U nas zapłacisz kartą
Wyprysk pieniążkowaty u niemowląt - Przyczyny, objawy i metody leczenia
Wyprysk pieniążkowaty – na czym polega leczenie?
Omawiane schorzenie wymaga leczenia dermatologicznego. Aby je zdiagnozować, lekarz przeprowadzi z tobą szczegółowy wywiad oraz zleci odpowiednie testy, by wykluczyć podłoże alergiczne lub infekcję grzybiczą. Leczenie polega na stosowaniu glikokortykosteroidów pod postacią maści, kremów i żeli. W niektórych przypadkach zaleca się także przyjmowanie leków doustnych, w tym środków przeciwalergicznych. Gdy badania wykażą infekcję bakteryjną, lekarz przepisze antybiotyk.
Aby pozbyć się nieestetycznych wyprysków, stosuj się do zaleceń lekarza i dbaj o to, aby twoja skóra była odpowiednio nawilżona i natłuszczona.
- L. Rudnicka (red.), Współczesna dermatologia, PZWL Wydawnictwo Lekarskie, Warszawa 2022.
- A. Woźniacka, Nowe metody leczenia chorób skóry, Wydawnictwo Czelej, Lublin 2022.
- S. Jabłońska i in., Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową, PZWL Wydawnictwo Lekarskie, Warszawa 2018.
- J. Narbutt, Choroby skóry u pacjentów w podeszłym wieku w praktyce lekarza rodzinnego, Wydawnictwo Urban&Partner, Wrocław 2023.
Dyplomowana instruktorka fitness i biegaczka długodystansowa z kilkoma tytułami na koncie. Autorka licznych artykułów na temat zdrowia i tematy okołozdrowotne.
Powyższy materiał ma wyłącznie charakter edukacyjno-informacyjny, nie jest poradą lekarską i nie zastępuje konsultacji z lekarzem. Przed zastosowaniem się do wskazówek lub informacji o charakterze specjalistycznym zawartych w Welbi należy skonsultować ich treść z lekarzem. Welbi dokłada najwyższych starań, aby treść publikowanych materiałów był najlepszej jakości, ale nie ponosi odpowiedzialności za ich zastosowanie bez konsultacji z lekarzem.
Egzema, czyli wyprysk alergiczny. Rodzaje, przyczyny, leczenie
Mianem egzemy można określić wiele zmian skórnych zlokalizowanych w różnych obszarach ciała. Istnieje siedem rodzajów egzemy, a najczęstszym z nich jest AZS. Nie wszystkie jednak mają charakter atopowy. Niektóre w ogóle nie wiążą się z alergią. Jakie objawy występują przy egzemie i czym różnią się jej poszczególne typy? Wyjaśniamy.
Egzema to nazwa używana na określenie całej grupy zapalnych schorzeń skóry. Schorzenia te powodują swędzenie (najczęstszy objaw) i suchość skóry. W ich przebiegu powstają: wysypka, pęcherze, łuszczące się plamy i infekcje skóry [1].
Egzemę diagnozuje się już u niemowląt – w pierwszych miesiącach lub nawet tygodniach życia [1,3]. Dotyczy ona nawet 30% dzieci [3]. Często rozpoczyna marsz alergiczny [3]. Egzema może jednak wystąpić nie tylko w dzieciństwie, ale również w wieku nastoletnim lub dorosłym. U dorosłych obserwuje się dwa okresy wzmożonych zachorowań – przypadają one na w wiek 20 lat i powyżej 50 lat [1].
Egzema miewa różny przebieg – od łagodnego po ciężki [1]. Czasem jest mylona z innymi chorobami skóry, np. łuszczycą. W fazie „zaostrzenia” chorzy doświadczają jednego lub więcej skutków długotrwałego swędzenia [1]. W przypadku ciężkiego wyprysku „zaostrzenie” może trwać wiele dni, a nawet kilka tygodni [1]. Taka egzema może wymagać leczenia w szpitalu.
Osoby cierpiące na ciężki wyprysk są szczególnie narażone na alergię pokarmową i astmę [1].
Jak leczyć ezgemę?
Ścieżka leczenia zależy od rodzaju egzemy, dlatego kluczowe znaczenie w planowaniu skutecznej terapii ma właściwie przeprowadzona diagnostyka. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie. Powinna też uwzględniać badania alergologiczne [6].
Egzemę przeważnie leczy się objawowo, z miejscowym zastosowaniem glikokortykosteroidów, np. w postaci kremów. Jeśli wysypka jest rozległa, dermatolog może zalecić krótkotrwałą terapię doustną lub w zastrzykach [1]. Alternatywną metodę leczenia stanowią inhibitory kalcyneuryny, a w przypadku podłoża alergicznego – leki przeciwhistaminowe. W niektórych postaciach choroby zastosowanie mają też fototerapia i zabiegi okluzyjne, np. plastry lecznicze [1].
Jeżeli zmiany są nadkażone, należy zastosować także odpowiednią terapię przeciwdrobnoustrojową, np. antybiotyk lub lek przeciwgrzybiczy. W leczeniu długotrwałym i profilaktycznym decydujące znaczenie ma stosowanie środków do pielęgnacji, ochrony i nawilżania skóry, np. emolientów z ceramidami. Pomagają one wzmocnić lub odbudować barierę skórną [1,6].
Czasem konieczne jest równoległe leczenie zaburzeń lękowych i innych problemów emocjonalnych przyczyniających się do cyklu swędzenia i drapania [1].
Aleksandra Lipiec
Przyczyny wyprysku pieniążkowatego
Wyprysk pieniążkowaty jest zmianą skórną charakteryzującą się wyraźnym odgraniczeniem od skóry zdrowej. Zwykle ma ona postać drobnych pęcherzyków i grudek obrzękowych skupionych na niedużej powierzchni o monetowatym kształcie (stąd jej nazwa), zwykle o średnicy 2-6 cm. Wykwitom towarzyszy uciążliwy świąd, zwykle występują one w obrębie kończyn dolnych i tułowia. Mogą one być pojedyncze lub liczne.
Mimo licznych badań przeprowadzonych nad rumieniem pieniążkowatym, nie do końca znane są jego przyczyny. Wymienia się jednak czynniki, które mogą mieć wpływ na jego powstanie.
- przewlekły stres,
- nadmierne wysuszenie skóry,
- infekcje wewnątrzustrojowe.
Znane są również przypadki, kiedy zmiany wystąpiły na skutek przyjmowania leków.
Mówi się również, że w niektórych przypadkach istnieje związek między wypryskiem pieniążkowatym a grzybicą oraz atopowym zapaleniem skóry. Skóra atopowa ze względu na głębokie przesuszenie pozbawiona jest naturalnej bariery ochronnej, przez co staje się dużo bardziej podatna na nadkażenia bakteryjne i stany zapalne.
Wyprysk pieniążkowaty u dziecka
Wysypka pieniążkowata jest dolegliwością dotykającą z reguły pacjentów dorosłych. Przeważnie pojawia się u osób między 50. a 70. rokiem życia, częściej u mężczyzn niż u kobiet. Pojawienie się wyprysku pieniążkowatego u dziecka uznawane jest za zjawisko nietypowe, ale medycyna zna przypadki wystąpienia choroby nawet u niemowląt.
U najmłodszych pacjentów zmiany mogą mieć związek z atopowym zapaleniem skóry, które w większości przypadków dotyka dzieci kilkumiesięcznych. To z kolei ma z reguły podłoże alergiczne.
Ponieważ wyprysk pieniążkowaty u dzieci występuje niezwykle rzadko, jego podejrzenie powinno być poparte wnikliwą diagnostyką. Niekiedy zleca się wykonanie badań mykologicznych i posiew, ponieważ zmiany grudkowo-pęcherzykowe mogą być mylone ze zmianami grzybiczymi.
