U nas zapłacisz kartą
"Wyprysk łojotokowy - Troska o Skórę Maluchów"
Co to jest łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS)?
Łojotokowe zapalenie skóry to choroba objawiająca się m.in. rumieniowo-złuszczającymi się zmianami skórnymi pokrytymi łuską o kolorze żółtawym. U dzieci zwykle rozwija się w okresie noworodkowym i niemowlęcym – najczęściej w ciągu pierwszych tygodni życia między 2. a 10. tygodniem. Przyjmuje wówczas formę ciemieniuchy.
ŁZS to jedna z najpowszechniejszych chorób skóry na całym świecie i dotyka nie tylko niemowląt – mogą na nią chorować także osoby dorosłe. W przypadku dzieci pojawiają się łuszczące wykwity na rumieniowym podłożu i zwykle występują w obszarach ciała, które posiadają dużą liczbę gruczołów łojowych. Z tego względu objawy ŁZS z reguły są widoczne na skórze głowy, twarzy, pod pieluszką, w małżowinach usznych, na szyi i klatce piersiowej.
Łojotokowe zapalenie skóry głowy
Wyprysk łojotokowy z reguły w pierwszej kolejności atakuje owłosioną skórę głowy. Łuszczenie, świąd i pieczenie mogą powodować dyskomfort, a także utrudniać codzienną pielęgnację włosów.
W leczeniu łojotokowego zapalenia skóry głowy stosuje się zazwyczaj szampony lecznicze, których zadaniem jest zmniejszanie ilości grzybów bytujących na skórze. Preparaty te zawierają substancje przeciwgrzybiczne (np. siarkę, selen, dziegieć), które likwidują przyczyny dolegliwości oraz zmniejszają dyskomfort powodowany objawami.
Podczas kuracji należy unikać mydeł i detergentów, które mogłyby podrażniać skórę, a także - w miarę możliwości - powstrzymać się przed drapaniem łuszczącej się skóry.
Profilaktycznie warto stosować szampony lecznicze także po zakończeniu kuracji - ograniczy to ewentualny nawrót dolegliwości.
Jak wygląda łojotokowe zapalenie skóry u niemowlaka?
Łojotokowe zapalenie skóry u niemowlaka zwykle można rozpoznać, gdy powstanie ciemieniucha na skórze głowy w postaci żółtych, tłustych łusek. Ciemieniucha tworzy się w wyniku nadmiernej produkcji sebum, które następnie zasycha i skleja się razem ze złuszczonym naskórkiem, przypominając łuski/płatki.
Ciemieniucha jest, wbrew pozorom, najłagodniejszym objawem ŁZS u dziecka – niemowlę niemal jej nie odczuwa. Większe dolegliwości powodują zmiany na innych częściach ciała, przy czym nadal nie są one na tyle swędzące czy pieczące, jak w przebiegu atopowego zapalenia skóry (AZS). To podstawowa różnica pozwalająca odróżnić ŁZS od AZS i innych dermatoz charakterystycznych dla wieku niemowlęcego.
Łojotokowe zapalenie skóry – objawy ŁZS u niemowląt
Ciemieniucha czy czepiec kołyskowy to najczęściej używane określenia dla łojotokowego zapalenia skóry głowy u niemowląt. Przytoczone nazwy doskonale obrazują najczęstszą lokalizację u dzieci. Zmiany skórne w przebiegu ŁZS określane są jako zmiany rumieniowo-złuszczające. Są to grudki, wokół których skóra jest zaczerwieniona (podłoże rumieniowe), wytwarzające tłustą, żółtą wydzielinę zastygającą w postaci łusek lub strupków, które mocno przylegają do podłoża. Na ogół ognisko jest wyraźnie odgraniczone od skóry zdrowej.
U niemowląt z łojotokowym zapaleniem skóry zmiany łojotokowe mogą też występować na ramionach i podudziach, ale mają odmienny charakter. Są to z reguły ogniska suchej skóry. Swędzenie w łojotokowym zapaleniu skóry jest niewielkie, a sam przebieg jest łagodny i po kilku tygodniach samoistnie się wygasza. Zmiany skórne przy ŁŻŚ nie bolą.
W przypadku rozległych zmian skórnych obejmujących twarz, szyję lub klatkę piersiową dziecka może dojść do mylnego zdiagnozowania schorzenia jako atopowe zapalenie skóry.
