U nas zapłacisz kartą
Zgrubienia na nogach - Zdjęcia, Przyczyny i Sposoby Leczenia
Objawy chorób skóry: zmiany skórne, wykwity skórne
Wykwity skórne to zmiany na skórze, które są objawami chorób skóry. W poszczególnych chorobach wykwity mają charakterystyczny wygląd – kolor, kształt, postać, lokalizację i na tej podstawie dermatolog zwykle jest w stanie ustalić rozpoznanie. Zmiany skórne się mogą zmieniać w czasie oraz ustępować z pozostawieniem blizny lub bez niej. Do wykwitów należą: plama, grudka, guzek, guz, pęcherzyk, pęcherz, krosta, bąbel, a także nadżerka, przeczos, pęknięcie i rozpadlina, łuska, strup, owrzodzenie oraz blizna.
Wykwity skórne to zmiany na skórze będące objawami jej choroby. Podstawą diagnostyki dermatologicznej jest prawidłowa umiejętność ich oceny i różnicowania.
- pierwotne wykwity są zazwyczaj bezpośrednim wynikiem rozwoju procesu chorobowego w skórze
- wykwity wtórne na ogół rozwijają się z pierwotnych i są ich następstwem.
Nie jest to jednak reguła, ponieważ w niektórych przypadkach, nawet we wczesnym okresie choroby nie udaje się stwierdzić wykwitów pierwotnych, które mogą być krótkotrwałe.
- plama
- grudka
- guzek
- guz
- pęcherzyk
- pęcherz
- krosta
- bąbel.
- nadżerkę
- przeczos
- pęknięcie i rozpadlinę
- łuskę
- strup
- owrzodzenie a także
- bliznę.
Wykwity pierwotne
Plama
Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem
Fot. 2. Plamy rumieniowe
Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.
1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
- plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
- rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
- erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.
Co robić w przypadku wystąpienia objawów rumienia guzowatego?
W przypadku zaobserwowania objawów rumienia guzowatego należy się zgłosić lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. Rumień guzowaty sam w sobie nie jest niebezpieczny, ale często towarzyszy chorobom, które powinny być jak najszybciej zdiagnozowane i leczone, dlatego nie należy zwlekać z wizytą u lekarza.
Lekarz ustala rozpoznanie na podstawie informacji otrzymanych od pacjenta oraz charakterystycznego wyglądu zmian skórnych, a także ich charakteru - bolesności i nadmiernie ocieplonej skóry w ich okolicy. Pacjent powinien szczegółowo opowiedzieć o objawach towarzyszących (np. gorączce, bólu stawów, biegunce), przebytych infekcjach, zażywanych lekach oraz występowaniu ewentualnych chorób przewlekłych.
Dodatkowo lekarz na ogół zleca wykonanie badań laboratoryjnych krwi. U większości pacjentów pojawieniu się guzków towarzyszy zwiększenie OB (opadu Biernackiego), który jest wskaźnikiem stanu zapalnego w organizmie, zwiększona liczba leukocytów, czyli białych krwinek, oraz zwiększona aktywność aminotransferaz (ALT i AST).
W zależności od tego, jaką przyczynę rumienia guzowatego podejrzewa lekarz, może zlecić szereg innych badań, takich jak RTG klatki piersiowej, a w wyjątkowych przypadkach także biopsję guzków i ich ocenę histologiczną.
Wykwity wtórne
Nadżerka jest powierzchownym ubytkiem naskórka, który ustępuje bez pozostawienia blizny. Nadżerki tworzą się w miejscu wykwitów pierwotnych: pęcherzyków, pęcherzy, krost, sączących grudek.
Przeczos
Fot. 9. Przeczos
Przeczos linijny ubytek naskórka będący następstwem drapania. Odmiennie niż nadżerki, przeczosy występują w skórze niezmienionej na skutek mechanicznych urazów.
Pęknięcie, szczelina
Pęknięcie, szczelina jest płytkim linijnym ubytkiem skóry dotyczącym głównie naskórka. Występuje w okolicach, gdzie skóra narażona jest na napinanie i rozciąganie (okolica otworów naturalnych, brodawek sutkowych, dużych stawów). Czynnikami predysponującymi do pęknięć są: suchość skóry i jej wzmożone rogowacenie (rogowiec dłoni i stóp), obrzęk i stan zapalny (wyprzenia drożdżakowe, grzybica stóp międzypalcowa).
Rozpadlina
Rozpadlina różni się od pęknięcia głębszym usadowieniem, sięgającym do skóry właściwej. Zmiany te łatwiej ulegają wtórnemu zakażeniu, goją się z pozostawieniem blizny.
Łuska
Fot. 10. Łuska
Fot. 11. Strup
Fot. 12. Owrzodzenie
Łuska jest wykwitem powstającym w wyniku niepełnego oddzielania się powierzchownych, zrogowaciałych warstw naskórka.
Ze względu na wielkość łusek wyróżniamy: złuszczanie otrębiaste (łupież skóry owłosionej głowy, przyłuszczyca plackowata drobnoogniskowa, odra) i złuszczanie płatowe (erytrodermie, płonica, choroba Kawasakiego).
Strup
Strup – wykwit powstający na skutek zasychania na powierzchni skóry płynu surowiczego, ropnego lub surowiczo-krwawego z resztkami rozpadłych komórek, krwinek i bakterii. Następstwem strupów pokrywających nadżerki są przejściowe przebarwienia, natomiast pokrywających owrzodzenia – blizny.
Jak się pozbyć modzeli?
Często nie interesujemy się zgrubieniami skóry na stopach, dopóki nie zaczną brzydko wyglądać, albo sprawiać dyskomfortu. Dopiero wtedy zaczynamy się zastanwiać, jak usunąć modzele. Oto kilka sposobów na poradzenie sobie z nimi:
- Zmiana obuwia – noszenie wygodnych, dobrze dopasowanych butów jest kluczowe.
- Zmiękczanie skóry – regularne stosowanie kremów zmiękczających może pomóc w złagodzeniu modzeli.
- Plastry na modzele – dostępne są specjalne plastry, które chronią modzele przed dalszym tarcie i uciskiem.
- Domowe sposoby – kąpiele stóp w ciepłej wodzie z dodatkiem soli Epsom lub olejków eterycznych mogą pomóc w zmiękczeniu modzeli.
- Usuwanie modzeli przez podologa – wizyta u podologa jest najprostszym sposobem na skuteczne usunięcie modzeli.
