U nas zapłacisz kartą
"Wyprysk potnicowy według klasyfikacji ICD-10"
Jakie objawy daje wyprysk potnicowy (potnica)?
Wyprysk potnicowy , inaczej potnica , to choroba skóry, której głównym objawem klinicznym są zmiany o charakterze pęcherzyków na dłoniach i stopach (najczęściej na bocznej powierzchni palców). Pęcherzyki są zmiennej wielkości, mogą łączyć się ze sobą tworząc również dość duże zmiany. Pęcherzyki wypełnione są bezbarwnym, surowiczym płynem. Charakterystyczną cechą potnicy jest uporczywy świąd. Z czasem, kiedy pęcherzyki nikną, pojawiają się złuszczające grudki. Wtedy też świąd staje się mniejszy.
Obszary szczególnie charakterystyczne dla potnicy to podeszwa stopy oraz powierzchnie boczne drugiego i piątego palca ręki . Część pęcherzyków może ulec uszkodzeniu i nadkażeniu bakteryjnemu, szczególnie w przypadku nasilonego świądu, a co za tym idzie – drapania. Objawem nadkażenia jest zmiana charakteru płynu z surowiczego na surowiczo-ropny.
Choroba może mieć przebieg łagodny, kiedy to dochodzi do powstawania pęcherzyków, lekkiego zaczerwienienia skóry sąsiadującej z pęcherzykami. W ciężkiej postaci może dochodzić do powstawania nadżerek, czyli ubytków naskórka . Jednak jest to choroba wyłącznie ograniczająca się do powierzchniowych części skóry. Nie daje objawów uogólnionych.
6 najlepszych naturalnych składników dla twojej skóry
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - leczenie
Zasadnicze znaczenie ma wyeliminowanie kontaktu z alergenem lub czynnikiem drażniącym.
Podstawę leczenia przeciwzapalnego kontaktowego zapalenia skóry alergicznego i z podrażnienia stanowią glikokortykosteroidy stosowane miejscowo (np. w maści, kremie) zazwyczaj od kilku do kilkunastu dni. Bardzo suche zmiany na dłoniach lub stopach w ostrym okresie zapalenia mogą wymagać stosowania glikokortykosteroidów pod opatrunkiem. Czasem lekarz może zalecić także stosowanie glikokortykosteroidów doustnie w ciężkich przypadkach ostrego zapalenia lub w przypadku zajęcia dużej powierzchni skóry.
W ostrym zapaleniu z pęcherzykami i wysiękiem (zbieraniem się płynu) oprócz glikokortykosteroidów stosuje się okłady ściągające – z samej wody, z 0,9-procentowym roztworem NaCl lub z octanowinianem glinu. Okłady wysuszają skórę i łagodzą świąd. Stosuje się je kilka razy dziennie – wilgotną bawełnianą tkaninę nakłada się na skórę i zmienia 1–4 razy co 15–30 min.
W przypadku przewlekłego zapalenia i pogrubienia i szorstkości skóry w następstwie zapalenia, szczególnie w kontaktowym zapaleniu skory z podrażnienia, skuteczne są środki nawilżające z dużą zawartością tłuszczów, środki keratolityczne, czyli rozpuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka (kremy zawierające polidokanol i mocznik) oraz wazelina.
Świąd można opanować, stosując doustnie leki przeciwhistaminowe lub leki przeciwświądowe (mentol 0,1–2%, kamfora 0,1–3%) miejscowo.
Fototerapię UVA lub UVB, czyli naświetlanie zmian, lekarz może zalecić u chorych, u których inne sposoby leczenia okazały się nieskuteczne albo są przeciwwskazane. Chorzy narażeni na alergeny zawodowe, którzy nie mogą stosować rękawic lub kremów ochronnych, mogą odnieść korzyść z przewlekłego stosowania fototerapii.
W fotoalergicznym i fototoksycznym kontaktowym zapaleniu skóry stosuje się preparaty zawierające filtry promieniowania UVB i UVA.Co zrobić gdy podejrzewa się wystąpienie potnicy?
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących zmian skórnych wskazana jest zawsze konsultacja w poradni lekarza rodzinnego. Nie powinno się na własną rękę stosować maści dostępnych bez recepty. W przypadku podejrzanych zmian, lekarz rodzinny może skierować chorego do poradni dermatologicznej.
Wywiad lekarski i badanie fizykalne stanowią podstawowy element diagnostyki różnicowej potnicy . Obecność pęcherzyków na dłoniach i stopach wypełnionych płynem to podstawowy i zarazem jedyny objaw kliniczny u pacjenta. Aby potwierdzić rozpoznanie można rozważyć badanie histopatologiczne zmiany skórnej i badania w kierunku potwierdzenia bądź wykluczenia zmian grzybiczych.