U nas zapłacisz kartą
Czy łuszczyca jest zakaźna? Mit czy rzeczywistość
Przebieg łuszczycy
Łuszczycę rozpoznaje się na podstawie obecności charakterystycznych zmian skórnych w typowych lokalizacjach (kolana, łokcie, owłosiona skóra głowy). W sytuacjach wątpliwych lekarz może zalecić wykonanie biopsji i ocenę histopatologiczną wycinka.
Ta choroba skóry przebiega z okresami zaostrzeń objawów i remisji, czyli ustępowania symptomów. Niekiedy okres bez objawów choroby może trwać nawet kilka lat. Odpowiednia pielęgnacja skóry osoby chorej na łuszczycę jest podstawą leczenia choroby i zapobiega powstawaniu nowych wykwitów skórnych. Należy pamiętać także, aby unikać silnego stresu, urazów, infekcji czy rozwoju procesów zapalnych np. próchnicy, gdyż są to czynniki wyzwalające zmiany.
Łuszczyca w ciąży
Przebieg łuszczycy u kobiet w ciąży może być mocno zróżnicowany. Według dostępnych danych w literaturze medycznej szacuje się, że u około 30–40% kobiet będących w ciąży dochodzi do złagodzenia objawów choroby, a u około 20% ciężarnych obserwuje się nasilenie objawów. U pozostałych 40–50% kobiet w ciąży zmiany przebiegają bez zmian ich charakteru i nasilenia. Za czynniki sprzyjające łagodzeniu objawów łuszczycy u kobiet w ciąży uznaje się wzrost stężenia estrogenu i progesteronu oraz zmniejszenie odpowiedzi odpornościowej organizmu.
Należy też pamiętać, że ciąża jest przeciwwskazaniem do niektórych leków standardowo stosowanych w leczeniu łuszczycy (m.in. przeciwwskazane są retinoidy, metotreksat oraz tazaroten). Pozostałe leki (cygnolina, dziegcie, kortykosteroidy, takrolimus, pimekrolimus i cyklosporyna) powinny być stosowane pod ścisłym nadzorem lekarza.
Łuszczyca a inne choroby
Obecny w organizmie stan zapalny, który towarzyszy łuszczycy, może prowadzić do zmian w układzie sercowo-naczyniowym, nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, zaburzeń metabolicznych, niealkoholowego stłuszczenia wątroby i wielu innych chorób współistniejących. Osoby z łuszczycą często cierpią też na depresję, która nasilana jest brakiem akceptacji objawów choroby.
Łuszczyca – leczenie
Czy łuszczyca jest zaraźliwa? Nie, nie jest ona chorobą zakaźną.
Ze względu na uwarunkowanie genetyczne łuszczyca pozostaje chorobą nieuleczalną z okresami zaostrzeń i remisji. Chcąc złagodzić jej objawy, możemy stosować leczenie miejscowe, ogólne lub fototerapię.
Leczenie miejscowe
Sprawdza się u większości chorych, u których zmiany obejmują niewielką część ciała (do 25%). Ma na celu usunięcie łuski i doprowadzenie do remisji zmian skórnych.
Najczęściej najpierw stosuje się maści, kremy albo balsamy z kwasem salicylowym lub mocznikiem, które aplikuje się przez maksymalnie trzy dni w celu usunięcia łuski.
Następnie wprowadza się preparaty zapobiegające nadmiernej proliferacji naskórka, np. z cygnoliną lub dziegciem. Zazwyczaj są one źle oceniane przez pacjentów ze względu na nieprzyjemny zapach, lepkość, długość terapii i brudzenie ubrań.
Dużo lepiej tolerowane są:
- kortykosteroidy miejscowe (dipropionian betametasonu, propionian clobetazolu, pirośluzan mometazonu, propionian flutikazonu),
- pochodne witaminy D (kalcypotriol, takalcytol),
- retinoidy (tazaroten),
- inhibitory kalcyneuryny (takrolimus, pimekrolimus).
Preparaty zawierające powyższe substancje nie są jednak pozbawione działań niepożądanych. Stanowią także większe obciążenie finansowe dla pacjentów.
W przypadku leczenia miejscowego kluczowe znaczenie ma regularność i ścisłe stosowanie się do zaleceń lekarskich. Jest rekomendowane w leczeniu łagodnych i umiarkowanych postaci łuszczycy skóry ciała oraz owłosionej skóry głowy. W tych przypadkach zazwyczaj przynosi dobre efekty.
Gorzej przebiega leczenie paznokci. Skuteczność jest dużo mniej zadowalająca. Stosuje się tu silne kortykosteroidy w opatrunku okluzyjnym na noc lub połączenie betametazonu z kwasem salicylowym.
Grzybica miejsc intymnych – przyczyny, objawy, leczenie
Grzybica miejsc intymnych najczęściej nazywana jest drożdżycą lub kandydozą. Tą kłopotliwą chorobę wywołuje kilka rodzajów grzybów z gatunku Candida, najczęściej Candida albicans. Obecność grzybów z rodzaju Candida na skórze i błonach śluzowych zdrowego człowieka jest zjawiskiem naturalnym.
Grzybica miejsc intymnych najczęściej nazywana jest drożdżycą lub kandydozą. Tą kłopotliwą chorobę wywołuje kilka rodzajów grzybów z gatunku Candida, najczęściej Candida albicans. Obecność grzybów z rodzaju Candida na skórze i błonach śluzowych zdrowego człowieka jest zjawiskiem naturalnym. Problem pojawia się dopiero wtedy, gdy spada odporność organizmu wskutek np. infekcji, przemęczenia, ciągłego stresu – to niestety powoduje, że grzyby namnażają się.