U nas zapłacisz kartą
Wyprysk skórny - Krzyżówka objawów, przyczyn i leczenia
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - leczenie
Zasadnicze znaczenie ma wyeliminowanie kontaktu z alergenem lub czynnikiem drażniącym.
Podstawę leczenia przeciwzapalnego kontaktowego zapalenia skóry alergicznego i z podrażnienia stanowią glikokortykosteroidy stosowane miejscowo (np. w maści, kremie) zazwyczaj od kilku do kilkunastu dni. Bardzo suche zmiany na dłoniach lub stopach w ostrym okresie zapalenia mogą wymagać stosowania glikokortykosteroidów pod opatrunkiem. Czasem lekarz może zalecić także stosowanie glikokortykosteroidów doustnie w ciężkich przypadkach ostrego zapalenia lub w przypadku zajęcia dużej powierzchni skóry.
W ostrym zapaleniu z pęcherzykami i wysiękiem (zbieraniem się płynu) oprócz glikokortykosteroidów stosuje się okłady ściągające – z samej wody, z 0,9-procentowym roztworem NaCl lub z octanowinianem glinu. Okłady wysuszają skórę i łagodzą świąd. Stosuje się je kilka razy dziennie – wilgotną bawełnianą tkaninę nakłada się na skórę i zmienia 1–4 razy co 15–30 min.
W przypadku przewlekłego zapalenia i pogrubienia i szorstkości skóry w następstwie zapalenia, szczególnie w kontaktowym zapaleniu skory z podrażnienia, skuteczne są środki nawilżające z dużą zawartością tłuszczów, środki keratolityczne, czyli rozpuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka (kremy zawierające polidokanol i mocznik) oraz wazelina.
Świąd można opanować, stosując doustnie leki przeciwhistaminowe lub leki przeciwświądowe (mentol 0,1–2%, kamfora 0,1–3%) miejscowo.
Fototerapię UVA lub UVB, czyli naświetlanie zmian, lekarz może zalecić u chorych, u których inne sposoby leczenia okazały się nieskuteczne albo są przeciwwskazane. Chorzy narażeni na alergeny zawodowe, którzy nie mogą stosować rękawic lub kremów ochronnych, mogą odnieść korzyść z przewlekłego stosowania fototerapii.
W fotoalergicznym i fototoksycznym kontaktowym zapaleniu skóry stosuje się preparaty zawierające filtry promieniowania UVB i UVA.Objawy chorób skóry: zmiany skórne, wykwity skórne
Wykwity skórne to zmiany na skórze, które są objawami chorób skóry. W poszczególnych chorobach wykwity mają charakterystyczny wygląd – kolor, kształt, postać, lokalizację i na tej podstawie dermatolog zwykle jest w stanie ustalić rozpoznanie. Zmiany skórne się mogą zmieniać w czasie oraz ustępować z pozostawieniem blizny lub bez niej. Do wykwitów należą: plama, grudka, guzek, guz, pęcherzyk, pęcherz, krosta, bąbel, a także nadżerka, przeczos, pęknięcie i rozpadlina, łuska, strup, owrzodzenie oraz blizna.
Wykwity skórne to zmiany na skórze będące objawami jej choroby. Podstawą diagnostyki dermatologicznej jest prawidłowa umiejętność ich oceny i różnicowania.
- pierwotne wykwity są zazwyczaj bezpośrednim wynikiem rozwoju procesu chorobowego w skórze
- wykwity wtórne na ogół rozwijają się z pierwotnych i są ich następstwem.
Nie jest to jednak reguła, ponieważ w niektórych przypadkach, nawet we wczesnym okresie choroby nie udaje się stwierdzić wykwitów pierwotnych, które mogą być krótkotrwałe.
- plama
- grudka
- guzek
- guz
- pęcherzyk
- pęcherz
- krosta
- bąbel.
- nadżerkę
- przeczos
- pęknięcie i rozpadlinę
- łuskę
- strup
- owrzodzenie a także
- bliznę.
Co powoduje ropień?
Bolesny ropień jest zwykle spowodowany ostrą infekcją bakteryjną. Bakterie wnikają w przerwę w skórze, taką jak rana kłuta lub przez mieszek włosowy. Ropień może również rozwinąć się wokół ciała obcego, takiego jak drzazga. Najczęstsze przyczyny ropni infekcyjnych to:
- Staphylococcus aureus, typowa przyczyna krost (czyraki i karbunkuły, najczęstsza postać ropnia skóry), zakażenie rany lub zakażony wyprysk.
- Odporny na metycylinę Staphylococcus aureusktóre mogą powodować nawracające ropnie.
- Streptococcus pyogenes, typowa przyczyna zapalenia tkanki łącznej i róży
- Mycobacterium tuberculosis (TB) i atypowe zakażenie prątkami
- Beztlenowce, organizmy Gram-ujemne, rzadkie infekcje bakteryjne i infekcje mieszane
- Infekcja grzybicza, kerion
- Ciężka infekcja wirusowa, na przykład opryszczka pospolita
- Infestacje lub infekcje pasożytnicze
Ropnie infekcyjne mogą dotykać zdrowych ludzi, ale częściej występują w następujących okolicznościach.
- Zespół metaboliczny i otyłość
- Tytoń do palenia
- Cukrzyca
- Kompromis immunologiczny
- Dożylni użytkownicy narkotyków
Jałowy ropień może utrzymywać się po usunięciu infekcji, ponieważ zawiera martwą lub martwiczą tkankę i komórki zapalne.
Po wstrzyknięciu kortykosteroidu może wystąpić jałowy ropień, zwłaszcza gdy lek rozlał się na tkankę podskórną. Ciało obce lub inna reakcja nadwrażliwości na wstrzyknięty materiał, taki jak kolagen wołowy, może również powodować tworzenie się ropnia.
Niektóre choroby zapalne skóry mogą powodować niszczenie tkanek i tworzenie ropni pod nieobecność patogenów (drobnoustrojów zakaźnych). Te choroby obejmują:
- Hidradenitis ropne
- Acne conglobata i trądzik piorunujący
- Choroba skóry Leśniowskiego-Crohna
- Panniculitis (stan zapalny tkanki tłuszczowej podskórnej)