U nas zapłacisz kartą
Wyprysk skórny - przekrocz granice
Perlak
Perlak to rodzaj torbieli skóry. Znajduje się w uchu środkowym i kości wyrostka sutkowatego w czaszce.
Niektórzy ludzie rodzą się z tą chorobą lub występują z powodu przewlekłych infekcji ucha.
Kiedy dana osoba ma perlaka pierwotnie nabytego, trąbka Eustachiusza znajdująca się w uchu środkowym nie wyrównuje regularnie ciśnienia. W rezultacie powstaje podciśnienie, które pociąga błonę bębenkową do wewnątrz. Tworzy to cystę, która wypełnia się odpadami i starymi komórkami skóry. Jeśli torbiel rozrośnie się lub zostanie zainfekowana, może to wpłynąć na strukturę ucha. Może również wpływać na równowagę, słuch i mięśnie twarzy.
Niektóre z objawów to:
- Ubytek słuchu w jednym uchu
- Drenaż z uszu
- Zawroty głowy
- Uczucie pełności lub ucisku ucha
Leczenie
W celu ustalenia rozpoznania perlaka można przeprowadzić badanie ucha lub tomografię komputerową. Najbardziej skuteczną opcją leczenia jest operacja. Wiadomo, że cysty rosną, jeśli nie zostaną usunięte.
Co powoduje ropień?
Bolesny ropień jest zwykle spowodowany ostrą infekcją bakteryjną. Bakterie wnikają w przerwę w skórze, taką jak rana kłuta lub przez mieszek włosowy. Ropień może również rozwinąć się wokół ciała obcego, takiego jak drzazga. Najczęstsze przyczyny ropni infekcyjnych to:
- Staphylococcus aureus, typowa przyczyna krost (czyraki i karbunkuły, najczęstsza postać ropnia skóry), zakażenie rany lub zakażony wyprysk.
- Odporny na metycylinę Staphylococcus aureusktóre mogą powodować nawracające ropnie.
- Streptococcus pyogenes, typowa przyczyna zapalenia tkanki łącznej i róży
- Mycobacterium tuberculosis (TB) i atypowe zakażenie prątkami
- Beztlenowce, organizmy Gram-ujemne, rzadkie infekcje bakteryjne i infekcje mieszane
- Infekcja grzybicza, kerion
- Ciężka infekcja wirusowa, na przykład opryszczka pospolita
- Infestacje lub infekcje pasożytnicze
Ropnie infekcyjne mogą dotykać zdrowych ludzi, ale częściej występują w następujących okolicznościach.
- Zespół metaboliczny i otyłość
- Tytoń do palenia
- Cukrzyca
- Kompromis immunologiczny
- Dożylni użytkownicy narkotyków
Jałowy ropień może utrzymywać się po usunięciu infekcji, ponieważ zawiera martwą lub martwiczą tkankę i komórki zapalne.
Po wstrzyknięciu kortykosteroidu może wystąpić jałowy ropień, zwłaszcza gdy lek rozlał się na tkankę podskórną. Ciało obce lub inna reakcja nadwrażliwości na wstrzyknięty materiał, taki jak kolagen wołowy, może również powodować tworzenie się ropnia.
Niektóre choroby zapalne skóry mogą powodować niszczenie tkanek i tworzenie ropni pod nieobecność patogenów (drobnoustrojów zakaźnych). Te choroby obejmują:
- Hidradenitis ropne
- Acne conglobata i trądzik piorunujący
- Choroba skóry Leśniowskiego-Crohna
- Panniculitis (stan zapalny tkanki tłuszczowej podskórnej)
Jak leczyć wypryski na skórze?
Oczywiście zaleca się kontakt z lekarzem dermatologiem. Samodzielna próba leczenia chorób skórnych ma marne szanse powodzenia, a czasem może nawet pogorszyć stan skóry.
W przypadku kontaktowego zapalenia skóry pacjent otrzyma leki antyhistaminowe, zatrzymujące reakcje alergiczne. Zdarza się, że zapalenie zajmuje więcej niż 1/3 powierzchni skóry. Wówczas lekarz może zdecydować się na podanie kortykosterydów, choć stosowanie sterydów wiąże się ze skutkami ubocznymi.
Dodatkowo, w przypadku kontaktowego zapalenia skóry stosujemy punktowo różne żele i maści, które przynoszą ulgę swędzącej i wysuszonej skórze.
Leczenie w przypadku AZS – stosuje się maści i kremy natłuszczające oraz leki przeciwzapalne, takie jak akrolimus czy pimekrolimus. Aby zmniejszyć uczucie świądu, przepisuje się preparaty ze steroidami oraz preparaty antyhistaminowe. Chorzy na atopowe zapalenie skóry powinni pamiętać o regularnym natłuszczaniu i nawilżaniu skóry.
Leczenie trądziku zależy od jego rodzaju i również powinno zostać skonsultowane z dermatologiem. Chorym przepisuje się najczęściej odpowiednie leki, a także ustawia się indywidualną pielęgnacją skóry.
Leczenie wszelkich wykwitów skórnych i innych problemów związanych ze skórą zawsze powinno odbywać się w konsultacji z lekarzem.
Wykwity wtórne
Nadżerka jest powierzchownym ubytkiem naskórka, który ustępuje bez pozostawienia blizny. Nadżerki tworzą się w miejscu wykwitów pierwotnych: pęcherzyków, pęcherzy, krost, sączących grudek.
Przeczos
Fot. 9. Przeczos
Przeczos linijny ubytek naskórka będący następstwem drapania. Odmiennie niż nadżerki, przeczosy występują w skórze niezmienionej na skutek mechanicznych urazów.
Pęknięcie, szczelina
Pęknięcie, szczelina jest płytkim linijnym ubytkiem skóry dotyczącym głównie naskórka. Występuje w okolicach, gdzie skóra narażona jest na napinanie i rozciąganie (okolica otworów naturalnych, brodawek sutkowych, dużych stawów). Czynnikami predysponującymi do pęknięć są: suchość skóry i jej wzmożone rogowacenie (rogowiec dłoni i stóp), obrzęk i stan zapalny (wyprzenia drożdżakowe, grzybica stóp międzypalcowa).
Rozpadlina
Rozpadlina różni się od pęknięcia głębszym usadowieniem, sięgającym do skóry właściwej. Zmiany te łatwiej ulegają wtórnemu zakażeniu, goją się z pozostawieniem blizny.
Łuska
Fot. 10. Łuska
Fot. 11. Strup
Fot. 12. Owrzodzenie
Łuska jest wykwitem powstającym w wyniku niepełnego oddzielania się powierzchownych, zrogowaciałych warstw naskórka.
Ze względu na wielkość łusek wyróżniamy: złuszczanie otrębiaste (łupież skóry owłosionej głowy, przyłuszczyca plackowata drobnoogniskowa, odra) i złuszczanie płatowe (erytrodermie, płonica, choroba Kawasakiego).
Strup
Strup – wykwit powstający na skutek zasychania na powierzchni skóry płynu surowiczego, ropnego lub surowiczo-krwawego z resztkami rozpadłych komórek, krwinek i bakterii. Następstwem strupów pokrywających nadżerki są przejściowe przebarwienia, natomiast pokrywających owrzodzenia – blizny.
