U nas zapłacisz kartą
Skuteczne leczenie wyprysku łojotokowego
Leczenie łojotokowego zapalenia skóry
Leczenie ŁZS polega na stosowaniu odpowiednich leków o działaniu przeciwgrzybiczym i/lub przeciwzapalnym oraz odpowiedniej pielęgnacji skóry. Celem leczenia jest zmniejszenie zaczerwienienia skóry, jej łuszczenia się oraz swędzenia. W efekcie ma to poprawiać wygląd skóry. Pamiętajmy jednak o tym, że łojotokowe zapalenie skóry to choroba, której nie da się na stałe wyleczyć. Ma ona tendencję do nawrotów.
U zdecydowanej większości pacjentów wystarczy leczenie miejscowe. W terapii wykorzystuje się zarówno leki dostępne na receptę, jak i te bez recepty. Leki przeciwgrzybicze, które okazały się skuteczne w leczeniu ŁZS, to ketokonazol (np. Nizoral, Zoxin-med) i cyklopiroksolamina (np. Sebiprox, Pirolam). W leczeniu łojotokowego zapalenia skóry głowy dobrze sprawdzają się leki w postaci szamponów. Korzystając z nich należy pamiętać, aby po spienieniu, pozostawić je na skórze głowy na kilka minut (ok. 5-10 minut) i dopiero po upływie tego czasu spłukać. Aby zapobiegać nawrotowi łojotokowego zapalenia skóry głowy, zaleca się stosować szampon przeciwgrzybiczy również w okresie wycofania się objawów. Wówczas, korzysta się z niego rzadziej - raz na 1-2 tygodnie. Jeśli wyprysk łojotokowy zlokalizowany jest w obrębie skóry gładkiej, lepszym wyborem będzie inna postać leku, np. krem Nizoral, żel Pirolam czy płyn na skórę Hascofungin.
Gdzie najczęściej lokalizuje się łojotokowe zapalenie skóry?
Objawy choroby najczęściej dotyczą określonych części ciała. Wielu pacjentów cierpi na łojotokowe zapalenie skóry głowy, ale także na łojotokowe zapalenie skóry twarzy, górnej części pleców, dekoltu oraz pach i pachwin. W przypadku łojotokowego zapalenia skóry twarzy, zmiany lokalizują się głównie w jej środkowym obszarze. Wyprysk łojotokowy widoczny jest w okolicy brwi, a u mężczyzn również na brodzie. Warto dodać, że ŁZS to przewlekła choroba skóry, która częściej rozwija się u mężczyzn niż u kobiet.
Nie wiemy dokładnie jakie czynniki odpowiadają za rozwój choroby. Uważa się, że wpływ na pojawienie się łojotokowego zapalenia skóry mają drożdżaki z rodzaju Malassezia oraz zaburzone mechanizmy obronne skóry. Drożdżaki Malassezia stanowią jeden z naturalnych elementów mikrobioty skóry. U niektórych osób wnikają one do warstwy rogowej naskórka i uwalniają substancje, które zapoczątkowują rozwój stanu zapalnego. W efekcie, pojawiają się zmiany skórne, charakterystyczne dla wyprysku łojotokowego. Wzmożona aktywność
Większość gruczołów łojowych jest ściśle związana z mieszkami włosowymi. Ujście gruczołu łojowego prowadzi bowiem do mieszka włosowego. Dlatego właśnie, najczęściej dochodzi do rozwoju choroby na owłosionej skórze głowy oraz w innych miejscach, w których obecne są mieszki włosowe (np. brwi, broda).
Łojotokowe zapalenie skóry – czynniki sprzyjające
ŁZS to nawracająca choroba skóry, która częściej rozwija się u mężczyzn. Najwięcej zachorowań obserwuje się wśród niemowląt, w okresie dojrzewania oraz u młodych dorosłych, w okolicach 40. roku życia. Wyższe ryzyko ŁZS dotyczy też osób, u których gruczoły łojowe są nadmiernie aktywne i produkują duże ilości łoju. Inne czynniki ryzyka, które sprzyjają rozwojowi tej choroby to:
- zaburzenia odporności - osoby które mają obniżoną odporność, chorują na AIDS lub nowotwory złośliwe układu chłonnego, częściej zmagają się z łojotokowym zapaleniem skóry,
- zaburzenia psychiczne - choroba Parkinsona, choroba Alzheimera, depresja,
- przebyty udar lub zawał serca,
- wirusowe zapalenie wątroby lub trzustki,
- zaburzenia hormonalne,
- porażenie nerwu twarzowego,
- zaburzenia odżywiania,
- stosowanie niektórych leków, takich jak leki immunosupresyjne, lit,
- częste przebywanie w otoczeniu, w którym panuje niska wilgotność i/lub niska temperatura powietrza.
Łojotokowe zapalenie skóry częściej rozwija się u mężczyzn niż u kobiet. Zakażenie wirusem HIV, zaburzenia psychiczne, niedożywienie i częste narażenie na niską wilgotność lub temperaturę to jedne z czynników, które sprzyjają wystąpieniu objawów tej choroby.
Kwas hialuronorowy i niacynamid
Jedną z substancji, z którą zdecydowanie warto łączyć niacynamid, jest kwas hialuronowy. Ten składnik wykazuje silnie nawilżające właściwości i jest substancją naturalnie występującą w naszym organizmie w postaci hialuronianu sodu. Znajdziemy go przede wszystkim w skórze, ale także mazi stawowej, ścianach naczyń krwionośnych czy ciele szklistym oka. Co bardzo ważne, znajduje się w macierzy, która wypełnia komórki skóry, dzięki czemu sprawia, że skóra jest nie tylko nawilżona, ale też wygląda na jędrną, gładką, sprężystą. Właściwości kwasu hialuronowego można porównać do działania gąbki. To substancja o działaniu higroskopijnym, która jest w stanie związać nawet 1000-krotność wody w porównaniu do swojej masy. Kwas hialuronowy zatrzymuje wodę w organizmie, a dokładniej w skórze właściwej, niestety wraz z wiekiem, podobnie jak w przypadku kolagenu i elastyny, ilość tej substancji w naszej skórze znacznie się zmniejsza, co sprawia, że ta staje się wiotka, pozbawiona jędrności i bardzo często brakuje jej nawilżenia. Stosując produkty wzbogacone w kwas hialuronowy i niacynamid, na przykład w formie serum, dostarczasz swojej skórze dawkę regeneracji oraz nawilżenia i wygładzenia. Serum z kwasem hialuronowym i niacynamidem szczególnie dobrze sprawdzi się w przypadku mocno przesuszonej skóry.
Ciąża to szczególny czas w życiu kobiety, także pod względem pielęgnacji. Niacynamid to substancja, którą bez przeszkód możemy stosować w ciąży zarówno do pielęgnacji twarzy, ciała, jak i włosów. Co więcej, pomaga ona zapobiegać powstawaniu przebarwień, które mogą pojawić się w ciąży i rozjaśnia już istniejące. Dodatkowo wpływa korzystnie na gładkość i elastyczność skóry.
Łojotokowe zapalenie skóry (wyprysk łojotokowy) - przyczyny, objawy, leczenie
Łojotokowe zapalenie skóry (wyprysk łojotokowy) to przypadłość osób w okresie dojrzewania, rzadziej pojawiająca się u dorosłych, a nawet u niemowląt. Objawem łojotokowego zapalenia skóry jest nadmierne złuszczanie się naskórka. Choroba ma tendencję do uporczywego nawracania.
Łojotokowe zapalenie skóry kojarzone jest zwłaszcza z objawami dermatologicznymi, jakie występują w okresie dojrzewania (tłusta cera, wypryski). Rzadziej może wystąpić również u osób dorosłych, a nawet u niemowląt. Łojotokowe zapalenie skóry należy do schorzeń przewlekłych i bywa trudne do wyleczenia z uwagi na fakt, że ma tendencję do nawracania. Jest to głównie przypadłość osób ze skórą łojotokową (tłustą), u której nadczynność gruczołów łojowych powoduje wzmożoną produkcję łoju (łojotok). Przyczyna choroby nie jest do końca znana. Podejrzewa się, że do jej rozwoju przyczynia się rozmnażania drożdżaków - grzybów naturalnie bytujących na skórze. Dolegliwość objawia się stanem zapalnym, w wyniku którego dochodzi do nadmiernego złuszczania się naskórka.