U nas zapłacisz kartą
"Zakazna choroba skory i sluzowki - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia"
Jak często występuje róża?
Róża jest stosunkowo często występującą chorobą. Zgodnie z danymi epidemiologicznymi w Polsce w 2013 r. odnotowano 5242 zachorowania na różę, w tym 44,8% przypadków związanych z pobytem w szpitalu.
Róża jest chorobą zapalną skóry i tkanki podskórnej o nagłym początku i szybkim przebiegu. Główne objawy róży to zmiany skórne.
Najczęstsza lokalizacja róży to podudzie (>80% przypadków), twarz oraz u kobiet po usunięciu piersi z powodu nowotworu kończyna górna. Skóra jest żywoczerwona, błyszcząca, obrzęknięta, wyraźnie odgraniczona od skóry zdrowej, bolesna przy dotyku, cieplejsza. Niekiedy zarówno w obrębie skóry zmienionej zapalnie, jak i na obrzeżu nacieku występują drobne wybroczyny. Mogą pojawić się też linijne zaczerwienienia skóry wzdłuż przebiegu naczyń chłonnych zmienionych zapalnie („smugi”, „pręgi”). Węzły chłonne położone najbliżej miejsca zakażenia mogą być powiększone i bolesne przy dotyku (np. w róży kończyny dolnej – węzły pachwinowe).
Naciekowi zapalnemu towarzyszą obrzęki, ponieważ paciorkowce rozsiewają się m.in. naczyniami chłonnymi. Oprócz zmian skórnych, chorobie często towarzyszą objawy ogólne: dreszcze, wysoka gorączka do 40–41°C, złe samopoczucie. Dochodzi do powiększenia okolicznych węzłów chłonnych.
Choroba nie pozostawia odporności na zakażenie, toteż często nawraca, zwłaszcza u osób predysponowanych. Powikłana róża może powodować poważne zaburzenia ogólnoustrojowe.
- różę pęcherzową – pojawiają się pęcherze wypełnione jasną, surowiczą treścią, ustępuje bez pozostawienia blizn
- różę krwotoczną – występują krwawe wylewy do tkanek, ustępuje bez pozostawienia blizn
- różę zgorzelinową – ciężka postać z powstaniem obszarów martwicy, po przebyciu tej postaci choroby najczęściej pozostają blizny
- różę pełzającą lub wędrującą – gdy zakażenie szerzy się drogami naczyń limfatycznych w postaci wypustek, czasami objawy choroby mogą pojawiać się też w odległych od siebie miejscach, np. na drugiej stopie albo dłoni
- różę nawrotową – najczęściej daje powikłania w postaci słoniowacizny kończyn spowodowanej zaburzeniami odpływu chłonki.
Świerzb
Co to jest?
Czynnikiem wywołującym świerzb jest świerzbowiec ludzki. Jest to białawy roztocz dorastający do 0,4 mm długości. Żywi się komórkami skóry. Zapłodniona samica przenika pod naskórek i drąży w skórze nory, w których składa jaja. Zakażenie następuje przez bezpośredni kontakt fizyczny lub rzadziej przez wspólną pościel, bieliznę czy ręczniki. Najczęściej zakażenie występuje u dzieci lub u osób z obniżoną odpornością.
Jakie są objawy?
Fot. 1. Drobne grudki na palcach rąk wywołane świerzbem Fot. CDC Photo Public Image Library
Cechą charakterystyczną świerzbu jest świąd, który nasila się w porze nocnej. Ma to związek ze zwiększeniem się aktywności tego pasożyta w wyniku rozgrzania ciała. Najczęstszą lokalizacją zmian skórnych są palce rąk, nadgarstki, brzuch, pośladki i narządy płciowe. Na skórze stwierdza się drobne grudki, pęcherzyki oraz nadżerki związane z silnym swędzeniem. Podobne objawy występują niejednokrotnie u wielu członków rodziny.
Co zrobić w przypadku takich objawów?
W przypadku pojawienia się wyżej wymienionych objawów należy się zgłosić do dermatologa lub do lekarza rodzinnego.
Profilaktyka chorób zakaźnych
W zwalczaniu zakażeń szczególną rolę odgrywa wykonywanie szczepień ochronnych, przestrzeganie zasad higieny oraz unikanie kontaktu z osobą chorą. Profilaktyka chorób zakaźnych zależna jest od rodzaju choroby, uwzględniając m.in.:
- częste mycie rąk,
- zasłanianie nosa i ust maseczkami ochronnymi i noszenie rękawiczek jednorazowych podczas pielęgnacji chorych,
- unikanie bezpośredniego kontaktu z wydzielinami chorego, krwią oraz kałem i moczem,
- utrzymanie pomieszczeń, w których przebywa chory w higienicznej czystości,
- stosowanie skutecznych metod dezynfekcji powietrza i pomieszczeń i odkażania np. pościeli.
Profilaktyka chorób zakaźnych uwzględnia również stosowanie rękawiczek jednorazowych podczas np. udzielania pierwszej pomocy osobom poszkodowanym w wypadkach, unikanie ryzykownych kontaktów seksualnych i stosowanie prezerwatyw, unikanie spożywania posiłków w miejscach, w których panują złe warunki higieniczne, rezygnację z picia nieprzegotowanej wody oraz wody np. z rzek i strumieni, dbanie o ogólny stan zdrowia i naturalną odporność organizmu.