U nas zapłacisz kartą
Wyprysk kontaktowy u niemowlaka - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - leczenie
Zasadnicze znaczenie ma wyeliminowanie kontaktu z alergenem lub czynnikiem drażniącym.
Podstawę leczenia przeciwzapalnego kontaktowego zapalenia skóry alergicznego i z podrażnienia stanowią glikokortykosteroidy stosowane miejscowo (np. w maści, kremie) zazwyczaj od kilku do kilkunastu dni. Bardzo suche zmiany na dłoniach lub stopach w ostrym okresie zapalenia mogą wymagać stosowania glikokortykosteroidów pod opatrunkiem. Czasem lekarz może zalecić także stosowanie glikokortykosteroidów doustnie w ciężkich przypadkach ostrego zapalenia lub w przypadku zajęcia dużej powierzchni skóry.
W ostrym zapaleniu z pęcherzykami i wysiękiem (zbieraniem się płynu) oprócz glikokortykosteroidów stosuje się okłady ściągające – z samej wody, z 0,9-procentowym roztworem NaCl lub z octanowinianem glinu. Okłady wysuszają skórę i łagodzą świąd. Stosuje się je kilka razy dziennie – wilgotną bawełnianą tkaninę nakłada się na skórę i zmienia 1–4 razy co 15–30 min.
W przypadku przewlekłego zapalenia i pogrubienia i szorstkości skóry w następstwie zapalenia, szczególnie w kontaktowym zapaleniu skory z podrażnienia, skuteczne są środki nawilżające z dużą zawartością tłuszczów, środki keratolityczne, czyli rozpuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka (kremy zawierające polidokanol i mocznik) oraz wazelina.
Świąd można opanować, stosując doustnie leki przeciwhistaminowe lub leki przeciwświądowe (mentol 0,1–2%, kamfora 0,1–3%) miejscowo.
Fototerapię UVA lub UVB, czyli naświetlanie zmian, lekarz może zalecić u chorych, u których inne sposoby leczenia okazały się nieskuteczne albo są przeciwwskazane. Chorzy narażeni na alergeny zawodowe, którzy nie mogą stosować rękawic lub kremów ochronnych, mogą odnieść korzyść z przewlekłego stosowania fototerapii.
W fotoalergicznym i fototoksycznym kontaktowym zapaleniu skóry stosuje się preparaty zawierające filtry promieniowania UVB i UVA.Alergeny kontaktowe – co najczęściej uczula?
Do najczęściej uczulających dzieci substancji należą składniki kosmetyków. Wśród nich można wymienić m.in.:
- substancje zapachowe – alkohol benzylowy, alkohol amylocynamonowy, benzoesan benzylu, butylofenyl, cytral, limonen, karboksyaldehyd
- konserwanty – izotiazoliny, kwas benzoesowy, parabeny,
- detergenty – SLS, SLES
- sztuczne barwniki – koszenila, P-fenylodiamina (PPD), żółcień pomarańczowa
- substancje pochodzenia naturalnego – propolis, ekstrakt z mango, skrzypu polnego, arniki górskiej, lawendy wąskolistnej, olejki eteryczne.
Oprócz nich często można zaobserwować również reakcje skórne po kontakcie z niklem (głównie u młodych kobiet), chromem, kobaltem czyneomecyną.
Alergia kontaktowa u dzieci - testy płatkowe
By zdiagnozować alergię kontaktową u dzieci wykonuje się test płatkowy.
Testowane alergeny nakłada się na skórę pleców za pomocą specjalnych komór na hipoalergicznym plastrze i pozostawia na 48 godzin.
Czytaj też:
Reakcję skórną ocenia się tuż po odklejeniu komór oraz w kolejnych dniach - po około 72, 96, a nawet 168 godzinach od naklejenia plastrów.
W standardzie testów na alergię kontaktową znajduje się około 16-20 alergenów, które uważane są za główne przyczyny alergii kontaktowej.
Przeczytaj także:
- Alergia skórna: objawy alergii skórnej, czynniki wywołujące alergię skórną
- Jak rozpoznać alergię u dziecka?
- Alergia wziewna u dzieci. Przyczyny, objawy, leczenie alergii wziewnej u dzieci
Przebieg egzemy u dzieci
Egzema u dzieci rozpoczyna się zazwyczaj od obrzęku i zaczerwienienia. Potem pojawiają się pęcherzyki i grudki, których następstwem są nadżerki i rozległe powierzchnie sączące, wydzielające przezroczysty płyn surowiczy. Kolejnym etapem są strupy, a potem następuje złuszczanie. Alergiczny wyprysk kontaktowy następuje najczęściej w miejscu zetknięcia z uczulającą substancją, ale z opóźnieniem najwcześniej na drugi dzień, zwykle jednak po 2-3 dniach. Jeżeli choroba nie cofnie się w krótkim czasie, przechodzi w postać przewlekłą, chroniczną, charakteryzującą się zgrubieniem skóry i jej naciekiem – tzw. zliszajowaceniem. Chorobie towarzyszy silne swędzenie. Ustępuje bez śladu – nie pozostawia blizn.
Leczenie egzemy polega przede wszystkim na rozpoznaniu, a następnie wyeliminowaniu elementów powodujących reakcję alergiczną. Kluczową rolę dla prawidłowej diagnozy ma wywiad lekarski dotyczący występowania podobnych schorzeń w rodzinie i okoliczności pojawiania się zmian skórnych. Badania specjalistyczne – testy skórne oraz serologiczne – pozwalają określić substancję uczulającą, odpowiedzialną za występowanie objawów chorobowych. Konsekwencja tych badań może być odczulanie polegające na podawaniu – pod kontrolą – coraz większych dawek konkretnego alergenu. Gdy uda się odnaleźć i usunąć przyczynę uczulenia, leczenie sprowadza się do łagodzenia jego objawów aż do ich całkowitego ustąpienia. W leczeniu egzemy u dzieci bardzo często stosuje się maści zawierające kortyzon oraz leki antyhistaminowe, które łagodzą i opóźniają reakcje alergiczne.
