U nas zapłacisz kartą
Wyprysk atopowy u niemowląt - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
FAQ
Najczęstsze pytania dotyczące wyprysku atopowego (egzemy, atopowego zapalenia skóry).
Jak dbać o skórę przy atopowych wypryskach?
Na rynku dostępnych jest wiele preparatów przeznaczonych do pielęgnacji skóry atopowej w terapii AZS. Ich podstawowym zadaniem jest ochrona skóry przed utratą wody, która sprzyja powstawaniu wyprysku atopowego i może nasilać jego objawy.
Wyprysk kontaktowy a wyprysk atopowy – jak odróżnić?
Wyprysk kontaktowy (kontaktowe zapalenie skóry) może wywoływać podobne objawy do wyprysku atopowego oraz być mylony z innymi chorobami skóry. Kluczowym narzędziem diagnostycznym w identyfikacji wyprysku kontaktowego są tzw. testy płatkowe (naskórkowe).
Czy wypryskiem atopowym można się zarazić?
Atopowe zapalenie skóry nie jest chorobą zakaźną i nie można się nią zarazić. Wyprysk atopowy jest spowodowany rozwijającym się w skórze stanem zapalnym.
e -Konsultacja z Receptą Online Atopowe zapalenie skóryWypełnij formularz medyczny, aby
rozpocząć e-konsultację lekarską
bez wychodzenia z domu.
Atopowe zapalenie skóry u dziecka - zdjęcia
Ryc. 1. Typowa lokalizacja zmian skórnych u dziecka z AZS
Ryc. 2. Zmiany rumieniwo-grudkowe w okolicach podkolanowych u dziecka
Ryc. 3. Rozsiane zmiany wypryskowate na skórze przedramion i rąk
Ryc. 4. Swędzące zmiany wypryskowate w typowej dla AZS lokalizacji
Ryc. 5. Zmiany wypryskowate na skórze twarzy dziecka
Ryc. 6. Ogniska lichenizacji w obrębie skóry nadgarstków w przebiegu AZS
Atopowe zapalenie skóry u dzieci i niemowląt - objawy
Charakterystyczną cechą atopowego zapalenia skóry jest uporczywy i bardzo nasilony świąd skóry, nierzadko wywołujący rozdrażnienie i niepokój dziecka, a także mogący powodować przebudzenia w trakcie snu lub nawet bezsenność.
Ponadto u dziecka z AZS stwierdza się bardzo suchą skórę i jej bardzo dużą wrażliwość na czynniki zewnętrzne oraz skłonność do podrażnień. Kontakt z czynnikami drażniącymi, takimi jak niewłaściwe preparaty do pielęgnacji, pot, uczulające alergeny, może zaostrzać zmiany skórne. Chorzy nie tolerują wełnianych ubrań. Umiejscowienie i rodzaj zmian skórnych zależą od wieku pacjenta i stopnia nasilenia procesu zapalnego skóry (faza ostrego lub przewlekłego stanu zapalnego).
W fazie ostrej obserwuje się ogniska rumieniowe, dość wyraźnie odgraniczone od skóry otoczenia, na których podłożu występują drobne grudki, pęcherzyki oraz nadżerki. Dla przewlekłego stanu zapalnego typowe są ogniska z pogrubiałą skórą i wzmożonym rysunkiem linii skórnych (tzw. lichenizacja), ponadto widuje się powierzchowne złuszczanie naskórka. We wczesnym dzieciństwie, do końca 2. roku życia, zmiany skórne mają charakter nieregularnych ognisk rumieniowo-wysiękowych i obecne są typowo na skórze twarzy (policzki, czoło, owłosiona skóra głowy) i dodatkowo na dalszych częściach kończyn oraz tułowiu.
W niektórych przypadkach może być zajęta skóra zgięć stawowych (łokciowych, podkolanowych, nadgarstków). Pomiędzy 3. a 11. rokiem życia ogniska lichenizacji obserwuje się głównie w obrębie powierzchni zgięciowych stawów, natomiast w grupie dzieci najstarszych, podobnie jak u dorosłych, mogą być zajęte grzbiety rąk. W każdym okresie życia w najcięższych przypadkach może dojść do zajęcia całej skóry chorego, co nazywamy erytrodermią.
Leczenie wyprysku atopowego – leki i pielęgnacja skóry
Podstawą terapii są przy wyprysku atopowym są emolienty – preparaty wspomagające utrzymanie optymalnego poziomu nawilżenia skóry, łagodzące suchość i poprawiające jeh elastyczność.
W przypadku umiarkowanych objawów leki przeciwzapalne, takie jak glikokortykosteroidy stosowane są, aby zredukować stan zapalny skóry, zmniejszyć zaczerwienienie, łuszczenie się i obrzęk oraz przynieść ulgę od swędzenia wywołanego wypryskiem atopowym.
Zastosowanie znajdują leki do stosowanie miejscowego – maści, kremy, żele i płyny, które powinny być przyjmowane pod nadzorem lekarza z uwagi na możliwe działania niepożądane. Przy znacznym nasileniu zmian podawane są glikokortykosteroidy doustne.
Również leki przeciwhistaminowe mogą być stosowane w celu zmniejszenia intensywności swędzenia w wyniku atopowego zapalenia skóry. W przypadku nasilonych objawów lekarz może zalecić terapię immunosupresyjną, która może skutecznie zmniejszyć stan zapalny i poprawić kondycję skóry.
W przypadku, kiedy wypryskowi atopowemu towarzyszy zakażenie bakteryjne, konieczne jest zastosowanie miejscowego antybiotyku.
Niezbędne jest również unikanie czynników wyzwalających wyprysk kontaktowy, takich jak alergeny pokarmowe, pyłki, kurz czy substancje chemiczne, które mogą nasilać objawy choroby.
Co robić w razie wystąpienia objawów atopowego zapalenia skóry u dzieci i niemowląt?
W przypadku wystąpienia na skórze dziecka zmian skórnych przebiegających z intensywnym świądem wskazana jest wizyta u lekarza dermatologa w celu postawienia diagnozy, przeprowadzenia diagnostyki i leczenia zmian Wiele zapalnych chorób skórnych może mieć podobny obraz kliniczny i należy je wykluczyć.
- świąd skóry
- charakterystyczne zmiany skórne i ich umiejscowienie w obrębie powierzchni zgięciowych kończyn
- przewlekły i nawrotowy przebieg zapalenia skóry
- osobniczy lub rodzinny wywiad w kierunku atopii
- suchość skóry
- rogowacenie mieszkowe
- dodatnie wyniki skórnych testów punktowych
- wczesne pojawienie się pierwszych objawów chorobowych
- zwiększone stężenie IgE w surowicy krwi
- skłonność do wyprysku rąk i stóp
- wyprysk sutków
- zapalenie czerwieni wargowej
- nawracające zapalenie spojówek
- zaciemnienie okolic oczodołów
- rumień/zblednięcie twarzy
- świąd skóry po spożyciu niektórych pokarmów
- złe znoszenie wełny
- nietolerancja niektórych pokarmów
- biały dermografizm, czyli paradoksalna reakcja skóry, która u chorych na atopowe zapalenie skóry przejawia się tym, że po zadrapaniu skóra reaguje zblednięciem, a nie zaczerwieniem – co jest o wiele częstsze
- „polakierowane paznokcie”, objaw często widywany w przebiegu AZS, wiąże się z intensywnym świądem, częstym pocieraniem i drapaniem, co doprowadza do powstania jakby polakierowanych paznokci.
W celu potwierdzenia tła alergicznego choroby u dzieci powyżej 4. roku życia przeprowadza się tzw. skórne testy punktowe. Testy te wykonuje się na skórze przedramienia z podejrzanymi alergenami pokarmowymi, pyłkami i roztoczami kurzu domowego, pleśniami, sierścią zwierząt.
W przypadku braku możliwości wykonania testów (niedostateczny wiek pacjenta, konieczność stałego pobierania leków przeciwalergicznych) można wykonać badanie z krwi pacjenta i oznaczyć miano przeciwciał IgE skierowanych przeciwko konkretnym alergenom lub zmierzyć ich całkowitą pulę.