Leczenie wyprysku dyshydrotycznego - Skuteczne metody łagodzenia objawów
Zapobieganie
Chociaż nie ma pewnej metody zapobiegania wybuchowi egzemy, dobra rutyna pielęgnacyjna może pomóc w ochronie skóry przed przyszłymi nawrotami.
Sposoby zapobiegania wypryskom dyshidrotycznym obejmują:
- Konsekwentne stosowanie balsamu wkrótce po wyjściu z prysznica lub kąpieli. Może to zapobiec utracie wilgoci i nadmiernemu wysuszeniu.
- Noszenie miękkiej, luźnej odzieży z włókien naturalnych, takich jak bawełna. Unikaj nadmiernie szorstkich lub nieprzepuszczających powietrza materiałów, w tym wełny.
- Powstrzymywanie się od drapania i swędzenia, ponieważ może to spowodować uszkodzenie skóry i pogorszenie stanu.
- Ograniczenie ekspozycji na alergeny, takie jak sierść zwierząt domowych i pyłki. Płukanie zwierząt domowych szamponami zmniejszającymi łupież może zmniejszyć liczbę zaostrzeń alergicznych. Szampony te są dostępne online.
- Używanie nawilżacza, szczególnie gdy powietrze jest zimne i suche. To dodaje wilgoci do powietrza, co chroni skórę przed wysychaniem.
Jakie są metody leczenia wyprysku potnicowego?
Wyprysk potnicowy to choroba trudno poddająca się leczeniu. Najczęściej leczenie rozpoczyna się od stosowania silnie działających miejscowo glikokortykosteroidów. Doustne leki przeciwhistaminowe pomagają zmniejszyć świąd. W często nawracającej chorobie opcję terapeutyczną stanowi fototerapia PUVA. W przypadku stwierdzenia grzybicy stóp lub innych czynników przyczynowych należy wdrożyć odpowiednie leczenie.
Wyprysk potnicowy to choroba, w której alergeny mogą być zarówno pochodzenia zewnętrznego, jak i wewnętrznego. Nikiel, kobalt i niektóre leki mogą powodować wystąpienie lub zaostrzenie zmian, więc unikanie ekspozycji na nie może zapobiec rozwojowi wyprysku potnicowego. Niemniej w większości przypadków trudno wykryć czynnik przyczynowy i profilaktyka nie jest możliwa. W przypadku odczynów na zakażenia grzybicze zmiany w obrębie dłoni cofają się po wyleczeniu grzybicy stóp.
Zobacz także
Wyprysk pieniążkowaty Wyprysk pieniążkowaty jest szczególną odmianą wyprysku kontaktowego. W części przypadków zmiany chorobowe związane są z nadwrażliwością komórkową na alergeny bakteryjne, zwłaszcza paciorkowcowe. Do czynników zaostrzających zmiany skórne należą nadmierne kąpiele i stosowanie wysuszających mydeł.
Objawy chorób skóry (wykwity skórne) Wykwity skórne to zmiany na skórze, które są objawami chorób skóry. W poszczególnych chorobach wykwity mają charakterystyczny wygląd – kolor, kształt, postać, lokalizację i na tej podstawie dermatolog zwykle jest w stanie ustalić rozpoznanie. Zmiany skórne się mogą zmieniać w czasie oraz ustępować z pozostawieniem blizny lub bez niej. Do wykwitów należą: plama, grudka, guzek, guz, pęcherzyk, pęcherz, krosta, bąbel, a także nadżerka, przeczos, pęknięcie i rozpadlina, łuska, strup, owrzodzenie oraz blizna.
Leczenie wyprysku dyshidrotycznego
Leczenie egzemy disgidroticheskoy rozpocząć z zastosowaniem zimnych okładów wilgotnych albo wodą z kranu lub z roztworem Burova, a następnie stosowania sterydów nośnika kremu lub siłę działania farmakologicznego (grupy I i III). Przypisać prednizon 0,5-1 mg / kg / dzień, a stopniowe zmniejszenie dawki przez 1-2 tygodni. Może dostarczyć ulgę od zastosowania takrolimusu w maści ( „Protopic” 0,1%), które przeplatają się z dwóch pojedynczego codziennego stosowania zewnętrznego kortykosteroid działań średniej wytrzymałości (grupa I-III) w kilku cyklach o 3-4 tygodni. Kortykosteroidy powinny być wielokrotnie lub w leczeniu przewlekłych postaciach choroby stosowane. Ogólnoustrojowe leki przeciwhistaminowe mogą łagodzić świąd. Psoralen zewnętrznie na dłoni oraz ultrafioletowego A - częste opcją leczenia torpid erupcji. Celem disulfiram ( «Antabuse» 200 mg / dobę przez 8 tygodni) mogą pomóc pacjentom wrażliwych niklu z palmami wyprysk disgidroticheskoy. Jeśli zdefiniować zdalne źródło zakażenia grzybiczego, a wynik badania z KOH dodatnie, powinny być traktowane siedliskiem infekcji grzybiczych agresywny zewnętrzny środek przeciwgrzybiczy (krem „Ekonazol” lub „terbinafina” dziennie przez 3 tygodnie) lub krótkiego przebiegu układowych leków przeciwgrzybiczych ( „terbinafina” lub " itrakonazol „), zbierając dawkowanie i czas trwania leczenia, odpowiednio do miejsca infekcji. Kontrola lub eliminacja stresu może pomóc w leczeniu, istnieją pojedyncze doniesienia o uzdrowienie niektórych pacjentów w takich przypadkach.
Jeżeli eliminacja ekspozycji na alergeny zidentyfikowane podczas badania pikowania, nie ulega poprawie, a stan jest ciężka, inne sposoby leczenia mogą obejmować elektroforezę wyprysk disgidroticheskoy wodą wodociągową, śródskórne toksyny botulinowej (100-160 Me), niska dawka tygodniowa metotreksat, azatiopryna (100-150 mg / dzień, w celu osiągnięcia kontroli, a następnie dawkę podtrzymującą 50-100 mg / dzień) i niska dawka zewnętrznego napromieniania wiązką.
Według Krajowego Towarzystwa Wyprysków kobiety są dwukrotnie bardziej narażone na wyprysk dyshidrotyczny niż mężczyźni. Osoby w wieku od 20 do 40 lat również są bardziej narażone na tę chorobę.
Znane czynniki ryzyka dla egzemy dyshidrotic obejmują:
- rodzinna historia wyprysku dyshidrotycznego
- historia pewnych schorzeń, w tym atopowego zapalenia skóry, kontaktowego zapalenia skóry i kataru siennego
- wzrost temperatury zewnętrznej podczas wiosny lub lata
- okresy silnego stresu
- Praca lub hobby, które wymagają mokrych dłoni lub stóp przez długi czas
U osoby otrzymującej dożylnie immunoglobulinę występuje również większe ryzyko wystąpienia wyprysku dyshidrotycznego. Terapia ta polega na wstrzykiwaniu swoistych przeciwciał do żył, aby pomóc osobie walczyć z danym wirusem lub bakteriami.
U nas zapłacisz kartą