U nas zapłacisz kartą
Wyprysk pieniążkowaty u niemowląt - Przyczyny, objawy i metody leczenia
Jakie objawy towarzyszą wypryskowi pieniążkowatemu?
Nieestetycznym zmianom skórnym w przebiegu wyprysku kontaktowego towarzyszą uciążliwe objawy. Chorzy odczuwają silny świąd, który nasila się w godzinach wieczornych i zakłóca spokojny sen. Schorzenie ma też wpływ na komfort codziennego funkcjonowania – pęcherzyki nie tylko swędzą, mają również nieestetyczny wygląd, przez co odbierają choremu dobre samopoczucie i pewność siebie.
Jeśli zauważysz u siebie tego rodzaju zmiany skórne, nie czekaj, ale udaj się na wizytę do dermatologa, który specjalizuje się w diagnozowaniu i leczeniu chorób skóry. Obawiasz się, że na wizytę u specjalisty trzeba będzie długo czekać? Kup prywatne ubezpieczenie zdrowotne, którego ofertę można zamówić na Welbi. Opłacając miesięczną składkę za wybrany pakiet, będziesz mieć możliwość korzystania z różnych usług medycznych. Zamów ofertę i sprawdź.
Przyczyny wyprysku pieniążkowatego
Wyprysk pieniążkowaty jest zmianą skórną charakteryzującą się wyraźnym odgraniczeniem od skóry zdrowej. Zwykle ma ona postać drobnych pęcherzyków i grudek obrzękowych skupionych na niedużej powierzchni o monetowatym kształcie (stąd jej nazwa), zwykle o średnicy 2-6 cm. Wykwitom towarzyszy uciążliwy świąd, zwykle występują one w obrębie kończyn dolnych i tułowia. Mogą one być pojedyncze lub liczne.
Mimo licznych badań przeprowadzonych nad rumieniem pieniążkowatym, nie do końca znane są jego przyczyny. Wymienia się jednak czynniki, które mogą mieć wpływ na jego powstanie.
- przewlekły stres,
- nadmierne wysuszenie skóry,
- infekcje wewnątrzustrojowe.
Znane są również przypadki, kiedy zmiany wystąpiły na skutek przyjmowania leków.
Mówi się również, że w niektórych przypadkach istnieje związek między wypryskiem pieniążkowatym a grzybicą oraz atopowym zapaleniem skóry. Skóra atopowa ze względu na głębokie przesuszenie pozbawiona jest naturalnej bariery ochronnej, przez co staje się dużo bardziej podatna na nadkażenia bakteryjne i stany zapalne.
Rodzaje egzemy. Egzema a atopowe zapalenie skóry
Atopowe zapalenie skóry (AZS) i egzema nie są ze sobą tożsame, choć nazw tych bardzo często używa się zamiennie – również w literaturze medycznej. AZS to rodzaj egzemy – jej podtyp atopowy. A więc każde AZS jest egzemą, lecz nie każda egzema oznacza AZS.
Istnieje również wiele rodzajów egzemy nieatopowej. Szacuje się, że w 10–45% zapalenie skóry ma charakter nieatopowy (częściej u kobiet niż u mężczyzn) [4]. Egzema atopowa i nieatopowa różnią się poziomem całkowitej immunoglobuliny E (IgE) w surowicy, reakcją na alergeny w punktowych testach skórnych oraz wykrywalnością swoistych przeciwciał IgE [4]. Dla podtypu atopowego charakterystyczne są m.in. cięższy przebieg i uszkodzenie bariery naskórkowej [4].
W podziale przedstawionym przez Amercian Academy of Dermatology wyróżnionych zostało siedem typów egzemy [1,2].
Atopowe zapalenie skóry
Atopowe zapalenie skóry (AZS) jest najczęstszym rodzajem egzemy, dotykającym ok. 4,4% dorosłych oraz 18,6% dzieci i młodzieży w Europie [1,5]. Przy czym 20% wszystkich przypadków to postacie umiarkowane lub ciężkie [5]. Roczne koszty, jakie AZS generuje w krajach europejskich, sięgają rzędu 30 mld euro [5].
AZS jest chorobą przewlekłą, której objawy mogą pojawiać się okresowo i znikać przez całe życie. Rozpoczyna się zwykle w pierwszych sześciu miesiącach życia dziecka. Niekiedy nakłada się na inne rodzaje egzemy [1]. W powstawaniu AZS podkreślana jest rola filagryny [1].
Choroba ta może znacząco wpływać na fizyczną, emocjonalną i społeczną jakość życia. Szczególnie wyniszczające jest błędne koło swędzenia i drapania, które powoduje trudności ze snem [5]. W przebiegu AZS wysypka może wystąpić na całym ciele. Sączy się i krwawi po zadrapaniu, a następnie wysycha i ulega odbarwieniu. Powtarzające się drapanie może powodować grubienie i twardnienie skóry. Jest to proces zwany lichenizacją [1].