U nas zapłacisz kartą
Czy łuszczyca jest zakaźna? Mit czy rzeczywistość
Łuszczyca – objawy i miejsca występowania
Typowa zmiana skórna w przebiegu łuszczycy ma postać czerwonobrunatnej, wyraźnie odgraniczonej od zdrowej skóry grudki, na której obserwuje się złuszczanie jej powierzchni. Pierwsze objawy łuszczycy mają charakter małych grudek i pojawiają się na dużych powierzchniach skóry. Nierzadko pierwsze zmiany pojawiają się po przebytej infekcji. Wykwity mogą przybierać postać dużych, nierzadko kilkucentymetrowych grudek, które są pokryte mocno przylegającymi srebrzystymi łuskami (są to tzw. blaszki łuszczycowe). Opisywane zmiany mogą się stopniowo powiększać i pojawiać się w innych miejscach np. w obrębie owłosionej skóry głowy.
Łuszczyca paznokci czy łuszczyca skóry głowy nie stanowią odrębnych typów choroby. Miejsca te należą do typowych i najczęstszych miejsc występowania aktywnej postaci łuszczycy. Do typowych lokalizacji zmian zalicza się też okolicę kolan czy łokci.
Charakterystycznym symptomem łuszczycy jest objaw Koebnera (Köbnera), który polega na pojawieniu się zmian skórnych wzdłuż linii zadrapania zdrowej skóry po upływie 6–12 dni. Po zdrapaniu łuski łuszczycowej obserwuje się błyszczącą powierzchnię zmiany (jest to tzw. objaw świecy stearynowej, ang. candle sign).
Jak zminimalizować objawy łuszczycy?
Aby zminimalizować objawy łuszczycy, warto najpierw ustalić, co je może wywołać i postarać się je zminimalizować lub całkowicie wyeliminować. Chorzy na łuszczycę powinni przede wszystkim unikać:
- stresu,
- alkoholu,
- tytoniu,
- niektórych leków wpływających na stan skóry.
Istotna jest również odpowiednia dieta. Może mieć ona ogromny wpływ na wygląd skóry chorych na łuszczycę. W menu osoby chorej na łuszczycę powinno znaleźć się dużo zielonych warzyw, bogatych w kwas foliowy. Zalecane są również: marchewka, dynia, seler.
Na liście produktów, których lepiej unikać, znajdują się warzywa i owoce, które powodują wydzielanie histaminy (może ona wywoływać swędzenie skóry), a więc m.in. pomidory, truskawki, jagody, pomarańcze i ananasy. Nie należy jeść też czerwonego mięsa, bo żeby je strawić, organizm produkuje dużo soli kwasu siarkowego, które niekorzystnie wpływają na wygląd skóry.
Dieta chorego na łuszczycę powinna być również bogata w płyny – zwłaszcza wodę niegazowaną – bo dzięki nim z organizmu wypłukują się szkodliwe produkty uboczne metabolizmu.
Ważny jest również odpowiedni dobór kosmetyków. Chory na łuszczycę powinien sięgać po dermokosmetyki, przeznaczone do pielęgnacji skóry z łuszczycą – takie preparaty są dostępne bez recepty w aptekach. Ale ich wybór należy zawsze skonsultować z lekarzem dermatologiem.
Domowe sposoby na łuszczycę
Żadne domowe sposoby nie zastąpią leczenia zaawansowanej łuszczycy. Mogą jednak złagodzić jej objawy i wesprzeć leczenie innymi metodami. Jak już wyżej zostało wspomniane, osoby chore na łuszczycę powinny unikać czynników, które mogą powodować zaostrzanie się zmian skórnych (stres, infekcje, urazy, palenie tytoniu, picie alkoholu), a podstawą leczenia tej choroby jest prawidłowa pielęgnacja skóry. Dlatego też należy używać kosmetyków przeznaczonych do skóry ze zmianami łuszczycowymi oraz regularnie stosować emolienty.
Kąpiel osób cierpiących na łuszczycę powinna być krótka, w wodzie o temperaturze około 30–36℃. Należy unikać stosowania szorstkich gąbek, które mogą powodować uszkodzenia skóry i wysiew nowych wykwitów. Po zakończeniu kąpieli należy dokładnie opłukać ciało wodą oraz osuszyć miękkim ręcznikiem, unikając pocierania skóry.
Do czesania włosów zaleca się używanie szczotek z naturalnym włosiem, gdyż plastikowe szczotki mogą uszkadzać skórę głowy. Należy unikać używania lokówek oraz suszyć włosy przy użyciu niskiej temperatury.
Znacznie pogorszona jakość życia chorych na łuszczycę
Jaki obraz sytuacji chorego na łuszczycę w Polsce wyłania się z badania? Choroba negatywnie wpływa na wiele obszarów egzystencji pacjentów, na ich wybory życiowe i poczucie własnej wartości. Ogranicza życie osobiste i seksualne, społeczne i zawodowe.
Prawie 80 proc. badanych widzi negatywny wpływ dolegliwości skórnych na życie towarzyskie i spędzanie wolnego czasu (22 proc. ocenia ten wpływ jako silny). Co druga z badanych osób wskazywała na utrudnienia we współżyciu seksualnym w ciągu ostatniego miesiąca, wynikające ze stanu skóry (37 proc. nie miało tego problemu).
Połowa pacjentów była zmuszona do zmiany planów zawodowych, a 11 proc. nie pracuje z powodu choroby. Nawet jednak ci z umiarkowaną i ciężką postacią choroby mają trudności w uzyskaniu statusu osoby niepełnosprawnej. Rzadko też korzystają z pomocy społecznej (prawie 90 proc. nie robiło tego w ciągu ostatnich trzech lat).
