U nas zapłacisz kartą
Wyprysk w jamie ustnej - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Opryszczka narządu wzroku
Wykwity mogą występować na spojówce lub rogówce oka. Jest to groźna postać opryszczki, która może doprowadzić – w przypadku braku leczenia lub częstych nawrotów – do bliznowacenia rogówki, a nawet do utraty wzroku.
Pęcherzyki mogą się też pojawić na powiekach.
- zanokcica opryszczkowa – czyli zakażenie wału paznokciowego, zmiany pęcherzykowo-krostkowe występują na opuszkach palca lub palców, pojawiają się nagle, towarzyszy im obrzęk, rumień i ból, zanokcica wywołana przez HSV-1 często występuje u pracowników ochrony zdrowia, którzy nie używają rękawiczek, zakażenie HSV-2 dotyczy zwykle osób w wieku 20–30 lat i rozwija się w wyniku kontaktów intymnych (dotykania narządów płciowych zakażonych osób)
- tzw. opryszczka zapaśników – występuje na skórze klatki piersiowej, uszu, twarzy i rąk, typowa dla sportowców uprawiających dyscypliny kontaktowe
- wyprysk opryszczkowy – szczególna postać zakażenia u chorych na atopowe zapalenie skóry, ma postać uogólnionej osutki pęcherzykowej, może stanowić zagrożenie życia.
Opryszczka – diagnoza
Wykwity mają na tyle charakterystyczny wygląd, że rozpoznanie ustala się zwykle na podstawie samego badania lekarskiego. W przypadku opryszczki narządów płciowych u kobiet przeprowadza się badanie ginekologiczne.
- izolacja HSV w hodowli komórkowej – metoda preferowana w opryszczce narządów płciowych, wynik ujemny nie wyklucza zakażenia
- PCR (polymerase chain reaction, reakcja łańcuchowa polimerazy) – wykrywa materiał genetyczny wirusów, wynik ujemny nie wyklucza zakażenia
- badania serologiczne – swoiste przeciwciała przeciwko HSV pojawiają się we krwi w ciągu kilku tygodni od zakażenia, stwierdzenie przeciwciał anty-HSV-2 na ogół świadczy o opryszczce narządów płciowych, stwierdzenie samych przeciwciał anty-HSV-1 jest trudniejsze do interpretacji.
Zakażenia narządowe lub ciężki przebieg choroby wymagają zwykle hospitalizacji oraz wykonania badań dodatkowych.
Zakażenia narządowe, opryszczka uogólniona
Zakażenia narządowe (np. zapalenie przełyku, zapalenie wątroby), czy opryszczka uogólniona występują najczęściej u pacjentów ze zmniejszoną odpornością (w tym po chemioterapii), otrzymujących leczenie immunosupresyjne po przeszczepieniu narządów czy w przebiegu AIDS.
W zaburzeniach odporności przebieg zakażenia HSV jest ciężki, a rokowanie poważne.
Łagodne, mało nasilone, miejscowe zmiany wywołane przez wirusy opryszczki na ogół nie wymagają zgłoszenia się do lekarza. O pomoc należy się zwrócić w przypadku zmian rozległych, opryszczki, której towarzyszą objawy ogólne (np. gorączka, bóle mięśni, złe samopoczucie) oraz gdy współistnieją czynniki ryzyka – ciężkie choroby skóry, upośledzona odporność, przyjmowanie glikokortykosteroidów, leczenie onkologiczne (chemioterapia, radioterapia).
Pilnego zgłoszenia się do lekarza wymagają chorzy z objawami neurologicznymi, a także zmianami w obrębie narządu wzroku.
Leczenia wymaga opryszczka narządów płciowych. Szybkie zgłoszenie się do lekarza jest ważne ze względu na znacznie większą skuteczność leczenia przeciwwirusowego zastosowanego na początku zakażenia w porównaniu z leczeniem zastosowanym później.