U nas zapłacisz kartą
Wyprysk pieniążkowaty kontra grzybica - Porównanie objawów, przyczyn i metod leczenia
Wyprysk pieniążkowaty – objawy
Wczesne objawy wyprysku pieniążkowatego to:
Z czasem przekształcają się one w:
- większe, zlewające się ze sobą zmiany skórne,
- grudki obrzękowe i pęcherzyki umiejscowione na podłożu rumieniowym,
- sączące się zmiany skórne, zmieniające się w strupy.
Objawy te mogą przypominać symptomy grzybicy skóry, wysypkę polekową oraz łuszczycę, a także kontaktowe zapalenie skóry i wyprysk zimowy.
Oprócz samych zmian skórnych, inne objawy wyprysku pieniążkowatego to:
- świąd (nasilający się w nocy),
- suchość skóry,
- łuszczenie się skóry (pojawiające się w fazie przewlekłej).
Skóra pomiędzy wykwitami jest zdrowa, jednak cechuje się większą wrażliwością, stąd też mogą pojawić się ewentualne podrażnienia i uczucie suchości. Zmieniona zapalnie skóra może ulegać infekcjom bakteryjnym, szczególnie tymi wywoływanymi przez gronkowca Staphylococcusaureus. Jeśli już do nich dojdzie, konieczne będzie leczenie antybiotykiem.
Objawy choroby najczęściej widoczne są na grzbietach rąk i kończynach dolnych, czasem też na ramionach, klatce piersiowej, dłoniach i stopach. W rzadkich przypadkach widoczne są one również na twarzy. Wyprysk pieniążkowaty ma często charakter przewlekły oraz tendencję do nawrotów – może do nich dojść nawet po wielu latach. Jeśli zauważysz jego objawy, koniecznie zgłoś się do lekarza POZ lub dermatologa.
„Dermatologia to rozliczne choroby, które często mają podłoże genetyczne”. Dermatolog wyjaśnia, czy można uchronić się przed chorobami, które mają nasze matki
Wyprysk pieniążkowaty – przyczyny
Pomimo licznych badań przyczyny wyprysku pieniążkowatego wciąż nie są znane. Lekarze przypuszczają, że może mieć on związek z zakażeniem wewnątrzustrojowym oraz antygenami i toksynami bakteryjnymi, zlokalizowanymi w narządach wewnętrznych. Coraz częściej mówi się również o tym, że choroba ściśle jest związana z atopowym zapaleniem skóry (AZS).
Osoby, które zmagają się z tą chorobą, często są wrażliwe również na:
- formaldehyd,
- metale (takie jak np. chrom, nikiel czy rtęć),
- niektóre leki (takie jak np. neomecyna oraz środki na bazie izotretoniny i interferonu).
Pozytywnie na wyprysk pieniążkowaty z pewnością nie wpływają również:
- zbyt częste i gorące kąpiele,
- wysuszające mydło,
- suchy i zimny klimat,
- problemy z krążeniem i obrzęki nóg,
- rany powstałe po ukąszeniu owadów,
- rany powstałe na skutek kontaktu skóry z substancjami chemicznymi,
- przewlekły stres,
- infekcje wirusami hepatotropowymi,
- nadużywanie alkoholu,
- inne choroby skóry (oprócz wyżej wspomnianego AZS, również bakteryjne i zastoinowe zapalenie skóry).
Ważne jest również to, aby zakładać wygodne ubrania – te, które są obcisłe i wykonane z syntetycznych materiałów mogą podrażniać skórę, a to z kolei zwiększa ryzyko pojawienia się choroby. Niewskazane jest również noszenie ubrań z wełny naturalnej. Podczas ogrzewania domu lub korzystania z klimatyzacji, warto też używać nawilżacza, który zapewni optymalną wilgotność powietrza.
Jak wyleczyć wyprysk pieniążkowaty?
Mimo, że wyprysk pieniążkowaty lubi nawracać i niekiedy przyjmuje postać przewlekłą, można go skutecznie leczyć. Kuracja opiera się na:
- łagodzeniu i opanowywaniu stanu zapalnego,
- odbudowie warstwy ochronnej naskórka,
- leczeniu nadkażenia bakteryjnego, jeśli takowe wystąpiło.
Leki na wyprysk pieniążkowaty stosuje się miejscowo. Przeważnie zawiera ona kortykosteroidy skutecznie zwalczające stan zapalny. Oprócz nich zaleca się głębokie nawilżanie zaatakowanej zmianami skóry, celem odbudowy bariery ochronnej i przyspieszenia regeneracji. W leczeniu nawilżającym stosowana jest maść na wyprysk pieniążkowaty, ponieważ skuteczniej odbudowuje ona warstwę lipidową naskórka niż kremy. Skuteczniej też zapobiegają utracie wody.
W przypadku zmian odpornych na działanie glikokortykosteroidów zaleca się włączenie leków immunomodulujących o działaniu miejscowym. Niekiedy lekarze włączają do kuracji doustne leki przeciwhistaminowe celem zmniejszenia dolegliwości świądowych.
Kiedy wypryskowi towarzyszy wtórne nadkażenie bakteryjne, konieczne jest podanie antybiotyków. W zależności od tego, jak jest ono głębokie i rozległe, podaje się antybiotyki miejscowe w postaci maści lub ogólnoustrojowe przyjmowane doustnie.