U nas zapłacisz kartą
Wyprysk Rogowaciejący - Skuteczne Metody Leczenia
Co robić w razie wystąpienia objawów?
Natychmiast przerwij kontakt z substancją, którą podejrzewasz o wywołanie zmian – np. przemyj ręce po kontakcie z substancjami, które powodują objawy. W razie nasilonego świądu skóry możesz zażyć tabletkę leku przeciwhistaminowego (niektóre dostępne są bez recepty).
Wyprysk kontaktowy rozpoznaje się na podstawie charakterystycznego obrazu zmian skórnych oraz ustalenia związku pomiędzy ich pojawianiem się a np. pracą zawodową.
Wyprysk kontaktowy może przypominać wyprysk atopowy (atopowe zapalenie skóry) i inne mylone z nim choroby skóry. Najważniejszym badaniem w rozpoznaniu wyprysku kontaktowego są tzw. testy płatkowe. Polegają one na nałożeniu na skórę pleców małych krążków bibułek nasączonych różnymi substancjami wywołujących wyprysk kontaktowy (zawartymi w np. kosmetykach, gumie, metalach, lekach, tworzywach sztucznych). Pojawienie się pod ich wpływem zaczerwienienia, grudek czy pęcherzyków może oznaczać uczulenia na którą z tych substancji.
Wyprysk – przyczyny
Podział ze względu na przyczynę obejmuje:
- wyprysk alergiczny,
- wyprysk niealergiczny.
Wyprysk alergiczny rozwija się w mechanizmie reakcji nadwrażliwości typu IV. Limfocyty Th są stymulowane przez komórki Langerhansa wystawione na działanie haptenów – czyli substancji mogących wywołać odpowiedź układu odpornościowego w połączeniu z białkami. Objawy wyprysku alergicznego pojawiają się w ciągu 1–3 dni od kontaktu z alergenem i nasilają się z czasem – nawet gdy kontakt z nim zostanie przerwany. Zmiany ustępują samoistnie w ciągu kilku tygodni.
Wyprysk niealergiczny jest spowodowany stałym lub powtarzającym się drażnieniem skóry przez substancje drażniące. W efekcie dochodzi do uszkodzenia naturalnej bariery ochronnej naskórka. Objawy wyprysku niealergicznego pojawiają się w miejscu kontaktu i ustępują po jego zakończeniu.
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - leczenie
Zasadnicze znaczenie ma wyeliminowanie kontaktu z alergenem lub czynnikiem drażniącym.
Podstawę leczenia przeciwzapalnego kontaktowego zapalenia skóry alergicznego i z podrażnienia stanowią glikokortykosteroidy stosowane miejscowo (np. w maści, kremie) zazwyczaj od kilku do kilkunastu dni. Bardzo suche zmiany na dłoniach lub stopach w ostrym okresie zapalenia mogą wymagać stosowania glikokortykosteroidów pod opatrunkiem. Czasem lekarz może zalecić także stosowanie glikokortykosteroidów doustnie w ciężkich przypadkach ostrego zapalenia lub w przypadku zajęcia dużej powierzchni skóry.
W ostrym zapaleniu z pęcherzykami i wysiękiem (zbieraniem się płynu) oprócz glikokortykosteroidów stosuje się okłady ściągające – z samej wody, z 0,9-procentowym roztworem NaCl lub z octanowinianem glinu. Okłady wysuszają skórę i łagodzą świąd. Stosuje się je kilka razy dziennie – wilgotną bawełnianą tkaninę nakłada się na skórę i zmienia 1–4 razy co 15–30 min.
W przypadku przewlekłego zapalenia i pogrubienia i szorstkości skóry w następstwie zapalenia, szczególnie w kontaktowym zapaleniu skory z podrażnienia, skuteczne są środki nawilżające z dużą zawartością tłuszczów, środki keratolityczne, czyli rozpuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka (kremy zawierające polidokanol i mocznik) oraz wazelina.
Świąd można opanować, stosując doustnie leki przeciwhistaminowe lub leki przeciwświądowe (mentol 0,1–2%, kamfora 0,1–3%) miejscowo.
Fototerapię UVA lub UVB, czyli naświetlanie zmian, lekarz może zalecić u chorych, u których inne sposoby leczenia okazały się nieskuteczne albo są przeciwwskazane. Chorzy narażeni na alergeny zawodowe, którzy nie mogą stosować rękawic lub kremów ochronnych, mogą odnieść korzyść z przewlekłego stosowania fototerapii.
W fotoalergicznym i fototoksycznym kontaktowym zapaleniu skóry stosuje się preparaty zawierające filtry promieniowania UVB i UVA.Wyprysk atopowy: przyczyny, objawy, leczenie stanu zapalnego
Skóra człowieka stanowi niezwykle silną barierę ochronną, która zazwyczaj skutecznie zapobiega wnikaniu do wnętrza naszego organizmu zarazków, substancji drażniących czy alergenów. Niestety u osób, których skóra jest szczególnie wrażliwa, w wyniku kontaktu z uczulającymi ją alergenami dochodzi do stanu zapalnego, który określamy wypryskiem atopowym. Dowiedz się, jakie są przyczyny powstawania wyprysku atopowego, objawy oraz jak powinno przebiegać leczenie i odpowiednia pielęgnacja chorej skóry.
Wyprysk atopowy jest bardzo częstą przewlekłą chorobą skóry, która dotyka około 10% populacji dzieci i dorosłych. Skóra zdrowej osoby pokryta jest filmem ochronnym. U osób cierpiących na wyprysk atopowy jest on zbyt ubogi. Komórki skóry słabiej do siebie przylegają i obumierają szybciej niż w zdrowej skórze.
Powstaje stan zapalny, skóra staje się czerwona i sucha, widoczne są na niej drobne naczynia krwionośne (pajączki). Na skórze występują niewielkie plamki, które jątrzą się, a następnie przekształcają w twardą skorupę. Suche obszary skóry swędzą i pieką, zmuszając chorego do drapania. Ulga jest chwilowa, gdyż zadrapania są bardzo bolesne. Swędzenie jest szczególnie uciążliwe w nocy, co negatywnie wpływa na jakość snu i stan psychiczny pacjenta.
