U nas zapłacisz kartą
"Wyprysk pod okiem - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia"
Jak leczyć wypryski na skórze?
Oczywiście zaleca się kontakt z lekarzem dermatologiem. Samodzielna próba leczenia chorób skórnych ma marne szanse powodzenia, a czasem może nawet pogorszyć stan skóry.
W przypadku kontaktowego zapalenia skóry pacjent otrzyma leki antyhistaminowe, zatrzymujące reakcje alergiczne. Zdarza się, że zapalenie zajmuje więcej niż 1/3 powierzchni skóry. Wówczas lekarz może zdecydować się na podanie kortykosterydów, choć stosowanie sterydów wiąże się ze skutkami ubocznymi.
Dodatkowo, w przypadku kontaktowego zapalenia skóry stosujemy punktowo różne żele i maści, które przynoszą ulgę swędzącej i wysuszonej skórze.
Leczenie w przypadku AZS – stosuje się maści i kremy natłuszczające oraz leki przeciwzapalne, takie jak akrolimus czy pimekrolimus. Aby zmniejszyć uczucie świądu, przepisuje się preparaty ze steroidami oraz preparaty antyhistaminowe. Chorzy na atopowe zapalenie skóry powinni pamiętać o regularnym natłuszczaniu i nawilżaniu skóry.
Leczenie trądziku zależy od jego rodzaju i również powinno zostać skonsultowane z dermatologiem. Chorym przepisuje się najczęściej odpowiednie leki, a także ustawia się indywidualną pielęgnacją skóry.
Leczenie wszelkich wykwitów skórnych i innych problemów związanych ze skórą zawsze powinno odbywać się w konsultacji z lekarzem.
Opryszczka na oku — jak zapobiegać zakażeniu?
Po pierwszym zarażeniu wirus HSV-1 pozostaje w organizmie na całe życie. Dlatego najlepsza profilaktyka przeciwko opryszczce to zapobiegnięcie jej transmisji.
Jeśli więc masz do czynienia z osobą z wykwitami opryszczki, najważniejsze jest ograniczenie kontaktu fizycznego. Unikaj pocałunków i wszelkich kontaktów seksualnych z chorym.
Nie powinno się również dzielić swoimi ręcznikami, sztućcami, kubkami i przyborami higieny osobistej. Jeśli doszło do kontaktu chorego z przedmiotami, wyparz je w gorącej wodzie.
Jeśli jesteś już zarażony, zadbaj o poprawną higienę w czasie wykwitów na ustach lub nosie, aby uniknąć transmisji wirusa do oka. Nie dotykaj owrzodzenia i nie przebijaj pęcherzy – płyn surowiczy znajdujący się w nich zawiera bowiem duże stężenie wirusów HSV-1.
Po wydostaniu się płynu na powierzchnię skóry, ryzyko przeniesienia choroby na inny obszar ciała drastycznie wzrasta. Dlatego myj ręce często i dokładnie. Gdy jesteś poza domem, dezynfekuj dłonie płynem na bazie alkoholu. Stosując się do tych środków ostrożności, ograniczysz ryzyko opryszczki na oku do minimum.
Opryszczka na oku a opryszczka narządów płciowych
HSV-1 to wirus pokrewny HSV-2, który bliżej utożsamiany jest z opryszczką genitaliów. Różnią się one między sobą miejscem występowania, jednak wciąż są to choroby bardzo do siebie podobne.
Choć zdarza się to rzadko, HSV-2 może zostać przeniesiony z narządów płciowych na twarz, a HSV-1 z twarzy — na narządy płciowe. Najczęściej dzieje się to przez dotyk w przypadku aktywnego wykwitu pęcherzy.
Transmisja wirusa z genitaliów do oczu jest mało prawdopodobna, lecz nie niemożliwa. Dlatego to szczególnie ważne dla osób zarażonych HSV-2, żeby zachować wszelkie środki ostrożności w czasie wykwitów owrzodzenia. Odpowiednia higiena zniweluje ryzyko przeniesienia wirusa do oka.