Zapalenie mieszków włosowych u psa - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia

Leki immunosupresyjne i przeciwzapalne w leczeniu zapalenia gruczołów łojowych

Glikokortykosteroidy

Chorym psom podaje się glikokortykosteroidy (prednizolon w dawce 1 mg/kg m.c. doustnie) w celu zmniejszenia procesu zapalnego i ograniczenia świądu [1, 5, 15]. Lek ten m oże być również stosowany w wyższej immunosupresyjnej dawce (2,2 mg/kg m.c.), co często prowadzi do całkowitego ustąpienia objawów (choć zdarzają się przypadki oporne na podawanie glikokortykosteroidów) [3, 9]. Należy oczywiście pamiętać o możliwych skutkach ubocznych długotrwałego stosowania glikortykosteroidów w tak wysokich dawkach.

Retinoidy

W przypadkach bardzo ciężkich, ze zmianami uogólnionymi, można zastosować syntetyczne retinoidy (isotretinoina w dawce 1-2 mg/kg raz dziennie lub etretinat w podobnej dawce, oba podawane doustnie) [15, 20]. Stosowanie tych leków jest skuteczne u około 50% chorych psów (jako poprawę definiowano zmniejszenie nasilenia zmian o ponad 50%) [24].

Cyklosporyna

Kolejnym lekiem, który można zastosować, jest cyklosporyna podawana w dawce 5 mg/kg m.c. raz dziennie doustnie [15, 25]. Leczenie musi być kontynuowane przez co najmniej kilka miesięcy. W przypadku wyboru tego leku najistotniejszym czynnikiem ograniczającym jest jego wysoka cena, a psy chorujące na sebaceous adenitis zwykle nie należą do ras małych. Lortz i wsp. stwierdzili, że w przypadku stosowania tego leku dochodziło do zwiększenia liczby gruczołów łojowych w skórze. Podobne efekty stosowania cyklosporyny zanotowali również Linek i wsp., w badaniach których wykazano, że podawanie leku zmniejsza odczyn zapalny dotyczący gruczołów łojowych, jak również prowadzi do zwiększenia ich liczby [26]. Autorzy stosowali cyklosporynę doustnie u psów z zapaleniem gruczołów łojowych i w ich opinii przynosi ona bardzo dobre rezultaty, a pozytywne objawy jej stosowania w postaci zmniejszenia ilości łusek i odrostu włosa oraz ograniczenia stanu zapalnego występują już po około miesiącu jej podawania.

Zapobieganie: Jak zapobiegać zapaleniu mieszków włosowych u psów?

Zapobieganie zapaleniu mieszków włosowych u psów może okazać się trudne, zwłaszcza że przyczyny są różne. Istnieją jednak pewne środki zapobiegawcze, które mogą pomóc zmniejszyć ryzyko rozwoju choroby.

1. Dobre praktyki higieniczne:

Pielęgnacja skóry odgrywa kluczową rolę w zapobieganiu chorobom skóry, w tym zapaleniu mieszków włosowych. Regularne kąpiele z łagodnym szamponem mogą pomóc utrzymać skórę w czystości i zapobiec przerostowi bakterii. Ważne jest również, aby po aktywności na świeżym powietrzu przeprowadzić dokładną kontrolę skóry, aby wcześnie wykryć i usunąć potencjalne pasożyty, takie jak kleszcze czy pchły.

2. Konsekwentne odżywianie:

Zrównoważona dieta jest ważna nie tylko dla ogólnego stanu zdrowia psa, ale może również pomóc w utrzymaniu silnego układu odpornościowego. Zdrowy układ odpornościowy może pomóc w walce z infekcjami i promowaniu zdrowia skóry.

3. Kontrola alergenów:

Jeśli Twój pies jest uczulony na pewne substancje, ważne jest, aby zidentyfikować te alergeny i unikać ich, aby zapobiec reakcjom skórnym, w tym zapaleniu mieszków włosowych. Może to obejmować niektóre pokarmy, pyłki, roztocza lub ślinę pcheł.

4. Regularne wizyty u weterynarza :

Regularne wizyty kontrolne u weterynarza są niezbędne do monitorowania stanu zdrowia psa. Weterynarze potrafią rozpoznać wczesne oznaki problemów skórnych i zalecić odpowiednie środki zapobiegawcze.

5. Postępowanie w przypadku urazów skóry:

Szybkie i ostrożne leczenie skaleczeń, zadrapań i innych urazów skóry może pomóc zmniejszyć ryzyko infekcji bakteryjnej.

6. Zarządzanie stresem:

Stres może przyczynić się do pogorszenia stanu zdrowia skóry i pojawienia się problemów skórnych. Dlatego ważne jest, aby w jak największym stopniu unikać stresujących sytuacji u psa lub je kontrolować.

Podsumowując, chociaż nie ma całkowitej gwarancji zapobiegania zapaleniu mieszków włosowych u psów, przestrzeganie tych środków zapobiegawczych może znacznie zmniejszyć ryzyko rozwoju choroby.

Jak wygląda zapalenie mieszków włosowych?

Zapalenie mieszków włosowych charakteryzuje się przede wszystkim żółtawą krostką, bardzo często przebitą przez włos. Dookoła może pojawić się zaczerwienienie, co świadczy o toczącym się stanie zapalnym. Krostki mogą być pojedyncze lub tworzyć skupiska w różnych miejscach np. na szyi, głowie, twarzy oraz innych częściach ciała. Jeśli dodatkowo zmianom towarzyszy świąd skóry oraz zwiększona bolesność, mamy do czynienia z czyrakami. W takiej sytuacji zalecana jest pilna konsultacja z dermatologiem.

Jeśli chcesz zarejestrować się do wybranego specjalisty odwiedź portal LekarzeBezKolejki.pl.

Pamiętajmy, aby pod żadnym pozorem nie wyciskać ich zawartości! Takie postępowanie prawdopodobnie przyczyni się do rozprzestrzenienia bakterii, a co za tym idzie, do rozszerzenia infekcji na kolejne obszary ciała.

części nabłonkowej, która w górnych warstwach skóry tworzy osłaniającą włos pochewkę, w dolnych natomiast stanowi źródło dzielących się komórek, które następnie podlegają procesowi rogowacenia i przyczyniają się do wydłużenia łodygi włosa.

Czytaj dalej...

Przyczyny wystąpienia tej choroby mogą się wydawać bardzo prozaiczne do zakażenia dochodzi najczęściej podczas golenia lub depilacji, kiedy mieszek włosowy lub obszar otaczającej go skóry uległ uszkodzeniu.

Czytaj dalej...

Przyczyny wystąpienia tej choroby mogą się wydawać bardzo prozaiczne do zakażenia dochodzi najczęściej podczas golenia lub depilacji, kiedy mieszek włosowy lub obszar otaczającej go skóry uległ uszkodzeniu.

Czytaj dalej...

Do wystąpienia tego rodzaju zapalanie potrzebne są określone czynniki indywidualne takie jak higiena osobista, skłonność do nadmiernego pocenia się czy diagnoza cukrzycy, która również może dawać o sobie znać poprzez zmiany skórne.

Czytaj dalej...

Zapalenie skóry wywołane przez cerkarie Zapalenie skóry wywołane przez cerkarie nazywane bywa inaczej świądem pływaków i polega na pojawieniu się zmian skórnych u osób kąpiących się lub pływających w otwartych zbiornikach słodkowodnych, rzadziej słonowodnych.

Czytaj dalej...