym cukrzycę, lub przyjmujących leki immunosupresyjne.
Objawami torbieli włosowej są bolesny guz w okolicy kości ogonowej, obrzęk oraz wyraźne zaczerwienienie. Obserwuje się też wydostanie się ropnej mazi na zewnątrz torbieli. W niektórych przypadkach, zwłaszcza gdy torbiel jest dużych rozmiarów, mogą pojawić się wysoka temperatura ciała i dreszcze. Inne objawy towarzyszące torbieli przypominają symptomy gruźlicy lub choroby Leśniowskiego-Crohna.
Leczenie torbieli pilonidalnej najczęściej wymaga interwencji chirurgicznej, polegającej na podaniu miejscowego znieczulenia, nacięciu torbieli i usunięciu ropy. Zmiana ostrzykiwana jest lignokainą oraz środkiem bakteriobójczym. Jeśli jest pokaźnych rozmiarów, chirurg usuwa również zakażone tkanki znajdujące się w jej najbliższym sąsiedztwie. U niektórych pacjentów konieczne jest przyjmowanie antybiotyków.
Zobacz wideo: Świąd skóry - jak sobie z nim radzić?
