U nas zapłacisz kartą
Wyprysk podudzi - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Pierwszymi objawami świadczącymi o rozpoczynających się procesach patologicznych są:
- Świąd skóry w okolicy kostek.
- Uczucie szczypania i pieczenia.
- Poszerzenie drobnych naczyń (pajączków) występujących w dolnej partii kończyn dolnych.
- Zmiana tekstury skóry (bardziej pergaminowa, sucha).
- Zmiana zabarwienia dolnych partii kończyn dolnych.
- Występowanie plamek ”piegów" w dystalnych partiach.
- Zaczerwienienie.
- Znaczne swędzenie.
- Powstawanie niewielkich ran.
- Widoczny punktowy wysięk.
Pacjenci cierpiący na wyprysk podudzi często skarżą się na ociężałość nóg, zwłaszcza wieczorami. Opisują to jako napełnianie nóg podczas dnia. Często skarżą się na to, że ich skóra jest zbyt ciasna. Ich skóra jest delikatna, sucha, popękana. Tworzą się drobne punkty z których wycieka płyn. Noga często jest czerwono-brązowa, bardzo swędząca. Z czasem każdy dotyk powoduje ból. U takich osób bardzo łatwo dochodzi do zakażeń bakteryjnych, które mogą skutkować jeszcze większym zaczerwienieniem. Stadium końcowym jest pojawienie się:
- Owrzodzeń żylnych – niegojących się ran zlokalizowanych w okolicach kostki przyśrodkowej. Rany mogą penetrować i odsłaniać struktury położone niżej jak ścięgna, mięsnie czy kości.
- Stwardnienie skórno-tłuszczowe - bliznowopodobne zmiany obejmujące skórę i tkanki otaczające. Noga dotknięta tą patologią staje się twarda, nieelastyczna. W skrajnych przypadkach może powodować trwałe unieruchomienie.
- Zanik biały – białe, drobne zmiany bliznowate otoczone przez zaczerwienioną zmienioną tkankę. Najczesciej lokalizują się w obrębie kostki przyśodkowej.
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy): przyczyny, objawy i leczenie
Kontaktowe zapalenie skóry (inaczej wyprysk kontaktowy) to miejscowa skórna reakcją nadwrażliwości w wyniku bezpośredniego kontaktu z określonymi substancjami chemicznymi lub drażniącymi. Wyprysk kontaktowy może mieć podłoże alergiczne, wynikać z podrażnienia, mieć związek z wykonywaną pracą (np. przewlekłym narażeniem dłoni na określoną substancję) lub ze światłem słonecznym. W leczeniu najważniejsze jest unikanie substancji powodujących wyprysk kontaktowy.
Wyprysk kontaktowy to choroba polegająca na tworzeniu się zmian skórnych pod wpływem kontaktu z alergenami kontaktowymi (są to często substancje chemiczne) u uczulonych na nie osób. Czasem potocznie mówi się na wyprysk kontaktowy „egzema”, co nie jest jednoznaczne z kontaktowym zapaleniem skóry, ponieważ słowo egzema oznacza wyprysk, czyli chorobę skóry o podłożu zapalnym niezwiązaną z zakażeniem, w której dochodzi do zapalenia jej wierzchnich warstw (naskórka i warstwy brodawkowatej skóry właściwej). Egzema nie jest więc nazwą konkretnej choroby, tylko określa rodzaj zmian skórnych, które występują w danej chorobie skóry.
- alergiczne – związane z odpowiedzią układu odpornościowego na alergeny,
- z podrażnienia – nie jest to prawdziwe uczulenie i takie zmiany mogą się pojawić u wszystkich osób, które mają kontakt, np. z silnymi substancjami używanymi w środkach czystości, farbami, lakierami, smarami, cementem,
- zawodowe – wywołane przez czynniki szkodliwe w miejscu pracy, w większości przypadków jest to kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) z podrażnienia,
- fotoalergiczne lub fototoksyczne – zapalenie skóry może być wywołane przez alergen lub substancję drażniącą powstającą dopiero po zadziałaniu światła słonecznego.
Leczenie wyprysku żylakowatego
Podstawą leczenia każdego schorzenia jest próba eliminacji przyczyny jego powstania. W celu określenia problemu konieczne jest wykonanie badania USG Doppler. Pozwoli ono na trafne postawienie diagnozy. Jeżeli u podłoża problemu leży niewydolne naczynie żylne to wskazane jest jego usunięcie. Do najskuteczniejszych metod zaliczamy metody laserowe za pomocą lasera o długości 1940 nm oraz zabiegi sklerotrapii.
Kolejnym nieodzownym elementem leczenia jest zastosowanie kompresjoterapi czyli pończoch, podkolanówek lub bandaży uciskowych. Ich prawidłowe dobranie i zastosowanie pozwoli na poprawę krążenia i powrotu żylnego, co spowoduje redukcję nadciśnienia żylnego. W jego redukcji pomocne może być również okresowe unoszenie kończyn.
W niektórych sytuacjach konieczne jest leczenie farmakologiczne. Zaleca się stosowanie miejscowych terapii sterydowych zmniejszających stan zapalny. W pewnych przypadkach skuteczne mogą być starsze metody jak okłady w postaci Buta Unna, czyli okładów nasączonych lekami przypominającymi gips. Przy stosowaniu tego typu metod należy pamiętać o konieczności przestrzegania zasad bezpieczeństwa. Zabiegi muszą być wykonywane pod kontrolą doświadczonego lekarza. Przy przedłużającej się terapii sterydowej możemy rozważyć stosowanie innych preparatów jak np. takrolimus lub pimekrolimus.
Wyprysk żylakowaty jest bardzo poważnym schorzeniem dotykającym znaczą część populacji. Jest to patologia, która rozwija się latami i finalnie może doprowadzić do całkowitego ograniczenia ruchu i wykluczenia społecznego.
Jeżeli występują u Ciebie objawy takie jak: pieczenie czy swędzenie w okolicy kostek, zauważasz zmianę skóry w dolnych partiach kończyn, to konieczne jest jak najszybsze wykonanie badania USG Doppler u doświadczonego flebologa. Szybka i trafna diagnoza może pozwolić na wyeliminowanie lub znaczne spowolnienie choroby.
Jak objawia się wyprysk podudzi?
Wyprysk podudzi najczęściej można zaobserwować na skórze, w miejscach, gdzie wcześniej były widoczne żylaki. Zwykle jest to wewnętrzna część kończyn dolnych. Niekiedy zmiany skórne są rozległe, a stan zapalny bardzo nasilony. Wyprysk podudzi może obejmować jedną lub obie nogi jednocześnie.
Charakterystyczne objawy wyprysku podudzi to zaczerwienienie, obrzęk, nadmierne suchość i łuszczenie się naskórka oraz uporczywy świąd i pieczenie skóry. Mogą im towarzyszyć także bolesne pęcherzyki, owrzodzenia oraz wysięk. Często dochodzi do infekcji bakteryjnej tkanek. Zmiany skórne przy wyprysku podudzi są wyraźnie odgraniczone od zdrowej skóry.
Objawy wyprysku podudzi zwykle pojawiają się, kiedy dojdzie do urazu lub podrażnienia naskórka (także alergenami: niklem, substancjami zapachowymi, neomycyną). Utrzymują się przez długi czas. U części chorych obserwuje się zmiany skórne o charakterze drobnogrudkowej lub rumieniowej, osutki na twarzy, kończynach górnych, tułowiu i owłosionej skórze głowy.
Co jest przyczyną wyprysku żylakowatego?
Zapalenie skóry wynikające z utrudnionego odpływu powstaje u osób z utrudnionym odpływem krwi z kończyn dolnych. Najczęściej dotyka pacjentów w wieku około 50 lat. U osób dotkniętych takim problemem dochodzi do zalegania krwi w dolnych partiach kończyn i w związku z tym powstawaniem nadciśnienia żylnego. Mikrokrążenie ulega przepełnieniu i przeciążeniu. Leukocyty przemieszczają się poza ścianę naczynia (co nazywane jest pułapką leukocytarną). Przemieszczenie powoduje ich pobudzenie czego skutkiem jest powstanie procesu zapalnego. Równolegle aktywacji podlegają wolne rodniki i enzymy proteolityczne. Czynniki te doprowadzają do rozluźnienia struktury ścian naczyń i zwiększenia ich przepuszczalności – czyli powstania obrzęku. Płyn, który wycieka zawiera dość dużo białka, co powoduje odkładanie się włóknika wokół naczyń mikrokrążenia. Odkłada się również hemosynderyna (części krwinek czerownych). Całego procesu dopełnia pobudzenie fibroblastów odpowiedzialnych za pojawienie się wykwitów skórnych.
- Nadciśnienie żylne.
- Niewydolność żylną.
- Żylaki.
- Niewydolność serca.
- Niewydolność nerek.
- Liczne ciąże (powyżej 3).
- Niedrożność żył (zakrzepica, ucisk w jamie brzusznej).