U nas zapłacisz kartą
Wyprysk na wargach sromowych - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Kogo najczęściej dotyczy grzybica warg sromowych?
Szacuje się, że grzybica warg sromowych dotyczy około 1/5 kobiet w wieku rozrodczym. Zakażenie rozwija się przeważnie u osób młodych i aktywnych seksualnie, ale spotykane jest też u tych w wieku postmenopauzalnym. Na grzybicę szczególnie narażone są ciężarne. Zwiększone ryzyko zakażenia wynika ze zmiany w gospodarce hormonalnej, spadku odporności, zaburzeń naturalnej mikroflory pochwy i zaburzeń tolerancji glukozy.
Do czynników ryzyka grzybiczej infekcji zewnętrznych narządów płciowych zalicza się także m.in.: cukrzycę, nieprawidłową dietę o nadmiernej podaży węglowodanów, mikrourazy, ryzykowne zachowania seksualne, zaburzenia endokrynologiczne i obniżoną odporność. Dowiedziono, że większe prawdopodobieństwo grzybicy dotyczy kobiet stosujących antykoncepcję hormonalną, zażywających leki immunosupresyjne, poddawanych radio- i chemioterapii i w trakcie długotrwałej antybiotykoterapii. Duże znaczenie ma niedostateczna lub przesadna higiena intymna oraz noszenie nieprzepuszczalnej, syntetycznej i obcisłej bielizny.
Grzybica warg sromowych – leczenie domowe
Chorym na grzybicę sromu zaleca się unikanie basenów i sauny. Należy przestrzegać zasad higieny osobistej, pamiętać o częstej zmianie bielizny i ręczników oraz zrezygnować ze stosowania myjek czy gąbek. Do osuszania miejsc intymnych należy używać osobnego ręcznika. Nie zaleca się zakładania rajstop i obcisłych spodni. Powinno się korzystać z płynów przeznaczonych do higieny intymnej, zawierających w składzie pałeczki kwasu mlekowego. Na czas choroby konieczne jest wprowadzenie tzw. Candida diety. Jest to dieta przeciwgrzybicza, która obejmuje zalecenia dietetyczne uwzględniające głównie eliminację cukrów prostych, drożdży i antygenów grzybów.
Wskazane jest stosowanie częstych podmywań lub półkąpieli z dodatkiem ziół. Doskonale sprawdzają się: nagietek, krwawnik, rumianek, szałwia i liść pokrzywy. W tym celu można też wykorzystać ocet jabłkowy. Do kąpieli, która nie powinna trwać dłużej niż 15 minut, dodaje się 0,5 l octu. Przemywanie okolic intymnych można wykonać też rozcieńczonymi w wodzie produktami takimi jak soda spożywcza, woda utleniona, olejek z drzewa herbacianego, olejek z oregano lub sok z aloesu. Wszystkie te rozwiązania regulują pH pochwy, działają łagodząco, przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczo oraz łagodzą świąd i pieczenie.
Czyrak warg sromowych – leczenie
Czyraka warg sromowych dość łatwo zdiagnozować. Czasami wymaga się jedynie diagnostyki różnicowej ze względu na podobieństwo do niesztowicy, choć zmiany skórne spowodowane przez tę chorobę występują przede wszystkim na kończynach dolnych i pośladkach.
Sposób, w jaki leczy się czyraka warg sromowych, w dużej mierze zależy m.in. od chorób towarzyszących tej zmianie skórnej i stopnia jej rozrostu. Czasami czyraki znikają same. Zdecydowanie natomiast nie można ich wyciskać, ponieważ może to prowadzić do wystąpienia niebezpiecznych dla zdrowia powikłań. Najgroźniejszy scenariusz to ewentualne przedostanie się gronkowca do krwi, co w ostateczności może się skończyć nawet śmiercią pacjentki. Zawsze więc w przypadku pojawienia się takiej zmiany jak czyrak, należy udać się do dermatologa, zamiast samodzielnie usuwać zmianę.
Leczenie czyraka warg sromowych nastawione jest na usunięcie zmiany skórnej. Chodzi również o złagodzenie bólu. W tym celu stosuje się środki antyseptyczne, które jednocześnie zapobiegają roznoszeniu się bakterii. Jeśli czyrak nie pęka samoistnie, wykonuje się nacięcie martwiczych tkanek. Czasami stosuje się również antybiotykoterapię w celu zwalczenia zakażenia bakteryjnego. Dodatkowo, można sięgnąć po naturalne metody leczenia wspomagające walkę z czyrakiem. Regularnie pita mikstura na bazie kurkumy, czosnku i mleka stanowi bardzo dobrą profilaktykę przeciwczyrakową. Nie zaleca się natomiast przemywania czyraka warg sromowych różnego rodzaju płynami. Rozwiązania takie jak mikstura z czosnku lub olejek herbaciany można natomiast stosować przy analogicznych zmianach na plecach szyi czy pośladkach.