"Zakazna choroba skory i sluzowki - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia"

Co to jest choroba róża?

Róża (łac. Erysipelas ) to według definicji ostra, bakteryjna choroba zakaźna, w której dochodzi do zakażenia skóry i tkanki podskórnej . Infekcja pojawia się w momencie, gdy patogeny wnikną do organizmu przez barierę naskórkową uszkodzoną w wyniku:

• otarć,
• urazów,
• nadżerek,
• wyprysków,
• ukąszeń owadów,
• owrzodzeń,
• oparzeń,
• infekcji wirusem opryszczki pospolitej,
• grzybicy stóp.

U wielu zdrowych osób paciorkowce wywołujące różę bytują w jamie nosowej i odbycie nie wywołując żadnych objawów. Dopiero przerwanie ciągłości skóry i nadkażenie jej bakteriami prowadzi do rozwoju choroby. E rysipelas może przenosić się też przez zakażone przedmioty. Różę najczęściej powoduje Streptococcus pyogenes grupy A. Ta bakteria beta hemolizująca odpowiada za ok. 55-65% przypadków zachorowań. Rzadziej E rysipelas wywołują:

• paciorkowce beta-hemolizujące grupy B, G, D i C,
• dwoinka zapalenia płuc (łac. Streptococcus pneumoniae) ,
• gronkowiec złocisty (łac. Streptococcus aureus ),
• pałeczka (łac. Haemophilus influenzae) ,
• pałeczka zapalenia płuc (łac. Klebsiella pneumoniae ),
• Yersinia enterocolitica ,
• Escherichia coli ,
• Staphylococcus warneri .

Co może wywołać rumień na twarzy? Najczęstsze przyczyny

Co zrobić, by zmniejszyć ryzyko zachorowania?

Niestety zakażenie tymi pasożytami skóry jest bardzo łatwe. Aby zapobiec zakażeniu wszawicą głowową, nie należy stosować wspólnych grzebieni, szczotek, spinek, gumek, opasek do włosów. Wesz głowowa może się również przenosić przez wspólne noszenie nakrycia głowy lub używanie tego samego ręcznika. Podobnie, rozprzestrzenianiu się świerzbu sprzyja stosowanie wspólnej bielizny, środków czystości czy pościeli. Wszawica łonowa oraz świerzb są chorobami przenoszonymi drogą płciową i żadna z dostępnych fizycznych metod zabezpieczających nie jest skuteczna w ochronie przed zakażeniem. Dlatego też wskazana jest abstynencja płciowa partnerów w przypadku tych chorób przez cały okres leczenia.

Zobacz także

Wszawica Wszawice należą do częstych pasożytniczych chorób skóry, przy czym najczęstsza postacią jest wszawica głowowa. Wszy głowowe, a zwłaszcza ich gnidy, typowo zajmują okolicę potyliczną i skroniowa głowy owłosionej, zatem warto dokonywać profilaktycznej oceny tych lokalizacji, szczególnie u dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Wszy łonowe przenoszone są natomiast poprzez kontakty seksualne, a z kolei wszawica odzieżowa może być wektorem dla groźnych dla życia patogenów

Świerzb Świerzb jest chorobą wywołaną przez świerzbowca ludzkiego. Powoduje powstanie zmian skórnych, którym towarzyszy uporczywy świąd, nasilający się zwłaszcza w nocy, po rozgrzaniu ciała w łóżku. Źródłem zakażenia jest chory człowiek. Choroba szerzy się przede wszystkim w skupiskach ludzkich (np. w żłobkach, przedszkolach, internatach, domach dziecka, domach opieki społecznej, szpitalach).

Diagnostyka zarażeń pasożytniczych Diagnostyka zarażeń pasożytniczych jest bardzo zróżnicowana i zależy od typu pasożyta, jego cyklu rozwojowego i postaci, która bytuje w organizmie ludzkim.

Najważniejsze jednostki chorobowe [ edytuj | edytuj kod ]

Spośród licznej grupy dermatoz warto wyróżnić:

• oparzenia – są skutkiem działania na skórę zbyt wysokich temperatur. Występują oparzenia:
  • stopnia I – zaczerwieniona skóra
  • stopnia II – pęcherze na skórze, a w konsekwencji złuszczanie się naskórka
  • stopnia III – martwica uszkodzonej części, może się zregenerować, pozostają blizny
  • stopnia IV – martwica skóry i tkanek znajdujących się pod nią, najczęściej prowadzi do śmierci
  • stopnia I – małe uszkodzenie, które po paru dniach zanika
  • stopnia II – część komórek ulega martwicy, ale po dłuższym czasie skóra się regeneruje
  • stopnia III – głębokie odmrożenie, utrata uszkodzonych tkanek, gojenie się trwa długo - najczęściej kilka miesięcy

  Jak często występuje róża?

  Róża jest stosunkowo często występującą chorobą. Zgodnie z danymi epidemiologicznymi w Polsce w 2013 r. odnotowano 5242 zachorowania na różę, w tym 44,8% przypadków związanych z pobytem w szpitalu.

  Róża jest chorobą zapalną skóry i tkanki podskórnej o nagłym początku i szybkim przebiegu. Główne objawy róży to zmiany skórne.

  Najczęstsza lokalizacja róży to podudzie (>80% przypadków), twarz oraz u kobiet po usunięciu piersi z powodu nowotworu kończyna górna. Skóra jest żywoczerwona, błyszcząca, obrzęknięta, wyraźnie odgraniczona od skóry zdrowej, bolesna przy dotyku, cieplejsza. Niekiedy zarówno w obrębie skóry zmienionej zapalnie, jak i na obrzeżu nacieku występują drobne wybroczyny. Mogą pojawić się też linijne zaczerwienienia skóry wzdłuż przebiegu naczyń chłonnych zmienionych zapalnie („smugi”, „pręgi”). Węzły chłonne położone najbliżej miejsca zakażenia mogą być powiększone i bolesne przy dotyku (np. w róży kończyny dolnej – węzły pachwinowe).

  Naciekowi zapalnemu towarzyszą obrzęki, ponieważ paciorkowce rozsiewają się m.in. naczyniami chłonnymi. Oprócz zmian skórnych, chorobie często towarzyszą objawy ogólne: dreszcze, wysoka gorączka do 40–41°C, złe samopoczucie. Dochodzi do powiększenia okolicznych węzłów chłonnych.

  Choroba nie pozostawia odporności na zakażenie, toteż często nawraca, zwłaszcza u osób predysponowanych. Powikłana róża może powodować poważne zaburzenia ogólnoustrojowe.

  • różę pęcherzową – pojawiają się pęcherze wypełnione jasną, surowiczą treścią, ustępuje bez pozostawienia blizn
  • różę krwotoczną – występują krwawe wylewy do tkanek, ustępuje bez pozostawienia blizn
  • różę zgorzelinową – ciężka postać z powstaniem obszarów martwicy, po przebyciu tej postaci choroby najczęściej pozostają blizny
  • różę pełzającą lub wędrującą – gdy zakażenie szerzy się drogami naczyń limfatycznych w postaci wypustek, czasami objawy choroby mogą pojawiać się też w odległych od siebie miejscach, np. na drugiej stopie albo dłoni
  • różę nawrotową – najczęściej daje powikłania w postaci słoniowacizny kończyn spowodowanej zaburzeniami odpływu chłonki.

  ---

  choroba zakazna sluz