U nas zapłacisz kartą
Wyprysk Rogowaciejący - Skuteczne Metody Leczenia
Często Zadawane Pytania
Jak się golić lub woskować, jeśli masz wyprysk narządów płciowych?
Golenie lub woskowanie okolic narządów płciowych może je dodatkowo podrażnić, jeśli masz wyprysk narządów płciowych. Stosowanie kremu nawilżającego zalecanego przez lekarza może pomóc ukoić skórę, jeśli chcesz golić włosy. Jednak najlepszym sposobem na uniknięcie pogorszenia wyprysku narządów płciowych jest odczekanie, aż stan się poprawi, aby usunąć włosy w okolicy.
Jak możesz złagodzić ból związany z egzemą narządów płciowych?
Aby złagodzić dyskomfort w okolicy, możesz użyć zimnego kompresu. Dostępne bez recepty leki przeciwbólowe, takie jak ibuprofen lub paracetamol, mogą również skutecznie zmniejszać pieczenie, ból i stan zapalny w okolicy narządów płciowych. W niektórych przypadkach leki przeciwhistaminowe mogą zmniejszyć stan zapalny. Niektóre specyficzne leki przeciwhistaminowe OTC, które możesz wypróbować, to Benadryl, Zyrtec, Claritin i Allegra.
Jak możesz stwierdzić, czy masz wyprysk narządów płciowych lub łuszczycę?
Chociaż objawy egzemy i łuszczycy są podobne i oba mogą wpływać na okolice narządów płciowych, łuszczyca powoduje srebrzystobiałe łuski, podczas gdy wyprysk objawia się zaczerwienieniem, stanem zapalnym, łuszczeniem i pękaniem skóry. Wyprysk może również powodować wysypkę w okolicy.
Czy kortyzon lub hydroksyzyna są lepsze na wyprysk w okolicy pachwiny?
Chociaż kortyzon i hydroksyzyna mogą pomóc w usunięciu wyprysku narządów płciowych, badania wykazały, że hydroksyzyna może czasami powodować dalsze podrażnienie i pogarszać stan. Dlatego kortyzon jest lepszy w leczeniu wyprysku narządów płciowych.
Diagnoza
Wyprysk steatotyczny jest diagnozowany przez lekarza podczas badania fizykalnego. Lekarz zada pytania o to, jak zaczęły się objawy i co je nasila.
Egzema astomatotyczna powoduje powstawanie bruzd lub wzorzystych linii w dotkniętym obszarze, co ułatwia identyfikację. Jednak mogą zostać przeprowadzone dodatkowe testy, aby wykluczyć inne możliwe przyczyny objawów, takie jak alergie.
Testy alergiczne wykonuje się na kilka różnych sposobów. Testy płatkowe polegają na umieszczeniu niewielkiej ilości różnych możliwych alergenów lub substancji, które mogą wywoływać objawy, na plastry, które są następnie umieszczane na skórze pleców. Ten rodzaj testów trwa kilka dni.
Test punktowy jest najczęściej wykonywanym rodzajem testów alergicznych. Zwykle nie jest to potrzebne w ocenie wysypek, takich jak wyprysk. Zamiast tego, testy skórne są często stosowane do diagnozowania innych rodzajów alergii, takich jak alergie środowiskowe, które powodują swędzenie oczu i katar.
Lekarz wydrapie niewielką ilość podejrzanego alergenu w skórę i będzie obserwować reakcję. Ten test jest znacznie szybszy i zapewnia wyniki w ciągu około 30 minut.
Można również wykonać badania krwi w celu znalezienia innych przyczyn swędzenia skóry. Może to być spowodowane chorobą wątroby, chorobą nerek i niektórymi rodzajami raka.
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - objawy
Charakterystycznym objawem wyprysku kontaktowego jest silny świąd skóry, na powierzchni której tworzy się zaczerwienienie, łuszczące się grudki oraz pęcherzyki. Ważne jest to, że zmiany tworzą się w miejscu kontaktu z np. tkaniną czy tworzywem zawierającym uczulające chorego czynniki (np. pod paskiem czy biżuterią u chorego uczulonego na nikiel, na rękach u sprzątaczki używającej środków czyszczących, na policzkach w miejscu, na który nałożono kosmetyk, który uczulił chorego pod wpływem opalania). Czasem zmiany występują jednak na całej powierzchni ciała. Chorzy na KZS z podrażnienia mogą odczuwać parzący ból lub pieczenie, zwłaszcza w razie kontaktu z substancją silnie drażniącą.
Skóra staje się pogrubiała, bardzo sucha, łuszczy się, wyraźnie zaznaczają się jej naturalne bruzdy (np. na nadgarstkach skóra może przypominać korę drzewa), skóra na dłoniach podeszwach niekiedy pęka powodując ból.
Wyprysk – przyczyny
Podział ze względu na przyczynę obejmuje:
- wyprysk alergiczny,
- wyprysk niealergiczny.
Wyprysk alergiczny rozwija się w mechanizmie reakcji nadwrażliwości typu IV. Limfocyty Th są stymulowane przez komórki Langerhansa wystawione na działanie haptenów – czyli substancji mogących wywołać odpowiedź układu odpornościowego w połączeniu z białkami. Objawy wyprysku alergicznego pojawiają się w ciągu 1–3 dni od kontaktu z alergenem i nasilają się z czasem – nawet gdy kontakt z nim zostanie przerwany. Zmiany ustępują samoistnie w ciągu kilku tygodni.
Wyprysk niealergiczny jest spowodowany stałym lub powtarzającym się drażnieniem skóry przez substancje drażniące. W efekcie dochodzi do uszkodzenia naturalnej bariery ochronnej naskórka. Objawy wyprysku niealergicznego pojawiają się w miejscu kontaktu i ustępują po jego zakończeniu.
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - leczenie
Zasadnicze znaczenie ma wyeliminowanie kontaktu z alergenem lub czynnikiem drażniącym.
Podstawę leczenia przeciwzapalnego kontaktowego zapalenia skóry alergicznego i z podrażnienia stanowią glikokortykosteroidy stosowane miejscowo (np. w maści, kremie) zazwyczaj od kilku do kilkunastu dni. Bardzo suche zmiany na dłoniach lub stopach w ostrym okresie zapalenia mogą wymagać stosowania glikokortykosteroidów pod opatrunkiem. Czasem lekarz może zalecić także stosowanie glikokortykosteroidów doustnie w ciężkich przypadkach ostrego zapalenia lub w przypadku zajęcia dużej powierzchni skóry.
W ostrym zapaleniu z pęcherzykami i wysiękiem (zbieraniem się płynu) oprócz glikokortykosteroidów stosuje się okłady ściągające – z samej wody, z 0,9-procentowym roztworem NaCl lub z octanowinianem glinu. Okłady wysuszają skórę i łagodzą świąd. Stosuje się je kilka razy dziennie – wilgotną bawełnianą tkaninę nakłada się na skórę i zmienia 1–4 razy co 15–30 min.
W przypadku przewlekłego zapalenia i pogrubienia i szorstkości skóry w następstwie zapalenia, szczególnie w kontaktowym zapaleniu skory z podrażnienia, skuteczne są środki nawilżające z dużą zawartością tłuszczów, środki keratolityczne, czyli rozpuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka (kremy zawierające polidokanol i mocznik) oraz wazelina.
Świąd można opanować, stosując doustnie leki przeciwhistaminowe lub leki przeciwświądowe (mentol 0,1–2%, kamfora 0,1–3%) miejscowo.
Fototerapię UVA lub UVB, czyli naświetlanie zmian, lekarz może zalecić u chorych, u których inne sposoby leczenia okazały się nieskuteczne albo są przeciwwskazane. Chorzy narażeni na alergeny zawodowe, którzy nie mogą stosować rękawic lub kremów ochronnych, mogą odnieść korzyść z przewlekłego stosowania fototerapii.
W fotoalergicznym i fototoksycznym kontaktowym zapaleniu skóry stosuje się preparaty zawierające filtry promieniowania UVB i UVA.