U nas zapłacisz kartą
Czy łuszczyca jest zakaźna? Mit czy rzeczywistość
Chorym na łuszczycę niezbędna jest pomoc psychologiczna
Stygmatyzacja społeczna i pewien stopień wykluczenia są udziałem chorych na łuszczycę. I to najczęściej ludzi młodych, uczących się, studiujących, wchodzących w dorosłe życie zawodowe, w bliskie związki uczuciowe, zakładających rodziny, planujących potomstwo. Trudno zawsze zachowywać pogodę ducha, gdy ma się widoczne zmiany skórne, odczuwa świąd. Dla tych osób wygląd estetyczny jest źródłem frustracji i cierpienia, przeżywają stres, stany depresyjne (20 proc. wymaga leczenia przeciwdepresyjnego). Niektórzy miewają myśli samobójcze.
Ci pacjenci potrzebują wsparcia psychologicznego, a czasem psychiatrycznego. Dziewięciu na dziesięciu respondentów uważa, że stały dostęp do takiej pomocy powinien być podstawowym elementem opieki (nie mówiąc o pomocy interwencyjnej w nagłych kryzysach). Niemal wszyscy ankietowani (95 proc.) wskazywali, że chorzy na łuszczycę powinni mieć łatwy dostęp do psychologa w ramach NFZ.
Zdecydowana większość (73 proc.) respondentów nie korzystała ze wsparcia organizacji pacjenckich zrzeszających osoby chore na łuszczycę. Jednak niemal wszyscy ankietowani są częstymi gośćmi forów i internetowych grup wsparcia prowadzonych przez stowarzyszenia chorych na łuszczycę. 30 proc. badanych pozytywnie oceniło wsparcie przez nie udzielane. 87 proc. uważa, że organizacje te powinny partycypować w podejmowaniu decyzji o finansowaniu przez państwo terapii stosowanych w łuszczycy.
Łuszczyca – jak jeszcze można złagodzić objawy choroby?
Aby złagodzić objawy łuszczycy, unikaj czynników wyzwalających i nasilających jej objawy.
Zaliczamy do nich:
Zwróć także uwagę na jakość spożywanych posiłków. Najlepiej sprawdzi się dieta śródziemnomorska lub inna oparta na dużej ilości świeżych warzyw i owoców. Te produkty są bogatym źródłem antyoksydantów. Ich zadaniem jest regulowanie procesów zapalnych.
Porozmawiaj także z lekarzem prowadzącym na temat suplementacji witaminy D i nienasyconych kwasów tłuszczowych.
Niektóre źródła wskazują na pozytywny wpływ preparatów pochodzenia roślinnego na łagodzenie zmian łuszczycowych. Poza olejami wymienia się tu również dziurawiec, aloes czy ostryż długi. Jest to jedynie uzupełnienie tradycyjnej farmakoterapii, dlatego omów tę kwestię z lekarzem prowadzącym.
Nie zapominaj również o codziennej i właściwej pielęgnacji skóry objętej stanem zapalnym.
Stosuj kosmetyki z:
- dziegciem,
- siarką,
- kwasem salicylowym,
- olejem konopnym.
Przydadzą się także nawilżające emolienty.
Osoby z łuszczycą są bardziej narażone na rozwój innych chorób o podłożu autoimmunologicznym, m.in. choroby Hashimoto, choroby Leśniowskiego-Crohna czy RZS. Leczenie łuszczycy będzie skuteczne, gdy współwystępujące choroby o charakterze zapalnym także będą dobrze kontrolowane.
Łuszczyca to ciężka choroba, która ze względu na podłoże genetyczne pozostaje nieuleczalna. Możemy jedynie próbować załagodzić jej objawy, co nie zawsze jest proste. Po okresie remisji prędzej czy później następuje nawrót choroby. Szybkość leczenia zmian skórnych w dużej mierze będzie zależało od systematyczności. Duże nadzieje możemy pokładać w nowych lekach biologicznych, które wykazują dużą skuteczność przy wysokim profilu bezpieczeństwa.
Łuszczyca – objawy i miejsca występowania
Typowa zmiana skórna w przebiegu łuszczycy ma postać czerwonobrunatnej, wyraźnie odgraniczonej od zdrowej skóry grudki, na której obserwuje się złuszczanie jej powierzchni. Pierwsze objawy łuszczycy mają charakter małych grudek i pojawiają się na dużych powierzchniach skóry. Nierzadko pierwsze zmiany pojawiają się po przebytej infekcji. Wykwity mogą przybierać postać dużych, nierzadko kilkucentymetrowych grudek, które są pokryte mocno przylegającymi srebrzystymi łuskami (są to tzw. blaszki łuszczycowe). Opisywane zmiany mogą się stopniowo powiększać i pojawiać się w innych miejscach np. w obrębie owłosionej skóry głowy.
Łuszczyca paznokci czy łuszczyca skóry głowy nie stanowią odrębnych typów choroby. Miejsca te należą do typowych i najczęstszych miejsc występowania aktywnej postaci łuszczycy. Do typowych lokalizacji zmian zalicza się też okolicę kolan czy łokci.
Charakterystycznym symptomem łuszczycy jest objaw Koebnera (Köbnera), który polega na pojawieniu się zmian skórnych wzdłuż linii zadrapania zdrowej skóry po upływie 6–12 dni. Po zdrapaniu łuski łuszczycowej obserwuje się błyszczącą powierzchnię zmiany (jest to tzw. objaw świecy stearynowej, ang. candle sign).