U nas zapłacisz kartą
Wyprysk na wardze sromowej - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Opryszczka wargowa daje charakterystyczne objawy
Opryszczka wargowa atakuje głównie skórę oraz błony śluzowe w okolicy ust i dziurek nosa.
- Najpierw skóra jest napięta, potem swędzi i piecze.
- Na wardze pojawia się zaczerwienienie, a następnie mała grudka. Wkrótce dochodzi do wysiewu wielu bolesnych pęcherzyków wypełnionych płynem surowiczym.
- Po 6-10 dniach pęcherzyki pękają, tworząc bolesne nadżerki. Ponieważ w płynie surowiczym znajdują się wirusy, możliwość przeniesienia zakażenia (np. do oka, gdy najpierw dotniemy ręką opryszczki, a potem gałki ocznej) i zarażenia innych (np. w czasie pocałunku) jest na tym etapie największa.
- Po mniej więcej tygodniu nadżerki zaczynają wysychać i goić się, tworząc łatwo pękające strupki. Jeśli zostawimy je w spokoju, odpadną bez śladu. Gdy będziemy zdrapywać strupki, może dojść do bakteryjnego zakażenia, co wydłuża czas leczenia i może skutkować pozostawianiem blizn.
Zmiany na ustach - dlaczego się pojawiają?
Nasze usta są niestety podatne na występowanie wszelkiego rodzaju zmian, gdyż pokrywa je bardzo cienka i delikatna błona śluzowa. Ta cienka bariera ochronna ust ma je chronić przed warunkami atmosferycznymi, takimi jak wiatr, mróz czy słońce, a tymczasem łatwo ją podrażnić lub przesuszyć. Usta odzwierciedlają też czasem stan naszego zdrowia - można z nich wyczytać niektóre choroby oraz niedobory witamin, zwłaszcza A i B2.
Białe krosty (grudki) na ustach
Jeśli na ustach masz małe jasne (czasem żółtawe lub czerwone) plamki, krosty (grudki) wielkości kilku milimetrów (zwykle ok. 5 mm), są to najprawdopodobniej plamki Fordyce’a.
Plamy Fordyce’a, nazywane też granulkami Fordyce’a, mogą mieć postać skupiska grudek. Zwykle są lepiej widoczne po naciągnięciu skóry. Plamki Fordyce'a są bezbolesne, nie swędzą i nie można się nimi zarazić. Skąd się biorą?
Plamki te powstają w wyniku gromadzenia się sebum w gruczołach łojowych. Są obecne w naszej skórze od urodzenia, ale wraz z wiekiem mogą się coraz bardziej powiększać i być bardziej widoczne.
Jak się okazuje, zmiany te są bardzo powszechne - występują u około 80% społeczeństwa. Nie trzeba ich leczyć, gdyż nie są niebezpieczne dla naszego zdrowia. Mogą jedynie stanowić problem estetyczny.
Jak im przeciwdziałać?
- zadbaj o nawilżenie skóry, pij regularnie niegazowaną wodę,
- ogranicz spożycie cukrów, soli i produktów przetworzonych,
- unikaj alkoholu i napojów gazowanych,
- rzuć palenie,
- zdrowo się odżywiaj - pamiętasz szczególnie o kwasach omega-3, witaminie A, D i witaminach z grupy B, które dobrze wpływają na naszą skórę,
- stosuj miejscowo kremy zawierające tretinoinę, która wspomaga złuszczanie się komórek blokujących ujścia mieszków włosowych,
- używaj płynów do cery trądzikowej na bazie nadtlenku benzylu i kwasu salicylowego.
Opryszczka warg sromowych w ciąży – czy jest groźna?
Opryszczka warg sromowych może stanowić zagrożenie dla zdrowia dziecka rozwijającego się w łonie kobiety. Wirus jest groźny szczególnie wtedy, gdy kobieta zaraziła się nim po raz pierwszy, będąc w ciąży. HSV-2 może zaburzyć rozwój płodu lub doprowadzić do przedwczesnego porodu. Z kolei u noworodka wywołuje najczęściej zmiany skórne, zapalenie jamy ustnej, problemy ze wzrokiem, a w skrajnych przypadkach prowadzi do zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. W przypadku opryszczki narządów rodnych, która po raz pierwszy wystąpiła na kilka tygodni przed planowaną datą rozwiązania, lekarze mogą podjąć decyzję o przeprowadzeniu cesarskiego cięcia. Podczas porodu naturalnego dziecko mogłoby zarazić się wirusem, przechodząc przez kanał rodny.
Wiele kobiet nie zgłasza się z tym problemem do lekarza. Opryszczka warg sromowych nie wymaga skomplikowanych zabiegów leczniczych, dlatego tym bardziej warto udać się po pomoc. Zazwyczaj wystarczą środki przeciwzapalne stosowane miejscowo lub preparaty przeciwwirusowe i przeciwbólowe przyjmowane doustnie. Oprócz tego można sięgnąć po sprawdzone, domowe sposoby radzenia sobie z tym problemem. Zalecane jest chłodzenie zmienionej skóry, np. okładami żelowymi lub zimnym strumieniem wody w czasie kąpieli. Ulgę powinno przynieść również noszenie przewiewnej, bawełnianej bielizny. Pamiętaj, że wirusa HSV-2 nie da się całkowicie wyeliminować z organizmu, dlatego leczenie, rozumiane jako wyeliminowanie wirusa, jest niemożliwe.
Naczyniaki – rodzaje zmian naczyniowych
Naczyniaki dzielimy m.in. pod względem charakteru zmian. Zdecydowana większość naczyniaków to naczyniaki łagodne. Do tej grupy należy m.in.:
- naczyniak jamisty,
- naczyniak płaski,
- naczyniak włosowaty,
- naczyniak gwiaździsty,
Te rozrostowe zmiany naczyniowe nie powinny szczególnie niepokoić, zwłaszcza gdy ich rozmiar jest niewielki, a wygląd nie ulega zmianie. Dość nietypowym rodzajem naczyniaków są naczyniaki rubinowe, które częściej pojawiają się u osób dorosłych. Te czerwone punkciki na skórze są związane m.in. z naturalnymi procesami starzenia się organizmu. Do jednych z większych naczyniaków zaliczamy naczyniaki jamiste, które najczęściej powodują dolegliwości bólowe i wymagają usunięcia. Naczyniaki mogą mieć różną wielkość, jednak zwykle nie przekraczają kilkunastu centymetrów. Olbrzymie naczyniaki występują stosunkowo rzadko, a ich objawy mogą utrudniać normalny rozwój i funkcjonowanie.
Zdarza się, że naczyniaki powstają w dość problematycznej okolicy ust, oka, sromu, co sprawia, że mogą wymagać specjalistycznego leczenia. Pozostawione bez nadzoru, prowadzą do m.in. wad wzroku i innych problemów zdrowotnych. Naczyniaki w pobliżu naturalnych otworów ciała np. wejścia do pochwy, mogą ulec zakażeniu, dlatego w przypadku większych zmian zaleca się dobór odpowiedniej metody ich usunięcia.
W większości przypadków diagnozowane są niewielkie naczyniaki płaskie. Cechują się one dość charakterystycznym wyglądem. Naczyniak powierzchniowy to dobrze ograniczona plama o jasnoróżowego koloru, która z czasem zaczyna stopniowo zmieniać kolor na ciemniejszy.
Do naczyniaków o złośliwym charakterze, które zaliczane są do grupy niebezpiecznych chorób nowotworowych, zaliczamy:
- naczyniomięsaka krwionośnego,
- obłoniaka złośliwego,
- mięsaka Kaposiego.
Zmiany te stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia i życia, dlatego każda nieprawidłowość w obrębie skóry, powinna być konsultowana z lekarzem.
Czyrak warg sromowych – przyczyny powstawania
Czyrak na wardze sromowej, a także w każdym innym miejscu ciała świadczy o obniżonej odporności. Jego podstawową przyczyną jest gronkowiec złocisty. Bakterię tę nosi spora część ludzi, natomiast uaktywnia się ona przede wszystkim właśnie przy obniżonej odporności organizmu, do której mogą prowadzić przemęczenie, przebyta infekcja, radykalna dieta, niedożywienie, wychłodzenie organizmu. W takim przypadku bardzo prawdopodobne staje się ryzyko przedostania się gronkowca do mieszków włosowych, gruczołów łojowych lub ran na skórze. Gronkowiec złocisty nie wywołuje bowiem tylko czyraka warg sromowych lub w ogóle czyraka, ale także wiele innych chorób. Jeśli czyrak na wardze sromowej po wyleczeniu pojawia się ponownie, to można podejrzewać, że jego przyczyną jest choroba skóry lub przewlekła choroba ogólnoustrojowa. Czyraki pojawiają się często u pacjentów cierpiących na:
- niewyrównaną cukrzycę (często czyraki są także jednymi z pierwszych objawów rozwijającej się cukrzycy),
- otyłość,
- choroby nerek,
- anemię,
- choroby nowotworowe,
- niedobory immunologiczne.
Nie bez znaczenia w przypadku powstawania czyraków są także ewentualne predyspozycje genetyczne.
