U nas zapłacisz kartą
Leczenie Wyprysku Opryszczkowego
Jak się zarazić opryszczką wirusową?
Jedynym rezerwuarem wirusa HSV (Herpes simplex virus) są ludzie. Wirus przez uszkodzoną skórę lub przez błony śluzowe wnika do organizmu człowieka podczas bezpośredniego kontaktu z nosicielem patogenu. Następnie namnaża się i u osoby zarażonej dochodzi do rozwinięcia objawów (bolesnych zmian np. w obrębie warg).
Wirus powodujący opryszczkę pozostaje w organizmie chorego na zawsze, uśpiony w zwojach nerwowych. Możliwe jest również przeniesienie zakażenia z matki na płód lub noworodka.
Wyprysk opryszczkowy ‒ objawy
Infekcja zazwyczaj rozpoczyna się bezobjawowym wysiewem wirusa na śluzówce jamy ustnej lub co jeszcze częstsze ‒ opryszczką wargową. Następnie zmiany skórne uwidaczniają się na twarzy i ulegają rozprzestrzenieniu się na całe ciało.
Jednym z objawów choroby jest wysoka gorączka, która może utrzymywać się od 7 do nawet 14 dni. Na chorobowo zmienionej skórze w bardzo dużych ilościach zaczynają pojawiać się zlewające się pęcherzyki. Są one bardzo bolesne i swędzące. Bardzo łatwo pękają, dlatego szybko przechodzą w sączące się pęcherzyki oraz owrzodzenia. Skutkiem tego jest utrata białka oraz elektrolitów, a w efekcie skóra pokrywa się sączącymi i twardymi strupami. Z tego względu bardzo łatwo dochodzi do wtórnych nadkażeń bakteryjnych.
Jeśli wyprysk opryszczkowy występuje u dzieci, stają się one bardzo niespokojne oraz płaczliwe ze względu na nasilony świąd skóry. W przypadku osób dorosłych objawy ogólne mogą nie występować ‒ nie stwierdza się typowych pęcherzyków, ale w obrazie klinicznym dominują powierzchowne owrzodzenia i szczeliny. Równie często występuje powiększenie węzłów chłonnych.
Jak pozbyć się wyprysków? Niestety nie ma na to jednej metody. W niektórych przypadkach leczenia wyprysku opryszczkowego konieczna może okazać się hospitalizacja. Oprócz tego bardzo często stosowana jest miejscowa lub ogólna antybiotykoterapia, aby zapobiec ryzyku powstania nadkażeń bakteryjnych ‒ gronkowcowych oraz paciorkowcowych.
Nie zapominajmy, że wyprysk opryszczkowy w szczególności dotyka osób cierpiących na atopowe zapalenie skóry. Atopowe zapalenie skóry to wyprysk atopowy lub endogenny oraz przewlekła zapalna choroba skóry dotycząca naskórka i skóry właściwej. Objawia się nieznośnym świądem, łuszczeniem i suchością skóry oraz charakterystycznym sposobem rozmieszczenia ran, które związane są z wiekiem pacjenta. U niemowląt oraz dzieci do 2 roku życia najczęściej umiejscowione są na policzkach. U większości dzieci choroba ta ustępuje wraz z wiekiem, jednak zdarzają się przypadki, gdzie w wieku dorosłym następują jej nawroty. Istnieją jednak metody, które pomogą złagodzić dyskomfort wynikający z powstawania swędzących wyprysków opryszczkowych. W przypadku Atopowego Zapalenia Skóry prawidłowa pielęgnacja oraz odpowiednie oczyszczanie są niezbędne. Zalecane są 5-minutowe kąpiele dla dzieci oraz krótki prysznic dla dorosłych.
Do tego celu idealnie sprawdzą się produkty marki Mixa. Ich niezwykle łagodne i delikatne formuły sprawią, że wrażliwa skóra będzie wolna od wszelkich podrażnień czy zaczerwienień. W przypadku małych dzieci warto stosować delikatne płyny do kąpieli jak Mixa Baby Delikatny Płyn do Kąpieli i Mycia z Olejkiem oraz szampony o działaniu łagodzącym. Tu świetnie sprawdzi się Mixa Baby Bardzo Delikatny Szampon Micelarny. Stosowanie ich odżywia i łagodzi skórę oraz przeciwdziała uciążliwemu świądowi.
Po zakończonej kąpieli dzieci z atopowym zapaleniem skóry warto zastosować delikatny preparat nawilżający, przeznaczony do pielęgnacji skóry atopowej. Słabo wykształcone mechanizmy obronne skóry dziecka nie chronią jej w odpowiedni sposób. W takiej sytuacji do odpowiedniego nawilżenia skóry świetnie sprawdzi się ATOPIANCE Mixa Baby Emulsja łagodząca do twarzy i ciała. Natychmiastowo i długotrwale łagodzi skórę atopową nie tylko u dzieci, ale także u osób dorosłych.
Odpowiedni emolient, nałożony bezpośrednio po kąpieli na skórę atopową i towarzyszące jej wypryski na twarzy i ciele, tworzy specyficzny rodzaj bariery ochronnej, eliminuje suchość skóry, a co za tym idzie, zmniejsza jej łuszczenie. Jednak przede wszystkim redukuje uporczywy świąd, który należy do najbardziej uciążliwych objawów wyprysków opryszczkowych i Atopowego Zapalenia Skóry. Warto pamiętać, że prawidłowa terapia emolientowa może w znaczący sposób przyczynić się do poprawy stanu naszej skóry oraz przyspieszyć gojenie się wyprysków.
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy): przyczyny, objawy i leczenie
Kontaktowe zapalenie skóry (inaczej wyprysk kontaktowy) to miejscowa skórna reakcją nadwrażliwości w wyniku bezpośredniego kontaktu z określonymi substancjami chemicznymi lub drażniącymi. Wyprysk kontaktowy może mieć podłoże alergiczne, wynikać z podrażnienia, mieć związek z wykonywaną pracą (np. przewlekłym narażeniem dłoni na określoną substancję) lub ze światłem słonecznym. W leczeniu najważniejsze jest unikanie substancji powodujących wyprysk kontaktowy.
Wyprysk kontaktowy to choroba polegająca na tworzeniu się zmian skórnych pod wpływem kontaktu z alergenami kontaktowymi (są to często substancje chemiczne) u uczulonych na nie osób. Czasem potocznie mówi się na wyprysk kontaktowy „egzema”, co nie jest jednoznaczne z kontaktowym zapaleniem skóry, ponieważ słowo egzema oznacza wyprysk, czyli chorobę skóry o podłożu zapalnym niezwiązaną z zakażeniem, w której dochodzi do zapalenia jej wierzchnich warstw (naskórka i warstwy brodawkowatej skóry właściwej). Egzema nie jest więc nazwą konkretnej choroby, tylko określa rodzaj zmian skórnych, które występują w danej chorobie skóry.
- alergiczne – związane z odpowiedzią układu odpornościowego na alergeny,
- z podrażnienia – nie jest to prawdziwe uczulenie i takie zmiany mogą się pojawić u wszystkich osób, które mają kontakt, np. z silnymi substancjami używanymi w środkach czystości, farbami, lakierami, smarami, cementem,
- zawodowe – wywołane przez czynniki szkodliwe w miejscu pracy, w większości przypadków jest to kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) z podrażnienia,
- fotoalergiczne lub fototoksyczne – zapalenie skóry może być wywołane przez alergen lub substancję drażniącą powstającą dopiero po zadziałaniu światła słonecznego.
Opryszczka – diagnoza
Wykwity mają na tyle charakterystyczny wygląd, że rozpoznanie ustala się zwykle na podstawie samego badania lekarskiego. W przypadku opryszczki narządów płciowych u kobiet przeprowadza się badanie ginekologiczne.
- izolacja HSV w hodowli komórkowej – metoda preferowana w opryszczce narządów płciowych, wynik ujemny nie wyklucza zakażenia
- PCR (polymerase chain reaction, reakcja łańcuchowa polimerazy) – wykrywa materiał genetyczny wirusów, wynik ujemny nie wyklucza zakażenia
- badania serologiczne – swoiste przeciwciała przeciwko HSV pojawiają się we krwi w ciągu kilku tygodni od zakażenia, stwierdzenie przeciwciał anty-HSV-2 na ogół świadczy o opryszczce narządów płciowych, stwierdzenie samych przeciwciał anty-HSV-1 jest trudniejsze do interpretacji.
Zakażenia narządowe lub ciężki przebieg choroby wymagają zwykle hospitalizacji oraz wykonania badań dodatkowych.
Co robić, aby uniknąć zachorowania?
Ponieważ wyprysk zawodowy często powodują alergeny występujące w miejscu pracy czy podczas prac domowych, warto się zabezpieczać przed kontaktem z nimi za pomocą np. rękawiczek czy odzieży ochronnej.
Zobacz także
Alergia na chrom Chrom należy do najważniejszych alergenów kontaktowych. Wyprysk wywołany przez ten metal przebiega bardzo ciężko i zwykle trwa długo, nierzadko nawet dziesiątki lat.
Alergia na kobalt Kobalt należy do najczęstszych alergenów kontaktowych, przy czym uczula on różne grupy osób, w tym zarówno dzieci, jak i robotników z wypryskiem zawodowym.
Alergia na nikiel Najczęściej uczula nikiel znajdujący się w biżuterii, guzikach jeansów, sprzączkach pasków, a niekiedy również nożycach, sztućcach i innych wyrobach metalowych.
Alergeny kontaktowe Do najczęstszych alergenów kontaktowych w Polsce należą nikiel i chrom. Coraz częstsze jest też uczulenie na perfumy i aminy aromatyczne.
Wybrane treści dla Ciebie
Testy skórne Testy skórne to najważniejsze badanie wykorzystywane w diagnostyce alergii. Pozwalają one na proste, szybkie i bezpieczne potwierdzenie uczulenia na różne alergeny.
Próba prowokacyjna z alergenem Próba wykonywana jest w celu stwierdzenia, czy dana osoba jest uczulona na konkretny alergen. Badanie wykonuje się stosunkowo rzadko. Zwykle wtedy, gdy innymi metodami nie udało się potwierdzić nadreaktywności oskrzeli i (lub) uczulenia na konkretny alergen, a wynik badania ma znaczenie dla rozpoznania choroby.