U nas zapłacisz kartą
"Problem wyprysku na pochwie - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Leczenie"
Co to jest opryszczka?
Opryszczka, czyli zakażenie opryszczkowe ma postać wykwitów wywołanych przez dwa blisko ze sobą spokrewnione wirusy: HSV-1 i HSV-2 (Herpes simplex virus, wirus opryszczki zwykłej). Pierwszy z nich zwykle powoduje opryszczkę w górnej części ciała (wargi i jama ustna), drugi głównie na narządach płciowych, ale zdarza się też odwrotnie. Zmiany niezależnie od umiejscowienia oraz typu wirusa praktycznie nie różnią się wyglądem.
Zakażenie przenosi się wyłącznie wśród ludzi przez bezpośredni kontakt (wirus znajduje się w wydzielinach), możliwe jest zakażenie okołoporodowe – z kobiety ciężarnej na płód lub na noworodka.
Zakażenia wirusami opryszczki są szeroko rozpowszechnione. Badania serologiczne wskazują, że przeważająca większość dorosłych (90%) jest zakażona wirusem HSV-1, a u co dziesiątego dorosłego występuje zakażenie HSV-2. Jednak tylko około połowy zakażonych osób cierpi na nawroty opryszczki wargowej. Zakażenia są często bezobjawowe.
Wirus opryszczki typu 1 (HSV-1) przenosi się z wydzieliną pęcherzykową, śliną oraz przez bezpośredni kontakt z błonami śluzowymi i skórą, np. przy pocałunkach, czasami przez picie z jednego naczynia, używanie wspólnych sztućców, maszynek do golenia czy ręczników. Najbardziej zaraźliwy jest płyn z pęcherzyków. Oznacza to, że najłatwiej jest się zarazić przez kontakt z pęcherzykami. Możliwe jest jednak także zakażenie od osób bez objawów.
Wirus szybko ginie w temperaturze pokojowej oraz po wyschnięciu, dlatego przenoszenie się opryszczki przez przedmioty lub drogą kropelkową należy do rzadkości.
Do zakażenia HSV-1 zwykle dochodzi w dzieciństwie, a HSV-2 podczas kontaktów seksualnych lub rzadko w czasie porodu. Zakażenie HSV-1 nie chroni przed zakażeniem HSV-2.
- ekspozycja na silne światło słoneczne (promieniowanie ultrafioletowe, UV)
- zakażenia górnych dróg oddechowych
- gorączka
- przemęczenie
- niedożywienie
- wyziębienie
- urazy
- zabiegi stomatologiczne
- miesiączka
- stosowanie glikokortykosteroidów
- operacje chirurgiczne
- stres.
Co robić w przypadku swędzenia pochwy i sromu?
Większość przypadków swędzenia pochwy i sromu ustępuje po zmianie środków higienicznych, które potencjalnie mogły doprowadzić do powstania dolegliwości. Należy powstrzymać się od drapania okolicy, z której pochodzi dyskomfort, gdyż może to doprowadzić do uszkodzenia skóry i błon śluzowych oraz powstania wrót dla infekcji.
W przypadku utrzymującego się długotrwałego dyskomfortu oraz w razie jakichkolwiek wątpliwości konieczna jest wizyta w gabinecie ginekologicznym, kiedy to lekarz zbada narządy płciowe oraz dobierze leczenie w zależności od przyczyny. Z wizytą nie należy nigdy zwlekać zawsze wtedy, kiedy dolegliwości są nie do wytrzymania, nie pozwalają spać w nocy, towarzyszą im inne objawy lub nie ustępują po zmianie środków higieny osobistej.
W jaki sposób lekarz ustala rozpoznanie przyczyny powodującej świąd pochwy i sromu?
W trakcie badania lekarz może pobrać wymaz z pochwy oraz cytologię oraz wypisać skierowanie na badania krwi lub moczu. W przypadku widocznych zmian na sromie o niejasnym pochodzeniu lub niereagujących na leczenie, pobierze lub zleci pobranie fragmentu zmienionych tkanek w celu oceny tkanki pod mikroskopem przez patomorfologa.
Kobiety, które reagują świądem okolic intymnych na ogólnodostępne środki do prania lub środki higieny osobistej powinny zmienić je na te o właściwościach hipoalergicznych, co powinno doprowadzić do ustąpienia dolegliwości. Dolegliwości mogą złagodzić nasiadówki z rumianku i liści kory dębu.
Swędzenie pochwy i sromu, które występuje w wyniku infekcji intymnej leczy się za pomocą chemioterapeutyków, środków przeciwgrzybiczych lub antybiotyków, w zależności od tego, jaki drobnoustrój wywołał objawy, zazwyczaj w postaci globulek stosowanych dopochwowo oraz kremów do smarowania zewnętrznych narządów płciowych. Należy dokładnie zastosować się do zaleceń lekarskich oraz nie przerywać leczenia, nawet jeśli po kilkukrotnej aplikacji przepisanych leków dolegliwości się zmniejszyły, gdyż może to doprowadzić do szybkiego nawrotu dolegliwości. Swędzenie wynikające z atrofii sromu, spowodowane przez zmniejszenie stężenia estrogenów w okresie okołomenopauzalnym, łagodzi się za pomocą kremów, tabletek lub krążków dopochwowych zawierających estrogen. Inne przyczyny podrażnienia i świądu, takie jak liszaj mogą wymagać terapii miejscowej steroidami.
Co pomaga na wypryski na czole?
Idealnie byłoby rozpoznać, jakie są przyczyny pojawiania się wyprysków na czole i ich eliminacja. Nie zawsze jednak jest to takie proste, dlatego na początek możesz spróbować wprowadzić w życie uniwersalne rady:
- Jeśli zmagasz się z trądzikiem i wiesz, że to on jest odpowiedzialny za pojawienie się wyprysków na czole – konieczne wprowadź leczenie. Nie zapominajmy, że trądzik jest chorobą, a konsultacja dermatologiczna z pewnością nie zaszkodzi.
- Nie maskuj wyprysków na czole – czy to grzywką, czy to podkładem. Skóra nie będzie mogła oddychać, co sprawi, że pryszczy może pojawić się jeszcze więcej.
- Unikaj kosmetyków z alkoholem – mogą dodatkowo podrażnić stany zapalne
- Nie wyciskaj wyprysków – pozbędziesz się problemu tylko na chwilę. Niehigieniczne wyciśnięcie krostek sprawi, że bakterie się rozniosą, a wyprysków będzie jeszcze więcej. Co więcej, po wyciskaniu łatwiej o blizny.
- Odpowiednia pielęgnacja – możesz dzięki niej wesprzeć działanie leków na trądzik. Dobieraj nowe kosmetyki ostrożnie, pamiętając, że skóra trądzikowa ma większe potrzeby.
- Zabiegi medycyny estetycznej – spróbuj zabiegu mikrodermabrazji, leczenia laserem lub peelingu kawitacyjnego. Profesjonalna kosmetolożka dopasuje zabieg do potrzeb twojej skóry.
Na sporadycznie pojawiające się wypryski możesz używać maści czy past, które sprawiają, że krostki szybciej znikną i łatwiej się zagoją. Zwróć uwagę na:
- maść ichtiolowa – dzięki działaniu udrażniającym ropa szybciej zostaje odprowadzona z pryszczy, co przyspiesza proces gojenia.
- pasta cynkowa – działa przeciwzapalnie i wysuszająco, dzięki czemu łatwiej zahamować rozwój kolejnych wyprysków.
- kosmetyki myjące - zamiast perfumowanego żelu możesz spróbować organicznych kostek myjących, normalizujących skórę
- kosmetyki punktowe - świetnie radzą sobie zaaplikowane na noc tylko na niedoskonałości
Suche uszy
Sucha skóra na uszach zwykle wygląda na łuszczącą się, z chropowatymi plamami. Jeśli suchość jest ciężka, skóra może krwawić lub pękać. Suchość skóry może być spowodowana klimatem, chorobami, alergiami, genetyką, wiekiem lub innymi chorobami skóry. Niektóre z objawów to:
- Swędzenie
- Popękana skóra
- Szorstkie łaty
- Zaczerwienienie
- Płatki lub łuski
Leczenie
Aby zdiagnozować suchość skóry, lekarz może przeprowadzić badanie krwi, test na alergię lub biopsję skóry.
Zabiegi obejmują środki nawilżające zmiękczające i nawilżające. Produkty te mogą obejmować maści, olejki i balsamy.
Inną opcją są leki. Jeśli sucha skóra w uchu pęka lub swędzi, można przepisać miejscowy steryd. Jeśli jest ciężka, leki doustne lub zastrzyki są opcjami leczenia.
