U nas zapłacisz kartą
"Wyprysk łojotokowy - Troska o Skórę Maluchów"
Leczenie łojotokowego zapalenia skóry
Jeśli ŁZS występuje głównie w postaci ciemieniuchy, konieczne jest systematyczne usuwanie łusek i strupów z użyciem specjalnych preparatów miejscowych. Środki te zawierają zwykle kwas salicylowy, siarczek selenu, mocznik, a także pirytionian cynku. Preparaty są dostępne w postaci oliwek, płynów, szamponów, kremów lub sprayów. Można także zastosować krem i szampon zawierający 2% ketokonazolu na zalecenie lekarza. Innym sposobem jest zmiękczanie łusek za pomocą oliwki dla niemowląt lub oliwy z oliwek, a następnie (po odczekaniu ok. 30 minut) wyczesanie łusek i umycie głowy szamponem na ciemieniuchę.
Jeśli zmiany zostały dotknięte nadkażeniem bakteryjnym lub grzybiczym, konieczne jest zastosowanie środków miejscowych zwalczających drobnoustroje. To również kremy lub maści, zawierające jednak substancje bakterio- i/lub grzybobójcze. W razie nasilonych objawów zapalnych, rumienia oraz swędzenia, niekiedy lekarz zaleca stosowanie glikokortykosteroidów.
Co jeszcze stosuje się na łojotokowe zapalenie skóry? Dobre działanie na usuwanie zmian i zapobieganie nawrotom mają poniższe składniki:
- oleje roślinne – przyspieszają regenerację skóry i zmiękczają łuski,
- gliceryna – wiąże wodę, przez co zwiększa poziom nawilżenia w skórze,
- pantenol – łagodzi i koi podrażnioną skórę oraz zmniejsza stany zapalne,
- witamina E – przyspiesza regenerację skóry.
Łojotokowe zapalenie skóry - leczenie
W leczeniu łojotokowego zapalenia skóry najważniejsze jest łagodzenie objawów choroby. Niestety nie ma sposobu, aby całkowicie ją wyleczyć. Mimo to, kontrolując jej przebieg, można sprawić, że stanie się mniej uciążliwa.
Terapia zawsze jest dobrana indywidualnie do potrzeb i wieku małego pacjenta. Wśród leków na ŁZS u dzieci znajdują się preparaty keratolityczne, cytostatyczne, antyseptyczne, przeciwgrzybicze i przeciwbakteryjne - w zależności od podłoża zmian chorobowych. Czasem pomocne są glikokortykosteroidy, lecz to preparaty przeznaczone dla trochę starszych dzieci, przynajmniej dwuletnich. Niemowlętom alternatywnie przepisuje się preparaty z inhibitorem kalcyneuryny o działaniu immunomodulującym. Warto pamiętać, że leków sterydowych nie wolno nakładać na skórę twarzy.
Bez względu na rodzaj dobranych leków, w leczeniu dziecięcego łojotokowego zapalenia skóry kluczową rolę odgrywa codzienna pielęgnacja.
Co robić po zakończeniu leczenia?
Zaleca się łagodną pielęgnację skóry dziecka z zastosowaniem delikatnych preparatów myjących i niedopuszczanie do tworzenia się grubych pokładów łuski.
Nie istnieją metody zapobiegania zachorowaniu na łojotokowe zapalenie skóry. Można jedynie zapobiegać rozwojowi bardziej poważnych postaci tej choroby poprzez prawidłowe postępowanie już w przypadku zmian skórnych o niewielkim nasileniu.
Łojotokowe zapalenie skóry w pytaniach i odpowiedziach
Zobacz także
Alergiczny wyprysk kontaktowy u dzieci Wyprysk (egzema) należy do najczęstszych chorób skóry i oznacza stan zapalny w obrębie naskórka oraz skóry właściwej.
Pokrzywka u dzieci U dzieci pokrzywka zwykle ma charakter ostry i może się wiązać ze spożyciem określonego pokarmu, zastosowaniem leku czy współistniejącą infekcją górnych dróg oddechowych.
Atopowe zapalenie skóry (AZS) u dzieci Charakterystyczną cechą atopowego zapalenia skóry u dziecka lub niemowlęcia jest uporczywy i bardzo nasilony świąd skóry, często wywołujący rozdrażnienie i niepokój dziecka.
Wybrane treści dla Ciebie
Nadczynność tarczycy u dzieci Nadczynność tarczycy to zespół objawów klinicznych, zależnych od działania na receptory tkanek docelowych nadmiaru hormonów tarczycowych.
Zapalenie płuc u dzieci Pojawienie się duszności, kaszlu oraz gorączki wymaga zawsze konsultacji lekarskiej. Konieczne jest podawanie przez opiekunów dziecka leków przeciwgorączkowych. Ważne jest również zadbanie o prawidłowe nawodnienie. W pierwszych dniach leczenia nie należy zmuszać dziecka do jedzenia.
Co robić, jeśli podejrzewamy u dziecka ŁZS?
Jeśli zauważymy u dziecka pierwsze objawy łojotokowego zapalenia skóry, m.in. zmiany na owłosionej skórze głowy, zaleca się rozpoczęcie wyczesywania łusek z pomocą miękkiej, przeznaczonej dla niemowląt szczoteczki. Przed wyczesywaniem ciemieniuchy powinno się zastosować środek zmiękczający łuskę, np. specjalny preparat na ciemieniuchę, oliwkę lub oliwę z oliwek. W razie rozwoju zmian i powstania stanu zapalnego, a zwłaszcza jeśli zmiany zaczną mieć charakter sączący, konieczna jest konsultacja z pediatrą i dermatologiem.
Rozpoznanie łojotokowego zapalenia skóry u dziecka zwykle jest dość trudne, jeśli np. zmiany pojawiają się poza skórą głowy. Wówczas konieczna jest diagnostyka różnicowa m.in. z atopowym zapaleniem skóry i innymi dermatozami. Lekarz bada zatem charakter zmian, zbiera wywiad rodzinny (atopowe zapalenie skóry ma bowiem podłoże genetyczne, a w przypadku ŁZS nie stwierdzono jak na razie takiej przyczyny), wypytuje rodziców o skłonność dziecka do alergii (np. czy występuje alergia na białko mleka krowiego lub jest takie podejrzenie. Bierze pod uwagę także inne symptomy, jak np. dolegliwości układu pokarmowego – te mogą wskazywać, że dziecku nie dolega jednak ŁZS, ale inny problem dermatologiczny. Po postawieniu diagnozy, lekarz zaleci stosowanie specjalistycznych preparatów do codziennej pielęgnacji oraz w razie zaostrzenia objawów choroby.
Przyczyny zmian łojotokowych u dzieci
Skąd biorą się zmiany łojotokowe u dzieci? Niestety mechanizm ich powstawania nie jest nam do końca znany. Eksperci sądzą, że jedną z przyczyn może być nadmierne gromadzenie się łoju wytwarzanego zgodnie z funkcjonowaniem gospodarki hormonalnej. W przypadku niemowląt na pracę gospodarki hormonalnej, a więc i na pracę gruczołów łojowych, mocno wpływają hormony matki w postaci androgenów (przechodzą one do organizmu dziecka drogą łożyskową w okresie ciąży, a po narodzinach poprzez karmienie piersią). Z tego powodu w późniejszych okresach życia łojotokowe zapalenie skóry występuje rzadko i ponowne objawy mogą wystąpić np. dopiero w okresie pokwitania, gdy dochodzi do zmian stężeń hormonów w dojrzewającym organizmie.
Innym z prawdopodobnych czynników rozwoju łojotokowego zapalenia skóry u dzieci jest drożdżak Pityrosporum ovale (Malassezia furfur) lub Candida – przy czym w przypadku niemowląt dane nie są jednoznaczne. Z dostępnych badań wynika natomiast, że grzyby te przyczyniają się często do rozwoju choroby u osób dorosłych.
Łojotokowe zapalenie skóry u niemowląt i małych dzieci wiąże się ponadto z niedojrzałością skóry. Dopiero ok. 3. roku życia skóra dziecka nabiera pełnej odporności, sprawności czynnościowej oraz sprawności strukturalnej. Do tego momentu jest cienka, bariera naskórka jest wysoko przepuszczalna i podatna na działanie niekorzystnych czynników zewnętrznych, takich jak drobnoustroje, zanieczyszczenia, hormony.
Jak choroba rozwija się w praktyce? Nieprawidłowa praca gruczołów łojowych powoduje produkcję zbyt dużych ilości łoju. Sebum zaczyna się zatem gromadzić w organizmie, przez co dochodzi do rozwoju czerwonych, swędzących plam na skórze (na twarzy, w okolicy pieluszkowej, na brzuszku, główce, rączkach), a kolejnym etapem może być tworzenie się żółtawych i białawych łusek.
