U nas zapłacisz kartą
Leczenie wyprysku atopowego - Skuteczne metody i porady
Wyprysk atopowy – jak rozpoznać i jak leczyć?
Choroby alergiczne określane są mianem epidemii XXI wieku. Szacuje się, iż w zależności od regionu Polski, płci oraz wieku cierpi na nie nawet 40% społeczeństwa. Spośród nich jednym z częstszych schorzeń (5-20% dzieci i 1-3% dorosłych) jest wyprysk atopowy
zwany również atopowym zapaleniem skóry, AZS, czy też egzemą.
Atopowe zapalenie skóry jest stanem zapalnym skóry uwarunkowanym nadwrażliwością organizmu na pewne alergeny (atopią). Choroba zaczyna się zazwyczaj we wczesnym dzieciństwie. U 85% maluchów pierwsze objawy pojawiają się przed 5 rokiem życia. Co więcej, schorzenie to charakteryzuje się także długotrwałym przebiegiem oraz tendencją do nawrotów nawet po długich okresach bezobjawowych.
Etiologia wyprysku atopowego nie została jeszcze do końca poznana. Niemniej jednak uważa się, iż zachorowanie jest w głównej mierze uwarunkowane dziedzicznymi nieprawidłowościami w budowie skóry i funkcji układu odpornościowego. Potwierdzają to dane statystyczne, z których wynika, iż w przypadku obojga chorych rodziców szansa na wystąpienie wyprysku u dziecka wynosi 70%. Chora matka, ojciec lub bliźniak dwujajowy szanse na zachorowanie zwiększają do 30%.
W wielu opracowaniach naukowych podkreśla się także rolę innych czynników mogących predysponować do wyprysku. Spośród nich najważniejsze wydają się przewlekły stres, brak karmienia piersią oraz długotrwałe narażenie na alergeny powietrznopochodne (głównie roztocza kurzu domowego). Nie bez znaczenia jest również dodatni wywiad w kierunku innych schorzeń atopowych.
AZS jest elementem tak zwanego marszu alergicznego, czyli kolejnego występowania po sobie alergii pokarmowej, wyprysku, alergicznego nieżytu nosa oraz astmy oskrzelowej. Jest to o tyle ważne, iż u prawie wszystkich dzieci z wczesnym AZS i alergią pokarmową można
spodziewać się wystąpienia astmy.
Niacynamid w kosmetykach
W kosmetykach znajdziemy pod nazwą INCI Niacynamide. Jak można już zauważyć, substancja ta posiada bardzo wszechstronne działanie na skórę. Właśnie ze względu na to, a także to, że jest to substancja dobrze tolerowana przez skórę, niacynamid jest szeroko stosowany w kosmetologii. Oprócz wymienionych wyżej właściwości witamina B3 jest stosowana:
- przy regeneracji skóry – często używa się jej po zabiegach medycyny estetycznej, a także w przypadku nadmiernej ekspozycji na słońce (tylko na zdrową, nie uszkodzoną skórę)jako silny antyoksydant – wykazuje działanie neutralizujące na działanie wolnych rodników, a do tego uszkodzeń spowodowanych przez obecność stresu oksydacyjnego,
- w przypadku bardzo wymagających typów cer, ze skłonnością do różnych dermatoz, jak łuszczyca, trądzik różowaty, atopowe zapalenie skóry. To świetny wybór także w przypadku cery wrażliwej
- do wygładzenia i zrewitalizowania skóry, a ponadto nadania jej świeżego, promiennego wyglądu, dzięki czemu może być stosowany zarówno w kosmetykach do pielęgnacji twarzy na dzień, jak i na noc
Jak można zauważyć, niacynamid to istotny składnik w przypadku produktów przeciwzmarszczkowych, przeciw niedoskonałościom, nawilżających, regenerujących i łagodzących. Wchodzi w skład kremów, produktów do stosowania punktowego, toników czy preparatów do mycia twarzy. Jego zastosowanie jest szczególnie popularne w serach do twarzy. Przykładem takiego produktu jest HYALUROGEL Serum nawilżające z kwasem hialuronowym od marki Mixa. W składzie tego serum, wzbogaconym o niacynamid, możemy także znaleźć kwas hialuronowy i pantenol. To produkt idealny dla wymagającej i wrażliwej cery, przynoszący natychmiastowe ukojenie, zapewniający 24-godzinne* nawilżenie, a także poprawiający jej jędrność i elastyczność. Efekty stosowania tego serum stają się widoczne już po 4 tygodniach, *test instrumentalny
Niacynamid znajduje swoje zastosowanie również w przypadku preparatów zawierające filtry SPF ochrony przeciwsłonecznej. Jego obecność w takich produktach wynika z jego właściwości regenerujących oraz antyoksydacyjnego działania.
Przyczyny wyprysku atopowego – początki egzemy
Wyprysk atopowy, inaczej atopowe zapalenie skóry, jest chorobą, której dokładne przyczyny nie zostały jeszcze w pełni zrozumiane. Sugeruje się, że u podstaw schorzenia leży zaburzenie wrodzonej odpowiedzi systemu immunologicznego. W efekcie dochodzi do nadmiernej produkcji przeciwciał klasy IgE, które są skierowane przeciwko różnym alergenom, prowadząc tym samym do stanu zapalnego.
Alergeny (np. z powietrza lub pożywienia) mogą aktywować limfocyty, wywołując reakcję alergiczną. Komórki skóry, reagując na obecność alergenów, wytwarzają substancje zaostrzające proces zapalny. Kiedy następuje ponowny kontakt z alergenem, na skórze pojawiają się zmiany takie jak zaczerwienienia, pęcherzyki, a także świąd i suchość skóry.
Uszkodzenie barierowych funkcji skóry, które objawia się osłabieniem połączeń międzykomórkowych i zaburzeniem nawilżenia, sprzyja rozwojowi wyprysku atopowego. Obserwowane są: wyprysk atopowy na dłoniach, na stopach, na twarzy czy na innych częściach ciała.
Wyprysk atopowy – choroba zapalna skóry po kontakcie z alergenem
Wyprysk atopowy, atopowe zapalenie skóry (AZS), egzema – to różne nazwy tej samej, przewlekłej i nawrotowej choroby zapalnej skóry. Wywołana jest ona stanem zapalnym skóry na skutek kontaktu z alergenem.
Atopia to nadmierna reakcja immunologiczna na alergeny, które dla większości ludzi są nieszkodliwe. Przy czym wyprysk atopowy jest jednym z objawów tej nadwrażliwości. Istnieją również inne choroby o podobnym podłożu, takie jak katar sienny, astma oskrzelowa, alergiczne zapalenie spojówek czy pokrzywka, które mogą współistnieć z atopowym zapaleniem skóry.
Wyprysk atopowy dotyka od 15 do 30% dzieci oraz od 2 do 10% dorosłych. Najczęściej zaczyna się w dzieciństwie, a ryzyko jej wystąpienia jest wyższe u dzieci, których rodzice również zmagają się z tym schorzeniem.
Czynniki wywołujące wyprysk atopowy
Rozwój wyprysku atopowego może być stymulowany przez różne czynniki ryzyka, takie jak alergeny pokarmowe i wziewne, substancje drażniące, warunki klimatyczne, zanieczyszczenie środowiska, a nawet czynniki psychogenne.
Alergia pokarmowa, szczególnie na białka mleka krowiego, ryby, soję, jaja, orzechy, pszenicę oraz niektóre dodatki do żywności, jest częstą przyczyną wyprysku u dzieci poniżej trzeciego roku życia.
Alergeny wziewne, takie jak roztocza, alergeny bakteryjne i grzybicze, pyłki roślin oraz alergeny zwierzęce, mogą nasilać objawy choroby.
Nie bez znaczenia są także czynniki środowiskowe, w tym zanieczyszczenie powietrza i ekspozycja na dym tytoniowy, które mogą przyczyniać się do pogorszenia stanu skóry.
