U nas zapłacisz kartą
Wyprysk pieniążkowaty kontra grzybica - Porównanie objawów, przyczyn i metod leczenia
Wyprysk pieniążkowaty – przyczyny
Pomimo licznych badań przyczyny wyprysku pieniążkowatego wciąż nie są znane. Lekarze przypuszczają, że może mieć on związek z zakażeniem wewnątrzustrojowym oraz antygenami i toksynami bakteryjnymi, zlokalizowanymi w narządach wewnętrznych. Coraz częściej mówi się również o tym, że choroba ściśle jest związana z atopowym zapaleniem skóry (AZS).
Osoby, które zmagają się z tą chorobą, często są wrażliwe również na:
- formaldehyd,
- metale (takie jak np. chrom, nikiel czy rtęć),
- niektóre leki (takie jak np. neomecyna oraz środki na bazie izotretoniny i interferonu).
Pozytywnie na wyprysk pieniążkowaty z pewnością nie wpływają również:
- zbyt częste i gorące kąpiele,
- wysuszające mydło,
- suchy i zimny klimat,
- problemy z krążeniem i obrzęki nóg,
- rany powstałe po ukąszeniu owadów,
- rany powstałe na skutek kontaktu skóry z substancjami chemicznymi,
- przewlekły stres,
- infekcje wirusami hepatotropowymi,
- nadużywanie alkoholu,
- inne choroby skóry (oprócz wyżej wspomnianego AZS, również bakteryjne i zastoinowe zapalenie skóry).
Ważne jest również to, aby zakładać wygodne ubrania – te, które są obcisłe i wykonane z syntetycznych materiałów mogą podrażniać skórę, a to z kolei zwiększa ryzyko pojawienia się choroby. Niewskazane jest również noszenie ubrań z wełny naturalnej. Podczas ogrzewania domu lub korzystania z klimatyzacji, warto też używać nawilżacza, który zapewni optymalną wilgotność powietrza.
Wyprysk pieniążkowaty – leczenie
Jak wyleczyć wyprysk pieniążkowaty? Lekarze przepisują zwykle glikokortykosteroidy (w postaci maści, żeli, kremów), a także preparaty przeciwalergiczne. Jeśli choroba jest szczególnie mocno zaawansowana, konieczna może być kortykoterapia. Jeśli natomiast doszło do zakażenia bakteryjnego, dermatolog przepisuje dodatkowo antybiotyki. W leczeniu mogą przydać się także środki przeciwhistaminowe, wapń i kwas askorbinowy.
Podczas choroby ważna jest odpowiednia pielęgnacja. Należy dbać o odpowiednie natłuszczenie i nawilżenie skóry, dzięki czemu można zapobiec jej nadmiernemu odwodnieniu. Pacjent powinien stosować na co dzień emolienty oraz środki pozbawione mydła. Musi unikać również kąpieli bąbelkowych. Te części ciała, na których widoczne są zmiany skórne, nie powinny być przegrzewane. Warto także pamiętać o regularnym obcinaniu paznokci – zmniejszy to ryzyko drapania.
Lekarze dokonują diagnozy na podstawie wywiadu z pacjentem oraz obrazu klinicznego. Z reguły nietrudno jest rozpoznać wyprysk pieniążkowaty, jednak specjaliści mogą dodatkowo zlecić badanie histopatologiczne wycinka ze zmiany chorobowej. Podczas niego pobiera się niewielki fragment tkanki, a następnie zakłada się jeden lub dwa szwy. Badanie przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym, w celu wykluczenia grzybicy. Czasem dermatolodzy zlecają również testy płatkowe, aby wykluczyć alergie.
Źródła:
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4475258/
- https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/10559579/
Wyprysk pieniążkowaty – objawy
Wczesne objawy wyprysku pieniążkowatego to:
Z czasem przekształcają się one w:
- większe, zlewające się ze sobą zmiany skórne,
- grudki obrzękowe i pęcherzyki umiejscowione na podłożu rumieniowym,
- sączące się zmiany skórne, zmieniające się w strupy.
Objawy te mogą przypominać symptomy grzybicy skóry, wysypkę polekową oraz łuszczycę, a także kontaktowe zapalenie skóry i wyprysk zimowy.
Oprócz samych zmian skórnych, inne objawy wyprysku pieniążkowatego to:
- świąd (nasilający się w nocy),
- suchość skóry,
- łuszczenie się skóry (pojawiające się w fazie przewlekłej).
Skóra pomiędzy wykwitami jest zdrowa, jednak cechuje się większą wrażliwością, stąd też mogą pojawić się ewentualne podrażnienia i uczucie suchości. Zmieniona zapalnie skóra może ulegać infekcjom bakteryjnym, szczególnie tymi wywoływanymi przez gronkowca Staphylococcusaureus. Jeśli już do nich dojdzie, konieczne będzie leczenie antybiotykiem.
Objawy choroby najczęściej widoczne są na grzbietach rąk i kończynach dolnych, czasem też na ramionach, klatce piersiowej, dłoniach i stopach. W rzadkich przypadkach widoczne są one również na twarzy. Wyprysk pieniążkowaty ma często charakter przewlekły oraz tendencję do nawrotów – może do nich dojść nawet po wielu latach. Jeśli zauważysz jego objawy, koniecznie zgłoś się do lekarza POZ lub dermatologa.
„Dermatologia to rozliczne choroby, które często mają podłoże genetyczne”. Dermatolog wyjaśnia, czy można uchronić się przed chorobami, które mają nasze matki
Wyprysk pieniążkowaty może mieć różne przyczyny. Kiedy jest powodem do zmartwień?
Wyprysk pieniążkowaty, inaczej wyprysk mikrobowy, to jedna z odmian wyprysku kontaktowego. Zmiany na skórze kształtem przypominają monety, a najczęściej pojawiają się na skórze kończyn, tułowia i rąk. Jego przyczyny nie są znane. Wyprysk pieniążkowaty zazwyczaj pojawia się u dorosłych w średnim wieku, choć występuje również u dzieci. Jakie są objawy wyprysku pieniążkowatego oraz jak przebiega jego leczenie?
Spis treści
Wyprysk pieniążkowaty (wyprysk pieniążkowy, wyprysk mikrobowy, łac. eczema nummulare) jest odmianą wyprysku charakteryzującą się licznymi, okrągłymi zmianami, w kształcie monet, najczęściej wielkości 1- 3 cm. Są one wyraźnie odgraniczonymi od otoczenia. Ogniska rumieniowe pokryte są pęcherzykami i grudkami. Zmiany przewlekłe pokrywa złuszczający się naskórek.
Umiejscowienie wyprysku pieniążkowatego nie jest specyficzne, zmiany mogą pojawiać się symetrycznie na tułowiu, kończynach dolnych i grzbietach rąk.
Choroba jest przewlekła, występuje z nawrotami i częściej dotyka osób starszych. Wyprysk pieniążkowy bardzo rzadko występuje u dzieci. Pacjenci z wypryskiem pieniążkowym mogą wykazywać nadwrażliwość na neomycynę, nikiel, rtęć oraz formaldehyd.
Tak wygląda wyprysk pieniążkowy:
