U nas zapłacisz kartą
Leczenie zapalenia mieszków włosowych za pomocą ziół
Zapalenie mieszków włosowych – leczenie
Zapalenie mieszków włosowych nie zawsze wymaga konsultacji ze specjalistą. Choroba może samoistnie się ograniczyć i ustąpić.
Zakażenie skóry wywołane drobnoustrojami wymaga profesjonalnego leczenia.
W przypadku, gdy objawy zapalenia mieszków włosowych nie ustępują samoistnie w przeciągu 2-3 dni lub gdy zapalenie się powiększa, należy skontaktować się z lekarzem. Lekarz rodzinny może skierować pacjenta do dermatologa. Podczas wizyty trzeba poinformować lekarza o wizycie na basenie, w saunie i kąpieli w jacuzzi. W tych miejscach występuje zwiększone ryzyko zakażenia drobnoustrojami, które mogą wywołać chorobę.
Przed zaleceniem odpowiedniego leczenia lekarz może pobrać wymaz z grudek, aby ustalić, jaki drobnoustrój zaatakował mieszki włosowe. W zależności od wyniku stosuje się różne substancje lecznicze. Lekarz może zalecić:
- roztwór dezynfekcyjny zawierający chlorheksydynę,
- maści z erytromycyną lub klindamycyną stosowane miejscowo na skórę,
- doustne leki zawierające doksycyklinę lub erytromycynę.
W niektórych przypadkach mieszki włosowe mogą być zakażone przez drobnoustroje wykazujące oporność na antybiotyki. Taka sytuacja może mieć miejsce, gdy wykryte zostanie zakażenie gronkowcem złocistym opornym na metycylinę (MRSA). W zależności od stopnia ciężkości zakażenia lekarz może zalecić bardziej złożone leczenie, np.
- połączenie dwóch antybiotyków, w tym trimetoprym – sulfametoksazol, klindamycynę, amoksycylinę, linezolid lub tetracyklinę,
- maść z mupirocyną aplikowaną do nosa.
Ważna jest także odpowiednia pielęgnacja skóry w trakcie leczenia zapalenia mieszków włosowych. Do mycia skóry poleca się stosowanie łagodnych kosmetyków, które jej nie podrażniają. W ich składzie warto szukać dodatku pantenolu czy alantoiny , które wspomagają regenerację i odpowiednio nawilżają skórę. Zmiany powinny być regularnie oczyszczane, co najmniej dwa razy dziennie. Na skórę warto nakładać nawilżające balsamy, które są przeznaczone do skóry wrażliwej i alergicznej. Złagodzą one świąd i stany zapalne występujące na skórze [3]. Ponadto wskazana jest częsta zmiana ręczników i pościeli.
Upośledzenie funkcjonowania układu odpornościowego - schorzenia
U ogromnej ilości osób prawidłowo funkcjonujący układ immunologiczny zapobiega rozwojowi infekcji gronkowcowej. Po różnie długim czasie bytowania w obrębie skóry lub błon śluzowych patogen ten zostaje wyeliminowany. Jednak u pacjentów z obniżoną odpornością może dojść do rozwoju zakażenia.
Wśród stanów związanych z upośledzeniem funkcjonowania układu immunologicznego wymienia się:
- schorzenia hematologiczne – białaczki, chłoniaki nieziarnicze, choroba Hodgkina,
- wrodzone niedobory immunologiczne – np. zespół Di Georga (związany z niedorozwojem lub całkowitym brakiem grasicy) lub ostry złożony niedobór odporności (obok niedorozwoju grasicy upośledzona jest również funkcja szpiku kostnego),
- nabyte niedobory immunologiczne – np. AIDS jako najcięższa postać,
- schorzenia ogólnoustrojowe o podłożu metabolicznym – cukrzyca, niewydolność nerek,
- stany przebiegające z ogólnym wyniszczeniem organizmu – choroba nowotworowa, błędy żywieniowe, alkoholizm, narkomania.
Kolejnym istotnym elementem patogenezy zapalenia mieszka włosowego są mechaniczne uszkodzenia skóry. Stąd wykwity w obrębie twarzy częstsze są u mężczyzny pozbywających się regularnie zarostu. Zaniedbywanie higieny również sprzyja infekcji (charakterystyczna lokalizacja zmian na karku i w obrębie pleców).
Zaistnienie wyżej wymienionych czynników doprowadza do powstania głównego, miejscowego objawu zapalenia mieszka włosowego - krosty.
Zapalenie mieszka włosowego - domowe sposoby leczenia
W leczeniu domowym istotne jest zaniechanie stosowania wszelkich preparatów natłuszczających skórę produkowanych na bazie wazeliny (maści). Dozwolone są wyłącznie kremy. Ponadto wskazane jest oczyszczanie skóry 2 lub 3 razy dziennie spirytusem salicylowo-rezorcynowym.
Pojedyncze wykwity zapalne nie powinny być dla pacjenta większym obciążeniem. Stosowanie się do zaleceń specjalisty, regularne przyjmowanie leków, unikanie - jeśli to możliwe - czynników ryzyka oraz kontrola schorzeń towarzyszących (choroba nowotworowa, cukrzyca, niewydolność nerek) skutecznie zapobiega nawrotom choroby i zapewnia odpowiedni komfort życia. Bezpieczne stosowanie antybiotyków, zarówno miejscowo, jak i ogólnie, wymaga znajomości kilku faktów.
Zapalenie mieszków włosowych - objawy
Typową zmianą skórną w zapaleniu mieszków włosowych, niezależnie od etiologii, jest drobna krosta koloru żółtego, często przebita włosem i otoczona niewielką rumieniową obwódką.
Zmiany skórne mogą być pojedyncze lub mnogie. W przypadku zmian powierzchownych dolegliwości nie występują. Świąd i bolesność mogą pojawić się w przypadku zmian głębszych (tzw. zwykłe zapalenie mieszków włosowych), które często pokrywa się z występowaniem czyraków lub czyraków mnogich. W przypadku figówki zmiany skórne są bardziej nasilone i przybierają postać wykwitów grudkowych, krostkowych, a nawet guzów skórnych. Zmiany tego typu mogą goić się z pozostawieniem blizny.
W razie pojawienia się zmian skórnych wskazujących na zapalenie mieszków włosowych należy zgłosić się do dermatologa.
Zapalenie mieszków włosowych - przyczyny
- dermatofity (grzyby powodujące tzw. dermatofitozy - grzybice skóry i jej przydatków: włosów i paznokci)
- bielniki - drożdżaki
- wirusy (np. wirus opryszczki)
- pasożyty (najczęściej nużeniec).
Z kolei nieinfekcyjne zapalenie mieszków włosowych to zmiany o podłożu trądzikowym, które często są spowodowane lekami. Stosowane miejscowych kortykosteroidy i kortykotropina mogą prowadzić do wykwitów skórnych, składających się z zapalnych krostek. Do tej grupy zalicza się także popromienne zapalenie mieszków włosowych, czyli to, które jest wynikiem ekspozycji na słońce.
Zapalenie mieszków włosowych – czy jest zaraźliwe?
Zapalenie mieszków włosowych nie jest zaliczane do chorób zakaźnych, więc nie przenosi się z jednej osoby na drugą. Do wystąpienia tego rodzaju zapalanie potrzebne są określone czynniki indywidualne takie jak higiena osobista, skłonność do nadmiernego pocenia się czy diagnoza cukrzycy, która również może dawać o sobie znać poprzez zmiany skórne.
