U nas zapłacisz kartą
Wyprysk Rogowaciejący - Skuteczne Metody Leczenia
Streszczenie
Wyprysk narządów płciowych powoduje swędzenie i zaczerwienienie skóry w pachwinie. Może wpływać na mosznę, krocze (obszar między genitaliami a odbytem) i srom. Przyczyna stanu nie jest do końca jasna, ale może obejmować czynniki drażniące, alergeny i drożdże. Wyprysk narządów płciowych można skutecznie leczyć, unikając wyzwalaczy i stosując miejscowo sterydy. Może być trudno sobie z tym poradzić, ale możesz szukać pomocy u innych poprzez grupy wsparcia i psychoterapię.
Wyprysk w dowolnym miejscu na ciele może być trudny do pokonania z powodu intensywnego swędzenia i brzydkiej wysypki, ale może być szczególnie niepokojący, jeśli występuje w okolicy narządów płciowych. Dobrą wiadomością jest to, że nie stanowi poważnego zagrożenia dla zdrowia i istnieją sposoby na jego leczenie.
Jeśli podejrzewasz, że masz wyprysk narządów płciowych, najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić, to umówić się na wizytę u lekarza pierwszego kontaktu. Pomogą Ci w postawieniu właściwej diagnozy i opracowaniu skutecznego planu leczenia, który pomoże Ci radzić sobie z chorobą.
Leczenie
Należy wziąć pod uwagę kilka czynników, w tym rodzaj wyprysku, przyczynę i stopień jej nasilenia. Jeśli wyprysk został spowodowany przez alergen lub środek drażniący, taki jak rodzaj odzieży lub mydła, zaprzestanie ich stosowania zwykle wyleczy stan.
Jeśli to nie zadziała lub przyczyna nie jest drażniąca, lekarz prawdopodobnie zaleci miejscowe sterydy i krem nawilżający do stosowania na tym obszarze. Najczęstszym sterydem stosowanym w wyprysku pachwiny jest hydrokortyzon.
Sterydy do stosowania miejscowego powinny być stosowane raz lub dwa razy dziennie i tylko w niewielkich ilościach. Stosowane miejscowo steroidy należy również nałożyć co najmniej 30 minut przed użyciem kremu nawilżającego, aby lek nie został rozcieńczony przez krem nawilżający i nie rozprzestrzenił się na obszary, na których nie występuje wyprysk narządów płciowych.
Możesz również radzić sobie z egzemą narządów płciowych w domu, korzystając z następujących wskazówek:
- Użyj nawilżacza.
- Zajmij się stresem lub problemami ze zdrowiem psychicznym, które mogą powodować zaostrzenia, jeśli masz wyprysk na innych obszarach ciała.
- Unikaj używania ostrych mydeł, takich jak te pachnące lub zawierające alkohol.
Możesz również zarządzać swoim stanem, poprawiając funkcję bariery skórnej. Bariera skórna to najwyższe warstwy skóry i została zaprojektowana tak, aby chronić organizm przed utratą wilgoci i zapobiegać przedostawaniu się przez skórę pewnych rzeczy, takich jak alergeny. U osób z egzemą bariera skórna nie działa tak, jak powinna. Możesz poprawić funkcję bariery ochronnej skóry, stosując produkty zawierające ceramid.
Ponieważ leczenie jest jedyną drogą do złagodzenia wyprysku narządów płciowych, ważne jest, aby porozmawiać z lekarzem przy pierwszych objawach.
Wyprysk – przyczyny
Podział ze względu na przyczynę obejmuje:
- wyprysk alergiczny,
- wyprysk niealergiczny.
Wyprysk alergiczny rozwija się w mechanizmie reakcji nadwrażliwości typu IV. Limfocyty Th są stymulowane przez komórki Langerhansa wystawione na działanie haptenów – czyli substancji mogących wywołać odpowiedź układu odpornościowego w połączeniu z białkami. Objawy wyprysku alergicznego pojawiają się w ciągu 1–3 dni od kontaktu z alergenem i nasilają się z czasem – nawet gdy kontakt z nim zostanie przerwany. Zmiany ustępują samoistnie w ciągu kilku tygodni.
Wyprysk niealergiczny jest spowodowany stałym lub powtarzającym się drażnieniem skóry przez substancje drażniące. W efekcie dochodzi do uszkodzenia naturalnej bariery ochronnej naskórka. Objawy wyprysku niealergicznego pojawiają się w miejscu kontaktu i ustępują po jego zakończeniu.
Powoduje
Wyprysk steatotyczny rozwija się, gdy naskórek lub górna warstwa skóry staje się nadmiernie sucha. Chociaż Twoja skóra może wydawać się raczej cienka, w rzeczywistości naskórek składa się z pięciu warstw.
Kiedy skóra jest odpowiednio nawilżona, komórki skóry wypełniają się wodą i tworzą barierę, która pomaga chronić przed urazami i zapobiegać przedostawaniu się bakterii do organizmu. Twoja skóra wytwarza również olej (sebum) z gruczołów łojowych, który tworzy barierę, która pomaga utrzymać wodę w skórze.
Kiedy górna warstwa skóry traci wodę, staje się ona odwodniona, co sprawia, że jesteś bardziej podatna na wyprysk steatotyczny. Zwykle dzieje się to w miesiącach zimowych, kiedy wilgotność jest niższa. Mydła lub inne produkty higieniczne mogą również usuwać tłuszcz ze skóry, powodując jej wysuszenie.
Wyprysk steatotyczny jest powszechny w starszej populacji. Gdy człowiek się starzeje, jego gruczoły łojowe często nie produkują tyle oleju, ile kiedyś. To sprawia, że skóra osoby jest bardziej podatna na wysychanie.
Ten stan jest również bardziej prawdopodobny w przypadku skóry, która ma zmniejszone czucie lub blizny powstałej w wyniku urazu.
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - leczenie
Zasadnicze znaczenie ma wyeliminowanie kontaktu z alergenem lub czynnikiem drażniącym.
Podstawę leczenia przeciwzapalnego kontaktowego zapalenia skóry alergicznego i z podrażnienia stanowią glikokortykosteroidy stosowane miejscowo (np. w maści, kremie) zazwyczaj od kilku do kilkunastu dni. Bardzo suche zmiany na dłoniach lub stopach w ostrym okresie zapalenia mogą wymagać stosowania glikokortykosteroidów pod opatrunkiem. Czasem lekarz może zalecić także stosowanie glikokortykosteroidów doustnie w ciężkich przypadkach ostrego zapalenia lub w przypadku zajęcia dużej powierzchni skóry.
W ostrym zapaleniu z pęcherzykami i wysiękiem (zbieraniem się płynu) oprócz glikokortykosteroidów stosuje się okłady ściągające – z samej wody, z 0,9-procentowym roztworem NaCl lub z octanowinianem glinu. Okłady wysuszają skórę i łagodzą świąd. Stosuje się je kilka razy dziennie – wilgotną bawełnianą tkaninę nakłada się na skórę i zmienia 1–4 razy co 15–30 min.
W przypadku przewlekłego zapalenia i pogrubienia i szorstkości skóry w następstwie zapalenia, szczególnie w kontaktowym zapaleniu skory z podrażnienia, skuteczne są środki nawilżające z dużą zawartością tłuszczów, środki keratolityczne, czyli rozpuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka (kremy zawierające polidokanol i mocznik) oraz wazelina.
Świąd można opanować, stosując doustnie leki przeciwhistaminowe lub leki przeciwświądowe (mentol 0,1–2%, kamfora 0,1–3%) miejscowo.
Fototerapię UVA lub UVB, czyli naświetlanie zmian, lekarz może zalecić u chorych, u których inne sposoby leczenia okazały się nieskuteczne albo są przeciwwskazane. Chorzy narażeni na alergeny zawodowe, którzy nie mogą stosować rękawic lub kremów ochronnych, mogą odnieść korzyść z przewlekłego stosowania fototerapii.
W fotoalergicznym i fototoksycznym kontaktowym zapaleniu skóry stosuje się preparaty zawierające filtry promieniowania UVB i UVA.