U nas zapłacisz kartą
Wyprysk z krwią - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Przyczyny powstania wyprysków na skórze
Mówiąc najprościej, wyprysk jest reakcją zapalną, która powstaje w wyniku działania jakiegoś czynnika zewnętrznego. Wyprysk może przyjąć postać ostrą, podostrą lub przewlekłą. Warto wiedzieć, że zmiany skórne to nie zawsze wypryski – przyjmują bowiem bardzo różną postać i mogą mieć przyczyny niezwiązane z reakcją zapalną – ale szerzej opowiemy o tym w poniższym artykule.
Wyprysk kontaktowy
Powstaje poprzez kontakt z alergenami u osób uczulonych. Bardzo często substancją uczulającą jest nikiel, chemikalia stosowane w masowej produkcji lub składniki perfum. Jeżeli substancje drażniące bezpośrednio uszkodzą skórę, mamy wówczas do czynienia z wypryskiem kontaktowym z podrażnienia. Oznacza to, że wyprysk nie ma związku z uczuleniem, ale z działaniem samej substancji (na przykład z drażniącą farbą, smarem lub cementem). Wypryski kontaktowe pojawiają się raczej u osób dorosłych, częściej kobiet, które mają większą styczność z kosmetykami.
l Objawy wyprysków kontaktowych na skórze – przede wszystkim to silny świąd na skórze. Oprócz tego pojawiają się krostki, zaczerwienienie lub pęcherzyki. Skóra staje się również pogrubiała i może się łuszczyć.
Atopowe zapalenie skóry
To przewlekła choroba skórna, której towarzyszy świąd. Główną przyczyną AZS jest dysfunkcja bariery skórnej, która powoduje suchość, świąd i stan zapalny. Choroba może dotykać zarówno niemowlęta, starsze dzieci i osoby dorosłe. Źródłem AZS są geny, bo układ odpornościowy nieprawidłowo odpowiada na małe dawki antygenów, wytwarzając nadmiernie przeciwciała IgE, skierowane przeciwko alergenom. Właśnie przez to chory może reagować na bardzo różne alergeny środowiskowe, takie jak pyłki roślin, pokarmy czy sierść.
l Objawy AZS: zaczerwienienie, suchość skóry, świąd, powracające zakażenia bakteryjne. Zmiany skórne występują najczęściej w zgięciach łokciowych i kolanowych oraz na twarzy i szyi. Mogą pojawić się również na narządach płciowych.
Diagnozowanie i podstawowe badania. Do jakiego lekarza się udać?
Wiemy już, że problem związany z pojawienie się krwi w nasieniu może mieć wiele źródeł. Do jakiego lekarza powinniśmy się zatem zgłosić? W pierwszej kolejności może być to lekarz pierwszego kontaktu, ale takiego typu zaburzeniami zajmuje się przede wszystkim urologia. Dlatego pacjenci z reguły są kierowani do specjalisty w tym obszarze medycyny. Urolog przede wszystkim przeprowadza z mężczyzną dokładny wywiad dotyczący między innymi odczuwanych przez niego objawów oraz ostatniej aktywności seksualnej, a także dotychczasowej historii medycznej pacjenta [5] . Podczas pierwszej wizyty specjalista przeprowadza też badania fizykalne, aby ocenić kondycję jąder i moszny oraz wykryć ewentualne zmiany w ich obrębie (np. zaczerwienienie lub nadwrażliwość na dotyk). Lekarz może też wykonać badanie per rectum, aby ocenić kształt i wielkość prostaty.
W zależności od tego, jak przebiegnie wstępna diagnostyka, urolog może zdecydować o konieczności wykonania dalszych testów. Jakie badania mogą zostać wówczas zlecone pacjentowi? Zwykle jest to:
- diagnostyka obrazowa – zazwyczaj są to takie badania jak USG lub MRI, które pozwalają odnaleźć ewentualne zmiany w obrębie poszczególnych narządów, których nie widać lub nie da się wyczuć palpacyjnie (np. guzy, narośle albo blokady przepływu nasienia),
- badanie moczu – analiza laboratoryjna jest wykonywana zwłaszcza, gdy pojawia się krew w moczu po stosunku, gdyż pozwala wykryć ewentualną infekcję,
- badania wenerologiczne – ich wyniki pozwalają wykryć choroby weneryczne,
- cystoskopia – pozwala ocenić stan cewki moczowej oraz pęcherza i tym samym wykryć ewentualne zmiany w ich obrębie,
- test PSA – badania na poziom swoistego antygenu stercza umożliwia zdiagnozowanie stanów chorobowych w obrębie gruczołu krokowego.
Łuszczyca
Łuszczyca to stan, który powoduje stan zapalny w organizmie. Kiedy dana osoba ma łuszczycę, jej układ odpornościowy jest nadaktywny. Stan ten powoduje również nadmierne zapalenie i wiadomo, że wpływa na inne narządy i tkanki.
Ze względu na nadczynność układu odpornościowego następuje przyspieszenie wzrostu komórek skóry. Zazwyczaj skóra rośnie i odpada w ciągu miesiąca. U osób z łuszczycą wzrost następuje w ciągu trzech do czterech dni, a skóra nie ma szans na prawidłowe złuszczanie. W rezultacie komórki skóry tworzą się w szybkim tempie i gromadzą się na powierzchni skóry. Pozostawia to suche i łuszczące się plamy, o których wiadomo, że mogą palić, strupy, żądło i swędzenie.
Te łaty mogą tworzyć się w dowolnym miejscu na ciele, w tym na kolanach, łokciach, uszach, powiekach i skórze głowy. Ten stan nie jest zaraźliwy.
Leczenie
Istnieje kilka opcji leczenia łuszczycy. Pamiętaj, że nawyki związane ze stylem życia mogą pomóc w chorobie.
Niektóre z wyzwalaczy to:
- Naprężenie
- Dieta
- Zimne klimaty
Pomocne jest znalezienie sposobów na zmniejszenie stresu, spożywanie pokarmów o niskim stanie zapalnym oraz przebywanie na słońcu lub używanie nawilżacza powietrza. Zawsze ważne jest, aby skontaktować się z pracownikiem służby zdrowia, aby odpowiedzieć na wszelkie pytania.
Niektóre typowe metody leczenia łuszczycy obejmują:
- Maść z witaminą D3
- Kremy z witaminą A lub retinolem
- Kremy steroidowe
- Nawilżacze do skóry suchej
- Anthralin, lek spowalniający produkcję komórek skóry
- Balsamy lecznicze, szampony i płyny do kąpieli w celu poprawy łuszczycy skóry głowy
- Terapia światłem
Istnieją inne metody leczenia skrajnych przypadków, które mogą powodować działania niepożądane. Porozmawiaj z lekarzem na temat opcji, jeśli wystąpi skrajny przypadek łuszczycy.
Co robić, aby uniknąć zachorowania?
Ponieważ wyprysk zawodowy często powodują alergeny występujące w miejscu pracy czy podczas prac domowych, warto się zabezpieczać przed kontaktem z nimi za pomocą np. rękawiczek czy odzieży ochronnej.
Zobacz także
Alergia na chrom Chrom należy do najważniejszych alergenów kontaktowych. Wyprysk wywołany przez ten metal przebiega bardzo ciężko i zwykle trwa długo, nierzadko nawet dziesiątki lat.
Alergia na kobalt Kobalt należy do najczęstszych alergenów kontaktowych, przy czym uczula on różne grupy osób, w tym zarówno dzieci, jak i robotników z wypryskiem zawodowym.
Alergia na nikiel Najczęściej uczula nikiel znajdujący się w biżuterii, guzikach jeansów, sprzączkach pasków, a niekiedy również nożycach, sztućcach i innych wyrobach metalowych.
Alergeny kontaktowe Do najczęstszych alergenów kontaktowych w Polsce należą nikiel i chrom. Coraz częstsze jest też uczulenie na perfumy i aminy aromatyczne.
Wybrane treści dla Ciebie
Testy skórne Testy skórne to najważniejsze badanie wykorzystywane w diagnostyce alergii. Pozwalają one na proste, szybkie i bezpieczne potwierdzenie uczulenia na różne alergeny.
Próba prowokacyjna z alergenem Próba wykonywana jest w celu stwierdzenia, czy dana osoba jest uczulona na konkretny alergen. Badanie wykonuje się stosunkowo rzadko. Zwykle wtedy, gdy innymi metodami nie udało się potwierdzić nadreaktywności oskrzeli i (lub) uczulenia na konkretny alergen, a wynik badania ma znaczenie dla rozpoznania choroby.
