U nas zapłacisz kartą
Zapalenie mieszków włosowych skóry głowy - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Przyczyny i występowanie zapalenia mieszków włosowych
Zapalenie mieszków włosowych (Folliculitis) to przypadłość, która może często kojarzyć się z podrażnieniami występującymi po goleniu. Powszechną przyczyną tego schorzenia są bakterie takie jak gronkowiec złocisty, paciorkowiec ropotwórczy czy grzyby z rodzaju Malassezia. Istnieją również inne możliwe czynniki zwiększające ryzyko wystąpienia zapalenia mieszków włosowych, jest to:
- nadmierna potliwość,
- choroby metaboliczne w tym cukrzyca,
- nieodpowiednio dobrane kosmetyki,
- nadwaga i otyłość,
- wilgotny i gorący klimat,
- uszkodzenie mechaniczne skóry,
- zakażenie wirusowe lub grzybicze,
- stosowanie opatrunków okluzyjnych,
- długotrwałe stosowanie kortykosteroidów,
- niewłaściwa dieta.
Zapalenie mieszków włosowych tak naprawdę może dotyczyć wszystkich owłosionych obszarów naszego ciała. Najczęściej krostki pojawiają się na twarzy (u mężczyzn), kończynach górnych i dolnych, okolicach intymnych, skórze głowy oraz pod pachami.
Zapalenia mieszków włosowych - rozpoznanie
Rozpoznanie zapalenia mieszków włosowych ustala się na podstawie stwierdzenia typowych wykwitów związanych z mieszkami włosowymi. Nie są wymagane dodatkowe badania laboratoryjne. W przypadku zmian skórnych zlokalizowanych na skórze twarzy konieczne może być badanie mykologiczne w celu zróżnicowania bakteryjnego zapalenia mieszków włosowych z zakażeniem grzybiczym. W przypadku zmian przewlekłych i nawracających wskazane jest wykonanie badania na nosicielstwo gronkowca złocistego (wymaz z nosa).
Leczenie zapalenia mieszków włosowych o etiologii bakteryjnej polega na stosowaniu antybiotyków miejscowo, takich jak mupirocyna, kwas fusydowy czy retapamulina. W zmianach skórnych o bardziej nasilonym przebiegu wskazana może być antybiotykoterapia ogólna (często z uwzględnieniem antybiogramu). W przypadku figówki leczenie jest trudne i wymaga dłuższego podawania antybiotyków ogólnie.
Klasyczne formy gronkowcowego zapalenia mieszków włosowych reagują dobrze na miejscowe antybiotyki. W postaciach przewlekłych konieczne może być wykonanie dodatkowych badań bakteriologicznych. Figówka natomiast może po sobie pozostawić bliznowacenie, a jej leczenie jest niekiedy kilkumiesięczne.
Zapalenie mieszków włosowych - objawy
Typową zmianą skórną w zapaleniu mieszków włosowych, niezależnie od etiologii, jest drobna krosta koloru żółtego, często przebita włosem i otoczona niewielką rumieniową obwódką.
Zmiany skórne mogą być pojedyncze lub mnogie. W przypadku zmian powierzchownych dolegliwości nie występują. Świąd i bolesność mogą pojawić się w przypadku zmian głębszych (tzw. zwykłe zapalenie mieszków włosowych), które często pokrywa się z występowaniem czyraków lub czyraków mnogich. W przypadku figówki zmiany skórne są bardziej nasilone i przybierają postać wykwitów grudkowych, krostkowych, a nawet guzów skórnych. Zmiany tego typu mogą goić się z pozostawieniem blizny.
W razie pojawienia się zmian skórnych wskazujących na zapalenie mieszków włosowych należy zgłosić się do dermatologa.
Co należy robić po zakończeniu leczenia zapalenia mieszków włosowych?
W przypadku zapalenia mieszków włosowych pojawiającego się po goleniu włosów wskazane jest odkażanie przyrządów do golenia i niestosowanie maszynki elektrycznej. Zaleca się używanie maszynek jednorazowych czy rozważenie laserowego usunięcia zbędnego owłosienia.
Należy zachować odpowiednią higienę, unikać noszenia zbyt ciasnych ubrań, stosować jednorazowe maszynki do golenia. Warto pamiętać o utrzymaniu prawidłowej masy ciała i kontroli stężenia glukozy we krwi.
Zobacz także
Diagnostyka zakażeń grzybiczych Zakres chorób grzybiczych jest bardzo szeroki: od zakażeń powierzchownych skóry i błon śluzowych, do zakażeń inwazyjnych związanych z zajęciem narządów wewnętrznych. Szybkie rozpoznanie grzybicy inwazyjnej wymaga ostrożności i oceny czynników ryzyka, które mogą predysponować do tego rodzaju zakażeń.
Choroby włosów Wypadanie włosów może być objawem różnych chorób. Oprócz utraty nadmiernej liczby włosów, włosy mogą stać się suche, cienkie, pozbawione blasku i matowe. Utrata włosów może być efektem przebytej choroby, stresu, niedokrwistości z niedoboru żelaza, nieodpowiedniej diety, przyjmowania niektórych leków (np. cytostatyków, leków immunosupresyjnych, witaminy A, β-blokerów). Do nadmiernego wypadania włosów przyczynia się także nieprawidłowa pielęgnacja – m.in. niewłaściwe czesanie i szczotkowanie włosów, prostowanie włosów, trwała ondulacja. Prawidłowo dziennie dochodzi do utraty 60–100 włosów.
Wybrane treści dla Ciebie
Łupież liszajowaty Nazwa łupież liszajowaty dotyczy dwóch spokrewnionych ze sobą jednostek chorobowych – łupieżu liszajowatego ospopodobnego ostrego i łupieżu liszajowatego przewlekłego. Pierwsza z nich nazywana jest w skrócie PLEVA. W stosunku do drugiej stosuje się skrót PLC.
