U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia wyprysku rozsianego - Piękno w oddzielności i doświadczeniu
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - leczenie
Zasadnicze znaczenie ma wyeliminowanie kontaktu z alergenem lub czynnikiem drażniącym.
Podstawę leczenia przeciwzapalnego kontaktowego zapalenia skóry alergicznego i z podrażnienia stanowią glikokortykosteroidy stosowane miejscowo (np. w maści, kremie) zazwyczaj od kilku do kilkunastu dni. Bardzo suche zmiany na dłoniach lub stopach w ostrym okresie zapalenia mogą wymagać stosowania glikokortykosteroidów pod opatrunkiem. Czasem lekarz może zalecić także stosowanie glikokortykosteroidów doustnie w ciężkich przypadkach ostrego zapalenia lub w przypadku zajęcia dużej powierzchni skóry.
W ostrym zapaleniu z pęcherzykami i wysiękiem (zbieraniem się płynu) oprócz glikokortykosteroidów stosuje się okłady ściągające – z samej wody, z 0,9-procentowym roztworem NaCl lub z octanowinianem glinu. Okłady wysuszają skórę i łagodzą świąd. Stosuje się je kilka razy dziennie – wilgotną bawełnianą tkaninę nakłada się na skórę i zmienia 1–4 razy co 15–30 min.
W przypadku przewlekłego zapalenia i pogrubienia i szorstkości skóry w następstwie zapalenia, szczególnie w kontaktowym zapaleniu skory z podrażnienia, skuteczne są środki nawilżające z dużą zawartością tłuszczów, środki keratolityczne, czyli rozpuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka (kremy zawierające polidokanol i mocznik) oraz wazelina.
Świąd można opanować, stosując doustnie leki przeciwhistaminowe lub leki przeciwświądowe (mentol 0,1–2%, kamfora 0,1–3%) miejscowo.
Fototerapię UVA lub UVB, czyli naświetlanie zmian, lekarz może zalecić u chorych, u których inne sposoby leczenia okazały się nieskuteczne albo są przeciwwskazane. Chorzy narażeni na alergeny zawodowe, którzy nie mogą stosować rękawic lub kremów ochronnych, mogą odnieść korzyść z przewlekłego stosowania fototerapii.
W fotoalergicznym i fototoksycznym kontaktowym zapaleniu skóry stosuje się preparaty zawierające filtry promieniowania UVB i UVA.Egzema – jak leczyć?
Jak leczyć egzemę? Pierwszym krokiem jest postawienie trafnej diagnozy, do czego niezbędna będzie wizyta u dermatologa. Po przeprowadzeniu wywiadu, zbadaniu skóry i ewentualnie wykonaniu biopsji lekarz postawi diagnozę i zaproponuje odpowiednie leczenie. Czasami niezbędna jest wizyta u alergologa i przeprowadzenie testów alergicznych, pomagających znaleźć czynnik chorobotwórczy. Rodzaj terapii zależy m.in. od typu egzemy, jej umiejscowienia, nasilenia objawów czy wieku pacjenta. Zazwyczaj stosuje się maść na egzemę czy krem na egzemę, pomagające natłuścić skórę, zminimalizować uporczywe swędzenie i odbudować warstwę ochronną naskórka. Jeżeli problem związany jest z alergią, leczenie egzemy polegać będzie na unikaniu czynnika alergizującego.
Istnieje też kilka rozwiązań dla osób, które zastanawiają się, jak leczyć egzemę domowymi sposobami. Ulgę przynieść mogą chłodne kompresy czy okłady z sokiem z aloesu, stosowanie maści z zawartością nagietka lub żywokostu, na stany zapalne zalecany jest także olej kokosowy bądź olej z wiesiołka.
Jakie są objawy egzemy?
Jak wygląda egzema? Wygląd zmian skórnych zależy od wielu czynników m.in. od fazy rozwoju choroby, jej typu czy aktualnego nasilenia. Zdjęcia egzemy mogą wyglądać inaczej w przypadku niemowlaka i osoby starszej, czy też osoby w fazie bliskiej remisji i osoby z początkami zmian. Charakterystyczne jest występowanie początkowo obrzęku i zaczerwienienia skóry, a następnie grudek, pęcherzyków, a w końcu strupków oraz nadżerek. Chorobie towarzyszą takie objawy jak ból, pieczenie i swędzenie, a skóra pozostaje mocno wysuszona i bardzo podatna na uszkodzenia. Dodatkowe trudności powoduje drapanie zmian. Rozdrapane grudki czy pęcherze łatwo ulegają zakażeniu bakteryjnemu – stanowi to szczególny problem w przypadku egzemy u dzieci.
Do tej pory nie udało się jednoznacznie ustalić, jakie czynniki odpowiadają za powstanie egzemy. W przypadku egzemy endogennej decydujące znaczenie zdają się mieć czynniki genetyczne i związane z nimi osłabienie funkcjonowania układu odpornościowego. Egzema egzogenna wiąże się z reakcją organizmu na jakiś czynnik zewnętrzny o charakterze podrażniającym lub alergicznym.