U nas zapłacisz kartą
Wyprysk na wewnętrznej stronie dłoni - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Egzema na dłoniach – co koniecznie trzeba wiedzieć?
Nasza skóra, zwłaszcza skóra dłoni, narażona jest na kontakt z wieloma czynnikami, które mogą doprowadzić do wystąpienia stanu zapalnego o podłożu alergicznym lub niealergicznym. Każdego dnia dotykamy wielu różnych powierzchni, narażamy dłonie na kontakt z chemicznymi substancjami, a także stykamy się z różnymi alergenami, które mogą wywołać stan zapalny skóry. Podłoże alergiczne jest jedną z częstszych przyczyn pojawienia się egzemy na dłoniach i w innych miejscach na ciele.
Ze względu na różne czynniki, które mają wpływ na pojawienie się stanu zapalnego powierzchniowych warstw skóry, wyróżniamy kilka rodzajów egzemy. Nie każdy z nich objawia się w podobny sposób, jednak zmiany skórne zawsze obejmują naskórek i warstwę brodawkowatą skóry właściwej. Egzemę obserwuje się m.in. w atopowym zapaleniu skóry (AZS). Nie jest to choroba zakaźna – niezależnie od tego, jakimi czynnikami wewnętrznymi lub czynnikami zewnętrznymi jest wywołana, nie przenosi się z człowieka na człowieka.
Egzema na dłoniach może występować rodzinnie, bo znaczną rolę w rozwoju tej choroby skóry odgrywają predyspozycje genetyczne.
Egzema na dłoniach i innych częściach ciała może różnić się pod względem stopnia nasilenia objawów, obejmując jedynie niewielki obszar skóry lub przybierając postać rozległych zmian, jednak zawsze wywołuje duży dyskomfort, obniżając samoocenę. W przypadku egzemy dłoni zmiany skórne często pojawiają się w okolicy nadgarstków, pomiędzy palcami dłoni oraz na zewnętrznej części dłoni. Kondycję skóry, na której pojawiła się egzema, dodatkowo pogarsza m.in. niska i wysoka temperatura, a także wiatr, który nadmiernie wysusza skórę, prowadząc do powstawania pęknięć naskórka.
Wyprysk potnicowy – diagnostyka i leczenie
Różnicowanie odmian wyprysku stanowi trudność wynikającą z niejednorodnych, często sprzecznych definicji. Wyprysk potnicowy rozpoznaje się na podstawie obrazu klinicznego oraz wywiadu lekarskiego. Specjalista może również zaproponować przeprowadzenie testów alergicznych w celu ustalenia przyczyny choroby.
Leczenie wyprysku potnicowego polega na miejscowym stosowaniu maści zwalczających dermatozy. Na wyprysk potnicowy dostępne są w aptekach leki sprzedawane bez recepty, np. zawierające metyloprednizolon (aceponian metyloprednizolonu), syntetyczny glikokortykosteroid mający silne oraz długotrwałe działanie przeciwzapalne oraz immunosupresyjne. Dobre efekty daje ekstrakt z propolisu (np. w formie aerozolu, stosowany miejscowo na skórę), a także okłady z trzyprocentowego kwasu bornego (borowego).
Leczenie wyprysku potnicowego najlepiej przeprowadzać pod okiem dermatologa – choroba bardzo często współwystępuje z zakażeniem grzybiczym. Właściwa diagnoza jest kluczowa w celu rozpoczęcia skutecznej terapii. Dermatolog na wyprysk potnicowy może przepisać leki dostępne na receptę (jeśli bez recepty okażą się nieskuteczne) oraz leki przeciwalergiczne. W przypadku współwystępowania zakażenia grzybiczego specjalista zaproponuje ponadto środki przeciwgrzybicze. Może też zalecić stosowanie antybiotyków. Na czas leczenia należy unikać kontaktu z czynnikami mogącymi zaostrzyć objawy choroby.
Zobacz film: Jakie funkcje pełni skóra człowieka? Źródło: Bez skazy
Jakie są metody leczenia wyprysku potnicowego?
Wyprysk potnicowy to choroba trudno poddająca się leczeniu. Najczęściej leczenie rozpoczyna się od stosowania silnie działających miejscowo glikokortykosteroidów. Doustne leki przeciwhistaminowe pomagają zmniejszyć świąd. W często nawracającej chorobie opcję terapeutyczną stanowi fototerapia PUVA. W przypadku stwierdzenia grzybicy stóp lub innych czynników przyczynowych należy wdrożyć odpowiednie leczenie.
Wyprysk potnicowy to choroba, w której alergeny mogą być zarówno pochodzenia zewnętrznego, jak i wewnętrznego. Nikiel, kobalt i niektóre leki mogą powodować wystąpienie lub zaostrzenie zmian, więc unikanie ekspozycji na nie może zapobiec rozwojowi wyprysku potnicowego. Niemniej w większości przypadków trudno wykryć czynnik przyczynowy i profilaktyka nie jest możliwa. W przypadku odczynów na zakażenia grzybicze zmiany w obrębie dłoni cofają się po wyleczeniu grzybicy stóp.
Zobacz także
Wyprysk pieniążkowaty Wyprysk pieniążkowaty jest szczególną odmianą wyprysku kontaktowego. W części przypadków zmiany chorobowe związane są z nadwrażliwością komórkową na alergeny bakteryjne, zwłaszcza paciorkowcowe. Do czynników zaostrzających zmiany skórne należą nadmierne kąpiele i stosowanie wysuszających mydeł.
Objawy chorób skóry (wykwity skórne) Wykwity skórne to zmiany na skórze, które są objawami chorób skóry. W poszczególnych chorobach wykwity mają charakterystyczny wygląd – kolor, kształt, postać, lokalizację i na tej podstawie dermatolog zwykle jest w stanie ustalić rozpoznanie. Zmiany skórne się mogą zmieniać w czasie oraz ustępować z pozostawieniem blizny lub bez niej. Do wykwitów należą: plama, grudka, guzek, guz, pęcherzyk, pęcherz, krosta, bąbel, a także nadżerka, przeczos, pęknięcie i rozpadlina, łuska, strup, owrzodzenie oraz blizna.
Objawy egzemy
Objawy egzemy zależne są zarówno od fazy choroby, jak i jej etapu. Egzema rozwija się w 4 etapach. Na początku pojawia się rumień, który następnie pokrywa się niewielkimi krostkami. Krostki dość szybko przekształcają się w wypełnione płynem surowiczym, pękające pęcherzyki. Jeżeli dojdzie do nadkażenia bakteryjnego zmian skórnych, to mogą pojawić się pęcherzyki wypełnione ropną treścią oraz nasilony stan zapalny. Po pęknięciu pęcherzyków na skórze pojawiają się strupy.
Charakterystyczne dla egzemy jest zaczerwienienie i swędzenie skóry. W fazie ostrej skóra jest znacznie zaczerwieniona. Rumień pojawia się w dość krótkim czasie od momentu kontaktu z czynnikiem wyzwalającym reakcję alergiczną i zawsze towarzyszy mu wysięk treści surowiczej lub ropnej. W fazie podostrej oprócz rumienia i pęcherzyków z płynem surowiczym pojawia się także umiarkowane złuszczanie się naskórka. Faza przewlekła egzemy, która jest charakterystyczna m.in. dla atopowego zapalenia skóry, objawia się silnym świądem, zaczerwienieniem oraz nasilonym złuszczaniem się naskórka. Na skutek drapania oraz drażnienia skóry odzieżą dochodzi do powstawania wtórnych zmian w postaci wykwitów.
Atopowe zapalenie skóry to częsty problem, który występuje u dzieci. U osób dorosłych egzema zwykle przybiera postać wyprysku kontaktowego. Konsekwencje przewlekłego wyprysku rąk to m.in. głębokie pęknięcia naskórka i rany oraz nasilony proces złuszczania się naskórka.
Walka z egzemą bywa bardzo trudna, bo ta choroba skóry ma tendencję do nawracania. W przypadku przewlekłej egzemy zmiany utrzymują się przez wiele miesięcy, znacząco obniżając jakość życia, dlatego niezbędne jest odpowiednio dobrane leczenie dermatologiczne.
W przypadku łuszczycy dłoni na skórze tej partii kończyn pojawiają się charakterystyczne wykwity. Przybierają postać lekko uniesionej grudki o czerwonawym zabarwieniu, która jest pokryta szarą łuską. Wykwity są liczne, a pojedyncza zmiana jest niewielka, często jednak zbierają się w skupiska i występują w postaci dużych, zlewnych zmian, skutecznie szpecących wygląd dłoni i utrudniających codzienne funkcjonowanie. W niektórych przypadkach wykwity atakują opuszki palców, w wyniku czego często następuje proces samoamputacji i skrócenie palców rąk. Dochodzi także do zniszczenia paznokci. Tego rodzaju przebieg choroby towarzyszy zazwyczaj łuszczycy krostkowej dłoni. Ten typ charakteryzuje pojawienie się krostek, oprócz typowych wykwitów.
Szczególną odmianą łuszczycy na dłoniach jest łuszczyca paznokci. Najczęściej taka postać tej dolegliwości towarzyszy łuszczycowemu zapaleniu stawów. Jej przebieg zazwyczaj prowadzi do ustalenia bardzo charakterystycznych objawów, które znacznie ułatwiają rozpoznanie choroby. Wśród nich można wyróżnić linijne wylewy krwawe na obszarze płytki paznokciowej, a także m.in. onycholizę, czyli proces oddzielania się płytki paznokcia od łożyska. Prowadzi on często do powstawania poważnych infekcji bakteryjnych. Innym objawem są tzw. naparstkowania, czyli niewielkie zagłębienia w płytce paznokcia. Pojawiają się także linie Beau, czyli podłużne pęknięcia płytki paznokcia, w poważniejszych przypadkach prowadzące często do oddzielenia się płytki od palca. Niezwykle charakterystyczną oznaką tej postaci choroby jest tzw. objaw plamy oleju, który można opisać jako wykwity znajdujące się pod płytką paznokciową. Przeświecają one przez nią jako brązowe plamy, które przypominają plamy oleju – stąd pochodzi ich nazwa.
Zdiagnozowanie łuszczycy dłoni następuje po rozmowie z osobą dotkniętą schorzeniem i przyjrzeniu się przez lekarza zmianom powstałym na dłoniach – objawy są łatwe do rozpoznania. Specjalista zazwyczaj pyta o okoliczności pojawienia się wykwitów, kiedy one wystąpiły, a także o zachorowania na choroby przewlekłe. Może zostać odnotowany tzw. objaw świecy stearynowej, który opisywany jest jako pokazanie się gładkiej i błyszczącej powierzchni grudki po zdjęciu szarej łuski z powierzchni dłoni. Innym czynnikiem diagnozy jest objaw Auspitza, czyli punktowe krwawienia na powierzchni grudki. Świadczą one o uszkodzeniu naczyń włosowatych skóry.
