U nas zapłacisz kartą
Wyprysk podudzi według ICD-10 - Objawy, Diagnoza i Możliwości Leczenia
Wyprysk podudzi - leczenie
U osób z wypryskiem podudzi stosuje się leki poprawiające ukrwienie kończyn dolnych oraz leki przeciwalergiczne. To kuracja nazywana leczeniem ogólnym. Leczenie miejscowe uzależnione jest od zaawansowania i nasilenia zmian. W okresie zaostrzenia choroby stosuje się okłady z preparatów zawierających taninę. Terapia ma na celu powstrzymanie wysięku. Po opanowaniu wysięku zaleca się areozole, maści oraz kremy zawierające steroidy. W okresie podostrym wyprysku podudzi zleca się dostosowanie leków przeciwhistaminowych. W przypadku przewlekłego wyprysku podudzi stosuje się maści natłuszczające oraz pasty (np. pastę cynkową), które chronią skórę przed drażniącym działaniem wysięku z owrzodzenia oraz maceracją skóry. Niekiedy wdraża się również słabe środki kortykosteroidowe. Sprawdzają się także okłady z kwasu bornego lub sody oczyszczonej.
Dziennikarka od ponad 40 lat zaangażowana w popularyzację edukacji zdrowotnej. Laureatka wielu konkursów dla dziennikarzy zajmujących się medycyną i zdrowiem. Otrzymała m. in. Nagrodę Zaufania „Złoty OTIS” w kategorii „Media i Zdrowie”, Wyróżnienie Św. Kamila przyznawane z okazji Światowego Dnia Chorego, dwukrotnie „Kryształowe Pióro” w ogólnopolskim konkursie dla dziennikarzy promujących zdrowie oraz wiele nagród i wyróżnień w konkursach na „Dziennikarza Medycznego Roku” organizowanego przez Ogólnopolskie Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia.
Co jest przyczyną wyprysku żylakowatego?
Zapalenie skóry wynikające z utrudnionego odpływu powstaje u osób z utrudnionym odpływem krwi z kończyn dolnych. Najczęściej dotyka pacjentów w wieku około 50 lat. U osób dotkniętych takim problemem dochodzi do zalegania krwi w dolnych partiach kończyn i w związku z tym powstawaniem nadciśnienia żylnego. Mikrokrążenie ulega przepełnieniu i przeciążeniu. Leukocyty przemieszczają się poza ścianę naczynia (co nazywane jest pułapką leukocytarną). Przemieszczenie powoduje ich pobudzenie czego skutkiem jest powstanie procesu zapalnego. Równolegle aktywacji podlegają wolne rodniki i enzymy proteolityczne. Czynniki te doprowadzają do rozluźnienia struktury ścian naczyń i zwiększenia ich przepuszczalności – czyli powstania obrzęku. Płyn, który wycieka zawiera dość dużo białka, co powoduje odkładanie się włóknika wokół naczyń mikrokrążenia. Odkłada się również hemosynderyna (części krwinek czerownych). Całego procesu dopełnia pobudzenie fibroblastów odpowiedzialnych za pojawienie się wykwitów skórnych.
- Nadciśnienie żylne.
- Niewydolność żylną.
- Żylaki.
- Niewydolność serca.
- Niewydolność nerek.
- Liczne ciąże (powyżej 3).
- Niedrożność żył (zakrzepica, ucisk w jamie brzusznej).
Czy jest możliwe całkowite wyleczenie zespołu pozakrzepowego?
Objawy zespołu pozakrzepowego z reguły pogarszają jakość życia pacjentów i są trudne w leczeniu. Niejednokrotnie skuteczna terapia wiąże się także z obciążeniem finansowym (koszty pończoch uciskowych, itd.).
U około 50% pacjentów osiąga się znaczną poprawę kliniczną lub ustabilizowanie objawów choroby. Trudno mówić o całkowitym wyleczeniu, ale zespół pozakrzepowy nie przeszkadza im w codziennym funkcjonowaniu i nie dochodzi do rozwoju dalszych powikłań, takich jak owrzodzenia żylne. Wymaga to jednak dyscypliny oraz stosowania się do zaleceń lekarskich dotyczących metod profilaktyczno-terapeutycznych (regularnej aktywności fizycznej, redukcji masy ciała, stosowania terapii uciskowej). Niestety, nie da się określić, u kogo dojdzie do ustąpienia objawów, a kto będzie odczuwał dyskomfort pomimo stosowanych środków. U każdego pacjenta, w miarę możliwości zaleca się leczenie rozumiane przede wszystkim jako postępowanie niefarmakologiczne, gdyż nawet jeśli nie uda się zyskać znaczącej poprawy, zapobiega to dalszemu pogorszeniu.