U nas zapłacisz kartą
Wyprysk Rogowaciejący - Skuteczne Metody Leczenia
Rodzaje wyprysku narządów płciowych
Istnieją cztery rodzaje egzemy, które mogą rozwinąć się w okolicy narządów płciowych:
- Atopowe zapalenie skóry: Ten rodzaj wyprysku objawia się swędzącą i łuszczącą się wysypką. Jest to spowodowane reakcją skóry, która prowadzi do ciągłego swędzenia, obrzęku i zaczerwienienia. Osoby z atopowym zapaleniem skóry mogą być bardziej wrażliwe, ponieważ ich skóra nie ma określonych białek w barierze skórnej, górnej warstwie skóry, która chroni ją przed patogenami.
- Łojotokowe zapalenie skóry: powoduje swędzące czerwone plamy i tłuste łuski na skórze, a także białe lub żółte chrupiące lub sypkie płatki na skórze głowy. Chociaż ten rodzaj egzemy występuje częściej na skórze głowy, może również wpływać na inne części ciała, które mają dużo gruczołów łojowych, w tym pachwiny.
- Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry: Kiedy obszar narządów płciowych jest wystawiony na działanie alergenu, może to prowadzić do rozwoju egzemy w tym obszarze. Zwykle występuje od 48 do 72 godzin po ekspozycji na alergen.
- Kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia: Kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia występuje, gdy chemikalia lub czynniki fizyczne uszkadzają powierzchnię skóry szybciej niż skóra jest w stanie naprawić uszkodzenia. Substancje drażniące usuwają oleje i wilgoć z zewnętrznej warstwy skóry, umożliwiając głębsze wnikanie chemicznych substancji drażniących i powodowanie dalszych uszkodzeń.
Istnieją różne rodzaje wyprysku narządów płciowych w zależności od części, na którą wpływa:
- Wyprysk moszny
- Wyprysk okołoodbytowy
- Wyprysk sromu
Leczenie atopowego wyprysku
Leczenie atopowego zapalenia skóry to niezwykle trudny oraz żmudny proces. Dobrą wiadomością jest fakt, że z wiekiem ustępuje u około 40% dzieci. W przypadku pozostałych osób zdarzają się nawroty w życiu dorosłym. Choroba niestety może trwać nawet całe życie, dlatego też tak ważne jest jej prawidłowe zdiagnozowanie i rozpoczęcie prawidłowego leczenia.
Z tego względu niezwykle ważne jest, aby po zauważeniu u siebie lub dziecka wspomnianych wcześniej symptomów koniecznie udać się do lekarza w celu postawienia właściwej diagnozy. Wyprysk atopowy bardzo często bywa mylony z wypryskiem kontaktowym, świerzbem lub grzybicą czy łuszczycą.
Cały proces leczniczy polegający na tym jak się pozbyć wyprysków, należy rozpocząć od walki z nadmierną suchością skóry i przywróceniem jej gładkości. Na rynku istnieje szeroki wybór kosmetyków przeznaczonych do walki z tego typu wypryskami na twarzy i ciele.
Do kontrolowania objawów i leczenia egzemy można zastosować wiele różnych metod leczenia, w tym:
- techniki samoopieki, takie jak ograniczanie drapania i unikanie wyzwalaczy
- emolienty (zabiegi nawilżające) – stosowane na co dzień do skóry suchej
- miejscowe kortykosteroidy – stosowane w celu zmniejszenia obrzęku, zaczerwienienia i swędzenia podczas nawrotów (YD) NA podst. NHS
Powoduje
Wyprysk steatotyczny rozwija się, gdy naskórek lub górna warstwa skóry staje się nadmiernie sucha. Chociaż Twoja skóra może wydawać się raczej cienka, w rzeczywistości naskórek składa się z pięciu warstw.
Kiedy skóra jest odpowiednio nawilżona, komórki skóry wypełniają się wodą i tworzą barierę, która pomaga chronić przed urazami i zapobiegać przedostawaniu się bakterii do organizmu. Twoja skóra wytwarza również olej (sebum) z gruczołów łojowych, który tworzy barierę, która pomaga utrzymać wodę w skórze.
Kiedy górna warstwa skóry traci wodę, staje się ona odwodniona, co sprawia, że jesteś bardziej podatna na wyprysk steatotyczny. Zwykle dzieje się to w miesiącach zimowych, kiedy wilgotność jest niższa. Mydła lub inne produkty higieniczne mogą również usuwać tłuszcz ze skóry, powodując jej wysuszenie.
Wyprysk steatotyczny jest powszechny w starszej populacji. Gdy człowiek się starzeje, jego gruczoły łojowe często nie produkują tyle oleju, ile kiedyś. To sprawia, że skóra osoby jest bardziej podatna na wysychanie.
Ten stan jest również bardziej prawdopodobny w przypadku skóry, która ma zmniejszone czucie lub blizny powstałej w wyniku urazu.
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - leczenie
Zasadnicze znaczenie ma wyeliminowanie kontaktu z alergenem lub czynnikiem drażniącym.
Podstawę leczenia przeciwzapalnego kontaktowego zapalenia skóry alergicznego i z podrażnienia stanowią glikokortykosteroidy stosowane miejscowo (np. w maści, kremie) zazwyczaj od kilku do kilkunastu dni. Bardzo suche zmiany na dłoniach lub stopach w ostrym okresie zapalenia mogą wymagać stosowania glikokortykosteroidów pod opatrunkiem. Czasem lekarz może zalecić także stosowanie glikokortykosteroidów doustnie w ciężkich przypadkach ostrego zapalenia lub w przypadku zajęcia dużej powierzchni skóry.
W ostrym zapaleniu z pęcherzykami i wysiękiem (zbieraniem się płynu) oprócz glikokortykosteroidów stosuje się okłady ściągające – z samej wody, z 0,9-procentowym roztworem NaCl lub z octanowinianem glinu. Okłady wysuszają skórę i łagodzą świąd. Stosuje się je kilka razy dziennie – wilgotną bawełnianą tkaninę nakłada się na skórę i zmienia 1–4 razy co 15–30 min.
W przypadku przewlekłego zapalenia i pogrubienia i szorstkości skóry w następstwie zapalenia, szczególnie w kontaktowym zapaleniu skory z podrażnienia, skuteczne są środki nawilżające z dużą zawartością tłuszczów, środki keratolityczne, czyli rozpuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka (kremy zawierające polidokanol i mocznik) oraz wazelina.
Świąd można opanować, stosując doustnie leki przeciwhistaminowe lub leki przeciwświądowe (mentol 0,1–2%, kamfora 0,1–3%) miejscowo.
Fototerapię UVA lub UVB, czyli naświetlanie zmian, lekarz może zalecić u chorych, u których inne sposoby leczenia okazały się nieskuteczne albo są przeciwwskazane. Chorzy narażeni na alergeny zawodowe, którzy nie mogą stosować rękawic lub kremów ochronnych, mogą odnieść korzyść z przewlekłego stosowania fototerapii.
W fotoalergicznym i fototoksycznym kontaktowym zapaleniu skóry stosuje się preparaty zawierające filtry promieniowania UVB i UVA.