U nas zapłacisz kartą
Zmiany alergiczne na skórze - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Jakie są objawy skórne chorób wewnętrznych?
Wewnętrzne stany chorobowe mogą dawać o sobie znać poprzez różnego rodzaju wypryski i zmiany skórne. W przebiegu wielu jednostek chorobowych dochodzi do powstawania rumieni, obrzęków, blizn czy siniaków. Niektóre choroby mogą wywoływać choroby skórne, które bliźniaczo przypominają skutki występowania alergii skórnych. Wiele osób zastanawia się, jakie mogą być związki pomiędzy niedoczynnością tarczycy a alergią skórną. Okazuje się, że problemy z tarczycą mogą skutkować pojawianiem się obszarowej suchości skórnej. Niekiedy dochodzi także do sporego obrzęku i zredukowanego ocieplania skórnego. Wśród innych objawów skórnych chorób wewnętrznych wymienić można np.: łupież, zmiany trądzikowe, rozstępy, owrzodzenia, kaszaki czy zmiany naczyniowe.
Jak wygląda alergia skórna? W jej przebiegu dochodzi do powstawania różnych zmian skórnych, w tym pojawienia się rumieńców. Uczulona skóra czerwieni się w miejscach najbardziej newralgicznych i cienkich, dlatego z tego typu problemem mogą wiązać się poczucie wstydu czy odczuwanie nadmiernego stresu, szczególnie w kontaktach społecznych. W celu zniwelowania zaczerwienień można wykorzystać zarówno specjalistyczne środki lecznicze, jak i domowe sposoby na uczulenie skórne. Warto wybierać preparaty łagodzące, w formie wygodnych kremów i balsamów. Tłusta warstwa w postaci maści może nie być zbyt dobrym rozwiązaniem, o ile problemem rzeczywiście są kwestie alergiczne.
Objawy alergii skórnej
Objawami alergii skórnej są przede wszystkim wypryski. Mają one postać zaczerwienionych grudek, które pojawiają się na skórze i dość szybko otwierają się oraz sączą. Poza grudkami może pojawić się silne swędzenie bądź pieczenie. Alergia skórna daje również objawy szorstkości i łuszczenia się skóry, a następnie stwardnienia i bolesnych pęknięć. Wysypki należą do jednych z podstawowych objawów, które wskazują na chorobę alergiczną. Pojawiają się jako reakcja organizmu na alergeny skórne, które działają drogą bezpośredniego kontaktu. Wysypki alergiczne mogą być jednak czasem wywoływane przez pokarmy i leki. Najczęściej występującą wysypką jest pokrzywka (urticaria). Mimo powszechności jej występowania trudno ustalić, co ją wywołuje. Jeśli występuje miejscowo, to prawdopodobnie została wywołana przez bezpośredni kontakt alergenu z danym obszarem skóry. Jeśli rozprzestrzenia się na całe ciało, to znaczy, że czynnik wyzwalający lub alergen przedostał się w jakiś sposób do krwiobiegu.
Wysypki alergiczne wywoływane są przez wiele czynników. Jednym z częstszych są rośliny. Trujący bluszcz, sumak i dąb to rośliny, których oleista żywica wyzwala reakcję, a u osób z silną alergią zadziwiająco niewielka ilość tej substancji może wywołać nieprzyjemną wysypkę. Czasem wystarczy dotknięcie odzieży lub zwierząt narażonych na ekspozycję. Drapanie się lub naruszanie pęcherzy nie powoduje rozprzestrzeniania się wysypki, ponieważ pęcherze nie zawierają żadnej drażniącej żywicy. Jednak nie powinno się tego robić, bo drapiąc zmiany skórne, wywołujemy ich podrażnienie. Najczęstszą jednak przyczyną uczuleń są kosmetyki i związki chemiczne. Reakcję mogą wyzwolić środki do makijażu, szminka, perfumy, farby do włosów, mydła, szampony. Czasami wystarczy kontakt z człowiekiem stosującym perfumy, żeby nastąpiła reakcja alergiczna. Ze związków chemicznych najbardziej uczulający jest formaldehyd. To substancja, która może się uwalniać w postaci bezwonnego gazu z takich przedmiotów, jak płyty okleinowe, izolacje, meble, dywaniki, odzież, a nawet ze spalin samochodowych. Inne częste przyczyny alergii to metale lub leki.
Alergia czy atopowe zapalenie skóry? – kiedy udać się do dermatologa?
Atopowe zapalenie skóry zaliczane jest do alergicznych zmian skórnych, więc de facto może być określane mianem alergii. W potocznym rozumieniu za alergie przyjmuje się inne, tymczasowo pojawiające się zmiany, które samoczynnie mijają po określonym czasie. W przypadku AZS dochodzi do poważnego przerwania bariery ochronnej skóry, a w wyniku zaburzeń pojawia się stan zapalny. Jeśli objawy utrzymują się kilka dni lub systematycznie nawracają – warto skonsultować taką sytuację z lekarzem. Jeśli jeszcze przed wizytą u specjalisty chcemy się zorientować co może być przyczyną naszych problemów – spójrzmy na zdjęcia dotyczące tego, jak wygląda alergia skórna (także zdjęcia uczulenia na środki chemiczne, aby rozróżnić oba przypadki).
Niniejszy artykuł nie jest poradą medyczną i ma charakter wyłącznie informacyjny.
Jak optymalnie nawilżać skórę i zapobiegać rozwojowi chorób?
Codzienna pielęgnacja skóry twarzy i dbanie o prawidłową higienę reszty ciała to absolutna podstawa, która pozwoli ograniczyć ryzyko powstawania chorób skórnych. W przypadku osób uczulonych należy rozważyć kwestię odczulania się lub systematycznego przyjmowania środków na alergię. Ważne jest także prowadzenie zdrowego trybu życia, pełnego ruchu i zrównoważonych posiłków. Jeśli skóra jest nienaturalnie przesuszona, należy przeanalizować skład używanych kosmetyków. Może się zdarzyć, iż w ich składzie uświadczymy niekorzystne substancje konserwujące lub poprawiające trwałośc produktu, które będą działać niekorzystnie na kondycję naszej skóry.
Czym złagodzić uczulenie na twarzy lub rękach? W procesie pielęgnacji stosuje się różnego rodzaju preparaty uzupełnione o związki cynku i substancje przeciwbakteryjne. Składnikiem wielu substancji myjących może być siarka, a także srebro koloidalne, które wykazuje właściwości odkażające. W przypadku intensywnych zmian trądzikowych wykorzystuje się płyny na bazie etanolu i mocne kremy przeciwtrądzikowe. Ważnym składnikiem kremów, maści i leków bez recepty na alergię skórną jest kwas salicylowy, retinol i kwas borowy. Na egzemę wykorzystuje się także produkty uzupełnione w odbudowujące lipidy lamelarne. W przypadku poważniejszych problemów alergiczno-skórnych wykorzystuje się także maści sterydowe i antybiotyki.
Alergia skórna – leczenie. Jak przebiega?
Najwłaściwszym postępowaniem, które powinno poprzedzać leczenie objawowe alergii skórnej, jest szczegółowa diagnostyka. Poznanie problematycznych alergenów umożliwi ich późniejsze unikanie, dając nadzieję na wyeliminowanie przykrych dolegliwości. Poza badaniem przedmiotowym i wywiadem lekarz może skierować na badania:
- testy płatkowe naskórkowe wykrywające alergeny kontaktowe, pokarmowe i wziewne,
- próby prowokacyjne,
- oznaczanie swoistych przeciwciał IgE oraz ogólnej puli IgE.
W niektórych przypadkach możliwe jest poddanie się immunoterapii swoistej nazywanej powszechnie odczulaniem . Jest to bardzo czasochłonne leczenie trwające kilka lat, ale daje nadzieję na nabycie tolerancji immunologicznej na uczulający czynnik, co zapobiega wystąpieniu objawów alergii.
Leczenie objawowe polega na stosowaniu leków miejscowych w postaci maści, płynów i kremów oraz przeciwalergicznych leków doustnych. W leczeniu miejscowym najważniejszą rolę odgrywają kortykosteroidy . W ostrej fazie schorzenia stosuje się początkowo silniejsze leki, a w dalszej kolejności słabsze. Użycie konkretnej postaci leku zależne jest od rodzaju zmian. Na zmiany sączące stosuje się lekkie kremy, mleczka i aerozole. W leczeniu rogowaciejących, przesuszonych obszarów skóry zaleca się tłuste maści. Na owłosioną skórę głowy przeznaczone są leki w formie płynów. W terapii schorzeń alergicznych zaleca się wybór jak najniższej działającej dawki kortykosteroidów przez jak najkrótszy okres czasu. Długotrwałe leczenie tą grupą leków może prowadzić do uszkodzenia bariery naskórkowej, przebarwień, ścieńczenia skóry i rozstępów. Alternatywą dla sterydów jest nowsza grupa leków – inhibitory kalcyneuryny . To leki o działaniu immunosupresyjnym, do których należą takrolimus i pimekrolimus . Ponieważ nie wykazują one poważnych działań niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu, mogą być nakładane na obszary szczególnie wrażliwe (twarz, okolice intymne), znalazły także zastosowanie w przewlekłym leczeniu atopowego zapalenia skóry. Czasem w przebiegu alergii skórnej dochodzi do wtórnego nadkażenia bakteryjnego lub grzybiczego, co powoduje konieczność wdrożenia antybiotykoterapii.