U nas zapłacisz kartą
Jak Skutecznie Radzić Sobie z Wrzodami i Pryszczami na Plecach
Jak powstają pryszcze na plecach?
Pryszcze na plecach powstają najczęściej na skutek nadmiernej produkcji łoju przez gruczoły łojowe. Wydzielina gruczołów, czyli łój, odpowiada za prawidłowe nawilżenie skóry oraz zapobiega nadmiernej utracie wody i przesuszaniu się skóry. Jest to bardzo istotne szczególnie w okresach letnich, gdy temperatura powietrza jest wysoka. Nadmierna produkcja łoju może jednak spowodować powstawanie czopów, a co za tym idzie – zablokowanie ujścia gruczołu. Dodatkowo w takich zblokowanych mieszkach włosowych znacznie zwiększa się ryzyko namnażania drobnoustrojów, głównie bakterii. Odpowiadają one za powstawanie stanu zapalnego objawiającego się najczęściej zaczerwienieniem [1].
Problem pryszczów na plecach może mieć zróżnicowane podłoże. Najczęstszą jego przyczyną jest nieodpowiednia higiena miejsc dotkniętych zmianami. Miejsca te sprzyjają rozwojowi drobnoustrojów, dlatego wymagają wyjątkowej higieny i mycia odpowiednimi środkami.
Obok nieprawidłowej higieny do przyczyn powstawania pryszczy należą:
- predyspozycje genetyczne,
- czynniki hormonalne,
- przewlekły stres,
- nadmierna potliwość,
- stosowanie niektórych leków,
- nieprawidłowa dieta,
- palenie papierosów [1, 2].
Kobiety mogą zauważać nasilenie objawów na kilka dni przed miesiączką.
Pryszcze na plecach – kto jest najbardziej narażony?
Opisywane zmiany dotykają najczęściej młodzież. Zdecydowana większość nastolatków zmaga się z problemem zmian skórnych w mniejszym lub większym stopniu. Zmiany dotyczą nie tylko pleców – mogą być zlokalizowane w wielu miejscach ciała (głównie na twarzy i klatce piersiowej). Zwykle pojawiają się tam, gdzie najwięcej jest gruczołów łojowych. Nieco rzadziej mamy do czynienia z występowaniem zmian skórnych w innym wieku. W grupie osób od 35. do 44. roku życia mówimy tutaj o 8% populacji, natomiast w przypadku noworodków zmiany mogą dotykać co piąte urodzone dziecko [1, 2].
By zmniejszyć ryzyko powstawania wykwitów, należy skupić się na higienie. Dokładne i częste mycie stref dotkniętych zmianami jest konieczne, by stale zwalczać drobnoustroje gromadzące się w tych miejscach. Odpowiednia higiena jest szczególnie istotna w okresie letnim, gdy skóra wystawiona jest na działanie wysokich temperatur, co sprzyja intensywnemu poceniu się. Dodatkowo należy zadbać o prawidłowo zbilansowaną dietę. Pomocne będą także preparaty dostępne w aptece, takie jak witaminy z grupy B o działaniu przeciwłojotokowym. Warto także zadbać o prawidłowy poziom witamin C, A, E. Pomocny może okazać się także cynk, który pomaga utrzymać prawidłową kondycję skóry. Alternatywnie można zaopatrzyć się w preparaty złożone zawierające najczęściej witaminy oraz wyciągi roślinne o działaniu antyseptycznym, antyoksydacyjnym i oczyszczającym. W aptece znajdziemy również szeroki wybór kosmetyków przeciwtrądzikowych. Działają one nawilżająco, łagodząco i przeciwbakteryjnie, a jednocześnie regulują wydzielanie sebum. Warto rozważyć także kąpiele ziołowe, do których można użyć np.:
- fiołka trójbarwnego,
- lipy,
- rumianku,
- szałwii [2].
Pryszcze na plecach - przyczyny występowania. Jak leczyć trądzik na plecach?
Pryszcze na plecach pojawiają się dokładnie z tych samych powodów, co zmiany trądzikowe na twarzy i dekolcie. Z racji lokalizacji ciężej jest się ich jednak pozbyć. Przeczytaj, jakie są przyczyny pojawienia się pryszczy na plecach, poznaj sposoby ich leczenia i dowiedz się, czy istnieją domowe sposoby na tę przypadłość.
Spis treści
Pryszcze na plecach to problem nie tylko estetyczny – są dokuczliwe, a czasem wręcz bolesne, zwłaszcza, gdy trądzik jest nasilony i zmian ropnych jest tam naprawdę dużo. Zazwyczaj najwięcej jest ich w górnej części pleców, w okolicach ramion – tam skóra jest najgrubsza i ma najwięcej gruczołów łojowych.
Czym jest torbiel włosowa?
Torbiel włosowa, inaczej pilonidalna, jest jednym z rodzajów zapalenia tkanki podskórnej, występującego w szparze międzypośladkowej. Ma postać pęcherza, w którym znajdują się płyn ropny oraz włosy. Choroba dotyka około 1% populacji w przedziale wiekowym między 20. a 40. rokiem życia. Znacznie częściej cierpią na nią kobiety niż mężczyźni. Przyczynami jej powstawania są najczęściej: siedzący tryb życia, nadmierna potliwość, brak higieny osobistej, a także otyłość. Torbiel pilonidalna pojawia się częściej u osób cierpiących na przewlekłe choroby, w tym cukrzycę, lub przyjmujących leki immunosupresyjne.
Objawami torbieli włosowej są bolesny guz w okolicy kości ogonowej, obrzęk oraz wyraźne zaczerwienienie. Obserwuje się też wydostanie się ropnej mazi na zewnątrz torbieli. W niektórych przypadkach, zwłaszcza gdy torbiel jest dużych rozmiarów, mogą pojawić się wysoka temperatura ciała i dreszcze. Inne objawy towarzyszące torbieli przypominają symptomy gruźlicy lub choroby Leśniowskiego-Crohna.
Leczenie torbieli pilonidalnej najczęściej wymaga interwencji chirurgicznej, polegającej na podaniu miejscowego znieczulenia, nacięciu torbieli i usunięciu ropy. Zmiana ostrzykiwana jest lignokainą oraz środkiem bakteriobójczym. Jeśli jest pokaźnych rozmiarów, chirurg usuwa również zakażone tkanki znajdujące się w jej najbliższym sąsiedztwie. U niektórych pacjentów konieczne jest przyjmowanie antybiotyków.
Zobacz wideo: Świąd skóry - jak sobie z nim radzić?
