U nas zapłacisz kartą
Leczenie wyprysku atopowego - Skuteczne metody i porady
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) – przyczyny
- Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry
- nikiel, np. biżuteria, wykończenia odzieży (zamki, guziki), okulary
- chrom (metale, cement, skóra garbowana)
- kobalt (metale, cement)
- formaldehyd (odzież, lakier do paznokci, tworzywa sztuczne)
- substancje zapachowe (perfumy, olejki eteryczne, kosmetyki)
- balsam peruwiański (perfumy)
- konserwanty (podłoże leków stosowanych miejscowo, kosmetyki)
- przyśpieszacze wulkanizacji i przeciwutleniacze gumy (rękawiczki lateksowe, bielizna, buty, lycra, oleje techniczne)
- leki (neomycyna, benzokaina)
- barwniki (farby do włosów i tkanin)
- kalafonia (kleje, papier, pokosty)
- lanolina (kremy)
- monomery akrylu (cement ortopedyczny).
Czynniki ryzyka rozwoju alergicznego kontaktowego zapalenie skóry nie są znane, ale wydaje się, że duże znaczenie ma predyspozycja genetyczna.
- Kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia
Powstaje w wyniku kontaktu skóry ze stężoną substancją drażniącą (np. silne kwasy albo zasady, wybielacze) albo w wyniku przewlekłego działania mniej stężonej substancji powodującej wysuszenie skóry i uszkodzenie naskórka.
Substancje drażniące:- mydła i detergenty
- alkohole i środki odkażające
- kwasy i ługi
- rozpuszczalniki organiczne, smary, oleje techniczne, benzyna, olej napędowy
- żywice i kleje
- farby, tusze i werniksy
- cement, beton, gips
- środki owadobójcze i grzybobójcze
- nawozy sztuczne
- włókna szklane.
- Fotoalergiczne lub fototoksyczne kontaktowe zapalenie skóry
Przyczyny fototoksycznego kontaktowego zapalenie skóry, to np. dziegieć, furokumaryny (np. psolareny stosowane leczniczo lub zawarte w owocach, zwłaszcza w limonkach i jarzynach), czerwień bengalska (stosowana w okulistyce), niesteroidowe leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, pochodne kwasu propionowego (np. ibuprofen).
Przyczyny fotoalergicznego kontaktowego zapalenia skóry, to np. kosmetyki z filtrem UV, substancje zapachowe, środki odkażające, leki przeciwgrzybicze.
Wyprysk atopowy – rozpoznanie
Wyprysk atopowy rozpoznaje się zazwyczaj z wykorzystaniem kryteriów diagnostycznych Hannifina i Rajki. W celu postawienie diagnozy muszą być spełnione 3 z 4 kryteriów głównych oraz przynajmniej 3 kryteria mniejsze. Te pierwsze obejmują świąd skóry, przewlekły i nawrotowy charakter choroby, typową lokalizację zmian oraz dodatni wywiad osobniczy lub rodzinny w kierunku chorób atopowych.
Jeśli chodzi o kryteria mniejsze, to zalicza się do nich na przykład nietolerancję wełny, alergie pokarmowe, stożek rogówki, suchość skóry, biały dermografizm, objaw polakierowanych paznokci, wczesny wiek zachorowania, czy też łupież biały.
Biopsja skóry zazwyczaj nie jest wymagana. Konieczne jest za to różnicowanie wyprysku atopowego z innymi chorobami dermatologicznymi. Tak więc wykluczenia wymagają niedobory witaminowe oraz ziarniniak grzybiasty (najczęstszy chłoniak pierwotny skóry).
Leczenie wyprysku atopowego – leki i pielęgnacja skóry
Podstawą terapii są przy wyprysku atopowym są emolienty – preparaty wspomagające utrzymanie optymalnego poziomu nawilżenia skóry, łagodzące suchość i poprawiające jeh elastyczność.
W przypadku umiarkowanych objawów leki przeciwzapalne, takie jak glikokortykosteroidy stosowane są, aby zredukować stan zapalny skóry, zmniejszyć zaczerwienienie, łuszczenie się i obrzęk oraz przynieść ulgę od swędzenia wywołanego wypryskiem atopowym.
Zastosowanie znajdują leki do stosowanie miejscowego – maści, kremy, żele i płyny, które powinny być przyjmowane pod nadzorem lekarza z uwagi na możliwe działania niepożądane. Przy znacznym nasileniu zmian podawane są glikokortykosteroidy doustne.
Również leki przeciwhistaminowe mogą być stosowane w celu zmniejszenia intensywności swędzenia w wyniku atopowego zapalenia skóry. W przypadku nasilonych objawów lekarz może zalecić terapię immunosupresyjną, która może skutecznie zmniejszyć stan zapalny i poprawić kondycję skóry.
W przypadku, kiedy wypryskowi atopowemu towarzyszy zakażenie bakteryjne, konieczne jest zastosowanie miejscowego antybiotyku.
Niezbędne jest również unikanie czynników wyzwalających wyprysk kontaktowy, takich jak alergeny pokarmowe, pyłki, kurz czy substancje chemiczne, które mogą nasilać objawy choroby.
Czynniki wywołujące wyprysk atopowy
Rozwój wyprysku atopowego może być stymulowany przez różne czynniki ryzyka, takie jak alergeny pokarmowe i wziewne, substancje drażniące, warunki klimatyczne, zanieczyszczenie środowiska, a nawet czynniki psychogenne.
Alergia pokarmowa, szczególnie na białka mleka krowiego, ryby, soję, jaja, orzechy, pszenicę oraz niektóre dodatki do żywności, jest częstą przyczyną wyprysku u dzieci poniżej trzeciego roku życia.
Alergeny wziewne, takie jak roztocza, alergeny bakteryjne i grzybicze, pyłki roślin oraz alergeny zwierzęce, mogą nasilać objawy choroby.
Nie bez znaczenia są także czynniki środowiskowe, w tym zanieczyszczenie powietrza i ekspozycja na dym tytoniowy, które mogą przyczyniać się do pogorszenia stanu skóry.
