U nas zapłacisz kartą
Wyprysk potnicowy u dziecka - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Przyczyny grzybicy potnicowej
Co sprzyja rozwojowi grzybicy potnicowej? Bezpośrednią przyczyną tego stanu jest zakażenie grzybem, zwykle z rodzaju Trichophyton, rzadziej przez pleśnie i drożdżaki.
Do zakażenia dochodzi zazwyczaj w wyniku kontaktu z zakażonymi powierzchniami, np.:
- podłogami w miejscach publicznych,
- basenami,
- saunami,
- przymierzalniami.
Oznacza to, że grzybica jest zaraźliwa, dlatego trzeba zachować szczególną ostrożność w przypadku korzystania z przestrzeni wspólnych.
Zakażeniom sprzyjają otwarte rany na stopach, które mogą stać się bramą dla grzybów i wnikać w tkanki. Wszystkie otarcia powinny więc być zabezpieczane przed takim działaniem patogenów.
Ryzyko zakażeń wzrasta także u osób z obniżoną odpornością, z chorobami przewlekłymi i pacjentów starszych.
Kolejną przyczyną grzybicy stóp jest także noszenie niewłaściwie dopasowanego i zbyt ciasnego obuwia. Na wewnętrznej części buta osadzają się grzyby, co wywołuje zakażenie.
Grzybica potnicowa i wyprysk potnicowy to dwie różne dolegliwości, dlatego nie należy pomiędzy nimi stawiać znaku równości. Jednocześnie zdarzają się sytuacje, gdy wyprysk potnicowy współistnieje z grzybicą.
Jakie są przyczyny wyprysku potnicowego? Wyprysk potnicowy może być wywołany działaniem grzybów, ale często ma też związek z alergią na nikiel albo jest wypryskiem atopowym.
Z kolei przyczyny grzybicy to infekcja grzybicza. Łatwo więc odpowiedzieć sobie na pytanie, czy wyprysk potnicowy jest zaraźliwy. Tak naprawdę wszystko zależy, czy został wywołany zakażeniem grzybiczym, czy np. alergią.
Wyprysk potnicowy – przyczyny
Wyprysk potnicowy (ang. dyshidrotic eczema, pompholyx) należy do najczęściej występujących chorób skóry (dermatoz). Potnica to charakterystyczne zapalenie skóry zlokalizowane na dłoniach oraz stopach, będące reakcją alergiczną organizmu na kontakt z którąś z uczulających substancji. Alergeny mogą być pochodzenia wewnętrznego (endogennego), jak i zewnętrznego (egzogennego). Najczęstszymi alergenami są metale ciężkie (m.in. nikiel, kobalt, chrom) oraz bakterie. Wyprysk potnicowy może się też ujawnić pod wpływem stosowanych leków. Choć nazwa tej dermatozy kojarzy się z potem, to powstające w przebiegu choroby pęcherzyki nie są związane z gruczołami potowymi.
Wyprysk potnicowy ma formę niedużych (maksymalna średnia to ok. 2–3 mm), bezbarwnych pęcherzy wypełnionych surowiczym płynem. Pęcherze powstają w skupiskach. Wyprysk potnicowy czasem, chociaż nie zawsze, powoduje ból. Charakterystyczne dla wyprysku potnicowego jest uporczywe swędzenie. Zmiany skórne pojawiają się głównie na dłoniach (w ok. 70% przypadków), na dłoniach i podeszwach stóp (20% przypadków) albo tylko na podeszwach (10%). Wyprysk potnicowy może mieć związek z zakażeniem grzybiczym (np. obecność pęcherzy na dłoniach może oznaczać grzybicę stóp). Choroba bardzo często występuje u osób z atopowym zapaleniem skóry.
Jak leczyć wyprysk potnicowy?
Leczenie wyprysku potnicowego polega na wdrożeniu terapii występujących chorób skóry np. stosowaniu leków przeciwgrzybiczych oraz eliminacji czynników wywołujących zmiany skórne. Większość preparatów, które stosowane są w leczeniu wyprysku potnicowego, to leki dostępne na receptę np. glikokortykosteroidy o działaniu miejscowym na skórę oraz doustne leki przeciwhistaminowe, które redukują świąd i związany z alergią stan zapalny.
Jeżeli na skórze powstaną duże, nadkażone pęcherze, to może być konieczne ich przecięcie i oczyszczenie zainfekowanej skóry oraz zastosowanie miejscowo antybiotyku.
Jak jeszcze leczyć wyprysk potnicowy? Możemy znaleźć różne domowe metody na leczenie wyprysku potnicowego, jednak nie należy ich stosować bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem. Trzeba pamiętać, że istotny wpływ na przebieg leczenia oraz ryzyko nawrotu choroby ma odpowiednia higiena skóry, a także unikanie stosowania kosmetyków, które mogą podrażniać skórę i wywoływać reakcje alergiczne.
- S. Jabłońska, S. Majewski, Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową, Wydawnictwo PZWL, Warszawa, 2013
- Baran W., Szepietowski J., Reich A., Leczenie chorób skóry i chorób przenoszonych drogą płciową, Wydawnictwo PZWL, Warszawa, 2008
- Adamski Z., Kaszuba A., Dermatologia dla kosmetologów, Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego, Poznań, 2008