U nas zapłacisz kartą
Przyczyny, Objawy i Leczenie Zapalenia Mieszków Włosowych na Twarzy
Mieszkowe zapalenie skóry – co to takiego?
Zapalenie mieszków włosowych to problem, który może pojawić się bez względu na wiek i płeć, choć najczęściej dotyczy dorosłych mężczyzn. Zmiany skórne mogą obejmować zarówno owłosioną skórę głowy czy twarz, jak i inne części ciała. Szczególnie częste jest zapalenie mieszka włosowego pod pachą lub zapalenie mieszka włosowego na nogach, co najczęściej ma związek z nieprawidłową depilacją. Zapalenie mieszków włosowych pod pachą lub tzw. ropień w pachwinie może być szczególnie bolesny, ponieważ w wyniku rozwijającego się stanu zapalnego powiększeniu mogą ulegać także węzły chłonne.
Przymieszkowe zapalenie skóry – przyczyny
Dlaczego tak naprawdę dochodzi do zapalenia mieszków włosowych? Przyczyny obecności tej dermatozy mogą mieć zarówno charakter infekcyjny, jak i nieinfekcyjny. Zmiany zapalne nieinfekcyjne mogą mieć miejsce w sytuacji, gdy nie dochodzi do wniknięcia czynnika patogennego. Może to być wynik przyjmowania niektórych leków, na przykład glikokortykosteroidów.
Nie ulega jednak wątpliwości, że najczęstszą przyczyną stanu zapalnego mieszka włosowego jest infekcja, wywołana najczęściej przez bakterie gronkowca złocistego. Przyczyny wystąpienia tej choroby mogą się wydawać bardzo prozaiczne – do zakażenia dochodzi najczęściej podczas golenia lub depilacji, kiedy mieszek włosowy lub obszar otaczającej go skóry uległ uszkodzeniu. Inną równie częstą przyczyną zapalenia mieszków włosowych na udach bądź swędzących pachwin jest ciągłe drażnienie skóry i noszenie zbyt obcisłych ubrań lub bielizny, które dodatkowo wykonane są ze sztucznych, nieoddychających materiałów. Zapalenie mieszków włosowych na twarzy może także zostać wywołane przez podrażnienie skóry substancją chemiczną, dlatego bardzo ważny jest odpowiedni dobór kosmetyków pielęgnacyjnych.
Warto mieć także na uwadze, że istnieją inne, mniej oczywiste przyczyny pojawiania się zapalenia mieszka włosowego na twarzy i innych częściach ciała. Są to:
Zapalenie mieszków włosowych na głowie – jak leczyć i pielęgnować wrażliwą skórę?
Zapalenie mieszków włosowych na głowie jest dość powszechnym typem schorzenia dermatologicznego. Osoba dotknięta tym problemem odczuwa świąd skóry głowy, bolesność zmienionych okolic, zaczerwienienie, a często nawet nadmierne wypadanie włosów.
Najczęściej zapalenie mieszków włosowych na głowie dotyczy mężczyzn, którzy często golą skalp. Ze względu na niewielki stan nasilenia, który towarzyszy problemowi dermatologicznemu, jakim jest zapalenie mieszków włosowych, leczenie domowe jest w większości przypadków wystarczające. Pomocne może się okazać:
- zastosowanie kilku tygodni przerwy w goleniu, a po ustąpieniu choroby zmiana sposobu lub narzędzia golenia,
- skórę głowy pomoże ukoić ciepły kompres stosowany kilka razy dziennie,
- mycie zmienionego miejsca mydłem antybakteryjnym,
- pomocne może być stosowanie szamponu przeciwłupieżowego zawierającego środki przeciwgrzybicze, takie jak ketokonazol lub olejek z drzewa herbacianego.
Figówka gronkowcowa
Szczególną odmianą przewlekłego ropnego zapalenia mieszków włosowych jest figówka, która występuje u mężczyzn w obrębie owłosionej skóry twarzy i charakteryzuje się długotrwałym przebiegiem. Najczęściej dotyczy okolicy zarostu i wąsów u mężczyzn z obecnością nasilonych zapalnych zmian skórnych, którym towarzyszą rozmiękające guzy i możliwość tworzenia blizn.
Lokalizacja zmian jest różna. Zapalenie mieszków włosowych może występować w każdej lokalizacji na skórze, z wyjątkiem dłoni i stóp, gdzie nie ma mieszków włosowych. Często to twarz, tułów, kończyny, miejsca intymne.
Obraz kliniczny niezależnie od lokalizacji jest podobny i charakteryzuje się występowaniem zapalnych przymieszkowych grudek i krost, które otoczone są rumieniowym rąbkiem. Urazy związane z goleniem mogą być przyczyną nieinfekcyjnego zapalenia mieszków włosowych, choć mogą również sprzyjać nadkażeniom bakteryjnym.
Jak leczyć zapalenie mieszków włosowych?
W przypadku czyraków dermatolog wystawi receptę na odpowiedni antybiotyk. Najpopularniejszymi preparatami dostępnymi obecnie na rynku, są maści i kremy z dodatkiem mupirocyny, kwasu fusydowego lub retapamuliny. Stosujemy je miejscowo 1-2 razy dziennie (wedle zaleceń specjalisty). Czasem możemy się również spotkać z propozycją wypróbowania miejscowej kuracji kortykosteroidami, w celu złagodzenia bolesnych obrzęków oraz uporczywego swędzenia. Do leczenia zapalenia mieszków włosowych na skórze głowy możemy użyć przeznaczonych do tego celu szamponów pielęgnujących, które również zawierają składniki przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze. W skrajnych przypadkach włączane jest również doustne leczenie ogólnoustrojowe.
Duża część kobiet skarży się również na otarcia w okolicach intymnych oraz pachwinach, które może przerodzić się w zapalenie mieszków włosowych. W takiej sytuacji rekomendowana jest depilacja laserowa jako alternatywa dla tradycyjnego golenia.
Zapalenia mieszków włosowych - rozpoznanie
Rozpoznanie zapalenia mieszków włosowych ustala się na podstawie stwierdzenia typowych wykwitów związanych z mieszkami włosowymi. Nie są wymagane dodatkowe badania laboratoryjne. W przypadku zmian skórnych zlokalizowanych na skórze twarzy konieczne może być badanie mykologiczne w celu zróżnicowania bakteryjnego zapalenia mieszków włosowych z zakażeniem grzybiczym. W przypadku zmian przewlekłych i nawracających wskazane jest wykonanie badania na nosicielstwo gronkowca złocistego (wymaz z nosa).
Leczenie zapalenia mieszków włosowych o etiologii bakteryjnej polega na stosowaniu antybiotyków miejscowo, takich jak mupirocyna, kwas fusydowy czy retapamulina. W zmianach skórnych o bardziej nasilonym przebiegu wskazana może być antybiotykoterapia ogólna (często z uwzględnieniem antybiogramu). W przypadku figówki leczenie jest trudne i wymaga dłuższego podawania antybiotyków ogólnie.
Klasyczne formy gronkowcowego zapalenia mieszków włosowych reagują dobrze na miejscowe antybiotyki. W postaciach przewlekłych konieczne może być wykonanie dodatkowych badań bakteriologicznych. Figówka natomiast może po sobie pozostawić bliznowacenie, a jej leczenie jest niekiedy kilkumiesięczne.
