U nas zapłacisz kartą
"Kaposiego Wyprysk Opryszczkowy - Przyczyny, Objawy i Leczenie"
Opryszczka – leczenie
W przypadku zmian o niewielkim nasileniu można miejscowo stosować leki przeciwwirusowe (acyklowir, denotywir, dokozanol, tromantadynę), a także środki łagodzące objawy i wysuszające, np. pastę cynkową. W razie potrzeby – leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe. W opryszczce narządów płciowych leki do stosowania miejscowego są nieskuteczne.
W cięższych postaciach zakażeń opryszczkowych podaje się ogólnoustrojowo (doustnie lub dożylnie) leki przeciwwirusowe (acyklowir, walacyklowir), które hamują replikację (namnażanie się) wirusów HSV. Leki te zmniejszają nasilenie objawów zakażenia pierwotnego i nawrotowego, ale nie eliminują wirusa utajonego i nie zmniejszają ryzyka zakażenia innych osób ani częstości i ciężkości nawrotów po zaprzestaniu leczenia.
Leczenie zakażeń nawrotowych najlepiej rozpocząć w okresie objawów zwiastunowych, najpóźniej w dniu wystąpienia wykwitów.
U kobiet w ciąży stosuje się acyklowir, uważany za lek bezpieczny dla płodu.
Leczenie opryszczki ocznej powinien prowadzić okulista.
Opryszczkowe zapalenie zewnętrznych narządów płciowych
Za te objawy odpowiada najczęściej typ 2 wirusa. Dotyczą one głównie nastolatków oraz osób dorosłych, ponieważ transmisja wirusa następuje na drodze kontaktów seksualnych. Opryszczkowe zapalenie zewnętrznych narządów płciowych może wystąpić zarówno pierwotnie, jak i wtórnie. Towarzyszą mu:
- Obrzęk i zaczerwienienie błon śluzowych na narządach płciowych.
- Zmiany pęcherzykowe przechodzące w owrzodzenia.
- Powiększenie pachwinowych węzłów chłonnych.
U osób z obniżoną odpornością choroba przejawia się też gorączką, złym samopoczuciem, bólami mięśniowymi i ogólnym osłabieniem. Wśród powikłań należy wymienić zapalenia jajników i macicy, gruczołu krokowego, błon śluzowych odbytu i odbytnicy. Choć ten typ zakażenia dotyczy raczej nastolatków niż małych dzieci, nie można lekceważyć jego objawów.
Skąd bierze się opryszczka u dzieci?
Opryszczka u dzieci jest wynikiem zakażenia wirusem HSV, podobnie jak u dorosłych. Wirus opryszczki pospolitej (herpes simplex virus) żyje jedynie w organizmie człowieka i występuje bardzo powszechnie. Należy do rodziny herpeswirusów (Herpesviridae ), czyli DNA wirusów pasożytujących na kręgowcach. Wirusy są duże, a ich genom zawiera około 100 polipeptydów. Wirus, po przedostaniu się do organizmu, może przyjąć postać latentną (utajoną) i przetrwać w komórkach nerwowych człowieka. Aktywacja następuje raz na jakiś czas, pod wpływem czynników osłabiających mechanizmy obronne organizmu (stres, infekcja, przemęczenie, operacja, czasem miesiączka). Przez większość czasu, w zdrowym organizmie, zakażenie pozostaje utajone i nie powoduje objawów.
Opryszczka u dzieci może przebiegać bezobjawowo lub charakteryzować się jedynie zmianami skórnymi w okolicy jamy ustnej. Czasem jednak powoduje groźne objawy, dotykające układu oddechowego, narządu wzroku, a nawet mózgu. Do zakażenia wirusem opryszczki u dzieci może dojść podczas porodu, gdy matka jest nosicielką, lub tuż po porodzie. Leczenie opryszczki u dzieci ma charakter przyczynowy lub objawowy, w zależności od przebiegu zakażenia.
Wyróżnia się dwa osobne typy wirusa HSV, które są do siebie bardzo podobne. Większość ich genomu wygląda tak samo, dlatego bywają trudne do odróżnienia nawet w warunkach laboratoryjnych. Najczęstszy wirus opryszczki u dzieci przed wiekiem dojrzewania to postać HSV-1. HSV-1 to wirus opryszczki wargowej. Okresowo powoduje wykwity skórne w okolicach ust. HSV-1 przybiera postać latentną i gromadzi się w zwoju nerwu trójdzielnego .Z kolei HSV-2 to wirus opryszczki narządów płciowych. Do zakażenia dochodzi najczęściej podczas kontaktów seksualnych, dlatego dotyczą one raczej młodzieży i ludzi dorosłych. Typ 2 wirusa gromadzi się w zwojach krzyżowych.
Co to jest opryszczka?
Opryszczka, czyli zakażenie opryszczkowe ma postać wykwitów wywołanych przez dwa blisko ze sobą spokrewnione wirusy: HSV-1 i HSV-2 (Herpes simplex virus, wirus opryszczki zwykłej). Pierwszy z nich zwykle powoduje opryszczkę w górnej części ciała (wargi i jama ustna), drugi głównie na narządach płciowych, ale zdarza się też odwrotnie. Zmiany niezależnie od umiejscowienia oraz typu wirusa praktycznie nie różnią się wyglądem.
Zakażenie przenosi się wyłącznie wśród ludzi przez bezpośredni kontakt (wirus znajduje się w wydzielinach), możliwe jest zakażenie okołoporodowe – z kobiety ciężarnej na płód lub na noworodka.
Zakażenia wirusami opryszczki są szeroko rozpowszechnione. Badania serologiczne wskazują, że przeważająca większość dorosłych (90%) jest zakażona wirusem HSV-1, a u co dziesiątego dorosłego występuje zakażenie HSV-2. Jednak tylko około połowy zakażonych osób cierpi na nawroty opryszczki wargowej. Zakażenia są często bezobjawowe.
Wirus opryszczki typu 1 (HSV-1) przenosi się z wydzieliną pęcherzykową, śliną oraz przez bezpośredni kontakt z błonami śluzowymi i skórą, np. przy pocałunkach, czasami przez picie z jednego naczynia, używanie wspólnych sztućców, maszynek do golenia czy ręczników. Najbardziej zaraźliwy jest płyn z pęcherzyków. Oznacza to, że najłatwiej jest się zarazić przez kontakt z pęcherzykami. Możliwe jest jednak także zakażenie od osób bez objawów.
Wirus szybko ginie w temperaturze pokojowej oraz po wyschnięciu, dlatego przenoszenie się opryszczki przez przedmioty lub drogą kropelkową należy do rzadkości.
Do zakażenia HSV-1 zwykle dochodzi w dzieciństwie, a HSV-2 podczas kontaktów seksualnych lub rzadko w czasie porodu. Zakażenie HSV-1 nie chroni przed zakażeniem HSV-2.
- ekspozycja na silne światło słoneczne (promieniowanie ultrafioletowe, UV)
- zakażenia górnych dróg oddechowych
- gorączka
- przemęczenie
- niedożywienie
- wyziębienie
- urazy
- zabiegi stomatologiczne
- miesiączka
- stosowanie glikokortykosteroidów
- operacje chirurgiczne
- stres.
Co to jest niacynamid?
W ostatnich latach na rynku kosmetycznym zaczęło pojawiać się coraz więcej produktów, w których substancją aktywną jest niacynamid. Co to takiego? Niacynamid to pochodna witaminy B3 i funkcjonuje również pod taką nazwą, a dodatkowo jest znana jako witamina PP i niacyna. Czy niacynamid to kwas? Niacyna to połączenie dwóch substancji: kwasu nikotynowego oraz amidu. Niacynamid odgrywa ważną rolę w m.in. w produkcji aminokwasów i kwasów nukleinowych. Niacyna jest produkowana przez nasz organizm, a dokładniej przez aminokwas znany jako tryptofan. Niestety witamina B3 produkowana jest w bardzo małych ilościach, przez co niezbędne jest dostarczanie jej naszemu organizmowi poprzez odpowiednią dietę i suplementację. Niacynamid znajdziesz w takich produktach jak:
- mięso
- ryby
- nabiał
- drożdże
- produkty z pełnego ziarna
- orzechy
Oprócz tego niacynamid odgrywa istotną rolę w ludzkim organizmie. Odpowiada za syntezę węglowodanów, aminokwasów czy hormonów płciowych, a ponadto stymuluje produkcję erytrocytów.