U nas zapłacisz kartą
"Problem wyprysku na pochwie - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Leczenie"
Wyprysk
Kiedy dana osoba ma wyprysk ucha, zauważy suchą łuszczącą się skórę na uchu lub w przewodzie słuchowym.
- Swędzenie wokół lub w uchu
- Wypisać
- Zaczerwienienie
- Obrzęk
Ten stan może być bolesny i powodować infekcję.
Wyprysk może dotyczyć wszystkich obszarów ucha, w tym błony bębenkowej. Osoby z egzemą mają nadaktywny układ odpornościowy. Niektóre wyzwalacze, takie jak stres, pachnące balsamy, tkaniny lub infekcje, powodują stan zapalny skóry.
Leczenie
Leczenie wyprysku ucha zależy od rodzaju wyprysku danej osoby.
Zazwyczaj przepisuje się maść medyczną do zastosowania na tym obszarze. Inną opcją jest miejscowy steryd. Jeśli wyprysk znajduje się w przewodzie słuchowym, można przepisać krople steroidowe.
Ważne jest również rozważenie nawyków związanych ze stylem życia, takich jak:
- Noszenie tkanin takich jak bambus, bawełna lub jedwab
- Minimalizacja ekspozycji na kurz i sierść zwierząt
- Unikanie przetworzonej i silnie zapalnej żywności
W chłodniejsze miesiące zadbaj o odpowiednią ilość świeżego powietrza i użyj nawilżacza. Inne wyzwalacze egzemy to:
- Metal z biżuterii
- Pachnące mydła i balsamy
- Naprężenie
Opryszczka narządów płciowych
Opryszczka narządów płciowych jest prawdopodobnie najczęstszym zakażeniem przenoszonym drogą płciową. Często przebiega w sposób skąpoobjawowy, bez typowych pęcherzyków lub zupełnie bezobjawowy, dlatego większość zakażonych osób nie zdaje sobie sprawy z tego, że są zakażone.
Typowe zmiany towarzyszące zakażeniu narządów płciowych przez HSV-1 lub HSV-2 to zgrupowane zapalne grudki i pęcherzyki na zewnętrznej powierzchni genitaliów, które przypominają opryszczkę na wargach.
Nawroty opryszczki narządów płciowych wywołanej przez HSV-1 są około 6 razy rzadsze niż wywołanej przez HSV-2.
- okres wylęgania wynosi 1–21 dni (zwykle 3–7 dni)
- z reguły ma ciężki przebieg, często towarzyszy mu ostre zapalenie gardła
- objawy ogólne – gorączka, ból głowy i mięśni, złe samopoczucie – dotyczą ok. 70% kobiet i ok. 40% mężczyzn
- pęcherzyki występują u mężczyzn na prąciu, rzadziej na mosznie, czy wewnętrznej powierzchni ud, u kobiet na wargach sromowych, kroczu, czasami na wewnętrznej powierzchni ud, w pochwie i na szyjce macicy, zmiany na skórze u kobiet są bardziej rozległe niż u mężczyzn, po 2–3 tygodniach zmiany przekształcają się w owrzodzenia i nadżerki, czasami pokryte strupem, a potem stopniowo ustępują, w rzadkich przypadkach zajęcie okolicy krzyżowej rdzenia kręgowego może spowodować ostre zatrzymanie moczu oraz objawy zapalenia rdzenia i korzonków nerwowych: ból, utratę lub zaburzenia czucia (parestezje) i wysypki, zwane zespołem Elsberga
- objawy miejscowe (zależne od lokalizacji zmian) – ból, wydzielina śluzowa z cewki moczowej lub pochwy, powiększenie węzłów chłonnych pachwinowych, zaburzenia oddawania moczu, tkliwość szyjki macicy przy stosunku – mogą się utrzymywać 10–17 dni
- u obu płci może wystąpić opryszczkowe zapalenie odbytnicy (zapalenie odbytu i odbytnicy) jako następstwo stosunków analnych
- wirus jest wydalany przez 10–12 dni.
Opryszczka narządu wzroku
Wykwity mogą występować na spojówce lub rogówce oka. Jest to groźna postać opryszczki, która może doprowadzić – w przypadku braku leczenia lub częstych nawrotów – do bliznowacenia rogówki, a nawet do utraty wzroku.
Pęcherzyki mogą się też pojawić na powiekach.
- zanokcica opryszczkowa – czyli zakażenie wału paznokciowego, zmiany pęcherzykowo-krostkowe występują na opuszkach palca lub palców, pojawiają się nagle, towarzyszy im obrzęk, rumień i ból, zanokcica wywołana przez HSV-1 często występuje u pracowników ochrony zdrowia, którzy nie używają rękawiczek, zakażenie HSV-2 dotyczy zwykle osób w wieku 20–30 lat i rozwija się w wyniku kontaktów intymnych (dotykania narządów płciowych zakażonych osób)
- tzw. opryszczka zapaśników – występuje na skórze klatki piersiowej, uszu, twarzy i rąk, typowa dla sportowców uprawiających dyscypliny kontaktowe
- wyprysk opryszczkowy – szczególna postać zakażenia u chorych na atopowe zapalenie skóry, ma postać uogólnionej osutki pęcherzykowej, może stanowić zagrożenie życia.
Swędzenie (świąd) pochwy i sromu
Swędzenie i pieczenie okolic intymnych jest powszechną dolegliwością, która przysparza zmartwień wielu kobietom. Dolegliwości te niejednokrotnie utrudniają codzienne funkcjonowanie, stanowią przyczynę odczuwania ogólnego dyskomfortu. W większości przypadków przyczyna świądu nie jest poważna, a objawy ustępują po zastosowaniu niewielkich codziennych przyzwyczajeń.
Przyczyną świądu pochwy i sromu jest najczęściej reakcja podrażnieniowa na środki higieny osobistej (płyny, mydła, kremy, a nawet papier toaletowy czy podpaski), płyn/proszek do prania bielizny lub podrażnienie mechaniczne. Swędzenie pochwy i sromu może być spowodowane infekcjami intymnymi w obrębie narządu rodnego. Do najczęstszych należy grzybica. Świąd może pojawić się również w trakcie infekcji bakteryjnej oraz w przebiegu chorób przenoszonych drogą płciową, takich jak opryszczka, chlamydia czy rzeżączka. Objaw ten występuje często również w chorobach dermatologicznych obejmujących skórę okolic intymnych – między innymi w łuszczycy i liszaju twardzinowym. Dolegliwości mogą stać się bardziej dokuczliwe w okresie okołomenopauzalnym i po menopauzie, kiedy to za sprawą przemian hormonalnych – zmniejszenia stężenia estrogenów dochodzi do atrofii (zaniku) błony śluzowej pochwy oraz zmniejszenia się wydzieliny i w związku z tym większej tendencji do podrażnień. O wiele rzadziej przyczyną świądu jest nowotwór sromu lub zaburzenia psychiczne, w tym reakcja na przewlekły stres.
Pojawieniu się dolegliwości sprzyja cukrzyca, nieodpowiednia higiena okolic intymnych, ryzykowne zachowania seksualne – wielu partnerów seksualnych, niestosowanie zabezpieczenia mechanicznego (prezerwatyw), skłonność do podrażnień.
Opryszczka błony śluzowej jamy ustnej i gardła
Jako zakażenie pierwotne może mieć postać ostrego zapalenia błony śluzowej dziąseł i jamy ustnej oraz ostrego zapalenia gardła i migdałków podniebiennych. Przebiega wówczas jak ostre zapalenie z towarzyszącą gorączką. W zakażeniu nawrotowym jest to zwykle opryszczka wargowa.
Ostre zapalenie błony śluzowej dziąseł i jamy ustnej
- typowa dla małych dzieci
- okres wylęgania wynosi 3–6 dni
- objawy obejmują wysoką gorączkę, złe samopoczucie, jadłowstręt, obrzęk, zaczerwienienie i bolesność dziąseł, powiększenie regionalnych węzłów chłonnych, pęcherzyki, które powstają na błonie śluzowej jamy ustnej i języka oraz na skórze warg i wokół jamy ustnej, mają tendencję do zlewania się, tworzenia bolesnych owrzodzeń, a po pęknięciu – nadżerek
- ostre objawy utrzymują się 5–7 dni, gojenie zmian następuje po ok. 2 tygodniach
- wirus jest wydalany w ślinie przez 3 tygodnie (niekiedy dłużej).
Ostre zapalenie gardła i migdałków podniebiennych
- występuje częściej u dorosłych niż u dzieci
- zwykle jest wywołane przez HSV-1, ale przyczyną może być też HSV-2 (towarzyszą mu wtedy zmiany na narządach płciowych)
- początkowe objawy to gorączka, złe samopoczucie, ból głowy, gardła, mięśni, następnie na migdałkach i tylnej ścianie gardła pojawiają się pęcherzyki, które pękają, tworząc nadżerki i owrzodzenia
- u ok. 30% chorych w pierwotnym zakażeniu HSV-2 występują objawy oponowe, u 5% zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych o łagodnym przebiegu.
Opryszczka wargowa (potocznie „zimno”)
- jest to najczęstsza postać zakażenia nawrotowego wywołanego HSV-1 (rzadziej HSV-2)
- zwykle ma łagodny przebieg bez towarzyszących objawów ogólnych
- w okolicy ust – na ogół w kąciku, na pograniczu błony śluzowej i skóry – pojawiają się nieliczne skupiska bolesnych pęcherzyków zapalnych
- nawroty występują średnio dwa razy w roku, ale u niektórych zakażonych nawet co miesiąc
- największe wydalanie wirusa ma miejsce w ciągu pierwszej doby (może się utrzymywać do 5 dni).
