Skuteczne leczenie wyprysku łojotokowego
Niacynamid w kosmetykach
W kosmetykach znajdziemy pod nazwą INCI Niacynamide. Jak można już zauważyć, substancja ta posiada bardzo wszechstronne działanie na skórę. Właśnie ze względu na to, a także to, że jest to substancja dobrze tolerowana przez skórę, niacynamid jest szeroko stosowany w kosmetologii. Oprócz wymienionych wyżej właściwości witamina B3 jest stosowana:
- przy regeneracji skóry – często używa się jej po zabiegach medycyny estetycznej, a także w przypadku nadmiernej ekspozycji na słońce (tylko na zdrową, nie uszkodzoną skórę)jako silny antyoksydant – wykazuje działanie neutralizujące na działanie wolnych rodników, a do tego uszkodzeń spowodowanych przez obecność stresu oksydacyjnego,
- w przypadku bardzo wymagających typów cer, ze skłonnością do różnych dermatoz, jak łuszczyca, trądzik różowaty, atopowe zapalenie skóry. To świetny wybór także w przypadku cery wrażliwej
- do wygładzenia i zrewitalizowania skóry, a ponadto nadania jej świeżego, promiennego wyglądu, dzięki czemu może być stosowany zarówno w kosmetykach do pielęgnacji twarzy na dzień, jak i na noc
Jak można zauważyć, niacynamid to istotny składnik w przypadku produktów przeciwzmarszczkowych, przeciw niedoskonałościom, nawilżających, regenerujących i łagodzących. Wchodzi w skład kremów, produktów do stosowania punktowego, toników czy preparatów do mycia twarzy. Jego zastosowanie jest szczególnie popularne w serach do twarzy. Przykładem takiego produktu jest HYALUROGEL Serum nawilżające z kwasem hialuronowym od marki Mixa. W składzie tego serum, wzbogaconym o niacynamid, możemy także znaleźć kwas hialuronowy i pantenol. To produkt idealny dla wymagającej i wrażliwej cery, przynoszący natychmiastowe ukojenie, zapewniający 24-godzinne* nawilżenie, a także poprawiający jej jędrność i elastyczność. Efekty stosowania tego serum stają się widoczne już po 4 tygodniach, *test instrumentalny
Niacynamid znajduje swoje zastosowanie również w przypadku preparatów zawierające filtry SPF ochrony przeciwsłonecznej. Jego obecność w takich produktach wynika z jego właściwości regenerujących oraz antyoksydacyjnego działania.
Łojotokowe zapalenie skóry – czynniki sprzyjające
ŁZS to nawracająca choroba skóry, która częściej rozwija się u mężczyzn. Najwięcej zachorowań obserwuje się wśród niemowląt, w okresie dojrzewania oraz u młodych dorosłych, w okolicach 40. roku życia. Wyższe ryzyko ŁZS dotyczy też osób, u których gruczoły łojowe są nadmiernie aktywne i produkują duże ilości łoju. Inne czynniki ryzyka, które sprzyjają rozwojowi tej choroby to:
- zaburzenia odporności - osoby które mają obniżoną odporność, chorują na AIDS lub nowotwory złośliwe układu chłonnego, częściej zmagają się z łojotokowym zapaleniem skóry,
- zaburzenia psychiczne - choroba Parkinsona, choroba Alzheimera, depresja,
- przebyty udar lub zawał serca,
- wirusowe zapalenie wątroby lub trzustki,
- zaburzenia hormonalne,
- porażenie nerwu twarzowego,
- zaburzenia odżywiania,
- stosowanie niektórych leków, takich jak leki immunosupresyjne, lit,
- częste przebywanie w otoczeniu, w którym panuje niska wilgotność i/lub niska temperatura powietrza.
Łojotokowe zapalenie skóry częściej rozwija się u mężczyzn niż u kobiet. Zakażenie wirusem HIV, zaburzenia psychiczne, niedożywienie i częste narażenie na niską wilgotność lub temperaturę to jedne z czynników, które sprzyjają wystąpieniu objawów tej choroby.
Co robić w przypadku wystąpienia objawów łojotokowego zapalenia skóry?
W przypadku pojawienia się pierwszych zmian u dziecka na owłosionej skórze głowy wskazane jest delikatne wyczesywanie łuski za pomocą miękkich szczotek niemowlęcych po wcześniejszym zastosowaniu preparatów rozmiękczających łuskę. Natomiast w razie rozwoju bardziej nasilonego stanu zapalnego z wykwitami sączącymi lub w łojotokowym zapaleniu skóry zajmującym rozległe powierzchnie, w tym okolicę pieluszkową, wskazana jest konsultacja dermatologiczna.
Rozpoznanie łojotokowego zapalenia owłosionej skóry głowy zwykle nie nastręcza trudności diagnostycznych. W przypadku pojawienia się zmian poza skórą głowy w diagnostyce różnicowej łojotokowego zapalenia skóry u niemowląt należy brać pod uwagę m.in. atopowe zapalenie skóry. Atopowe zapalenie skory różni się od łojotokowego zapalenia skóry późniejszym początkiem (zwykle po 3. miesiącu życia), nasilonym świądem, często dodatnim rodzinnym wywiadem atopowym oraz bardzo suchą skórą.
U nas zapłacisz kartą