U nas zapłacisz kartą
Wyprysk spowodowany suchością skóry - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Leczenie
Leczenie wyprysku żylaków obejmuje:
- Podnieś i poruszaj nogami: leczenie i profilaktyka wyprysku żylaków idą w parze. Podnoszenie nóg i poruszanie nimi może pomóc w promowaniu przepływu krwi i zapobieganiu zwiększonemu ciśnieniu w żyłach.
- Nawilżanie: Skóra dotknięta egzemą żylaków jest zwykle sucha, dlatego stosowanie emolientów lub zabiegów nawilżających, takich jak balsamy, jest ważne dla osób z tym schorzeniem.
- Noś pończochy uciskowe: Pończochy lub skarpety uciskowe to specjalnie zaprojektowane pończochy do codziennego noszenia. Mocno ściskają nogi w stopie i kostce i stają się luźniejsze w górę nogi, pomagając poprawić krążenie.
- Krem steroidowy: Sterydy mogą być stosowane w celu złagodzenia ciężkich objawów wyprysku żylaków, takich jak swędzenie.
Diagnoza
Wyprysk żylaków może zdiagnozować dermatolog, specjalista chorób skóry, włosów i paznokci lub lekarz pierwszego kontaktu. Postawią diagnozę na podstawie Twojej historii medycznej i badania fizykalnego. Zadadzą Ci kilka pytań, aby ustalić, czy masz problem z przepływem krwi w żyłach nóg.
Twój lekarz będzie również chciał wiedzieć, czy miałeś następujące warunki:
- Żylaki
- ZŻG
- Owrzodzenia nóg
- Cellulitis, czyli infekcja głębszych warstw skóry i leżącej pod nią tkanki
- Operacja lub uraz nóg
Lekarz może również wykonać test wskaźnika kostka-ramię (ABPI), aby sprawdzić, czy przepływ krwi do kończyn dolnych jest zmniejszony. Jeśli tak, może być konieczne noszenie skarpet lub pończoch uciskowych, aby poprawić krążenie i prawdopodobnie zapobiec pogorszeniu się żylaków.
Test ABPI porównuje odczyty ciśnienia krwi z kostek i ramion. Znacząca różnica w odczytach może sugerować zwężenie lub zablokowanie przepływu krwi w nogach.
Patogeneza
Najczęściej patogeneza suchości skóry wynika z dysfunkcji bariery naskórkowej na skutek zmniejszonego wydzielania sebum (łoju) produkowanego przez komórki łojowe, czyli komórki gruczołów łojowych, poprzez wydzielanie holokrynowe. Zawartość tych komórek – po ich apoptozie – przekształca się w sebum, a jego składniki (glicerydy, wolne kwasy tłuszczowe, estry wosku, skwalen, cholesterol i jego estry) pomagają zatrzymać wilgoć wewnątrz skóry, co przyczynia się do jej nawilżenia i elastyczności .
Jeśli produkcja sebum zostanie zmniejszona, płaszcz hydrolipidowy skóry traci część lub całość swoich właściwości ochronnych i słabo zatrzymuje wilgoć.
Pobudzają proliferację komórek łojowych oraz regulują wydzielanie sebum androgenów – hormonów płciowych testosteronu i dihydrotestosteronu (DHT), wytwarzanych przez męskie jądra, żeńskie jajniki i korę nadnerczy (którego pracę zapewnia przysadka mózgowa mózgu).
Tymczasem konwersja testosteronu do silniejszego DHT, inicjującego wydzielanie sebum, wymaga obecności makrosomalnego enzymu 5α-reduktazy typu 1 (5-alfa-R-1), który jest syntetyzowany w skórze i wątrobie.
Zatem zarówno brak równowagi androgenowej, niedobory enzymów, jak i dysfunkcja przysadki mózgowej mogą wpływać na skórę w kierunku zwiększonej suchości.
W normalnej skórze cząsteczki wolnych aminokwasów, pochodnych tych aminokwasów, soli nieorganicznych, a także kwasu mlekowego i mocznika, zwane łącznie naturalnymi czynnikami nawilżającymi (NF), przyciągają i wiążą wodę w warstwie rogowej naskórka. Okazuje się, że to właśnie one utrzymują fizjologicznie prawidłowe nawilżenie skóry. Wszystkie składniki NFM są „upakowane” w korneocyty – główne komórki zewnętrznej warstwy rogowej skóry, które utraciły jądro i organelle subkomórkowe i są otoczone płytkową matrycą lipidową i związane korneodesmosomami. Natomiast mechanizm suchości skóry związany jest z niedoborem czynników zatrzymujących wilgoć w skórze, co powoduje naruszenie bariery skórnej i prowadzi do wysuszenia skóry.
Czynniki ryzyka
Czynnikami zwiększającymi ryzyko wystąpienia suchości skóry są:
- Niewłaściwe oczyszczanie skóry (zbyt częste mycie rąk produktami pozbawiającymi skórę płaszcza hydrolipidowego – cienkiego filmu emulsyjnego wodno-tłuszczowego, który powoduje przeznaskórkową utratę wody),
- Częste stosowanie peelingów i peelingów chemicznych,
- Używanie do mycia ciała zbyt gorącej lub twardej wody (o wysokiej zawartości minerałów),
- Narażenie skóry na niskie zimowe temperatury, wiatr i suche powietrze, substancje drażniące i toksyczne,
- długotrwała i częsta ekspozycja na słońce oraz narażenie skóry na promieniowanie UV,
- odwodnienie spowodowane niewystarczającym spożyciem wody,
- niedobory witamin A, D, C i E oraz niedobory niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych, cynku i selenu – w przypadku niezbilansowanej diety, głodzenia,zespół złego wchłanianialub zaburzenie zachowania żywieniowego – anoreksja,
- Nadmierne spożycie alkoholu, napojów zawierających kofeinę i żywności bogatej w sód,
- Alergie, cukrzyca, choroby tarczycy lub nerek, zaburzenia przysadki mózgowej, problemy z nadnerczami, jajnikami lub jądrami,
- Starość i starzenie się.
