U nas zapłacisz kartą
Wyprysk podudzi - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Wyprysk podudzi - przyczyny
Jak wskazuje nazwa, wyprysk pojawia się na podudziach i zwykle obejmuje wewnętrzną stronę nogi, gdzie skóra jest delikatniejsza niż na zewnątrz. Zmiany chorobowe mogą występować na jednej lub obu nogach. Zmieniona chorobowo skóra jest wyraźnie odgraniczona od skóry zdrowej. Przy utrzymywaniu się wyprysku podudzi przez długi okres czasu może dojść do uogólnionych krwiopochodnych odczynów alergicznych, na skutek przedostawania się do krążenia alergenów kontaktowych. Uogólnione wysiewy takich zmian mają charakter drobnogrudkowej osutki, niekiedy zlewnej i ostrozapalnej. Mogą się rozprzestrzeniać na twarz, tułów i kończyny górne. Zmianom skórnym dość często towarzyszy uciążliwy świąd, a w sytuacji zaostrzenia choroby również pieczenie i ból. U niektórych pacjentów pojawiają się sączące zmiany, które bardzo często ulegają nadkażeniu bakteryjnemu i zliszajcowaceniu. Wówczas na skórze widoczne są charakterystyczne żółte strupy. Początkowo są wilgotne, ale z czasem przysychają. Czytaj też: Liszajec zakaźny: przyczyny i objawy, leczenie
Zanim rozpocznie się leczenie wyprysku podudzi lekarz musi dokonać tzw. rozpoznania różnicowego, czyli wykluczyć przewlekłą grzybicę skóry oraz łuszczycę wysiękową. To bardzo ważne, ponieważ wszystkie wymienione schorzenia dają podobne objawy. Aby mieć pewność, że pacjent cierpi z powodu wyprysku podudzi wykonuje się badanie mykologiczne, które wykazuje obecność grzyba w zmianach skórnych. Jeżeli testy są negatywne i nie stwierdza się obecności grzybów, wdraża się odpowiednie leczenie.
W jaki sposób lekarz rozpoznaje świerzbiączkę guzkową?
W celu ustalenia rozpoznania świerzbiączki guzkowej należy pobrać wycinek ze zmiany (guzka) do oceny histopatologicznej.
Do miejscowych sposobów leczenia świerzbiączki guzkowej należy stosowanie glikokortykosteroidów pod opatrunkiem okluzyjnym lub podawanych we wstrzyknięciach do zmian skórnych. W leczeniu ogólnym stosuje się leki przeciwhistaminowe lub glikokortykosteroidy. U chorych z zaburzeniami psychiatrycznymi powinno włączyć się odpowiednie leczenie. Ponadto w leczeniu świerzbiączki guzkowej można rozważyć stosowanie fototerapii (PUVA lub UVB).
Zobacz także
Świerzb Świerzb jest chorobą wywołaną przez świerzbowca ludzkiego. Powoduje powstanie zmian skórnych, którym towarzyszy uporczywy świąd, nasilający się zwłaszcza w nocy, po rozgrzaniu ciała w łóżku. Źródłem zakażenia jest chory człowiek. Choroba szerzy się przede wszystkim w skupiskach ludzkich (np. w żłobkach, przedszkolach, internatach, domach dziecka, domach opieki społecznej, szpitalach).
Wybrane treści dla Ciebie
Ziarniniak kwasochłonny twarzy Ziarniniak kwasochłonny twarzy, zwany również ziarniniakiem twarzy, jest przewlekłą chorobą skóry zlokalizowaną głównie na twarzy, która przebiega z tworzeniem ognisk rumieniowo-naciekowych. Przypuszcza się, że jedną z przyczyn choroby może być nadmierna ekspozycja na promieniowanie słoneczne, ale nie jest to w pełni udowodnione.
Nadmierne wydzielanie potu (Hyperhidrosis) Nadmierne wydzielanie potu może występować w obrębie wybranych okolic ciała (głównie dłonie, pachy, stopy), ale może również być uogólnione (dotyczy wtedy całej skóry).Najczęściej zależy od osobniczej skłonności i wykazuje związek ze stresem, lękiem czy innymi emocjami.
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - leczenie
Zasadnicze znaczenie ma wyeliminowanie kontaktu z alergenem lub czynnikiem drażniącym.
Podstawę leczenia przeciwzapalnego kontaktowego zapalenia skóry alergicznego i z podrażnienia stanowią glikokortykosteroidy stosowane miejscowo (np. w maści, kremie) zazwyczaj od kilku do kilkunastu dni. Bardzo suche zmiany na dłoniach lub stopach w ostrym okresie zapalenia mogą wymagać stosowania glikokortykosteroidów pod opatrunkiem. Czasem lekarz może zalecić także stosowanie glikokortykosteroidów doustnie w ciężkich przypadkach ostrego zapalenia lub w przypadku zajęcia dużej powierzchni skóry.
W ostrym zapaleniu z pęcherzykami i wysiękiem (zbieraniem się płynu) oprócz glikokortykosteroidów stosuje się okłady ściągające – z samej wody, z 0,9-procentowym roztworem NaCl lub z octanowinianem glinu. Okłady wysuszają skórę i łagodzą świąd. Stosuje się je kilka razy dziennie – wilgotną bawełnianą tkaninę nakłada się na skórę i zmienia 1–4 razy co 15–30 min.
W przypadku przewlekłego zapalenia i pogrubienia i szorstkości skóry w następstwie zapalenia, szczególnie w kontaktowym zapaleniu skory z podrażnienia, skuteczne są środki nawilżające z dużą zawartością tłuszczów, środki keratolityczne, czyli rozpuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka (kremy zawierające polidokanol i mocznik) oraz wazelina.
Świąd można opanować, stosując doustnie leki przeciwhistaminowe lub leki przeciwświądowe (mentol 0,1–2%, kamfora 0,1–3%) miejscowo.
Fototerapię UVA lub UVB, czyli naświetlanie zmian, lekarz może zalecić u chorych, u których inne sposoby leczenia okazały się nieskuteczne albo są przeciwwskazane. Chorzy narażeni na alergeny zawodowe, którzy nie mogą stosować rękawic lub kremów ochronnych, mogą odnieść korzyść z przewlekłego stosowania fototerapii.
W fotoalergicznym i fototoksycznym kontaktowym zapaleniu skóry stosuje się preparaty zawierające filtry promieniowania UVB i UVA.Jak objawia się wyprysk podudzi?
Wyprysk podudzi najczęściej można zaobserwować na skórze, w miejscach, gdzie wcześniej były widoczne żylaki. Zwykle jest to wewnętrzna część kończyn dolnych. Niekiedy zmiany skórne są rozległe, a stan zapalny bardzo nasilony. Wyprysk podudzi może obejmować jedną lub obie nogi jednocześnie.
Charakterystyczne objawy wyprysku podudzi to zaczerwienienie, obrzęk, nadmierne suchość i łuszczenie się naskórka oraz uporczywy świąd i pieczenie skóry. Mogą im towarzyszyć także bolesne pęcherzyki, owrzodzenia oraz wysięk. Często dochodzi do infekcji bakteryjnej tkanek. Zmiany skórne przy wyprysku podudzi są wyraźnie odgraniczone od zdrowej skóry.
Objawy wyprysku podudzi zwykle pojawiają się, kiedy dojdzie do urazu lub podrażnienia naskórka (także alergenami: niklem, substancjami zapachowymi, neomycyną). Utrzymują się przez długi czas. U części chorych obserwuje się zmiany skórne o charakterze drobnogrudkowej lub rumieniowej, osutki na twarzy, kończynach górnych, tułowiu i owłosionej skórze głowy.
