U nas zapłacisz kartą
Luszczyca - Choroba Zakazna czy Nie? Wszystko, Co Powinieneś Wiedzieć
Choroby zakaźne – przyczyny
Przyczyną chorób zakaźnych są czynniki biologiczne m.in. wirusy. Rzadziej źródłem zakażenia są bakterie i inne drobnoustroje. Sposób szerzenia się chorób zakaźnych jest dodatkowym zagrożeniem, bo wiele schorzeń infekcyjnych rozprzestrzenia się drogą kropelkową lub przez kontakt bezpośredni z osobą zakażoną.
Co ciekawe, choroby zakaźne nie rozwijają się u wszystkich osób, które miały kontakt z chorym. Dlaczego tak się dzieje? Ogromne znaczenie ma w tym przypadku ogólna kondycja zdrowotna, która wpływa na funkcjonowanie układu immunologicznego. Infekcja zaczyna się rozwijać, gdy dojdzie do złamania sił odpornościowych organizmu. Niektóre choroby zakaźne pojawiają się sezonowo np. grypa, istnieją również choroby zakaźne, na które chorujemy tylko raz, bo organizm wytwarza na skutek zakażenia trwałą odporność. Zaliczamy do nich m.in. ospę wietrzną, odrę, świnkę i różyczkę. Wielu zakażeń chorobami typowymi dla wieku dziecięcego, można uniknąć, pamiętając o szczepieniach ochronnych. Warto jednak wiedzieć, że część chorób zakaźnych może nam zagrażać w dorosłym życiu, nawet jeżeli zostaliśmy zaszczepieni w dzieciństwie, dlatego powinniśmy sprawdzić, które schorzenia wymagają wykonania szczepień przypominających średnio co 10 lat.
Choroby zakaźne rozprzestrzeniają się różnymi drogami. Możemy się nimi zarazić drogą kropelkową, poprzez bezpośredni kontakt z osobą zakażoną oraz przedmiotami, na których znajdują się chorobotwórcze drobnoustroje, a także przez kontakt z krwią, kałem, moczem i wydzieliną z narządów płciowych osoby zakażonej. Specyficzną grupę chorób zakaźnych stanowią choroby rozprzestrzeniające się przez kontakt seksualny, czyli choroby weneryczne.
Najczęściej do zakażenia się chorobą zakaźną dochodzi drogą kropelkową, czyli przez drogi oddechowe – chorobotwórcze drobnoustroje wnikają do organizmu poprzez błony śluzowe jamy nosowo-gardłowej, rozprzestrzeniając się podczas kaszlu i kichania. Drogą kropelkową rozprzestrzenia się np. przeziębienie, grypa i wiele innych chorób sezonowych oraz chorób zakaźnych wieku dziecięcego. Zagrożenie stanowią również przedmioty, na których znajdują się wydzieliny osoby chorej np. naczynia i sztućce. Chorobą zakaźną możemy również zarazić się przez dotyk – w tej grupie dominują choroby, w których występują zmiany skórne.
Profilaktyka chorób zakaźnych
W zwalczaniu zakażeń szczególną rolę odgrywa wykonywanie szczepień ochronnych, przestrzeganie zasad higieny oraz unikanie kontaktu z osobą chorą. Profilaktyka chorób zakaźnych zależna jest od rodzaju choroby, uwzględniając m.in.:
- częste mycie rąk,
- zasłanianie nosa i ust maseczkami ochronnymi i noszenie rękawiczek jednorazowych podczas pielęgnacji chorych,
- unikanie bezpośredniego kontaktu z wydzielinami chorego, krwią oraz kałem i moczem,
- utrzymanie pomieszczeń, w których przebywa chory w higienicznej czystości,
- stosowanie skutecznych metod dezynfekcji powietrza i pomieszczeń i odkażania np. pościeli.
Profilaktyka chorób zakaźnych uwzględnia również stosowanie rękawiczek jednorazowych podczas np. udzielania pierwszej pomocy osobom poszkodowanym w wypadkach, unikanie ryzykownych kontaktów seksualnych i stosowanie prezerwatyw, unikanie spożywania posiłków w miejscach, w których panują złe warunki higieniczne, rezygnację z picia nieprzegotowanej wody oraz wody np. z rzek i strumieni, dbanie o ogólny stan zdrowia i naturalną odporność organizmu.
Czym są choroby zakaźne?
Choroby zakaźne to choroby, które wywołują różne biologiczne czynniki chorobotwórcze. W przypadku tej grupy chorób pojawia się zagrożenie dla zdrowia publicznego, które związane jest z charakterem oraz sposobem rozprzestrzeniania się chorób zakaźnych. Niektóre choroby zakaźne bardzo szybko się rozprzestrzeniają, cechując się wysoką zakaźnością, czego skutkiem jest lawinowy wzrost liczby pacjentów.
Przykładem szczególnie szybko rozprzestrzeniającej się choroby zakaźnej może być choroba COVID-19, która opanowała świat, prowadząc do śmierci milionów osób, a także wywołując długofalowe skutki w postaci różnych powikłań. Wydawać by się mogło, że współczesnej ludzkości nie zagraża nowy wirus, jednak rzeczywistość okazała się brutalna, a koronawirus nadal mutuje, wywołując kolejne fale pandemii. Na tym przykładzie łatwo zrozumieć, dlaczego choroby zakaźne wymagają szczególnej uwagi oraz szybkiego reagowania w sytuacji, gdy obserwowany jest dynamiczny wzrost zakażeń.
Domowe sposoby na łuszczycę
Żadne domowe sposoby nie zastąpią leczenia zaawansowanej łuszczycy. Mogą jednak złagodzić jej objawy i wesprzeć leczenie innymi metodami. Jak już wyżej zostało wspomniane, osoby chore na łuszczycę powinny unikać czynników, które mogą powodować zaostrzanie się zmian skórnych (stres, infekcje, urazy, palenie tytoniu, picie alkoholu), a podstawą leczenia tej choroby jest prawidłowa pielęgnacja skóry. Dlatego też należy używać kosmetyków przeznaczonych do skóry ze zmianami łuszczycowymi oraz regularnie stosować emolienty.
Kąpiel osób cierpiących na łuszczycę powinna być krótka, w wodzie o temperaturze około 30–36℃. Należy unikać stosowania szorstkich gąbek, które mogą powodować uszkodzenia skóry i wysiew nowych wykwitów. Po zakończeniu kąpieli należy dokładnie opłukać ciało wodą oraz osuszyć miękkim ręcznikiem, unikając pocierania skóry.
Do czesania włosów zaleca się używanie szczotek z naturalnym włosiem, gdyż plastikowe szczotki mogą uszkadzać skórę głowy. Należy unikać używania lokówek oraz suszyć włosy przy użyciu niskiej temperatury.
Łuszczyca a styl życia
Duże znaczenie dla zmian skórnych charakterystycznych dla łuszczycy, w szczególności częstości nawrotów choroby czy czasu ich trwania, mają czynniki zewnętrzne, związane ze stylem życia chorego. W literaturze medycznej wskazuje się wiele tzw. wyzwalaczy łuszczycy, czyli czynników środowiskowych, mających wpływ na wystąpienie choroby. W wielu publikacjach, w których analizuje się wpływ poszczególnych czynników, na pierwszym miejscu wymieniane są alkohol oraz palenie tytoniu.
Zmiany chorobowe często występują, jako efekt przebytej choroby bakteryjnej bądź wirusowej o ostrym przebiegu. Każda choroba osłabia układ immunologicznego człowieka, a przez to staje się on bardziej podatny na atak innych wirusów, bakterii czy – jak w przypadku łuszczycy, osłabiony układ autoimmunologiczny nie może prawidłowo zwalczyć procesu chorobowego i choroba uaktywnia się.
Duże znaczenie dla wystąpienia rzutu choroby mają również niektóre leki, a największe znaczenie przypisuje się lekom z grup β-blokerów, soli litu, kortykosteroidów oraz leków przeciw malarycznych.
Do wystąpienia objawów choroby mogą się także przyczynić urazy mechaniczne, bądź stres. W tym także urazy mechaniczne związane z drapaniem, mającym na celu usunięcie łuski łuszczycowej.
Objawy choroby podlegają leczeniu miejscowemu, stosowane są maści oraz preparaty, których celem jest przyspieszenie usuwania naskórka objętego chorobą. Jednak trwające nieodpowiednio prowadzone leczenie również może spowodować, że skóra ponownie zostanie objęta procesem chorobowym. Dodatkowo, chorzy na łuszczycę cierpiący również na inne schorzenia skóry, często zmuszeni są do stosowania odpowiednich dla współistniejącego schorzenia leków, które mogą wywoływać zaostrzenia choroby. Leki te charakteryzują się w wielu przypadkach w początkowym etapie stosowania bardzo szybkim ustąpieniem objawów, jednak po ich odstawieniu obserwuje się nawrót dolegliwości.
Nie bez znaczenia pozostają również zaburzenia metaboliczne, wśród których najczęściej wskazuje się hiperlipidemię oraz nietolerancję glutenu. Wśród czynników środowiskowych, można wskazać również dietę.
