U nas zapłacisz kartą
Wszystko, co Musisz Wiedzieć o Wyprysku Łojotokowym u Niemowląt
Kwas hialuronorowy i niacynamid
Jedną z substancji, z którą zdecydowanie warto łączyć niacynamid, jest kwas hialuronowy. Ten składnik wykazuje silnie nawilżające właściwości i jest substancją naturalnie występującą w naszym organizmie w postaci hialuronianu sodu. Znajdziemy go przede wszystkim w skórze, ale także mazi stawowej, ścianach naczyń krwionośnych czy ciele szklistym oka. Co bardzo ważne, znajduje się w macierzy, która wypełnia komórki skóry, dzięki czemu sprawia, że skóra jest nie tylko nawilżona, ale też wygląda na jędrną, gładką, sprężystą. Właściwości kwasu hialuronowego można porównać do działania gąbki. To substancja o działaniu higroskopijnym, która jest w stanie związać nawet 1000-krotność wody w porównaniu do swojej masy. Kwas hialuronowy zatrzymuje wodę w organizmie, a dokładniej w skórze właściwej, niestety wraz z wiekiem, podobnie jak w przypadku kolagenu i elastyny, ilość tej substancji w naszej skórze znacznie się zmniejsza, co sprawia, że ta staje się wiotka, pozbawiona jędrności i bardzo często brakuje jej nawilżenia. Stosując produkty wzbogacone w kwas hialuronowy i niacynamid, na przykład w formie serum, dostarczasz swojej skórze dawkę regeneracji oraz nawilżenia i wygładzenia. Serum z kwasem hialuronowym i niacynamidem szczególnie dobrze sprawdzi się w przypadku mocno przesuszonej skóry.
Ciąża to szczególny czas w życiu kobiety, także pod względem pielęgnacji. Niacynamid to substancja, którą bez przeszkód możemy stosować w ciąży zarówno do pielęgnacji twarzy, ciała, jak i włosów. Co więcej, pomaga ona zapobiegać powstawaniu przebarwień, które mogą pojawić się w ciąży i rozjaśnia już istniejące. Dodatkowo wpływa korzystnie na gładkość i elastyczność skóry.
Co robić po zakończeniu leczenia?
Zaleca się łagodną pielęgnację skóry dziecka z zastosowaniem delikatnych preparatów myjących i niedopuszczanie do tworzenia się grubych pokładów łuski.
Nie istnieją metody zapobiegania zachorowaniu na łojotokowe zapalenie skóry. Można jedynie zapobiegać rozwojowi bardziej poważnych postaci tej choroby poprzez prawidłowe postępowanie już w przypadku zmian skórnych o niewielkim nasileniu.
Łojotokowe zapalenie skóry w pytaniach i odpowiedziach
Zobacz także
Alergiczny wyprysk kontaktowy u dzieci Wyprysk (egzema) należy do najczęstszych chorób skóry i oznacza stan zapalny w obrębie naskórka oraz skóry właściwej.
Pokrzywka u dzieci U dzieci pokrzywka zwykle ma charakter ostry i może się wiązać ze spożyciem określonego pokarmu, zastosowaniem leku czy współistniejącą infekcją górnych dróg oddechowych.
Atopowe zapalenie skóry (AZS) u dzieci Charakterystyczną cechą atopowego zapalenia skóry u dziecka lub niemowlęcia jest uporczywy i bardzo nasilony świąd skóry, często wywołujący rozdrażnienie i niepokój dziecka.
Wybrane treści dla Ciebie
Nadczynność tarczycy u dzieci Nadczynność tarczycy to zespół objawów klinicznych, zależnych od działania na receptory tkanek docelowych nadmiaru hormonów tarczycowych.
Zapalenie płuc u dzieci Pojawienie się duszności, kaszlu oraz gorączki wymaga zawsze konsultacji lekarskiej. Konieczne jest podawanie przez opiekunów dziecka leków przeciwgorączkowych. Ważne jest również zadbanie o prawidłowe nawodnienie. W pierwszych dniach leczenia nie należy zmuszać dziecka do jedzenia.
Łojotokowe zapalenie skóry (wyprysk łojotokowy) - przyczyny, objawy, leczenie
Łojotokowe zapalenie skóry (wyprysk łojotokowy) to przypadłość osób w okresie dojrzewania, rzadziej pojawiająca się u dorosłych, a nawet u niemowląt. Objawem łojotokowego zapalenia skóry jest nadmierne złuszczanie się naskórka. Choroba ma tendencję do uporczywego nawracania.
Łojotokowe zapalenie skóry kojarzone jest zwłaszcza z objawami dermatologicznymi, jakie występują w okresie dojrzewania (tłusta cera, wypryski). Rzadziej może wystąpić również u osób dorosłych, a nawet u niemowląt. Łojotokowe zapalenie skóry należy do schorzeń przewlekłych i bywa trudne do wyleczenia z uwagi na fakt, że ma tendencję do nawracania. Jest to głównie przypadłość osób ze skórą łojotokową (tłustą), u której nadczynność gruczołów łojowych powoduje wzmożoną produkcję łoju (łojotok). Przyczyna choroby nie jest do końca znana. Podejrzewa się, że do jej rozwoju przyczynia się rozmnażania drożdżaków - grzybów naturalnie bytujących na skórze. Dolegliwość objawia się stanem zapalnym, w wyniku którego dochodzi do nadmiernego złuszczania się naskórka.
Przyczyny zmian łojotokowych u dzieci
Skąd biorą się zmiany łojotokowe u dzieci? Niestety mechanizm ich powstawania nie jest nam do końca znany. Eksperci sądzą, że jedną z przyczyn może być nadmierne gromadzenie się łoju wytwarzanego zgodnie z funkcjonowaniem gospodarki hormonalnej. W przypadku niemowląt na pracę gospodarki hormonalnej, a więc i na pracę gruczołów łojowych, mocno wpływają hormony matki w postaci androgenów (przechodzą one do organizmu dziecka drogą łożyskową w okresie ciąży, a po narodzinach poprzez karmienie piersią). Z tego powodu w późniejszych okresach życia łojotokowe zapalenie skóry występuje rzadko i ponowne objawy mogą wystąpić np. dopiero w okresie pokwitania, gdy dochodzi do zmian stężeń hormonów w dojrzewającym organizmie.
Innym z prawdopodobnych czynników rozwoju łojotokowego zapalenia skóry u dzieci jest drożdżak Pityrosporum ovale (Malassezia furfur) lub Candida – przy czym w przypadku niemowląt dane nie są jednoznaczne. Z dostępnych badań wynika natomiast, że grzyby te przyczyniają się często do rozwoju choroby u osób dorosłych.
Łojotokowe zapalenie skóry u niemowląt i małych dzieci wiąże się ponadto z niedojrzałością skóry. Dopiero ok. 3. roku życia skóra dziecka nabiera pełnej odporności, sprawności czynnościowej oraz sprawności strukturalnej. Do tego momentu jest cienka, bariera naskórka jest wysoko przepuszczalna i podatna na działanie niekorzystnych czynników zewnętrznych, takich jak drobnoustroje, zanieczyszczenia, hormony.
Jak choroba rozwija się w praktyce? Nieprawidłowa praca gruczołów łojowych powoduje produkcję zbyt dużych ilości łoju. Sebum zaczyna się zatem gromadzić w organizmie, przez co dochodzi do rozwoju czerwonych, swędzących plam na skórze (na twarzy, w okolicy pieluszkowej, na brzuszku, główce, rączkach), a kolejnym etapem może być tworzenie się żółtawych i białawych łusek.
Co to jest łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS)?
Łojotokowe zapalenie skóry to choroba objawiająca się m.in. rumieniowo-złuszczającymi się zmianami skórnymi pokrytymi łuską o kolorze żółtawym. U dzieci zwykle rozwija się w okresie noworodkowym i niemowlęcym – najczęściej w ciągu pierwszych tygodni życia między 2. a 10. tygodniem. Przyjmuje wówczas formę ciemieniuchy.
ŁZS to jedna z najpowszechniejszych chorób skóry na całym świecie i dotyka nie tylko niemowląt – mogą na nią chorować także osoby dorosłe. W przypadku dzieci pojawiają się łuszczące wykwity na rumieniowym podłożu i zwykle występują w obszarach ciała, które posiadają dużą liczbę gruczołów łojowych. Z tego względu objawy ŁZS z reguły są widoczne na skórze głowy, twarzy, pod pieluszką, w małżowinach usznych, na szyi i klatce piersiowej.
