U nas zapłacisz kartą
Skuteczne leczenie wyprysku łojotokowego
Łojotokowe zapalenie skóry u dzieci (wyprysk łojotokowy)
Wyprysk łojotokowy jest często występującą chorobą wieku dorosłego, charakteryzującą się występowaniem rumieniowo-złuszczających zmian skórnych pokrytych żółtawą łuską. W przypadku dzieci najczęściej dotyczy niemowląt i pojawia się w ciągu pierwszych tygodni życia (zazwyczaj między 2. a 10. tygodniem) w postaci tzw. ciemieniuchy lub inaczej „czepca kołyskowego”.
Mechanizm powstawania zmian nie został do końca wyjaśniony. Jedną z przyczyn może być nadmierne gromadzenie łoju, którego wytwarzanie jest ściśle związanie z gospodarką hormonalną. U niemowląt na pracę gruczołów łojowych wpływają hormony matki (androgeny). W późniejszych latach życia łojotokowe zapalenie skóry występuje rzadko i ponownie jego objawy mogą pojawić się dopiero w okresie pokwitania, podczas zwiększenia stężenia hormonów w dojrzewającym organizmie. Jednym z domniemanych czynników sprawczych w patogenezie choroby może być grzyb Pityrosporum ovale (Malassezia furfur). Jest to drożdżak, który przyczynia się do rozwoju tej choroby u dorosłych, natomiast na temat wczesnodziecięcej jej odmiany dane literaturowe nie są jednoznaczne.
Jakie są objawy ŁZS (łojotokowego zapalenia skóry)?
W przypadku łojotokowego zapalenia skóry głowy u dzieci (ciemieniuchy) widoczne są brązowawe lub żółte, tłuste łuski, które dobrze przylegają do skóry głowy. Czasami tworzą one pewnego rodzaju skorupkę, pokrywającą znaczną część owłosionej skóry głowy. U zdecydowanej większości dzieci, ciemieniucha nie powoduje bólu, a świąd jeśli jest odczuwany, ma łagodne nasilenie. Wyprysk łojotokowy u niemowląt, choć przez wiele osób uważany jest za nieestetyczny, zazwyczaj nie wpływa na komfort życia dziecka i ustępuje samoistnie w ciągu kilku lub kilkunastu miesięcy.
- tłuste, łuszczące się, zaczerwienione zapalne zmiany skórne,
- świąd - u części pacjentów, zmiany pojawiające się na skórze głowy, twarzy czy klatce piersiowej są swędzące. Zazwyczaj gdy świąd występuje, nie ma on dużego nasilenia. Może jednak nasilać się pod wpływem potu,
- nieregularność zmian skórnych, które są dobrze odgraniczone od zdrowej skóry,
- przerzedzenie włosów - przewlekły stan zapalny, który toczy się w obrębie skóry głowy może prowadzić do nadmiernej utraty włosów.
Jeśli stan zapalny nie jest łagodzony, dochodzi do nawarstwiania się komórek naskórka. Zaczynają one tworzyć skorupę, którą coraz trudniej jest usunąć. Utrzymujące się dłuższy czas zmiany skórne charakterystyczne dla ŁZS mogą też powodować nasilanie się świądu.
W typowym przebiegu łojotokowego zapalenia skóry naprzemiennie pojawiają się okresy nasilenia objawów oraz ich wycofania. W porze wiosennej i letniej zazwyczaj dolegliwości ulegają wyciszeniu. Jesienią i zimą częściej dochodzi natomiast do ich nawrotów.
Jak wyleczyć wyprysk łojotokowy?
W przypadku wyprysku łojotokowego niezwykle ważna jest konsultacja dermatologiczna. W takiej sytuacji lepiej jest zrezygnować z poszukiwania leków i rozwiązania problemu jak się pozbyć wyprysków na własną rękę, gdyż możemy jeszcze bardziej zaszkodzić już i tak narażonej na dyskomfort skórze.
Dermatolog po przeprowadzeniu wywiadu i dokładnym zbadaniu naszej skóry postawi diagnozę i przepisze nam odpowiednie leki. W zależności od stanu choroby pacjenta stosuje się leczenie miejscowe i/lub ogólne. Druga opcja zazwyczaj dotyczy pacjentów, których zmiany skórne są bardzo nasilone, nie reagują na dotychczasowe leczenie miejscowe lub mają charakter nawrotowy. W takiej sytuacji często stosuje się odpowiednie antybiotyki lub kremy o działaniu przeciwgrzybiczym (np. ketokonazol) i przeciwzapalnym. Nie jest wskazane przyjmowanie silnych glikokortykosteroidów. Chociaż szybko i skutecznie łagodzą świąd, mogą jednak sprzyjać powstawaniu działań niepożądanych jak chociażby nawrót choroby w większym nasileniu po zakończeniu leczenia.
W przypadku łojotokowego zapalenia skóry odpowiednia pielęgnacja jest niezbędna. Osoba cierpiąca na to schorzenie zazwyczaj posiada skórę tłustą i trądzikową, która musi zostać poddana prawidłowej pielęgnacji. Przede wszystkim należy unikać produktów, które zawierają w składzie mydło, alkohol czy inne środki mające silne działanie oczyszczające. Posiadają one równocześnie silnie działanie wysuszające, dlatego używanie ich przez osoby cierpiące na wyprysk łojotokowy może prowadzić do podrażnień i pogłębienia stanu zapalnego.
To, czego potrzebuje taka skóra to łagodne oczyszczanie w celu usunięcia nadmiaru sebum oraz gromadzących się na jej powierzchni zanieczyszczeń. W tej sytuacji idealnym rozwiązaniem będzie Żel delikatnie oczyszczający marki Mixa. Jego formuła została dodatkowo wzbogacona aktywnym cynkiem. Skutecznie redukuje niedoskonałości dzień po dniu.
W pielęgnacji skóry łojotokowej niezwykle ważną rolę odgrywa także odpowiednie nawilżenie. Do tego celu świetnie sprawdzi się Krem nawilżający Przeciw niedoskonałościom od marki Mixa. Dzięki formule 2w1 skutecznie redukuje niedoskonałości, reguluje wydzielanie sebum oraz odpowiednio nawilża skórę.
Częstość występowania łojotokowego zapalenia skóry (ŁZS)
Łojotokowe zapalenie skóry jest jedną z najczęstszych chorób skóry. W populacji ogólnej wynosi częstość występowania wynosi 1–3%, a u chorych z upośledzeniem odporności 34–83%. Istnieją dwa szczyty zachorowań w 2.–12. miesiącu życia oraz w okresie dojrzewania i u młodych dorosłych. Nieco częściej obserwuje się je u mężczyzn.
- skórze głowy,
- w fałdach nosowo-wargowych,
- uszach,
- brwiach,
- klatce piersiowej lub
- w górnej okolicy pleców.
Wykwity rumieniowo-złuszczające pojawiają się też na skórze brwi oraz za małżowiną uszną, dodatkowe zmiany skórne mogą wystąpić także w okolicy fałdów pachowych i w zgięciach stawowych.
Pacjenci z łojotokowym zapaleniem skóry mogą odczuwać niewielki świąd skóry. Przewlekły stan zapalny na skórze głowy czy w obrębie brwi może spowodować przerzedzenie włosów. Szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku łojotokowe zapalenie skóry może prowadzić do erytrodermii, czyli uogólnionego stanu zapalnego skóry.