U nas zapłacisz kartą
Wyprysk łojotokowy skóry głowy - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Co robić po zakończeniu leczenia łojotoku
Po zakończeniu leczenia łojotoku należy postępować profilaktycznie, stosować odpowiednie preparaty do pielęgnacji skóry z tendencją do łojotoku, wdrożyć wspomnianą dietę i zmienić styl życia.
Zobacz także
Łupież łojotokowy Łupież jest częstym schorzeniem owłosionej skóry głowy. W jego powstawaniu istotną rolę odgrywa grzyb drożdżopodobny – Pityrosporum ovale.
Choroby włosów Wypadanie włosów może być objawem różnych chorób. Oprócz utraty nadmiernej liczby włosów, włosy mogą stać się suche, cienkie, pozbawione blasku i matowe. Utrata włosów może być efektem przebytej choroby, stresu, niedokrwistości z niedoboru żelaza, nieodpowiedniej diety, przyjmowania niektórych leków (np. cytostatyków, leków immunosupresyjnych, witaminy A, β-blokerów). Do nadmiernego wypadania włosów przyczynia się także nieprawidłowa pielęgnacja – m.in. niewłaściwe czesanie i szczotkowanie włosów, prostowanie włosów, trwała ondulacja. Prawidłowo dziennie dochodzi do utraty 60–100 włosów.
Wybrane treści dla Ciebie
Hipermelanozy Hipermelanozy to grupa zmian skórnych, w których, występują plamy z nadmiaru barwnika.
Pemfigoid pęcherzowy Pemfigoid pęcherzowy to najczęstsza podnaskórkowa autoimmunologiczna choroba pęcherzowa. Występuje w wieku starszym, po 65.roku życia, rzadko dotyczy dzieci.
Nabyte pęcherzowe oddzielanie się naskórka Nabyte pęcherzowe oddzielanie się naskórka to przewlekła autoimmunologiczna choroba pęcherzowa zbliżona do pemfigoidu. Zmiany skórne umiejscawiają się w okolicach narażonych na urazy mechaniczne.
Łojotokowe zapalenie skóry: objawy i leczenie
Początkowym objawem łojotokowego zapalenia skóry jest zwłaszcza rumień (zaczerwienienie skóry) na obszarach objętych zapaleniem. Z czasem może pojawiać się rogowacenie oraz umiarkowane lub znaczne łuszczenie się skóry. Objawom towarzyszy zazwyczaj świąd i pieczenie.
W miejscach, w których dochodzi do złuszczeń, mogą powstawać strupy, a nawet drobne ranki.
Stan zapalny z reguły najpierw pojawia się na skórze owłosionej. Łojotokowe zapalenie skóry głowy charakteryzuje się często splątaniem i przerzedzeniem włosów. Dolegliwości, o ile nie są bardzo nasilone, mogą przypominać zwykły łupież.
Leczenie łojotokowego zapalenia skóry nie jest proste, głównie ze względu na przewlekłą postać dolegliwości i ciągłe nawracanie choroby.
W niektórych wypadkach dolegliwości mogą utrzymywać się nawet do kilku lat, okresowo słabnąć lub nasilać się. Diagnoza łojotokowego zapalenia skóry również nie należy do oczywistych, ponieważ objawy dolegliwości są na ogół łudząco podobne do innych chorób dermatologicznych, np. łuszczycy, grzybicy czy łupieżu różowego. W celu postawienia diagnozy dermatolog zleca specjalne testy.
Leczenie zależy przede wszystkim od stopnia rozległości stanu zapalnego oraz tego, jak bardzo nasilone są jego objawy. Terapia ma przede wszystkim łagodzić objawy, przede wszystkim poprzez zmniejszanie liczby drożdżaków pasożytujących na skórze.
Głównie stosuje się farmakologiczne leczenie miejscowe (maści, kremy itp.). W rzadszych przypadkach, u osób dorosłych, u których objawy są bardzo nasilone, zleca się także farmakologiczne leczenie ogólne (zazwyczaj w postaci doustnego antybiotyku).
Łojotokowe zapalenie skóry głowy – diagnostyka
Łojotokowe zapalenie skóry to niejedyna choroba przebiegająca z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Inne to między innymi: łuszczyca, grzybica, łupież różowy i choroby o podłożu alergicznym. Dlatego czasem objawy łojotokowego zapalenia skóry mogą być mylące. W celu wykluczenia innej choroby konieczne jest przeprowadzenie specjalistycznych badań i testów pod okiem dermatologa.
Leczenie łojotokowego zapalenia skóry jest długotrwałe i utrudnione ze względu na częste nawroty choroby. Terapia obejmuje leczenie farmakologiczne, pielęgnację z zastosowaniem specjalistycznych szamponów, a także włączenie do diety produktów bogatych w witaminy i minerały. Szampon na łojotokowe zapalenie skóry głowy powinien mieć działanie przeciwgrzybicze i przeciwzapalne.
Dermatolodzy zalecają produkty, które w składzie zawierają: ketokonazol, ekonazol lub cyklopiroks. Poza tym dermokosmetyki powinny być wzbogacone o substancje łagodzące świąd i pozostałe objawy: cynk, siarczek selenu, siarkę, dziegieć i ichtiol. Należy zrezygnować z innych kosmetyków do pielęgnacji , które mogłyby dodatkowo podrażniać chorą skórę.
Szampony lecznicze są dostępne w aptekach na receptę. Bez zlecenia lekarza można kupić preparaty o słabszym działaniu. Leki na łojotokowe zapalenie skóry są zlecane przez lekarza w przypadku ciężkiego przebiegu choroby. Stosuje się głównie substancje lecznicze z grupy glikokortykosteroidów i preparaty przeciwgrzybicze.
Zwykle konieczne jest zastosowanie terapii skojarzonej, czyli jednoczesne stosowanie maści sterydowych i doustnych antybiotyków. Badania wykazały, że za nawroty łojotokowego zapalenia skóry głowy może odpowiadać nieodpowiednia dieta, która nie dostarcza organizmowi niezbędnych składników odżywczych (witaminy B, cynku i kwasów tłuszczowych). Do jadłospisu należy włączyć przede wszystkim owoce i zielone warzywa, ryby, wołowinę, kaszę gryczaną, płatki owsiane, pełnoziarniste pieczywo, oleje roślinne, orzechy i migdały. Należy unikać alkoholu, słodyczy i wysokoprzetworzonej żywności (fast foody, dania instant).