U nas zapłacisz kartą
Wyprysk na wardze - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Naczyniaki – rodzaje zmian naczyniowych
Naczyniaki dzielimy m.in. pod względem charakteru zmian. Zdecydowana większość naczyniaków to naczyniaki łagodne. Do tej grupy należy m.in.:
- naczyniak jamisty,
- naczyniak płaski,
- naczyniak włosowaty,
- naczyniak gwiaździsty,
Te rozrostowe zmiany naczyniowe nie powinny szczególnie niepokoić, zwłaszcza gdy ich rozmiar jest niewielki, a wygląd nie ulega zmianie. Dość nietypowym rodzajem naczyniaków są naczyniaki rubinowe, które częściej pojawiają się u osób dorosłych. Te czerwone punkciki na skórze są związane m.in. z naturalnymi procesami starzenia się organizmu. Do jednych z większych naczyniaków zaliczamy naczyniaki jamiste, które najczęściej powodują dolegliwości bólowe i wymagają usunięcia. Naczyniaki mogą mieć różną wielkość, jednak zwykle nie przekraczają kilkunastu centymetrów. Olbrzymie naczyniaki występują stosunkowo rzadko, a ich objawy mogą utrudniać normalny rozwój i funkcjonowanie.
Zdarza się, że naczyniaki powstają w dość problematycznej okolicy ust, oka, sromu, co sprawia, że mogą wymagać specjalistycznego leczenia. Pozostawione bez nadzoru, prowadzą do m.in. wad wzroku i innych problemów zdrowotnych. Naczyniaki w pobliżu naturalnych otworów ciała np. wejścia do pochwy, mogą ulec zakażeniu, dlatego w przypadku większych zmian zaleca się dobór odpowiedniej metody ich usunięcia.
W większości przypadków diagnozowane są niewielkie naczyniaki płaskie. Cechują się one dość charakterystycznym wyglądem. Naczyniak powierzchniowy to dobrze ograniczona plama o jasnoróżowego koloru, która z czasem zaczyna stopniowo zmieniać kolor na ciemniejszy.
Do naczyniaków o złośliwym charakterze, które zaliczane są do grupy niebezpiecznych chorób nowotworowych, zaliczamy:
- naczyniomięsaka krwionośnego,
- obłoniaka złośliwego,
- mięsaka Kaposiego.
Zmiany te stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia i życia, dlatego każda nieprawidłowość w obrębie skóry, powinna być konsultowana z lekarzem.
Czy opryszczka wargowa jest groźna?
Pęcherzyk na wardze sam w sobie nie jest groźny, jednak nieleczona lub źle pielęgnowana opryszczka wargowa może prowadzić do niebezpiecznych dla zdrowia powikłań. Po pierwsze należy pamiętać o tym, aby pod żadnym pozorem nie przebijać, ani nie uszkadzać chorobowych wykwitów, gdyż w płynie surowiczym znajduje się najwyższe stężenie wirusów HSV. Nie dość, że można w ten sposób zarazić innych, to istnieje wysokie ryzyko przeniesienia patogenu w różne miejsca na ciele oraz dodatkowego zainfekowania zmiany bakteriami lub grzybami.
W wyniku zaniedbania opryszczki wargowej może dojść m.in. do:
- opryszczkowego zapalenia spojówek i rogówki oka, co może skutkować pogorszeniem widzenia, a nawet utratą wzroku,
- opryszczki w nosie,
- opryszczkowego zapalenia jamy ustnej, z bolesnymi nadżerkami w jamie ustnej,
- zanokcicy opryszczkowej, czyli zakażenia wału paznokciowego,
- opryszczki skóry,
- opryszczkowego zapalenia mózgu,
- opryszczki narządów płciowych,
- zakażeń narządowych - opryszczki uogólnionej lub, na przykład zapalenia przełyku, co zdarza się głównie u osób z poważnymi zaburzeniami odporności.
Autor: Marta Roszkowska
Konsultacja merytoryczna: lekarz Olga Krupa
Bibliografia:
- Figlerowicz M.: Najczęstsze postacie kliniczne zakażeń wywołanych przez wirusy z rodziny Herpesviridae, Przeg. Lek. 2006.
- A. Lesiak, J. Narbutt, Kompleksowe leczenie opryszczki wargowej, „Forum Dermatologicum” 2017 (3).
- Górska R.: Choroby błony śluzowej jamy ustnej. Med Tour Press, Otwock 2007.
- Majewska A., Romejko-Wolniewicz E., Zaręba-Szczudlik J., Łuczak M., Młynarczyk G.: Wirus opryszczki pospolitej typu 1, epidemiologia i udział wirusa w zakażeniach narządów płciowych, Borgis - Nowa Medycyna 1/2011, s. 16-19.
- Knypl K.: Zakażenie wirusem opryszczki zwykłej u dorosłych, Borgis - Medycyna Rodzinna 3-4/2002.
- Cieśluk B., Majewska A.: Wirus opryszczki pospolitej typu I (HSV-1) – epidemiologia i kliniczne postacie nietypowych zakażeń, Zakażenia. 2006.
- Górka E., Młynarczyk-Bonikowska B., Machura P., Majewska A., Dzieciątkowski T., Młynarczyk G., Malejczyk M., Majewski S.: Występowanie wirusów opryszczki typu 1 i 2 w zmianach skórnych i śluzówkowych u chorych z podejrzeniem opryszczki narządów płciowych, MED. DOŚW. MIKROBIOL., 2016, 68: 57 – 62.
Opis meta description: Pęcherzyki na ustach są jednym z najbardziej charakterystycznych objawów opryszczki wargowej. Sprawdź, jak je rozpoznać i odróżnić od innym zmian.
Wyprysk pieniążkowaty u dziecka
Wysypka pieniążkowata jest dolegliwością dotykającą z reguły pacjentów dorosłych. Przeważnie pojawia się u osób między 50. a 70. rokiem życia, częściej u mężczyzn niż u kobiet. Pojawienie się wyprysku pieniążkowatego u dziecka uznawane jest za zjawisko nietypowe, ale medycyna zna przypadki wystąpienia choroby nawet u niemowląt.
U najmłodszych pacjentów zmiany mogą mieć związek z atopowym zapaleniem skóry, które w większości przypadków dotyka dzieci kilkumiesięcznych. To z kolei ma z reguły podłoże alergiczne.
Ponieważ wyprysk pieniążkowaty u dzieci występuje niezwykle rzadko, jego podejrzenie powinno być poparte wnikliwą diagnostyką. Niekiedy zleca się wykonanie badań mykologicznych i posiew, ponieważ zmiany grudkowo-pęcherzykowe mogą być mylone ze zmianami grzybiczymi.