U nas zapłacisz kartą
Leczenie wyprysku atopowego - Skuteczne metody i porady
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - leczenie
Zasadnicze znaczenie ma wyeliminowanie kontaktu z alergenem lub czynnikiem drażniącym.
Podstawę leczenia przeciwzapalnego kontaktowego zapalenia skóry alergicznego i z podrażnienia stanowią glikokortykosteroidy stosowane miejscowo (np. w maści, kremie) zazwyczaj od kilku do kilkunastu dni. Bardzo suche zmiany na dłoniach lub stopach w ostrym okresie zapalenia mogą wymagać stosowania glikokortykosteroidów pod opatrunkiem. Czasem lekarz może zalecić także stosowanie glikokortykosteroidów doustnie w ciężkich przypadkach ostrego zapalenia lub w przypadku zajęcia dużej powierzchni skóry.
W ostrym zapaleniu z pęcherzykami i wysiękiem (zbieraniem się płynu) oprócz glikokortykosteroidów stosuje się okłady ściągające – z samej wody, z 0,9-procentowym roztworem NaCl lub z octanowinianem glinu. Okłady wysuszają skórę i łagodzą świąd. Stosuje się je kilka razy dziennie – wilgotną bawełnianą tkaninę nakłada się na skórę i zmienia 1–4 razy co 15–30 min.
W przypadku przewlekłego zapalenia i pogrubienia i szorstkości skóry w następstwie zapalenia, szczególnie w kontaktowym zapaleniu skory z podrażnienia, skuteczne są środki nawilżające z dużą zawartością tłuszczów, środki keratolityczne, czyli rozpuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka (kremy zawierające polidokanol i mocznik) oraz wazelina.
Świąd można opanować, stosując doustnie leki przeciwhistaminowe lub leki przeciwświądowe (mentol 0,1–2%, kamfora 0,1–3%) miejscowo.
Fototerapię UVA lub UVB, czyli naświetlanie zmian, lekarz może zalecić u chorych, u których inne sposoby leczenia okazały się nieskuteczne albo są przeciwwskazane. Chorzy narażeni na alergeny zawodowe, którzy nie mogą stosować rękawic lub kremów ochronnych, mogą odnieść korzyść z przewlekłego stosowania fototerapii.
W fotoalergicznym i fototoksycznym kontaktowym zapaleniu skóry stosuje się preparaty zawierające filtry promieniowania UVB i UVA.Leczenie wyprysku atopowego – leki i pielęgnacja skóry
Podstawą terapii są przy wyprysku atopowym są emolienty – preparaty wspomagające utrzymanie optymalnego poziomu nawilżenia skóry, łagodzące suchość i poprawiające jeh elastyczność.
W przypadku umiarkowanych objawów leki przeciwzapalne, takie jak glikokortykosteroidy stosowane są, aby zredukować stan zapalny skóry, zmniejszyć zaczerwienienie, łuszczenie się i obrzęk oraz przynieść ulgę od swędzenia wywołanego wypryskiem atopowym.
Zastosowanie znajdują leki do stosowanie miejscowego – maści, kremy, żele i płyny, które powinny być przyjmowane pod nadzorem lekarza z uwagi na możliwe działania niepożądane. Przy znacznym nasileniu zmian podawane są glikokortykosteroidy doustne.
Również leki przeciwhistaminowe mogą być stosowane w celu zmniejszenia intensywności swędzenia w wyniku atopowego zapalenia skóry. W przypadku nasilonych objawów lekarz może zalecić terapię immunosupresyjną, która może skutecznie zmniejszyć stan zapalny i poprawić kondycję skóry.
W przypadku, kiedy wypryskowi atopowemu towarzyszy zakażenie bakteryjne, konieczne jest zastosowanie miejscowego antybiotyku.
Niezbędne jest również unikanie czynników wyzwalających wyprysk kontaktowy, takich jak alergeny pokarmowe, pyłki, kurz czy substancje chemiczne, które mogą nasilać objawy choroby.
Wyprysk atopowy – choroba zapalna skóry po kontakcie z alergenem
Wyprysk atopowy, atopowe zapalenie skóry (AZS), egzema – to różne nazwy tej samej, przewlekłej i nawrotowej choroby zapalnej skóry. Wywołana jest ona stanem zapalnym skóry na skutek kontaktu z alergenem.
Atopia to nadmierna reakcja immunologiczna na alergeny, które dla większości ludzi są nieszkodliwe. Przy czym wyprysk atopowy jest jednym z objawów tej nadwrażliwości. Istnieją również inne choroby o podobnym podłożu, takie jak katar sienny, astma oskrzelowa, alergiczne zapalenie spojówek czy pokrzywka, które mogą współistnieć z atopowym zapaleniem skóry.
Wyprysk atopowy dotyka od 15 do 30% dzieci oraz od 2 do 10% dorosłych. Najczęściej zaczyna się w dzieciństwie, a ryzyko jej wystąpienia jest wyższe u dzieci, których rodzice również zmagają się z tym schorzeniem.
Czynniki wywołujące wyprysk atopowy
Rozwój wyprysku atopowego może być stymulowany przez różne czynniki ryzyka, takie jak alergeny pokarmowe i wziewne, substancje drażniące, warunki klimatyczne, zanieczyszczenie środowiska, a nawet czynniki psychogenne.
Alergia pokarmowa, szczególnie na białka mleka krowiego, ryby, soję, jaja, orzechy, pszenicę oraz niektóre dodatki do żywności, jest częstą przyczyną wyprysku u dzieci poniżej trzeciego roku życia.
Alergeny wziewne, takie jak roztocza, alergeny bakteryjne i grzybicze, pyłki roślin oraz alergeny zwierzęce, mogą nasilać objawy choroby.
Nie bez znaczenia są także czynniki środowiskowe, w tym zanieczyszczenie powietrza i ekspozycja na dym tytoniowy, które mogą przyczyniać się do pogorszenia stanu skóry.
