U nas zapłacisz kartą
Czy łuszczyca jest zakaźna? Mit czy rzeczywistość
Łuszczyca – przyczyny, objawy i leczenie. Jak wygląda łuszczyca?
Łuszczyca jest przewlekłą, zapalną chorobą autoimmunologiczną skóry, która charakteryzuje się występowaniem zmian o typie czerwonobrunatnej grudki pokrytej srebrzystą łuską. Do czynników ryzyka rozwoju łuszczycy zalicza się podłoże genetyczne oraz czynniki wyzwalające takie jak infekcje, stres, urazy czy palenie tytoniu.
Łuszczyca jest przewlekłą chorobą zapalną skóry, która cechuje się występowaniem charakterystycznych zmian na skórze. Szacuje się, że występuje u około 2% Europejczyków, z tą samą częstotliwością zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Ta specyficzna choroba skóry może pojawić się w każdym wieku, niekiedy zmiany obserwowane są już w wieku niemowlęcym, jednak łuszczyca u dzieci zwykle ma znacznie łagodniejsze objawy i przebieg.
Spis treści:
- Przyczyny łuszczycy
- Rodzaje łuszczycy
- Objawy i miejsca występowania
- Jak wygląda łuszczyca?
- Przebieg łuszczycy
- Leczenie miejscowe. Jak złagodzić objawy?
- Leczenie łuszczycy lekami. Co stosować?
- Domowe sposoby na łuszczycę
- Dieta przy łuszczycy
- Nieleczona łuszczyca - powikłania
Znacznie pogorszona jakość życia chorych na łuszczycę
Jaki obraz sytuacji chorego na łuszczycę w Polsce wyłania się z badania? Choroba negatywnie wpływa na wiele obszarów egzystencji pacjentów, na ich wybory życiowe i poczucie własnej wartości. Ogranicza życie osobiste i seksualne, społeczne i zawodowe.
Prawie 80 proc. badanych widzi negatywny wpływ dolegliwości skórnych na życie towarzyskie i spędzanie wolnego czasu (22 proc. ocenia ten wpływ jako silny). Co druga z badanych osób wskazywała na utrudnienia we współżyciu seksualnym w ciągu ostatniego miesiąca, wynikające ze stanu skóry (37 proc. nie miało tego problemu).
Połowa pacjentów była zmuszona do zmiany planów zawodowych, a 11 proc. nie pracuje z powodu choroby. Nawet jednak ci z umiarkowaną i ciężką postacią choroby mają trudności w uzyskaniu statusu osoby niepełnosprawnej. Rzadko też korzystają z pomocy społecznej (prawie 90 proc. nie robiło tego w ciągu ostatnich trzech lat).
Łuszczyca – przyczyny
Trudno określić dokładną przyczynę łuszczycy. Na pojawienie się objawów choroby mają wpływ czynniki genetyczne, immunologiczne i środowiskowe.
Więcej zachorowań ma miejsce w krajach wysoko rozwiniętych. Możemy zatem przypuszczać, że nasz tryb życia i dieta mają wpływ na wystąpienie choroby.
Tzw. łuszczycę zwykłą dzielimy na dwa typy:
- pierwszy typ (dziedziczny) – daje objawy przed 40. rokiem życia (a nawet w wieku dziecięcym), cechuje się wcześniejszym występowaniem tej choroby w rodzinie, ta forma łuszczycy jest zazwyczaj odporniejsza na leczenie i nawraca częściej niż drugi typ,
- drugi typ – pierwsze symptomy pojawiają się po czterdziestce, choroba nie pojawiała się wcześniej w rodzinie.
Jeśli jedno z rodziców ma łuszczycę, istnieje 10-20% szansy, że dziecko także będzie ją miało. W przypadku choroby obojga rodziców ryzyko wzrasta nawet do 70%.
Poza wpływem genów wiele innych czynników zewnętrznych może wywołać lub zaostrzyć objawy tej choroby.
Zaliczamy tutaj np.:
- zakażenie drobnoustrojami (przede wszystkim paciorkowcami i gronkowcami),
- przyjmowanie niektórych leków (np. beta-blokery, lit, amiodaron, leki przeciwmalaryczne, progesteron, niesteroidowe leki przeciwzapalne),
- zaburzenia hormonalne,
- ciążę i poród,
- menopauzę,
- nadmierne spożywanie alkoholu,
- palenie papierosów,
- stres,
- inne choroby (np. cukrzyca typu II),
- hipokalcemię,
- nadwagę,
- niewłaściwą higienę, używanie nieodpowiednich kosmetyków.
Domowe sposoby na łuszczycę
Żadne domowe sposoby nie zastąpią leczenia zaawansowanej łuszczycy. Mogą jednak złagodzić jej objawy i wesprzeć leczenie innymi metodami. Jak już wyżej zostało wspomniane, osoby chore na łuszczycę powinny unikać czynników, które mogą powodować zaostrzanie się zmian skórnych (stres, infekcje, urazy, palenie tytoniu, picie alkoholu), a podstawą leczenia tej choroby jest prawidłowa pielęgnacja skóry. Dlatego też należy używać kosmetyków przeznaczonych do skóry ze zmianami łuszczycowymi oraz regularnie stosować emolienty.
Kąpiel osób cierpiących na łuszczycę powinna być krótka, w wodzie o temperaturze około 30–36℃. Należy unikać stosowania szorstkich gąbek, które mogą powodować uszkodzenia skóry i wysiew nowych wykwitów. Po zakończeniu kąpieli należy dokładnie opłukać ciało wodą oraz osuszyć miękkim ręcznikiem, unikając pocierania skóry.
Do czesania włosów zaleca się używanie szczotek z naturalnym włosiem, gdyż plastikowe szczotki mogą uszkadzać skórę głowy. Należy unikać używania lokówek oraz suszyć włosy przy użyciu niskiej temperatury.
Łuszczyca – objawy i rodzaje
Łuszczyca plackowata (zwykła)
Podstawowym objawem łuszczycy zwykłej są zmiany skórne w formie wykwitów. Mają one postać czerwonobrunatnych plam pokrytych białoszarą łuską.
Dodatkowo często pojawiają się:
- zaczerwienienie,
- pieczenie,
- świąd,
- pękanie skóry i jej krwawienie,
- ból.
Zmiany są spowodowane zaburzeniem procesu regeneracji naskórka. U zdrowej osoby proces ten trwa około miesiąca, a u chorych jest skrócony do 4 dni. Łuska pojawia się z powodu nadmiernego rogowacenia skóry.
Zmiany zwykle występują na:
- kolanach,
- łokciach,
- twarzy,
- plecach,
- stopach,
- dłoniach,
- paznokciach stóp i dłoni.
Łuskowate zmiany na ciele są dobrze odgraniczone od zdrowej skóry. Przy próbie ich zdrapania łuski odpadają, tworząc płatki przypominające zeskrobane kawałki świecy (objaw świecy stearynowej).
Łuszczyca skóry głowy
Często pierwszym miejscem występowania zmian jest owłosiona skóra głowy. Początkowo łuszczenie możesz pomylić z łupieżem. Później zmiany mogą objąć całą skórę.
Mimo ciągłego złuszczania skóry i występowania stanu zapalnego włosy nie wypadają.
Łuszczyca drobnogrudkowa (kropelkowa)
Charakterystyczną cechą jest objaw Auspitza. Polega on na pojawieniu się kropelek krwi w wyniku uszkodzenia naczynek podskórnych po zeskrobaniu łuski. Zmiany skórne mogą mieć charakter licznych, grudkowatych wykwitów na czubku głowy, kończynach czy tułowiu. Mówimy wówczas o łuszczycy drobnogrudkowej lub kropelkowej. Jest to najczęstsza postać łuszczycy u dzieci. Występuje zazwyczaj 2-3 tygodnie po przebyciu paciorkowcowego zakażenia gardła lub migdałków. Niekiedy zmiany są dużo bardziej rozległe i wykwity zlewają się ze sobą, tworząc kształty przypominające mapę (łuszczyca geograficzna).
