U nas zapłacisz kartą
Wyprysk podudzi według ICD-10 - Objawy, Diagnoza i Możliwości Leczenia
Co zrobić w przypadku wystąpienia objawów zespołu pozakrzepowego?
Pacjenci, u których w przeszłości stwierdzono zakrzepicę żył głębokich, powinni być wyczuleni na wystąpienie objawów zespołu pozakrzepowego. W przypadku pojawienia się nagłego, silnego obrzęku kończyny, bólu i zaczerwienienia należy się pilnie zgłosić do lekarza. W sytuacji, kiedy głównymi objawami są nieznaczny dyskomfort, uczucie ciężkości nóg i niewielki obrzęk kończyny, pilna interwencja nie jest konieczna, ale mimo wszystko należy się zgłosić do lekarza POZ, który może skierować pacjenta do specjalisty angiologia. Lekarz zaleci postępowanie, które w łagodnych przypadkach może się ograniczyć do ćwiczeń rehabilitacyjnych. Nie należy zwlekać zbyt długo z wizytą lekarską, gdyż im szybciej rozpocznie się odpowiednie działania zapobiegające nasilaniu zmian, tym łatwiej opanować problem. Im bardziej zaawansowane zmiany, tym trudniej sobie z nimi poradzić.
Do ustalenia rozpoznania zespołu pozakrzepowego z reguły wystarczające jest zebranie wywiadu od pacjenta, badanie fizykalne oraz potwierdzenie przebycia zakrzepicy żył głębokich w przeszłości. Ponieważ ból i uczucie ciężkości kończyny pojawiają się zarówno w ostrym epizodzie zakrzepicy żył głębokich, jak i w zespole pozakrzepowym, dla odróżnienia tych jednostek chorobowych istotny jest czas wystąpienia objawów. Aby móc rozpoznać zespół pozakrzepowy, muszą upłynąć co najmniej 3 miesiące od epizodu zakrzepicy.
W celu ustalenia rozpoznania lekarz posługuje się specjalnymi skalami, które uwzględniając występujące objawy pozwalają potwierdzić lub wykluczyć zespół pozakrzepowy. Dodatkowo może zlecić badania laboratoryjne krwi, na podstawie których ocenia obecność innych chorób, które mogą powodować podobne objawy (np. cukrzyca).
Badania obrazowe nie są konieczne do rozpoznania choroby, jednak mogą ujawnić zaburzenia przepływu krwi przez żyły. Ultrasonografia metodą Dopplera pozwala uwidocznić cofającą się w żyłach krew oraz zwężenia naczyń. Badanie to umożliwia również zlokalizowanie zakrzepu w świetle naczynia. Z reguły nie ma potrzeby wykonywania innych badań diagnostycznych.
Czy jest możliwe całkowite wyleczenie zespołu pozakrzepowego?
Objawy zespołu pozakrzepowego z reguły pogarszają jakość życia pacjentów i są trudne w leczeniu. Niejednokrotnie skuteczna terapia wiąże się także z obciążeniem finansowym (koszty pończoch uciskowych, itd.).
U około 50% pacjentów osiąga się znaczną poprawę kliniczną lub ustabilizowanie objawów choroby. Trudno mówić o całkowitym wyleczeniu, ale zespół pozakrzepowy nie przeszkadza im w codziennym funkcjonowaniu i nie dochodzi do rozwoju dalszych powikłań, takich jak owrzodzenia żylne. Wymaga to jednak dyscypliny oraz stosowania się do zaleceń lekarskich dotyczących metod profilaktyczno-terapeutycznych (regularnej aktywności fizycznej, redukcji masy ciała, stosowania terapii uciskowej). Niestety, nie da się określić, u kogo dojdzie do ustąpienia objawów, a kto będzie odczuwał dyskomfort pomimo stosowanych środków. U każdego pacjenta, w miarę możliwości zaleca się leczenie rozumiane przede wszystkim jako postępowanie niefarmakologiczne, gdyż nawet jeśli nie uda się zyskać znaczącej poprawy, zapobiega to dalszemu pogorszeniu.
Jakie są metody leczenia zespołu pozakrzepowego?
Leczenie zespołu pozakrzepowego opiera się na tych samych zasadach co leczenie zakrzepicy żył głębokich.
- leczenie ułożeniowe – układanie nóg powyżej serca 3–4 razy dziennie na pół godziny,
- fizjoterapia w postaci prostych ćwiczeń usprawniających przepływ krwi żylnej,
- kompresjoterapia – leczenie uciskowe za pomocą specjalnych opasek i pończoch (zob. Terapia uciskowa),
- przyjmowanie leków, których celem jest zmniejszenie ryzyka powstawania zakrzepów, poprawa przepływu krwi w naczyniach żylnych, opanowanie stanu zapalnego,
- leczenie chirurgiczne – usunięcie operacyjne żylaków (zob. Operacyjne leczenie żylaków) oraz zaopatrywanie owrzodzeń żylnych.
- nadwaga i otyłość,
- palenie tytoniu,
- unieruchomienie lub siedzący tryb życia.