U nas zapłacisz kartą
Wyprysk alergiczny u niemowlaka - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Co robić, gdy podejrzewamy alergię u niemowlaka?
Rozpoznanie alergii u niemowlaka stanowi wyzwanie diagnostyczne. Niejednoznaczność objawów jest tylko jednym z problemów. Drugim jest ograniczona liczba testów dostępnych dla niemowląt. Bardzo dużo zależy więc od rodziców, którzy muszą bardzo uważnie obserwować swoje dziecko i wszystkie niepokojące dolegliwości konsultować z lekarzem. Jeśli pediatra będzie podejrzewał alergię, skieruje malucha do alergologa.
Konsultacja z lekarzem na temat alergii u niemowlaka
Co robić przy alergii u niemowlaka? Nie powinno się samemu podejmować żadnych kroków w kierunku leczenia u niego alergii, w szczególności nie można rozpoczynać restrykcyjnych diet eliminacyjnych. Takie postępowanie może jedynie pogorszyć stan dziecka. Najlepszą rzeczą, jaką rodzic może zrobić, to wizyta w poradni alergologicznej. Warto się do niej odpowiednio przygotować, zaleca się spisać, jakie objawy pojawiają się u dziecka i w jakich okolicznościach. Wraz z testami na alergię pomoże to lekarzowi w postawianiu diagnozy.
Testy alergiczne dla niemowlaka
Standardowe testy skórne można wykonać dopiero u dzieci powyżej 3.-4. roku życia, nie wcześniej. Stąd też u niemowląt przeprowadza się panelowe testy alergiczne z krwi, można je wykonywać od 2. miesiąca życia. Próbkę krwi bada się w kierunku obecności specyficznych przeciwciał przeciwko konkretnym alergenom, przy czym te testy nie zawsze dają jednoznaczne wyniki.
Dieta eliminacyjna dla niemowlaka
Jedną z metod diagnostycznych w przypadku alergii pokarmowej jest dieta eliminacyjna i test prowokacji. Należy je przeprowadzać w sposób kontrolowany, ściśle przestrzegając zaleceń lekarza. W przypadku dzieci karmionych mlekiem modyfikowanym wprowadza się specjalną mieszankę o wysokim stopniu hydrolizy białka, a w przypadku dzieci karmionych piersią mama stopniowo musi usuwać z diety poszczególne alergeny.
Gdy nastąpi poprawa, przeprowadza się test prowokacji, czyli wprowadza się dany produkt. Jeśli objawy alergii u niemowlaka nawrócą, trzeba ten składnik na stałe wyeliminować z diety. Niewskazane jest jednak profilaktyczne rezygnowanie ze wszystkich potencjalnych alergenów – grozi to rozwojem niedoborów pokarmowych. Dobrą wiadomością jest to, że niemowlak zwykle wyrasta z alergii na białka mleka krowiego.
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy): przyczyny, objawy i leczenie
Kontaktowe zapalenie skóry (inaczej wyprysk kontaktowy) to miejscowa skórna reakcją nadwrażliwości w wyniku bezpośredniego kontaktu z określonymi substancjami chemicznymi lub drażniącymi. Wyprysk kontaktowy może mieć podłoże alergiczne, wynikać z podrażnienia, mieć związek z wykonywaną pracą (np. przewlekłym narażeniem dłoni na określoną substancję) lub ze światłem słonecznym. W leczeniu najważniejsze jest unikanie substancji powodujących wyprysk kontaktowy.
Wyprysk kontaktowy to choroba polegająca na tworzeniu się zmian skórnych pod wpływem kontaktu z alergenami kontaktowymi (są to często substancje chemiczne) u uczulonych na nie osób. Czasem potocznie mówi się na wyprysk kontaktowy „egzema”, co nie jest jednoznaczne z kontaktowym zapaleniem skóry, ponieważ słowo egzema oznacza wyprysk, czyli chorobę skóry o podłożu zapalnym niezwiązaną z zakażeniem, w której dochodzi do zapalenia jej wierzchnich warstw (naskórka i warstwy brodawkowatej skóry właściwej). Egzema nie jest więc nazwą konkretnej choroby, tylko określa rodzaj zmian skórnych, które występują w danej chorobie skóry.
- alergiczne – związane z odpowiedzią układu odpornościowego na alergeny,
- z podrażnienia – nie jest to prawdziwe uczulenie i takie zmiany mogą się pojawić u wszystkich osób, które mają kontakt, np. z silnymi substancjami używanymi w środkach czystości, farbami, lakierami, smarami, cementem,
- zawodowe – wywołane przez czynniki szkodliwe w miejscu pracy, w większości przypadków jest to kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) z podrażnienia,
- fotoalergiczne lub fototoksyczne – zapalenie skóry może być wywołane przez alergen lub substancję drażniącą powstającą dopiero po zadziałaniu światła słonecznego.
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - objawy
Charakterystycznym objawem wyprysku kontaktowego jest silny świąd skóry, na powierzchni której tworzy się zaczerwienienie, łuszczące się grudki oraz pęcherzyki. Ważne jest to, że zmiany tworzą się w miejscu kontaktu z np. tkaniną czy tworzywem zawierającym uczulające chorego czynniki (np. pod paskiem czy biżuterią u chorego uczulonego na nikiel, na rękach u sprzątaczki używającej środków czyszczących, na policzkach w miejscu, na który nałożono kosmetyk, który uczulił chorego pod wpływem opalania). Czasem zmiany występują jednak na całej powierzchni ciała. Chorzy na KZS z podrażnienia mogą odczuwać parzący ból lub pieczenie, zwłaszcza w razie kontaktu z substancją silnie drażniącą.
Skóra staje się pogrubiała, bardzo sucha, łuszczy się, wyraźnie zaznaczają się jej naturalne bruzdy (np. na nadgarstkach skóra może przypominać korę drzewa), skóra na dłoniach podeszwach niekiedy pęka powodując ból.
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - leczenie
Zasadnicze znaczenie ma wyeliminowanie kontaktu z alergenem lub czynnikiem drażniącym.
Podstawę leczenia przeciwzapalnego kontaktowego zapalenia skóry alergicznego i z podrażnienia stanowią glikokortykosteroidy stosowane miejscowo (np. w maści, kremie) zazwyczaj od kilku do kilkunastu dni. Bardzo suche zmiany na dłoniach lub stopach w ostrym okresie zapalenia mogą wymagać stosowania glikokortykosteroidów pod opatrunkiem. Czasem lekarz może zalecić także stosowanie glikokortykosteroidów doustnie w ciężkich przypadkach ostrego zapalenia lub w przypadku zajęcia dużej powierzchni skóry.
W ostrym zapaleniu z pęcherzykami i wysiękiem (zbieraniem się płynu) oprócz glikokortykosteroidów stosuje się okłady ściągające – z samej wody, z 0,9-procentowym roztworem NaCl lub z octanowinianem glinu. Okłady wysuszają skórę i łagodzą świąd. Stosuje się je kilka razy dziennie – wilgotną bawełnianą tkaninę nakłada się na skórę i zmienia 1–4 razy co 15–30 min.
W przypadku przewlekłego zapalenia i pogrubienia i szorstkości skóry w następstwie zapalenia, szczególnie w kontaktowym zapaleniu skory z podrażnienia, skuteczne są środki nawilżające z dużą zawartością tłuszczów, środki keratolityczne, czyli rozpuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka (kremy zawierające polidokanol i mocznik) oraz wazelina.
Świąd można opanować, stosując doustnie leki przeciwhistaminowe lub leki przeciwświądowe (mentol 0,1–2%, kamfora 0,1–3%) miejscowo.
Fototerapię UVA lub UVB, czyli naświetlanie zmian, lekarz może zalecić u chorych, u których inne sposoby leczenia okazały się nieskuteczne albo są przeciwwskazane. Chorzy narażeni na alergeny zawodowe, którzy nie mogą stosować rękawic lub kremów ochronnych, mogą odnieść korzyść z przewlekłego stosowania fototerapii.
W fotoalergicznym i fototoksycznym kontaktowym zapaleniu skóry stosuje się preparaty zawierające filtry promieniowania UVB i UVA.
Leczenie alergii kontaktowej u dziecka
Podstawą leczenia chorób alergicznych jest także w tym przypadku unikanie kontaktu z alergenem wywołującym niepożądane reakcje. Dodatkowo stosuje się tutaj miejscowe preparaty o działaniu przeciwalergicznym oraz przeciwzapalnym. Wprowadzane do terapii leki powinny być odpowiednio dobrane z uwzględnieniem ich siły działania względem stanu klinicznego oraz wieku dziecka. Oprócz tego niezwykle ważna jest staranna i systematyczna pielęgnacja skóry malucha (szczególnie przy współistniejącym atopowym zapaleniu skóry) za pomocą właściwie dobranych kosmetyków. Najlepiej stosować w tym celu produkty nawilżające i natłuszczające (emolienty) o neutralnym pH, bez substancji konserwujących oraz bez dodatku barwników i substancji zapachowych.
W przypadku wystąpienia u dziecka alergii kontaktowej należy liczyć się z tym, że niestety nie jest to choroba, którą da się wyleczyć całkowicie. Aktualnie dostępne metody terapeutyczne pozwalają w znaczącym stopniu złagodzić dolegliwości i wyciszyć stan zapalny skóry, ale ponowny kontakt z alergenem może sprawić, że powrócą one znowu.
Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Skonsultuj się z lekarzem.