Leczenie Wyprysku Opryszczkowego

Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - objawy

Charakterystycznym objawem wyprysku kontaktowego jest silny świąd skóry, na powierzchni której tworzy się zaczerwienienie, łuszczące się grudki oraz pęcherzyki. Ważne jest to, że zmiany tworzą się w miejscu kontaktu z np. tkaniną czy tworzywem zawierającym uczulające chorego czynniki (np. pod paskiem czy biżuterią u chorego uczulonego na nikiel, na rękach u sprzątaczki używającej środków czyszczących, na policzkach w miejscu, na który nałożono kosmetyk, który uczulił chorego pod wpływem opalania). Czasem zmiany występują jednak na całej powierzchni ciała. Chorzy na KZS z podrażnienia mogą odczuwać parzący ból lub pieczenie, zwłaszcza w razie kontaktu z substancją silnie drażniącą.

Skóra staje się pogrubiała, bardzo sucha, łuszczy się, wyraźnie zaznaczają się jej naturalne bruzdy (np. na nadgarstkach skóra może przypominać korę drzewa), skóra na dłoniach podeszwach niekiedy pęka powodując ból.

Opryszczka – leczenie

W przypadku zmian o niewielkim nasileniu można miejscowo stosować leki przeciwwirusowe (acyklowir, denotywir, dokozanol, tromantadynę), a także środki łagodzące objawy i wysuszające, np. pastę cynkową. W razie potrzeby – leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe. W opryszczce narządów płciowych leki do stosowania miejscowego są nieskuteczne.

W cięższych postaciach zakażeń opryszczkowych podaje się ogólnoustrojowo (doustnie lub dożylnie) leki przeciwwirusowe (acyklowir, walacyklowir), które hamują replikację (namnażanie się) wirusów HSV. Leki te zmniejszają nasilenie objawów zakażenia pierwotnego i nawrotowego, ale nie eliminują wirusa utajonego i nie zmniejszają ryzyka zakażenia innych osób ani częstości i ciężkości nawrotów po zaprzestaniu leczenia.

Leczenie zakażeń nawrotowych najlepiej rozpocząć w okresie objawów zwiastunowych, najpóźniej w dniu wystąpienia wykwitów.

U kobiet w ciąży stosuje się acyklowir, uważany za lek bezpieczny dla płodu.

Leczenie opryszczki ocznej powinien prowadzić okulista.

Opryszczka

Zanim jednak przejdziemy do samego wyprysku opryszczkowego, warto zapoznać się z jego przyczyną, jaką jest wirus opryszczki. Opryszczka to nazwa ogólna dla zakażeń opryszczkowych. To wykwit skórny, który najczęściej pojawia się w okolicy czerwieni wargowej. Zakażenie to jest dość powszechne i zazwyczaj dochodzi do niego w dzieciństwie. Jedynym naturalnym gospodarzem wirusa opryszczki jest człowiek. Źródłem zakażenia są osoby chore lub zakażone w sposób bezobjawowy. Do zakażenia opryszczką pospolitą zazwyczaj dochodzi poprzez kontakt ze śliną osoby zakażonej.

Wyprysk opryszczkowy (eczema herpeticum) to szczególna postać zakażenia opryszczkowego. Zazwyczaj występuje u niemowląt między 6 a 12 miesiącem życia, zdecydowanie rzadziej u starszych dzieci czy dorosłych osób. Głównym kryterium występowania są choroby powodujące uszkodzenie bariery naskórkowej jak choroba Dariera, choroba Haileya-Haileya czy właśnie wspomniane już AZS. To jedna z atopowych chorób skóry, która jest uwarunkowana genetycznie poprzez nieprawidłową reakcję immunologiczną. Wyprysk opryszczkowy może wystąpić także u osób ze znacznie obniżoną odpornością.

Wywołujące ją grzyby z gatunku Trichophyton przeważnie rozwijają się i rozprzestrzeniają w warunkach ciepła i wilgoci jeżeli stopy przegrzeją się, a następnie zawilgotnieją, w ich obrębie mogą powstać zmiany grzybicze.

Czytaj dalej...

Wśród przyczyn tworzenia się cyst skórnych w okolicach mieszka włosowego i gruczołu łojowego wymienia się stosowanie niewłaściwych kosmetyków, nieodpowiednią higienę, nadmierne opalanie się, zaburzenia gospodarki hormonalnej i pracy gruczołów łojowych.

Czytaj dalej...

Osoby szczególnie narażone z uwagi na wykonywany zawód oraz częsty kontakt z alergenami i substancjami drażniącymi powinny stosować środki ochrony osobistej, na przykład rękawice czy odpowiednią odzież ochronną.

Czytaj dalej...

Kontaktowe zapalenie skóry wyprysk kontaktowy przyczyny, objawy i leczenie Kontaktowe zapalenie skóry inaczej wyprysk kontaktowy to miejscowa skórna reakcją nadwrażliwości w wyniku bezpośredniego kontaktu z określonymi substancjami chemicznymi lub drażniącymi.

Czytaj dalej...