U nas zapłacisz kartą
Wyprysk atopowy u dziecka - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Żywienie a AZS
Osoby z atopowym zapaleniem skóry, powinny być zbadane pod kątem ewentualnych alergii pokarmowych, gdyż dieta ma znaczący wpływ na przebieg i nasilenie AZS. Do najczęściej uczulających pokarmów u dzieci zalicza się białka mleka krowiego, białko i żółtko jaja kurzego, pszenicę, soję oraz orzeszki ziemne, natomiast u dorosłych pszenicę, jabłka, orzechy, seler, owoce morza oraz cytrusy. Prawidłowa dieta pozwala złagodzić objawy atopowego zapalenia skóry, dlatego osoby ze stwierdzoną alergią pokarmową powinny stosować dietę eliminacyjną, która wyklucza spożywanie uczulających pokarmów.
Jeśli objawy alergiczne nie pojawiają się zaraz po spożyciu uczulającego pokarmu, można wykonać próbę prowokacyjną, która polega na wyeliminowaniu danego pokarmu na okres 4–6 tygodni oraz doustnej prowokacji tym pokarmem. Jeśli objawy AZS nawrócą po ponownym wprowadzeniu danego pokarmu do diety, jest to sygnał, że organizm nie toleruje danego składnika pokarmowego i powinien on być wykluczony z dalszej diety.
Wyprysk atopowy: przyczyny, objawy, leczenie stanu zapalnego
Skóra człowieka stanowi niezwykle silną barierę ochronną, która zazwyczaj skutecznie zapobiega wnikaniu do wnętrza naszego organizmu zarazków, substancji drażniących czy alergenów. Niestety u osób, których skóra jest szczególnie wrażliwa, w wyniku kontaktu z uczulającymi ją alergenami dochodzi do stanu zapalnego, który określamy wypryskiem atopowym. Dowiedz się, jakie są przyczyny powstawania wyprysku atopowego, objawy oraz jak powinno przebiegać leczenie i odpowiednia pielęgnacja chorej skóry.
Wyprysk atopowy jest bardzo częstą przewlekłą chorobą skóry, która dotyka około 10% populacji dzieci i dorosłych. Skóra zdrowej osoby pokryta jest filmem ochronnym. U osób cierpiących na wyprysk atopowy jest on zbyt ubogi. Komórki skóry słabiej do siebie przylegają i obumierają szybciej niż w zdrowej skórze.
Powstaje stan zapalny, skóra staje się czerwona i sucha, widoczne są na niej drobne naczynia krwionośne (pajączki). Na skórze występują niewielkie plamki, które jątrzą się, a następnie przekształcają w twardą skorupę. Suche obszary skóry swędzą i pieką, zmuszając chorego do drapania. Ulga jest chwilowa, gdyż zadrapania są bardzo bolesne. Swędzenie jest szczególnie uciążliwe w nocy, co negatywnie wpływa na jakość snu i stan psychiczny pacjenta.
Atopowe zapalenie skóry u dzieci - rodzaje choroby
Atopowe zapalenie skóry w większości przypadków pojawia się już w okresie dzieciństwa, stanowiąc często objaw choroby alergicznej. Charakterystyczne dla AZS dziecięcego są trzy odmiany:
- wyprysk atopowy wczesnego dzieciństwa - dotyka głównie dzieci do drugiego roku życia, objawiając się zmianami naskórnymi pojawiającymi się głównie w okolicach twarzy. W przebiegu choroba charakteryzuje się okresowym nasileniem lub złagodzeniem.
- wyprysk atopowy późnego dzieciństwa - dotyczy dzieci starszych niż dwa lata, a objawy choroby zaczynają pojawiać się w różnorodnych miejscach, wyprysk atopowy występuje tu w zgięciach kończyn, twarzy, tułowiu. Atopowe zapalenie skóry na nogach ujawnia się w zgięciach kolan, a AZS na rękach - chociażby na nadgarstkach.
- wyprysk atopowy okresu młodzieńczego - pojawiający się u dzieci powyżej dwunastego roku życia. Zmiany skórne mogą występować na całym ciele oraz nasilać lub słabnąć w zależności od pory roku.
Atopowe zapalenie skóry u dzieci i niemowląt - objawy
Charakterystyczną cechą atopowego zapalenia skóry jest uporczywy i bardzo nasilony świąd skóry, nierzadko wywołujący rozdrażnienie i niepokój dziecka, a także mogący powodować przebudzenia w trakcie snu lub nawet bezsenność.
Ponadto u dziecka z AZS stwierdza się bardzo suchą skórę i jej bardzo dużą wrażliwość na czynniki zewnętrzne oraz skłonność do podrażnień. Kontakt z czynnikami drażniącymi, takimi jak niewłaściwe preparaty do pielęgnacji, pot, uczulające alergeny, może zaostrzać zmiany skórne. Chorzy nie tolerują wełnianych ubrań. Umiejscowienie i rodzaj zmian skórnych zależą od wieku pacjenta i stopnia nasilenia procesu zapalnego skóry (faza ostrego lub przewlekłego stanu zapalnego).
W fazie ostrej obserwuje się ogniska rumieniowe, dość wyraźnie odgraniczone od skóry otoczenia, na których podłożu występują drobne grudki, pęcherzyki oraz nadżerki. Dla przewlekłego stanu zapalnego typowe są ogniska z pogrubiałą skórą i wzmożonym rysunkiem linii skórnych (tzw. lichenizacja), ponadto widuje się powierzchowne złuszczanie naskórka. We wczesnym dzieciństwie, do końca 2. roku życia, zmiany skórne mają charakter nieregularnych ognisk rumieniowo-wysiękowych i obecne są typowo na skórze twarzy (policzki, czoło, owłosiona skóra głowy) i dodatkowo na dalszych częściach kończyn oraz tułowiu.
W niektórych przypadkach może być zajęta skóra zgięć stawowych (łokciowych, podkolanowych, nadgarstków). Pomiędzy 3. a 11. rokiem życia ogniska lichenizacji obserwuje się głównie w obrębie powierzchni zgięciowych stawów, natomiast w grupie dzieci najstarszych, podobnie jak u dorosłych, mogą być zajęte grzbiety rąk. W każdym okresie życia w najcięższych przypadkach może dojść do zajęcia całej skóry chorego, co nazywamy erytrodermią.
