Wyprysk Rogowaciejący - Skuteczne Metody Leczenia
Wyprysk – przyczyny
Podział ze względu na przyczynę obejmuje:
- wyprysk alergiczny,
- wyprysk niealergiczny.
Wyprysk alergiczny rozwija się w mechanizmie reakcji nadwrażliwości typu IV. Limfocyty Th są stymulowane przez komórki Langerhansa wystawione na działanie haptenów – czyli substancji mogących wywołać odpowiedź układu odpornościowego w połączeniu z białkami. Objawy wyprysku alergicznego pojawiają się w ciągu 1–3 dni od kontaktu z alergenem i nasilają się z czasem – nawet gdy kontakt z nim zostanie przerwany. Zmiany ustępują samoistnie w ciągu kilku tygodni.
Wyprysk niealergiczny jest spowodowany stałym lub powtarzającym się drażnieniem skóry przez substancje drażniące. W efekcie dochodzi do uszkodzenia naturalnej bariery ochronnej naskórka. Objawy wyprysku niealergicznego pojawiają się w miejscu kontaktu i ustępują po jego zakończeniu.
Objawy egzemy narządów płciowych
Objawy wyprysku narządów płciowych są podobne u mężczyzn i kobiet. Niektóre typowe objawy egzemy obejmują:
- Sucha skóra
- Swędząca skóra
- Czerwone wysypki
- Łuszczące się lub skórzaste plamy na skórze
- chrupiąca skóra
- Obrzęk lub podrażnienie
Stan może wpływać na mosznę, penisa i srom. Kobiety mogą odczuwać przewlekły ból w obszarze dotkniętym egzemą narządów płciowych oraz ból podczas stosunku.
Czy to choroba przenoszona drogą płciową lub wyprysk narządów płciowych?
Chociaż objawy wyprysku narządów płciowych są podobne do objawów niektórych infekcji przenoszonych drogą płciową (STI), istnieją pewne oznaki, że infekcja jest odpowiedzialna za swędzenie i podrażnienie. Jeśli zauważysz jakikolwiek zapach, wydzielinę, krwawienie lub oznaki infekcji, takie jak gorączka lub bóle ciała, bardziej prawdopodobne jest, że masz chorobę przenoszoną drogą płciową, a nie wyprysk narządów płciowych.
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - leczenie
Zasadnicze znaczenie ma wyeliminowanie kontaktu z alergenem lub czynnikiem drażniącym.
Podstawę leczenia przeciwzapalnego kontaktowego zapalenia skóry alergicznego i z podrażnienia stanowią glikokortykosteroidy stosowane miejscowo (np. w maści, kremie) zazwyczaj od kilku do kilkunastu dni. Bardzo suche zmiany na dłoniach lub stopach w ostrym okresie zapalenia mogą wymagać stosowania glikokortykosteroidów pod opatrunkiem. Czasem lekarz może zalecić także stosowanie glikokortykosteroidów doustnie w ciężkich przypadkach ostrego zapalenia lub w przypadku zajęcia dużej powierzchni skóry.
W ostrym zapaleniu z pęcherzykami i wysiękiem (zbieraniem się płynu) oprócz glikokortykosteroidów stosuje się okłady ściągające – z samej wody, z 0,9-procentowym roztworem NaCl lub z octanowinianem glinu. Okłady wysuszają skórę i łagodzą świąd. Stosuje się je kilka razy dziennie – wilgotną bawełnianą tkaninę nakłada się na skórę i zmienia 1–4 razy co 15–30 min.
W przypadku przewlekłego zapalenia i pogrubienia i szorstkości skóry w następstwie zapalenia, szczególnie w kontaktowym zapaleniu skory z podrażnienia, skuteczne są środki nawilżające z dużą zawartością tłuszczów, środki keratolityczne, czyli rozpuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka (kremy zawierające polidokanol i mocznik) oraz wazelina.
Świąd można opanować, stosując doustnie leki przeciwhistaminowe lub leki przeciwświądowe (mentol 0,1–2%, kamfora 0,1–3%) miejscowo.
Fototerapię UVA lub UVB, czyli naświetlanie zmian, lekarz może zalecić u chorych, u których inne sposoby leczenia okazały się nieskuteczne albo są przeciwwskazane. Chorzy narażeni na alergeny zawodowe, którzy nie mogą stosować rękawic lub kremów ochronnych, mogą odnieść korzyść z przewlekłego stosowania fototerapii.
W fotoalergicznym i fototoksycznym kontaktowym zapaleniu skóry stosuje się preparaty zawierające filtry promieniowania UVB i UVA.
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - objawy
Charakterystycznym objawem wyprysku kontaktowego jest silny świąd skóry, na powierzchni której tworzy się zaczerwienienie, łuszczące się grudki oraz pęcherzyki. Ważne jest to, że zmiany tworzą się w miejscu kontaktu z np. tkaniną czy tworzywem zawierającym uczulające chorego czynniki (np. pod paskiem czy biżuterią u chorego uczulonego na nikiel, na rękach u sprzątaczki używającej środków czyszczących, na policzkach w miejscu, na który nałożono kosmetyk, który uczulił chorego pod wpływem opalania). Czasem zmiany występują jednak na całej powierzchni ciała. Chorzy na KZS z podrażnienia mogą odczuwać parzący ból lub pieczenie, zwłaszcza w razie kontaktu z substancją silnie drażniącą.
Skóra staje się pogrubiała, bardzo sucha, łuszczy się, wyraźnie zaznaczają się jej naturalne bruzdy (np. na nadgarstkach skóra może przypominać korę drzewa), skóra na dłoniach podeszwach niekiedy pęka powodując ból.
U nas zapłacisz kartą