Wyprysk Rogowaciejący - Skuteczne Metody Leczenia
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - leczenie
Zasadnicze znaczenie ma wyeliminowanie kontaktu z alergenem lub czynnikiem drażniącym.
Podstawę leczenia przeciwzapalnego kontaktowego zapalenia skóry alergicznego i z podrażnienia stanowią glikokortykosteroidy stosowane miejscowo (np. w maści, kremie) zazwyczaj od kilku do kilkunastu dni. Bardzo suche zmiany na dłoniach lub stopach w ostrym okresie zapalenia mogą wymagać stosowania glikokortykosteroidów pod opatrunkiem. Czasem lekarz może zalecić także stosowanie glikokortykosteroidów doustnie w ciężkich przypadkach ostrego zapalenia lub w przypadku zajęcia dużej powierzchni skóry.
W ostrym zapaleniu z pęcherzykami i wysiękiem (zbieraniem się płynu) oprócz glikokortykosteroidów stosuje się okłady ściągające – z samej wody, z 0,9-procentowym roztworem NaCl lub z octanowinianem glinu. Okłady wysuszają skórę i łagodzą świąd. Stosuje się je kilka razy dziennie – wilgotną bawełnianą tkaninę nakłada się na skórę i zmienia 1–4 razy co 15–30 min.
W przypadku przewlekłego zapalenia i pogrubienia i szorstkości skóry w następstwie zapalenia, szczególnie w kontaktowym zapaleniu skory z podrażnienia, skuteczne są środki nawilżające z dużą zawartością tłuszczów, środki keratolityczne, czyli rozpuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka (kremy zawierające polidokanol i mocznik) oraz wazelina.
Świąd można opanować, stosując doustnie leki przeciwhistaminowe lub leki przeciwświądowe (mentol 0,1–2%, kamfora 0,1–3%) miejscowo.
Fototerapię UVA lub UVB, czyli naświetlanie zmian, lekarz może zalecić u chorych, u których inne sposoby leczenia okazały się nieskuteczne albo są przeciwwskazane. Chorzy narażeni na alergeny zawodowe, którzy nie mogą stosować rękawic lub kremów ochronnych, mogą odnieść korzyść z przewlekłego stosowania fototerapii.
W fotoalergicznym i fototoksycznym kontaktowym zapaleniu skóry stosuje się preparaty zawierające filtry promieniowania UVB i UVA.
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - objawy
Charakterystycznym objawem wyprysku kontaktowego jest silny świąd skóry, na powierzchni której tworzy się zaczerwienienie, łuszczące się grudki oraz pęcherzyki. Ważne jest to, że zmiany tworzą się w miejscu kontaktu z np. tkaniną czy tworzywem zawierającym uczulające chorego czynniki (np. pod paskiem czy biżuterią u chorego uczulonego na nikiel, na rękach u sprzątaczki używającej środków czyszczących, na policzkach w miejscu, na który nałożono kosmetyk, który uczulił chorego pod wpływem opalania). Czasem zmiany występują jednak na całej powierzchni ciała. Chorzy na KZS z podrażnienia mogą odczuwać parzący ból lub pieczenie, zwłaszcza w razie kontaktu z substancją silnie drażniącą.
Skóra staje się pogrubiała, bardzo sucha, łuszczy się, wyraźnie zaznaczają się jej naturalne bruzdy (np. na nadgarstkach skóra może przypominać korę drzewa), skóra na dłoniach podeszwach niekiedy pęka powodując ból.
Leczenie
Należy wziąć pod uwagę kilka czynników, w tym rodzaj wyprysku, przyczynę i stopień jej nasilenia. Jeśli wyprysk został spowodowany przez alergen lub środek drażniący, taki jak rodzaj odzieży lub mydła, zaprzestanie ich stosowania zwykle wyleczy stan.
Jeśli to nie zadziała lub przyczyna nie jest drażniąca, lekarz prawdopodobnie zaleci miejscowe sterydy i krem nawilżający do stosowania na tym obszarze. Najczęstszym sterydem stosowanym w wyprysku pachwiny jest hydrokortyzon.
Sterydy do stosowania miejscowego powinny być stosowane raz lub dwa razy dziennie i tylko w niewielkich ilościach. Stosowane miejscowo steroidy należy również nałożyć co najmniej 30 minut przed użyciem kremu nawilżającego, aby lek nie został rozcieńczony przez krem nawilżający i nie rozprzestrzenił się na obszary, na których nie występuje wyprysk narządów płciowych.
Możesz również radzić sobie z egzemą narządów płciowych w domu, korzystając z następujących wskazówek:
- Użyj nawilżacza.
- Zajmij się stresem lub problemami ze zdrowiem psychicznym, które mogą powodować zaostrzenia, jeśli masz wyprysk na innych obszarach ciała.
- Unikaj używania ostrych mydeł, takich jak te pachnące lub zawierające alkohol.
Możesz również zarządzać swoim stanem, poprawiając funkcję bariery skórnej. Bariera skórna to najwyższe warstwy skóry i została zaprojektowana tak, aby chronić organizm przed utratą wilgoci i zapobiegać przedostawaniu się przez skórę pewnych rzeczy, takich jak alergeny. U osób z egzemą bariera skórna nie działa tak, jak powinna. Możesz poprawić funkcję bariery ochronnej skóry, stosując produkty zawierające ceramid.
Ponieważ leczenie jest jedyną drogą do złagodzenia wyprysku narządów płciowych, ważne jest, aby porozmawiać z lekarzem przy pierwszych objawach.
Przyczyny wyprysku atopowego
Przyczyny atopowego zapalenia skóry nie są do końca znane. Uważa się, że to skutek wrodzonej nieprawidłowej reakcji układu odpornościowego, który polega na uszkodzeniu właściwości ochronnych skóry. Zalicza się do nich między innymi zaburzenia działania białka ‒ filagryny, która odpowiada za prawidłową budowę komórek skóry. W wyniku uszkodzenia właściwości ochronnych skóry, które polegają na rozluźnieniu połączeń miedzy komórkami oraz zaburzenia jej nawodnienia, następuje rozwój wyprysku atopowego.
Alergeny, poprzez kontakt z komórkami obronnymi skóry, doprowadzają do rozwoju uczulenia poprzez pobudzenie do działania komórek zwanych limfocytami. Powtórny kontakt z takim alergenem powoduje powstawanie zmian skórnych takich jak zaczerwienienie, a nawet małe rany.
Wyprysk atopowy często występuje u alergików. Może występować w rodzinach i często rozwija się wraz z innymi schorzeniami, takimi jak astma i katar sienny. Objawy wyprysku atopowego często mają pewne wyzwalacze, takie jak mydła, detergenty, stres i pogoda. Czasami alergie pokarmowe mogą odgrywać rolę, szczególnie u małych dzieci z ciężką egzemą. Możesz zostać poproszony o prowadzenie dziennika żywności, aby spróbować ustalić, czy określone jedzenie pogarsza twoje objawy.
Testy alergiczne zwykle nie są potrzebne, chociaż czasami są pomocne w ustaleniu, czy alergia pokarmowa może wywoływać objawy.
U nas zapłacisz kartą