U nas zapłacisz kartą
Wyprysk atopowy na dłoniach - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Leczenie AZS – pielęgnacja
W celu ustalenia sposobu leczenia AZS pacjent powinien zgłosić się do dermatologa lub alergologa. Istotny element terapii stanowi unikanie czynników drażniących, a także właściwa pielęgnacja skóry. Leczenie atopowego zapalenia skóry wymaga od chorego dużej dyscypliny i sumiennego stosowania się do zaleceń lekarza.
Lekarz może polecić pacjentowi:
- regularne stosowanie preparatów aptecznych z zawartością mocznika i ceramidów,
- branie krótkich (ok. 5-minutowych) kąpieli w temperaturze 27–30 stopni,
- stosowanie środków do kąpieli bez zawartości siarczanów, barwników i cząstek zapachowych, o lekko kwaśnym pH,
- dodawanie do kąpieli oliwy z oliwek lub parafiny, co pozwoli wzmocnić barierę ochronną skóry,
- natłuszczanie skóry w ciągu 5 minut od zakończenia kąpieli, aby zapobiec parowaniu i wysychaniu naskórka,
- stosowanie preparatów przywracających prawidłową funkcję bariery naskórkowej na całe ciało dziecka od chwili jego narodzin.
Co to jest atopowe zapalenie skóry (AZS)? U kogo może się pojawić? Czy jest zaraźliwe?
Atopowe zapalenie skóry (łac. dermatitis atopica) jest przewlekłą chorobą zapalną skóry, która charakteryzuje się suchą skórą, uporczywym świądem oraz nawracającymi zmianami skórnymi, zwanymi wypryskiem atopowym. Osoby z AZS mają nieprawidłową warstwę lipidową skóry, która u osób zdrowych tworzy szczelną barierę między środowiskiem a naskórkiem. Na skutek zaburzeń nawodnienia skóry i rozluźnienia połączeń pomiędzy budującymi ją komórkami, skóra osób z atopowym zapaleniem skóry nie stanowi już szczelnej bariery dla drobnoustrojów, alergenów i innych czynników. Objawy AZS rozwijają się po kontakcie z uczulającym alergenem, czyli obcej substancji znajdującej się w środowisku zewnętrznym. AZS nie jest chorobą, którą można się zarazić od innej osoby.
W przypadku chorych na atopowe zapalenie skóry często obserwuje się podwyższone poziomy przeciwciał klasy IgE, które są skierowane przeciwko alergenom zawartym w pokarmach lub alergenom wziewnym.
Atopowe zapalenie skóry jest alergiczną chorobą, która zazwyczaj rozpoczyna się we wczesnym dzieciństwie (zazwyczaj przed ukończeniem piątego roku życia) i charakteryzuje się tendencją do nawrotów, nawet po dłuższym okresie bezobjawowym. Przyczyny AZS najczęściej są genetyczne, wyprysk atopowy występuje dwukrotnie częściej u dzieci, których oboje rodzice mają alergię. Dorośli chorują na atopowe zapalenie skóry zadecydowanie rzadziej niż dzieci.
AZS a atopia
Atopią nazywamy wrodzoną predyspozycję do występowania reakcji alergicznych po kontakcie z uczulającym antygenem. Układ immunologiczny u osób z atopią jest nadwrażliwy i nastawiony na zwalczanie nawet nieszkodliwych antygenów, co powoduje powstanie stanu zapalnego.
Atopia jest związana z występowaniem objawów atopowego zapalenia skóry, astmy oskrzelowej, alergii pokarmowych oraz alergicznego nieżytu nosa czy zapalenia spojówek. Choroby te mogą ze sobą wzajemnie współistnieć.
Czy AZS jest wyleczalne?
Atopowe zapalenie skóry u dzieci najczęściej ustępuje samoistnie w wieku przedszkolnym. Niekiedy jednak objawy AZS mogą nawracać do wieku dorosłego. Atopowe zapalenie skóry jest chorobą powstającą na skutek defektu skóry i zaburzenia jej szczelności, przez co objawy wyprysku atopowego mogą pojawiać się nawet po wielu latach bez zaostrzeń. Osoby z atopią mają większą skłonność do występowania innych chorób alergicznych, takich jak astma oskrzelowa, alergiczny nieżyt nosa oraz alergie pokarmowe.
Podstawą pielęgnacji skóry atopowej jest stosowanie preparatów nawilżających i natłuszczających. Dzięki nim możliwe jest zatrzymanie wody w skórze, co równocześnie zapobiega jej nadmiernemu przesuszaniu, które powoduje świąd. Do substancji łagodzących swędzenie skóry zalicza się m.in. leki antyhistaminowe czy preparaty zawierające mentol, o których wspomniano wyżej. Należy unikać drapania skóry, gdyż powoduje to powstanie uszkodzeń skóry i wzrost ryzyka nadkażenia bakteryjnego lub grzybiczego.
Pielęgnacja skóry z AZS u dzieci i dorosłych
Pielęgnacja skóry atopowej u osób dorosłych zależna jest od rozległości oraz nasilenia zmian skórnych. Główną rolę w leczeniu oraz profilaktyce zaostrzeń AZS odgrywa systematyczne i regularne stosowanie preparatów emolientowych oraz unikanie kontaktu z czynnikami uczulającymi. Skóra atopowa powinna być smarowana 3–4 razy dziennie, aby osiągnąć dobre efekty. Należy wybierać kosmetyki przeznaczone do skóry atopowej, które nie zawierają substancji uczulających.
W przypadku zaostrzenia objawów atopowego zapalenia, które objawia się powstawaniem grudek, zmian rumieniowych czy nasilonej lichenifikacji ze świądem, zaleca się zastosowanie preparatów o działaniu przeciwzapalnym, zwłaszcza glikokortykosteroidów lub inhibitorów kalcyneuryny miejscowo na skórę. Inhibitory kalcyneuryny można także stosować profilaktycznie w celu zapobiegania zaostrzeniom choroby, zgodnie z zaleceniami lekarza.
Egzema – jak leczyć?
Jak leczyć egzemę? Pierwszym krokiem jest postawienie trafnej diagnozy, do czego niezbędna będzie wizyta u dermatologa. Po przeprowadzeniu wywiadu, zbadaniu skóry i ewentualnie wykonaniu biopsji lekarz postawi diagnozę i zaproponuje odpowiednie leczenie. Czasami niezbędna jest wizyta u alergologa i przeprowadzenie testów alergicznych, pomagających znaleźć czynnik chorobotwórczy. Rodzaj terapii zależy m.in. od typu egzemy, jej umiejscowienia, nasilenia objawów czy wieku pacjenta. Zazwyczaj stosuje się maść na egzemę czy krem na egzemę, pomagające natłuścić skórę, zminimalizować uporczywe swędzenie i odbudować warstwę ochronną naskórka. Jeżeli problem związany jest z alergią, leczenie egzemy polegać będzie na unikaniu czynnika alergizującego.
Istnieje też kilka rozwiązań dla osób, które zastanawiają się, jak leczyć egzemę domowymi sposobami. Ulgę przynieść mogą chłodne kompresy czy okłady z sokiem z aloesu, stosowanie maści z zawartością nagietka lub żywokostu, na stany zapalne zalecany jest także olej kokosowy bądź olej z wiesiołka.
Objawy atopowego zapalenia skóry
Do typowych objawów AZS zalicza się:
- zmiany skórne – zaczerwienienia, grudki, pęcherzyki, małe ranki,
- silny świąd skóry, często utrudniający sen i koncentrację,
- nadmierną suchość skóry.
Z czasem (zwłaszcza u starszych dzieci i dorosłych) skóra staje się pogrubiała, bardzo sucha.
Miejsca, w których najczęściej pojawiają się zmiany, to:
- zgięcia łokciowe i kolanowe,
- twarz,
- szyja.
Zmiany skórne mogą występować również na innych częściach ciała. Charakter i lokalizacja zmian różnią się w zależności od wieku chorego:
- dzieci do 2. roku życia – pęcherzyki, grudki i strupy z sączącą się wydzieliną na policzkach, czole lub głowie,
- dzieci pomiędzy 2. a 12. rokiem życia – suche, łuszczące się grudki lub „blaszki” na wewnętrznych stronach nadgarstków, łokci i kolan,
- dorośli – suche, łuszczące się grudki lub „blaszki” na twarzy, karku, dłoniach, stopach.