U nas zapłacisz kartą
Czy łuszczyca jest zakaźna? Mit czy rzeczywistość
Łuszczyca – przyczyny
Trudno określić dokładną przyczynę łuszczycy. Na pojawienie się objawów choroby mają wpływ czynniki genetyczne, immunologiczne i środowiskowe.
Więcej zachorowań ma miejsce w krajach wysoko rozwiniętych. Możemy zatem przypuszczać, że nasz tryb życia i dieta mają wpływ na wystąpienie choroby.
Tzw. łuszczycę zwykłą dzielimy na dwa typy:
- pierwszy typ (dziedziczny) – daje objawy przed 40. rokiem życia (a nawet w wieku dziecięcym), cechuje się wcześniejszym występowaniem tej choroby w rodzinie, ta forma łuszczycy jest zazwyczaj odporniejsza na leczenie i nawraca częściej niż drugi typ,
- drugi typ – pierwsze symptomy pojawiają się po czterdziestce, choroba nie pojawiała się wcześniej w rodzinie.
Jeśli jedno z rodziców ma łuszczycę, istnieje 10-20% szansy, że dziecko także będzie ją miało. W przypadku choroby obojga rodziców ryzyko wzrasta nawet do 70%.
Poza wpływem genów wiele innych czynników zewnętrznych może wywołać lub zaostrzyć objawy tej choroby.
Zaliczamy tutaj np.:
- zakażenie drobnoustrojami (przede wszystkim paciorkowcami i gronkowcami),
- przyjmowanie niektórych leków (np. beta-blokery, lit, amiodaron, leki przeciwmalaryczne, progesteron, niesteroidowe leki przeciwzapalne),
- zaburzenia hormonalne,
- ciążę i poród,
- menopauzę,
- nadmierne spożywanie alkoholu,
- palenie papierosów,
- stres,
- inne choroby (np. cukrzyca typu II),
- hipokalcemię,
- nadwagę,
- niewłaściwą higienę, używanie nieodpowiednich kosmetyków.
Grzybica miejsc intymnych – przyczyny, objawy, leczenie
Grzybica miejsc intymnych najczęściej nazywana jest drożdżycą lub kandydozą. Tą kłopotliwą chorobę wywołuje kilka rodzajów grzybów z gatunku Candida, najczęściej Candida albicans. Obecność grzybów z rodzaju Candida na skórze i błonach śluzowych zdrowego człowieka jest zjawiskiem naturalnym.
Grzybica miejsc intymnych najczęściej nazywana jest drożdżycą lub kandydozą. Tą kłopotliwą chorobę wywołuje kilka rodzajów grzybów z gatunku Candida, najczęściej Candida albicans. Obecność grzybów z rodzaju Candida na skórze i błonach śluzowych zdrowego człowieka jest zjawiskiem naturalnym. Problem pojawia się dopiero wtedy, gdy spada odporność organizmu wskutek np. infekcji, przemęczenia, ciągłego stresu – to niestety powoduje, że grzyby namnażają się.
Znacznie pogorszona jakość życia chorych na łuszczycę
Jaki obraz sytuacji chorego na łuszczycę w Polsce wyłania się z badania? Choroba negatywnie wpływa na wiele obszarów egzystencji pacjentów, na ich wybory życiowe i poczucie własnej wartości. Ogranicza życie osobiste i seksualne, społeczne i zawodowe.
Prawie 80 proc. badanych widzi negatywny wpływ dolegliwości skórnych na życie towarzyskie i spędzanie wolnego czasu (22 proc. ocenia ten wpływ jako silny). Co druga z badanych osób wskazywała na utrudnienia we współżyciu seksualnym w ciągu ostatniego miesiąca, wynikające ze stanu skóry (37 proc. nie miało tego problemu).
Połowa pacjentów była zmuszona do zmiany planów zawodowych, a 11 proc. nie pracuje z powodu choroby. Nawet jednak ci z umiarkowaną i ciężką postacią choroby mają trudności w uzyskaniu statusu osoby niepełnosprawnej. Rzadko też korzystają z pomocy społecznej (prawie 90 proc. nie robiło tego w ciągu ostatnich trzech lat).
Przebieg łuszczycy
Łuszczycę rozpoznaje się na podstawie obecności charakterystycznych zmian skórnych w typowych lokalizacjach (kolana, łokcie, owłosiona skóra głowy). W sytuacjach wątpliwych lekarz może zalecić wykonanie biopsji i ocenę histopatologiczną wycinka.
Ta choroba skóry przebiega z okresami zaostrzeń objawów i remisji, czyli ustępowania symptomów. Niekiedy okres bez objawów choroby może trwać nawet kilka lat. Odpowiednia pielęgnacja skóry osoby chorej na łuszczycę jest podstawą leczenia choroby i zapobiega powstawaniu nowych wykwitów skórnych. Należy pamiętać także, aby unikać silnego stresu, urazów, infekcji czy rozwoju procesów zapalnych np. próchnicy, gdyż są to czynniki wyzwalające zmiany.
Łuszczyca w ciąży
Przebieg łuszczycy u kobiet w ciąży może być mocno zróżnicowany. Według dostępnych danych w literaturze medycznej szacuje się, że u około 30–40% kobiet będących w ciąży dochodzi do złagodzenia objawów choroby, a u około 20% ciężarnych obserwuje się nasilenie objawów. U pozostałych 40–50% kobiet w ciąży zmiany przebiegają bez zmian ich charakteru i nasilenia. Za czynniki sprzyjające łagodzeniu objawów łuszczycy u kobiet w ciąży uznaje się wzrost stężenia estrogenu i progesteronu oraz zmniejszenie odpowiedzi odpornościowej organizmu.
Należy też pamiętać, że ciąża jest przeciwwskazaniem do niektórych leków standardowo stosowanych w leczeniu łuszczycy (m.in. przeciwwskazane są retinoidy, metotreksat oraz tazaroten). Pozostałe leki (cygnolina, dziegcie, kortykosteroidy, takrolimus, pimekrolimus i cyklosporyna) powinny być stosowane pod ścisłym nadzorem lekarza.
Łuszczyca a inne choroby
Obecny w organizmie stan zapalny, który towarzyszy łuszczycy, może prowadzić do zmian w układzie sercowo-naczyniowym, nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, zaburzeń metabolicznych, niealkoholowego stłuszczenia wątroby i wielu innych chorób współistniejących. Osoby z łuszczycą często cierpią też na depresję, która nasilana jest brakiem akceptacji objawów choroby.
Łuszczyca – leczenie miejscowe. Jak złagodzić objawy?
Właściwa pielęgnacja skóry osób chorych na łuszczycę jest niezbędna podczas leczenia zmian chorobowych. Stanowi także profilaktykę przed zaostrzeniem choroby. W pielęgnacji skóry z objawami charakterystycznymi dla łuszczycy zaleca się regularne złuszczanie naskórka, nawilżanie oraz natłuszczanie. Pomocne bywają preparaty emolientowe, które tworzą warstwę ochronną na powierzchni skóry, dzięki czemu zapobiegają nadmiernej utracie wody ze skóry oraz zmniejszają świąd. Zaleca się używanie preparatów emolientowych co najmniej 3 razy na dobę. Do substancji łagodzących objawy łuszczycy zalicza się także mocznik, kwas glikolowy, kwas mlekowy, kwas hialuronowy, glicerynę oraz dekspantenol, który ma działanie nawilżające, łagodzące i przeciwzapalne. Mocznik ma działanie keratolityczne, przez co ułatwia usunięcie blaszek łuszczycowych.
W przypadku łuszczycy skóry głowy zaleca się stosowanie szamponów przeznaczonych dla osób z łuszczycą (najczęściej zawierających dziegcie). Podczas kuracji preparatami zawierającymi dziegcie należy unikać ekspozycji na promienie słoneczne. Warto pamiętać także, aby delikatnie myć skórę głowy, dzięki czemu unikniemy uszkodzeń mechanicznych skóry głowy i powstawania nowych zmian.
Osoby mające zmiany na dłoniach powinny ograniczyć stosowanie mydeł i detergentów, gdyż prowadzą one do przesuszania skóry i jej mechanicznych uszkodzeń. Zaleca się także regularne stosowanie kremów do rąk.
Łuszczyca a solarium, tatuaż
Światło ultrafioletowe, które jest emitowane w solarium, może łagodzić objawy skórne łuszczycy, jednakże nie zaleca się korzystania z solariów, bezpieczniejszym sposobem fototerapii jest naświetlanie PUVA, które może zalecić lekarz dermatolog. Dlatego też osoby z łuszczycą nie powinny zastępować profesjonalnej terapii choroby (naświetlania PUVA) pobytem w solarium.
Należy pamiętać, że tatuaż może powodować pojawienie się zmian łuszczycowych, co jest wywołane uszkodzeniem skóry, dlatego osoby dotknięte tą chorobą skórną nie powinny wykonywać sobie tatuaży.
