U nas zapłacisz kartą
Wyprysk na wardze - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Czy opryszczka wargowa jest groźna?
Pęcherzyk na wardze sam w sobie nie jest groźny, jednak nieleczona lub źle pielęgnowana opryszczka wargowa może prowadzić do niebezpiecznych dla zdrowia powikłań. Po pierwsze należy pamiętać o tym, aby pod żadnym pozorem nie przebijać, ani nie uszkadzać chorobowych wykwitów, gdyż w płynie surowiczym znajduje się najwyższe stężenie wirusów HSV. Nie dość, że można w ten sposób zarazić innych, to istnieje wysokie ryzyko przeniesienia patogenu w różne miejsca na ciele oraz dodatkowego zainfekowania zmiany bakteriami lub grzybami.
W wyniku zaniedbania opryszczki wargowej może dojść m.in. do:
- opryszczkowego zapalenia spojówek i rogówki oka, co może skutkować pogorszeniem widzenia, a nawet utratą wzroku,
- opryszczki w nosie,
- opryszczkowego zapalenia jamy ustnej, z bolesnymi nadżerkami w jamie ustnej,
- zanokcicy opryszczkowej, czyli zakażenia wału paznokciowego,
- opryszczki skóry,
- opryszczkowego zapalenia mózgu,
- opryszczki narządów płciowych,
- zakażeń narządowych - opryszczki uogólnionej lub, na przykład zapalenia przełyku, co zdarza się głównie u osób z poważnymi zaburzeniami odporności.
Autor: Marta Roszkowska
Konsultacja merytoryczna: lekarz Olga Krupa
Bibliografia:
- Figlerowicz M.: Najczęstsze postacie kliniczne zakażeń wywołanych przez wirusy z rodziny Herpesviridae, Przeg. Lek. 2006.
- A. Lesiak, J. Narbutt, Kompleksowe leczenie opryszczki wargowej, „Forum Dermatologicum” 2017 (3).
- Górska R.: Choroby błony śluzowej jamy ustnej. Med Tour Press, Otwock 2007.
- Majewska A., Romejko-Wolniewicz E., Zaręba-Szczudlik J., Łuczak M., Młynarczyk G.: Wirus opryszczki pospolitej typu 1, epidemiologia i udział wirusa w zakażeniach narządów płciowych, Borgis - Nowa Medycyna 1/2011, s. 16-19.
- Knypl K.: Zakażenie wirusem opryszczki zwykłej u dorosłych, Borgis - Medycyna Rodzinna 3-4/2002.
- Cieśluk B., Majewska A.: Wirus opryszczki pospolitej typu I (HSV-1) – epidemiologia i kliniczne postacie nietypowych zakażeń, Zakażenia. 2006.
- Górka E., Młynarczyk-Bonikowska B., Machura P., Majewska A., Dzieciątkowski T., Młynarczyk G., Malejczyk M., Majewski S.: Występowanie wirusów opryszczki typu 1 i 2 w zmianach skórnych i śluzówkowych u chorych z podejrzeniem opryszczki narządów płciowych, MED. DOŚW. MIKROBIOL., 2016, 68: 57 – 62.
Opis meta description: Pęcherzyki na ustach są jednym z najbardziej charakterystycznych objawów opryszczki wargowej. Sprawdź, jak je rozpoznać i odróżnić od innym zmian.
Opryszczka wargowa - leczenie
Aby leczyć objawy opryszczki, musimy jak najszybciej zastosować preparaty przeciwwirusowe. Najczęściej stosowane są leki z acyklowirem, np. w postaci kremu lub żelu, stosowane miejscowo czy dostępne bez recepty tabletki, które należy zacząć przyjmować możliwie najszybciej po pojawieniu się pierwszych objawów.
W leczeniu opryszczki wykorzystywane są również plastry oparte na technologii hydrokoloidowej. Taki plaster ma wiele zalet. Przede wszystkim opryszczka pod plastrem goi się szybciej dzięki temu, że jest on opatrunkiem okluzyjnym, innymi słowy - tworzy optymalne środowisko gojenia, chroniąc ranę przed wysychaniem, zanieczyszczeniem i bakteriami. Opatrunki hydrokoloidowe obniżają pH rany, co hamuje rozwój bakterii, a także pobudza proces odbudowy naczyń krwionośnych. W wilgotnym środowisku, jakie wytwarza się wokół rany dzięki technologii hydrokoloidowej, opryszczka goi się szybciej nawet o 50 proc., lepsza jest również jakość wygojonej rany.
Co więcej, plaster natychmiast zmniejsza ból i nieprzyjemne pieczenie, ogranicza również dotykanie zmiany opryszczkowej i sprawia, że jest ona mniej widoczna - można ją zakryć makijażem bez ryzyka podrażnienia. Wybierając plaster warto sugerować się jego grubością - ultracienki hydrokoloid w porównaniu do standardowych opatrunków hydrokoloidowych przepuszcza więcej powietrza, dzięki czemu z rany szybciej odparowuje wysięk.
Opryszczka wargowa, czyli opryszczka na ustach. Jak ją leczyć i jak zapobiegać opryszczce?
Opryszczka wargowa nie tylko szpeci, ale również boli i drażni. Towarzyszą jej swędząca wysypka i ból w okolicach ust, które są pierwszymi objawami opryszczki wargowej, wywołanej przez wirusa HSV1. Można się nią zarazić, choć atakuje zwykle osłabiony organizm. Sama opryszczka nie jest groźna, ale wywołane nią powikłania - już tak, dlatego opryszczkę trzeba leczyć i zapobiegać jej nawrotom.
Spis treści
- Opryszczka wargowa daje charakterystyczne objawy
- Opryszczka wargowa - drogi zakażenia
- Opryszczka wargowa - leczenie
- Nawracająca opryszczka wargowa
- Opryszczka: jak uniknąć zakażenia wirusem i powikłań?
- Opryszczka wargowa nie tylko na ustach
- Opryszczka wargowa a półpasiec i ospa wietrzna
Opryszczka wargowa to powracający problem wielu osób, bo niemal każdy z nas jest nosicielem wirusa opryszczki - Herpes simplex. Lekarze szacują, że zakażonych jest około 80 procent ludzi, ale choruje tylko połowa z nich. Nie wiadomo, dlaczego wirus opryszczki nie zawsze wywołuje chorobę. Wiadomo natomiast, że mniej więcej do 5. roku życia opryszczka najczęściej przebiega bezobjawowo. U dorosłych zwykle pierwszy atak "zimna" jest najbardziej gwałtowny i najboleśniejszy.
Opryszczka wargowa potocznie określana jest jako "zimno", "skwarka" lub "febra". Wywołuje ją wirus Herpes simplex typ 1 - HSV1. Wirus opryszczki typu 2 (HSV2) odpowiedzialny jest za opryszczkę genitalną, nie wywołuje wargowej odmiany choroby. I odwrotnie - opryszczka z ust zwykle nie przenosi się na narządy płciowe, choć zdarza się, że HSV1 wywołuje opryszczkę również w okolicach genitaliów i można zarazić się nim przez seks oralny.
Pęcherzyki na ustach - czy to opryszczka?
Przedstawione poniżej treści nie mają charakteru promocyjnego. Ich wyłącznym celem jest edukacja i podniesienie poziomu wiedzy odbiorcy na temat zdrowia. Należy jednak pamiętać, że żadna z informacji nie może zastąpić porady lekarskiej lub konsultacji z farmaceutą.
Przeczytasz w: 3 min.
Pęcherzyki na ustach mogą być wynikiem działania różnych czynników wewnętrznych, jak i zewnętrznych. Nie zawsze muszą wskazywać na zakażenie wirusem opryszczki pospolitej, ale są jego głównym symptomem i warto wiedzieć, jak odróżnić je od innych zmian. Umiejętność rozpoznawania charakterystycznych wykwitów związanych z opryszczką wargową pomoże w sprawnym leczeniu choroby i może uchronić przed dalszym rozprzestrzenianiem patogenu.
Naczyniaki – rodzaje zmian naczyniowych
Naczyniaki dzielimy m.in. pod względem charakteru zmian. Zdecydowana większość naczyniaków to naczyniaki łagodne. Do tej grupy należy m.in.:
- naczyniak jamisty,
- naczyniak płaski,
- naczyniak włosowaty,
- naczyniak gwiaździsty,
Te rozrostowe zmiany naczyniowe nie powinny szczególnie niepokoić, zwłaszcza gdy ich rozmiar jest niewielki, a wygląd nie ulega zmianie. Dość nietypowym rodzajem naczyniaków są naczyniaki rubinowe, które częściej pojawiają się u osób dorosłych. Te czerwone punkciki na skórze są związane m.in. z naturalnymi procesami starzenia się organizmu. Do jednych z większych naczyniaków zaliczamy naczyniaki jamiste, które najczęściej powodują dolegliwości bólowe i wymagają usunięcia. Naczyniaki mogą mieć różną wielkość, jednak zwykle nie przekraczają kilkunastu centymetrów. Olbrzymie naczyniaki występują stosunkowo rzadko, a ich objawy mogą utrudniać normalny rozwój i funkcjonowanie.
Zdarza się, że naczyniaki powstają w dość problematycznej okolicy ust, oka, sromu, co sprawia, że mogą wymagać specjalistycznego leczenia. Pozostawione bez nadzoru, prowadzą do m.in. wad wzroku i innych problemów zdrowotnych. Naczyniaki w pobliżu naturalnych otworów ciała np. wejścia do pochwy, mogą ulec zakażeniu, dlatego w przypadku większych zmian zaleca się dobór odpowiedniej metody ich usunięcia.
W większości przypadków diagnozowane są niewielkie naczyniaki płaskie. Cechują się one dość charakterystycznym wyglądem. Naczyniak powierzchniowy to dobrze ograniczona plama o jasnoróżowego koloru, która z czasem zaczyna stopniowo zmieniać kolor na ciemniejszy.
Do naczyniaków o złośliwym charakterze, które zaliczane są do grupy niebezpiecznych chorób nowotworowych, zaliczamy:
- naczyniomięsaka krwionośnego,
- obłoniaka złośliwego,
- mięsaka Kaposiego.
Zmiany te stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia i życia, dlatego każda nieprawidłowość w obrębie skóry, powinna być konsultowana z lekarzem.
