U nas zapłacisz kartą
Wyprysk łojotokowy u noworodków - przyczyny, objawy i sposoby leczenia
Niacynamid w kosmetykach
W kosmetykach znajdziemy pod nazwą INCI Niacynamide. Jak można już zauważyć, substancja ta posiada bardzo wszechstronne działanie na skórę. Właśnie ze względu na to, a także to, że jest to substancja dobrze tolerowana przez skórę, niacynamid jest szeroko stosowany w kosmetologii. Oprócz wymienionych wyżej właściwości witamina B3 jest stosowana:
- przy regeneracji skóry – często używa się jej po zabiegach medycyny estetycznej, a także w przypadku nadmiernej ekspozycji na słońce (tylko na zdrową, nie uszkodzoną skórę)jako silny antyoksydant – wykazuje działanie neutralizujące na działanie wolnych rodników, a do tego uszkodzeń spowodowanych przez obecność stresu oksydacyjnego,
- w przypadku bardzo wymagających typów cer, ze skłonnością do różnych dermatoz, jak łuszczyca, trądzik różowaty, atopowe zapalenie skóry. To świetny wybór także w przypadku cery wrażliwej
- do wygładzenia i zrewitalizowania skóry, a ponadto nadania jej świeżego, promiennego wyglądu, dzięki czemu może być stosowany zarówno w kosmetykach do pielęgnacji twarzy na dzień, jak i na noc
Jak można zauważyć, niacynamid to istotny składnik w przypadku produktów przeciwzmarszczkowych, przeciw niedoskonałościom, nawilżających, regenerujących i łagodzących. Wchodzi w skład kremów, produktów do stosowania punktowego, toników czy preparatów do mycia twarzy. Jego zastosowanie jest szczególnie popularne w serach do twarzy. Przykładem takiego produktu jest HYALUROGEL Serum nawilżające z kwasem hialuronowym od marki Mixa. W składzie tego serum, wzbogaconym o niacynamid, możemy także znaleźć kwas hialuronowy i pantenol. To produkt idealny dla wymagającej i wrażliwej cery, przynoszący natychmiastowe ukojenie, zapewniający 24-godzinne* nawilżenie, a także poprawiający jej jędrność i elastyczność. Efekty stosowania tego serum stają się widoczne już po 4 tygodniach, *test instrumentalny
Niacynamid znajduje swoje zastosowanie również w przypadku preparatów zawierające filtry SPF ochrony przeciwsłonecznej. Jego obecność w takich produktach wynika z jego właściwości regenerujących oraz antyoksydacyjnego działania.
Co na ciemieniuchę?
Domowe sposoby na usunięcie ciemieniuchy to przede wszystkim jej wyczesywanie, a także pielęgnacja skóry dziecka preparatami do higieny. Nie wolno dopuścić do tworzenia się grubych warstw łuski. Pomocne okazują się preparaty typu oliwki, płyny i szampony mające w składzie kwas salicylowy, pirytionian cynku, mocznik, siarczek selenu. Czasami stosuje się ketokonazol. Jeśli dojdzie do nadkażenia bakteryjnego uszkodzonej skóry bądź zakażenia grzybiczego, konieczne jest rozszerzenie leczenia o dany czynnik zakaźny. U starszych osób można rozważyć również preparaty zawierające słabe glikokortykosteroidy.
Jeśli zachowa się prawidłową pielęgnację ciemieniuchy, znika ona w przeciągu kilku tygodni, nie pozostawiając śladów. Czasami zdarza się, że utrzymuje się nawet do końca 1. roku życia. Wyprysk łojotokowy pojawiający się u dorosłych, mający tendencję do częstego nawracania, wymaga ciągłej pielęgnacji.
Nie da się zapobiec wystąpieniu ciemieniuchy i łojotokowego zapalenia skóry. Prawidłowe postępowanie polega na zapobieganiu rozprzestrzenianiu się tych schorzeń.
Łojotokowe zapalenie skóry (wyprysk łojotokowy) - przyczyny, objawy, leczenie
Łojotokowe zapalenie skóry (wyprysk łojotokowy) to przypadłość osób w okresie dojrzewania, rzadziej pojawiająca się u dorosłych, a nawet u niemowląt. Objawem łojotokowego zapalenia skóry jest nadmierne złuszczanie się naskórka. Choroba ma tendencję do uporczywego nawracania.
Łojotokowe zapalenie skóry kojarzone jest zwłaszcza z objawami dermatologicznymi, jakie występują w okresie dojrzewania (tłusta cera, wypryski). Rzadziej może wystąpić również u osób dorosłych, a nawet u niemowląt. Łojotokowe zapalenie skóry należy do schorzeń przewlekłych i bywa trudne do wyleczenia z uwagi na fakt, że ma tendencję do nawracania. Jest to głównie przypadłość osób ze skórą łojotokową (tłustą), u której nadczynność gruczołów łojowych powoduje wzmożoną produkcję łoju (łojotok). Przyczyna choroby nie jest do końca znana. Podejrzewa się, że do jej rozwoju przyczynia się rozmnażania drożdżaków - grzybów naturalnie bytujących na skórze. Dolegliwość objawia się stanem zapalnym, w wyniku którego dochodzi do nadmiernego złuszczania się naskórka.