U nas zapłacisz kartą
Skuteczne leczenie wyprysku łojotokowego
Łojotokowe zapalenie skóry – czynniki sprzyjające
ŁZS to nawracająca choroba skóry, która częściej rozwija się u mężczyzn. Najwięcej zachorowań obserwuje się wśród niemowląt, w okresie dojrzewania oraz u młodych dorosłych, w okolicach 40. roku życia. Wyższe ryzyko ŁZS dotyczy też osób, u których gruczoły łojowe są nadmiernie aktywne i produkują duże ilości łoju. Inne czynniki ryzyka, które sprzyjają rozwojowi tej choroby to:
- zaburzenia odporności - osoby które mają obniżoną odporność, chorują na AIDS lub nowotwory złośliwe układu chłonnego, częściej zmagają się z łojotokowym zapaleniem skóry,
- zaburzenia psychiczne - choroba Parkinsona, choroba Alzheimera, depresja,
- przebyty udar lub zawał serca,
- wirusowe zapalenie wątroby lub trzustki,
- zaburzenia hormonalne,
- porażenie nerwu twarzowego,
- zaburzenia odżywiania,
- stosowanie niektórych leków, takich jak leki immunosupresyjne, lit,
- częste przebywanie w otoczeniu, w którym panuje niska wilgotność i/lub niska temperatura powietrza.
Łojotokowe zapalenie skóry częściej rozwija się u mężczyzn niż u kobiet. Zakażenie wirusem HIV, zaburzenia psychiczne, niedożywienie i częste narażenie na niską wilgotność lub temperaturę to jedne z czynników, które sprzyjają wystąpieniu objawów tej choroby.
Leczenie łojotokowego zapalenia skóry
Leczenie ŁZS polega na stosowaniu odpowiednich leków o działaniu przeciwgrzybiczym i/lub przeciwzapalnym oraz odpowiedniej pielęgnacji skóry. Celem leczenia jest zmniejszenie zaczerwienienia skóry, jej łuszczenia się oraz swędzenia. W efekcie ma to poprawiać wygląd skóry. Pamiętajmy jednak o tym, że łojotokowe zapalenie skóry to choroba, której nie da się na stałe wyleczyć. Ma ona tendencję do nawrotów.
U zdecydowanej większości pacjentów wystarczy leczenie miejscowe. W terapii wykorzystuje się zarówno leki dostępne na receptę, jak i te bez recepty. Leki przeciwgrzybicze, które okazały się skuteczne w leczeniu ŁZS, to ketokonazol (np. Nizoral, Zoxin-med) i cyklopiroksolamina (np. Sebiprox, Pirolam). W leczeniu łojotokowego zapalenia skóry głowy dobrze sprawdzają się leki w postaci szamponów. Korzystając z nich należy pamiętać, aby po spienieniu, pozostawić je na skórze głowy na kilka minut (ok. 5-10 minut) i dopiero po upływie tego czasu spłukać. Aby zapobiegać nawrotowi łojotokowego zapalenia skóry głowy, zaleca się stosować szampon przeciwgrzybiczy również w okresie wycofania się objawów. Wówczas, korzysta się z niego rzadziej - raz na 1-2 tygodnie. Jeśli wyprysk łojotokowy zlokalizowany jest w obrębie skóry gładkiej, lepszym wyborem będzie inna postać leku, np. krem Nizoral, żel Pirolam czy płyn na skórę Hascofungin.
Gdzie najczęściej lokalizuje się łojotokowe zapalenie skóry?
Objawy choroby najczęściej dotyczą określonych części ciała. Wielu pacjentów cierpi na łojotokowe zapalenie skóry głowy, ale także na łojotokowe zapalenie skóry twarzy, górnej części pleców, dekoltu oraz pach i pachwin. W przypadku łojotokowego zapalenia skóry twarzy, zmiany lokalizują się głównie w jej środkowym obszarze. Wyprysk łojotokowy widoczny jest w okolicy brwi, a u mężczyzn również na brodzie. Warto dodać, że ŁZS to przewlekła choroba skóry, która częściej rozwija się u mężczyzn niż u kobiet.
Nie wiemy dokładnie jakie czynniki odpowiadają za rozwój choroby. Uważa się, że wpływ na pojawienie się łojotokowego zapalenia skóry mają drożdżaki z rodzaju Malassezia oraz zaburzone mechanizmy obronne skóry. Drożdżaki Malassezia stanowią jeden z naturalnych elementów mikrobioty skóry. U niektórych osób wnikają one do warstwy rogowej naskórka i uwalniają substancje, które zapoczątkowują rozwój stanu zapalnego. W efekcie, pojawiają się zmiany skórne, charakterystyczne dla wyprysku łojotokowego. Wzmożona aktywność
Większość gruczołów łojowych jest ściśle związana z mieszkami włosowymi. Ujście gruczołu łojowego prowadzi bowiem do mieszka włosowego. Dlatego właśnie, najczęściej dochodzi do rozwoju choroby na owłosionej skórze głowy oraz w innych miejscach, w których obecne są mieszki włosowe (np. brwi, broda).
Co robić po zakończeniu leczenia?
Zaleca się łagodną pielęgnację skóry dziecka z zastosowaniem delikatnych preparatów myjących i niedopuszczanie do tworzenia się grubych pokładów łuski.
Nie istnieją metody zapobiegania zachorowaniu na łojotokowe zapalenie skóry. Można jedynie zapobiegać rozwojowi bardziej poważnych postaci tej choroby poprzez prawidłowe postępowanie już w przypadku zmian skórnych o niewielkim nasileniu.
Łojotokowe zapalenie skóry w pytaniach i odpowiedziach
Zobacz także
Alergiczny wyprysk kontaktowy u dzieci Wyprysk (egzema) należy do najczęstszych chorób skóry i oznacza stan zapalny w obrębie naskórka oraz skóry właściwej.
Pokrzywka u dzieci U dzieci pokrzywka zwykle ma charakter ostry i może się wiązać ze spożyciem określonego pokarmu, zastosowaniem leku czy współistniejącą infekcją górnych dróg oddechowych.
Atopowe zapalenie skóry (AZS) u dzieci Charakterystyczną cechą atopowego zapalenia skóry u dziecka lub niemowlęcia jest uporczywy i bardzo nasilony świąd skóry, często wywołujący rozdrażnienie i niepokój dziecka.
Wybrane treści dla Ciebie
Nadczynność tarczycy u dzieci Nadczynność tarczycy to zespół objawów klinicznych, zależnych od działania na receptory tkanek docelowych nadmiaru hormonów tarczycowych.
Zapalenie płuc u dzieci Pojawienie się duszności, kaszlu oraz gorączki wymaga zawsze konsultacji lekarskiej. Konieczne jest podawanie przez opiekunów dziecka leków przeciwgorączkowych. Ważne jest również zadbanie o prawidłowe nawodnienie. W pierwszych dniach leczenia nie należy zmuszać dziecka do jedzenia.