U nas zapłacisz kartą
Wszystko, co Musisz Wiedzieć o Wyprysku Łojotokowym u Niemowląt
Kwas hialuronorowy i niacynamid
Jedną z substancji, z którą zdecydowanie warto łączyć niacynamid, jest kwas hialuronowy. Ten składnik wykazuje silnie nawilżające właściwości i jest substancją naturalnie występującą w naszym organizmie w postaci hialuronianu sodu. Znajdziemy go przede wszystkim w skórze, ale także mazi stawowej, ścianach naczyń krwionośnych czy ciele szklistym oka. Co bardzo ważne, znajduje się w macierzy, która wypełnia komórki skóry, dzięki czemu sprawia, że skóra jest nie tylko nawilżona, ale też wygląda na jędrną, gładką, sprężystą. Właściwości kwasu hialuronowego można porównać do działania gąbki. To substancja o działaniu higroskopijnym, która jest w stanie związać nawet 1000-krotność wody w porównaniu do swojej masy. Kwas hialuronowy zatrzymuje wodę w organizmie, a dokładniej w skórze właściwej, niestety wraz z wiekiem, podobnie jak w przypadku kolagenu i elastyny, ilość tej substancji w naszej skórze znacznie się zmniejsza, co sprawia, że ta staje się wiotka, pozbawiona jędrności i bardzo często brakuje jej nawilżenia. Stosując produkty wzbogacone w kwas hialuronowy i niacynamid, na przykład w formie serum, dostarczasz swojej skórze dawkę regeneracji oraz nawilżenia i wygładzenia. Serum z kwasem hialuronowym i niacynamidem szczególnie dobrze sprawdzi się w przypadku mocno przesuszonej skóry.
Ciąża to szczególny czas w życiu kobiety, także pod względem pielęgnacji. Niacynamid to substancja, którą bez przeszkód możemy stosować w ciąży zarówno do pielęgnacji twarzy, ciała, jak i włosów. Co więcej, pomaga ona zapobiegać powstawaniu przebarwień, które mogą pojawić się w ciąży i rozjaśnia już istniejące. Dodatkowo wpływa korzystnie na gładkość i elastyczność skóry.
Co robić, gdy dziecko ma ciemieniuchę i wypryski łojotokowe?
Ciemieniucha jest najlżejszą postacią łojotokowego zapalenia skóry u niemowląt. Ustępuje samoistnie i nie wymaga leczenia. Mimo to, warto ją ograniczać odpowiednią pielęgnacją i w ten sposób nie dopuścić do nawarstwiania grubych łusek. Ciemieniuchę delikatnie wyczesuje się szczotką z miękkim włosiem. Najlepiej robić to systematycznie. Podczas kąpieli warto umyć głowę maluszka szamponem np.: z linii Atoperal Baby Plus. Zawarty w nim mocznik zmiękcza naskórek, który potem łatwiej usunąć. A dzięki działaniu prebiotycznego Biolinu i nawilżającego d-pantenolu, skóra głowy jest ukojona i mniej podatna na podrażnienia.
Łojotokowe zapalenie skóry u niemowląt nie zawsze ma tak łagodny przebieg. U niektórych dzieci wypryski łojotokowe obejmują rozległe powierzchnie ciała. Oprócz łusek na owłosionej skórze głowy, pojawia się również ciemieniucha na twarzy, głównie policzkach i w zagłębieniach nosowo-wargowych. Wypryski łojotokowe mogą być rozsiane po całym ciele, występują na przestrzeniach wyprostnych kończyn, w obszarze klatki piersiowej i plecach, a także w okolicy podpieluszkowej. W takich przypadkach trzeba wybrać się z dzieckiem do dermatologa.
Co robić, jeśli podejrzewamy u dziecka ŁZS?
Jeśli zauważymy u dziecka pierwsze objawy łojotokowego zapalenia skóry, m.in. zmiany na owłosionej skórze głowy, zaleca się rozpoczęcie wyczesywania łusek z pomocą miękkiej, przeznaczonej dla niemowląt szczoteczki. Przed wyczesywaniem ciemieniuchy powinno się zastosować środek zmiękczający łuskę, np. specjalny preparat na ciemieniuchę, oliwkę lub oliwę z oliwek. W razie rozwoju zmian i powstania stanu zapalnego, a zwłaszcza jeśli zmiany zaczną mieć charakter sączący, konieczna jest konsultacja z pediatrą i dermatologiem.
Rozpoznanie łojotokowego zapalenia skóry u dziecka zwykle jest dość trudne, jeśli np. zmiany pojawiają się poza skórą głowy. Wówczas konieczna jest diagnostyka różnicowa m.in. z atopowym zapaleniem skóry i innymi dermatozami. Lekarz bada zatem charakter zmian, zbiera wywiad rodzinny (atopowe zapalenie skóry ma bowiem podłoże genetyczne, a w przypadku ŁZS nie stwierdzono jak na razie takiej przyczyny), wypytuje rodziców o skłonność dziecka do alergii (np. czy występuje alergia na białko mleka krowiego lub jest takie podejrzenie. Bierze pod uwagę także inne symptomy, jak np. dolegliwości układu pokarmowego – te mogą wskazywać, że dziecku nie dolega jednak ŁZS, ale inny problem dermatologiczny. Po postawieniu diagnozy, lekarz zaleci stosowanie specjalistycznych preparatów do codziennej pielęgnacji oraz w razie zaostrzenia objawów choroby.
Co warto wiedzieć o ŁZS u niemowląt?
Łojotokowe zapalenie skóry u niemowląt to problem, który niestety może nawracać. Najczęściej występuje w tej grupie wiekowej jako ciemieniucha – wówczas zapalenie skóry pojawia się na owłosionej skórze głowy w okolicy ciemienia, a niekiedy także na brwiach. Przyczyny ŁZS u niemowląt mogą być różne, ale zwykle związane są z nieprawidłową pracą gruczołów łojowych. To przez na skórze Maluszka pojawiają się białawe lub żółtawe łuski oraz czerwone, swędzące „placki”.
Istotne jest, aby nie lekceważyć zmian, ponieważ bez odpowiedniej pielęgnacji i leczenia może dojść do zaostrzenia schorzenia, czemu będzie towarzyszyć stan zapalny i wysięk ze zmian skórnych. Niezbędne jest zastosowanie odpowiedniej pielęgnacji, a niekiedy nawet kuracji antybiotykowej. Ponadto łojotokowe zapalenie skóry ma charakter nawracający, dlatego warto dowiedzieć się nieco więcej na temat tego, jak postępować na poszczególnych etapach choroby – o czym piszę w dalszej części artykułu.
Jak wygląda łojotokowe zapalenie skóry u niemowlaka?
Najczęstszą postacią ŁZS u niemowląt jest ciemieniucha. To tłuste, żółte łuski, nawarstwiające się na owłosionej skórze głowy, tworząc tzw. czepiec kołyskowy. Powstają w wyniku nadmiernej produkcji sebum, które zasycha i łączy się ze złuszczonym naskórkiem. Dla wielu świeżo upieczonych rodziców żółte płatki na główce niemowlęcia wyglądają niepokojąco. Jednak ciemieniucha jest najłagodniejszym objawem łojotokowego zapalenia skóry u niemowlaka. Chociaż wygląda nieestetycznie i niezdrowo, dziecko jej nie odczuwa.
Brak uciążliwego świądu, pieczenia, nieprzyjemnego napięcia skóry jest charakterystyczny dla wykwitów łojotokowych i pozwala odróżnić je od atopowego zapalenia skóry (AZS) oraz innych dermatoz wieku niemowlęcego.
Dziecięce łojotokowe zapalenie skóry a atopowe zapalenie skóry
Wypryski łojotokowe łatwo pomylić z objawami innych chorób skóry u niemowląt, zwłaszcza z atopowym zapaleniem skóry. ŁZS i AZS są bardzo powszechne. Obie dermatozy dają o sobie znać w pierwszych miesiącach życia dziecka. W przebiegu obu występują łuszczące się plamy o charakterze rumieniowym i zapalnym. Jednak mimo wielu podobieństw, istnieje kilka symptomów, dzięki którym można je rozróżnić. To ważne, ponieważ prawidłowe rozpoznanie choroby przesądza o sposobie leczenia i przywróceniu skórze dobrej kondycji. Dlatego, jeśli rodzice nie mają pewności odnośnie do rodzaju zmian skórnych u dziecka, najlepiej, aby pokazali je lekarzowi. Tym bardziej, że w okresie niemowlęcym mogą wystąpić różne problemy dermatologiczne.
- Łojotokowe zapalenie skóry u niemowlaka ujawnia się w pierwszych 3. miesiącach życia w postaci ognisk rumieniowych, pokrytych grubymi łuskami. Wypryskom łojotokowym nie towarzyszy suchość skóry ani uczucie dyskomfortu. Choroba zanika samoistnie przed ukończeniem 1. roku życia, jednak możliwe są nawroty.
- Atopowe zapalenie skóry u niemowlaka najczęściej daje o sobie znać po 3. miesiącu życia. Objawy AZS to drobnopłatowe, białe łuski obecne na suchej skórze. Atopia wywołuje świąd, nasilający się zwłaszcza wieczorami. W przebiegu choroby dochodzi do remisji i zaostrzania się objawów. Atopowe zapalenie skóry ma charakter przewlekły, nawrotowy. Część dzieci z biegiem czasu wyrasta z AZS, ale nie wcześniej niż w 2.-3. roku życia.
