U nas zapłacisz kartą
Wyprysk kontaktowy u niemowlaka - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Alergia kontaktowa u dzieci: przyczyny, objawy, leczenie
Alergia kontaktowa u dzieci (wyprysk kontaktowy u dzieci) pojawia się dość często - dotyka około 20-30 procent dzieci i młodzieży. Alergia kontaktowa (alergia skórna), nazwana jest popularnie wypryskiem (wyprysk kontaktowy) albo egzemą (egzema). Najczęstsze objawy alergii kontaktowej u dzieci to pokrzywka, wysypka i swędzenie. Jakie jeszcze są objawy alergii kontaktowej u dzieci? Skąd się bierze alergia kontaktowa?
Spis treści
Alergia kontaktowa u dzieci nie wywołuje objawów ogólnoustrojowych w drogach oddechowych czy drogach pokarmowych, a jedynie objawy miejscowe.
W przypadku alergii kontaktowej, antygen odpowiedzialny za rozwój alergii powoduje zmiany jedynie na skórze, choć nie zawsze dokładnie w miejscu kontaktu.
Specjaliści uważają, że częstość występowania alergii kontaktowej wśród dzieci poniżej 3 lat może być wyższa niż wśród dzieci starszych i osób dorosłych. Obecność atopowego zapalenia skóry zwiększa ryzyko uczulenia kontaktowego.
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - leczenie
Zasadnicze znaczenie ma wyeliminowanie kontaktu z alergenem lub czynnikiem drażniącym.
Podstawę leczenia przeciwzapalnego kontaktowego zapalenia skóry alergicznego i z podrażnienia stanowią glikokortykosteroidy stosowane miejscowo (np. w maści, kremie) zazwyczaj od kilku do kilkunastu dni. Bardzo suche zmiany na dłoniach lub stopach w ostrym okresie zapalenia mogą wymagać stosowania glikokortykosteroidów pod opatrunkiem. Czasem lekarz może zalecić także stosowanie glikokortykosteroidów doustnie w ciężkich przypadkach ostrego zapalenia lub w przypadku zajęcia dużej powierzchni skóry.
W ostrym zapaleniu z pęcherzykami i wysiękiem (zbieraniem się płynu) oprócz glikokortykosteroidów stosuje się okłady ściągające – z samej wody, z 0,9-procentowym roztworem NaCl lub z octanowinianem glinu. Okłady wysuszają skórę i łagodzą świąd. Stosuje się je kilka razy dziennie – wilgotną bawełnianą tkaninę nakłada się na skórę i zmienia 1–4 razy co 15–30 min.
W przypadku przewlekłego zapalenia i pogrubienia i szorstkości skóry w następstwie zapalenia, szczególnie w kontaktowym zapaleniu skory z podrażnienia, skuteczne są środki nawilżające z dużą zawartością tłuszczów, środki keratolityczne, czyli rozpuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka (kremy zawierające polidokanol i mocznik) oraz wazelina.
Świąd można opanować, stosując doustnie leki przeciwhistaminowe lub leki przeciwświądowe (mentol 0,1–2%, kamfora 0,1–3%) miejscowo.
Fototerapię UVA lub UVB, czyli naświetlanie zmian, lekarz może zalecić u chorych, u których inne sposoby leczenia okazały się nieskuteczne albo są przeciwwskazane. Chorzy narażeni na alergeny zawodowe, którzy nie mogą stosować rękawic lub kremów ochronnych, mogą odnieść korzyść z przewlekłego stosowania fototerapii.
W fotoalergicznym i fototoksycznym kontaktowym zapaleniu skóry stosuje się preparaty zawierające filtry promieniowania UVB i UVA.Leczenie alergii kontaktowej u dziecka
Podstawą leczenia chorób alergicznych jest także w tym przypadku unikanie kontaktu z alergenem wywołującym niepożądane reakcje. Dodatkowo stosuje się tutaj miejscowe preparaty o działaniu przeciwalergicznym oraz przeciwzapalnym. Wprowadzane do terapii leki powinny być odpowiednio dobrane z uwzględnieniem ich siły działania względem stanu klinicznego oraz wieku dziecka. Oprócz tego niezwykle ważna jest staranna i systematyczna pielęgnacja skóry malucha (szczególnie przy współistniejącym atopowym zapaleniu skóry) za pomocą właściwie dobranych kosmetyków. Najlepiej stosować w tym celu produkty nawilżające i natłuszczające (emolienty) o neutralnym pH, bez substancji konserwujących oraz bez dodatku barwników i substancji zapachowych.
W przypadku wystąpienia u dziecka alergii kontaktowej należy liczyć się z tym, że niestety nie jest to choroba, którą da się wyleczyć całkowicie. Aktualnie dostępne metody terapeutyczne pozwalają w znaczącym stopniu złagodzić dolegliwości i wyciszyć stan zapalny skóry, ale ponowny kontakt z alergenem może sprawić, że powrócą one znowu.
Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Skonsultuj się z lekarzem.
Jak często występuje alergiczny wyprysk kontaktowy? (tu: czy występuje rodzinnie)
Tak jak wspomniano, wyprysk jest często występującą jednostką dermatologiczną, przy czym w populacji dorosłych dominuje kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia wywołane drażniącym działaniem substancji zewnętrznych na skórę człowieka, takich jak detergenty, rozpuszczalniki, kwasy i zasady. U dzieci występowanie tej postaci wyprysku jest co prawda możliwe, jednak ze względu na brak kontaktu z wymienionymi substancjami należy ona do rzadkości, częściej stwierdza się alergiczne kontaktowe zapalenie skóry. W przypadku alergicznego wyprysku kontaktowego nie obserwuje się podłoża genetycznego ani występowania rodzinnego. Obecność chorób atopowych (astmy, alergicznego nieżytu nosa, atopowego zapalenia skóry) nie zwiększa ryzyka rozwoju tego schorzenia, chociaż w populacji dzieci z rozpoznaniem atopowego zapalenia skóry, ze względu na uszkodzenia naskórka, ta postać wyprysku może się rozwinąć niezależnie.
Alergiczny wyprysk kontaktowy cechuje się występowaniem różnorodnych zmian skórnych. Jak już wspomniano, podstawowym wykwitem jest grudka, która przekształca się w pęcherzyk, a ten z kolei w sączącą nadżerkę, pokrywającą się z czasem strupkiem. Zmiany te lokalizują się na rumieniowym podłożu, są wyraźnie odgraniczone od zdrowej skóry i mogą się ze sobą zlewać, tworząc rozległe ogniska. Zmianom skórnym towarzyszy nasilony świąd, a w okresie gojenia obserwuje się złuszczanie naskórka. W fazie przewlekłej dominuje pogrubienie naskórka, może nawet dochodzić do jego bolesnych pęknięć. Zmiany lokalizują się zwykle w miejscu kontaktu z uczulającym alergenem. W przypadku niklu, który jest jednym z najczęstszych alergenów, zmiany skórne mogą być umiejscowione na pleckach dziecka (w miejscu przylegania do skóry metalowych zapinek), w okolicy pępka (z powodu kontaktu z metalowym guzikiem) czy na nadgarstku (w wyniku kontaktu z metalowym paskiem od zegarka).
