U nas zapłacisz kartą
Zmiany alergiczne na skórze - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Wykwity pierwotne
Plama
Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem
Fot. 2. Plamy rumieniowe
Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.
1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
- plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
- rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
- erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.
Wykwity wtórne
Nadżerka jest powierzchownym ubytkiem naskórka, który ustępuje bez pozostawienia blizny. Nadżerki tworzą się w miejscu wykwitów pierwotnych: pęcherzyków, pęcherzy, krost, sączących grudek.
Przeczos
Fot. 9. Przeczos
Przeczos linijny ubytek naskórka będący następstwem drapania. Odmiennie niż nadżerki, przeczosy występują w skórze niezmienionej na skutek mechanicznych urazów.
Pęknięcie, szczelina
Pęknięcie, szczelina jest płytkim linijnym ubytkiem skóry dotyczącym głównie naskórka. Występuje w okolicach, gdzie skóra narażona jest na napinanie i rozciąganie (okolica otworów naturalnych, brodawek sutkowych, dużych stawów). Czynnikami predysponującymi do pęknięć są: suchość skóry i jej wzmożone rogowacenie (rogowiec dłoni i stóp), obrzęk i stan zapalny (wyprzenia drożdżakowe, grzybica stóp międzypalcowa).
Rozpadlina
Rozpadlina różni się od pęknięcia głębszym usadowieniem, sięgającym do skóry właściwej. Zmiany te łatwiej ulegają wtórnemu zakażeniu, goją się z pozostawieniem blizny.
Łuska
Fot. 10. Łuska
Fot. 11. Strup
Fot. 12. Owrzodzenie
Łuska jest wykwitem powstającym w wyniku niepełnego oddzielania się powierzchownych, zrogowaciałych warstw naskórka.
Ze względu na wielkość łusek wyróżniamy: złuszczanie otrębiaste (łupież skóry owłosionej głowy, przyłuszczyca plackowata drobnoogniskowa, odra) i złuszczanie płatowe (erytrodermie, płonica, choroba Kawasakiego).
Strup
Strup – wykwit powstający na skutek zasychania na powierzchni skóry płynu surowiczego, ropnego lub surowiczo-krwawego z resztkami rozpadłych komórek, krwinek i bakterii. Następstwem strupów pokrywających nadżerki są przejściowe przebarwienia, natomiast pokrywających owrzodzenia – blizny.
Co stosować na alergię skórną?
Jeśli borykamy się z problemem alergii skórnej, leczenie objawowe doskonale uzupełnią:
- emolienty – działają silnie nawilżająco poprzez zatrzymywanie wody w naskórku. Ponadto odbudowują barierę naskórkową, redukują świąd, działają regenerująco i przeciwzapalnie. Dzięki swoim właściwościom łagodzą przebieg alergii skórnych, a niekiedy nawet pomagają zapobiegać wystąpieniu zaostrzeń. Warto sprawdzać skład konkretnych preparatów, ponieważ niektóre mogą zawierać substancje potencjalnie alergizujące, zwłaszcza konserwanty (np. parabeny) i substancje zapachowe (np. limonen). W niskich dawkach nie są one szkodliwe dla zdrowych osób, ale w przypadku schorzeń skórnych przebiegających ze stanem zapalnym mogą okazać się problematyczne. Emolienty występują w postaci płynów i żeli do mycia, kremów, oliwek i szamponów.
- środki antyseptyczne – ze względu na ryzyko nadkażeń bakteryjnych i grzybiczych w czasie zaostrzenia objawów skórnych można stosować delikatne środki odkażające, np. na bazie nanosrebra lub chlorowodorku oktenidyny.
- okłady z chłodnej wody lub soli fizjologicznej – bywają pomocne w pierwszej, ostrej fazie wyprysku. Ulgę przyniesie przykładanie kompresów kilka razy dziennie na czas około 30 minut.
- maść dziegciowa – dziegieć sosnowy wykazuje działanie przeciwświądowe, przeciwzapalne i odkażające, dzięki czemu dobrze sprawdza się w pielęgnacji skóry objętej procesem zapalnym.
- maść rumiankowa – ma działanie przeciwzapalne i może być stosowana pomocniczo w łagodzeniu stanu zapalnego skóry. Istnieje jednak ryzyko wystąpienia alergii kontaktowej na składnik czynny maści. Nie zaleca się stosowania jej u niemowląt i najmłodszych dzieci.
Wapno od dawna było stosowane pomocniczo w stanach alergicznych. Ostatnie badania naukowe poddają w wątpliwość skuteczność takiego leczenia, porównując jego efekty do działania placebo. Preparaty z wapniem nie są szkodliwe pod warunkiem, że od ich zastosowania do przyjęcia właściwego leku przeciwalergicznego zachowamy odpowiedni odstęp czasu. W przeciwnym wypadku może zaburzać wchłanianie substancji leczniczej.
Alergia skórna - czyli jak radzić sobie z czerwonymi plamami na skórze?
Skóra to jeden z największych i jednocześnie najbardziej fascynujących organów w ciele człowieka. Uczestniczy w wielu istotnych procesach, jakie zachodzą w naszym organizmie i są kluczowe dla zachowania homeostazy, czyli równowagi organizmu. Odbiera bodźce z otoczenia, wspomaga wydalanie szkodliwych produktów przemiany materii, odpowiada za prawidłową termoregulację, a także umożliwia wchłanianie substancji czynnych. Niestety przez cały czas narażona jest na szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych. Te mogą powodować uszkodzenia w jej barierze ochronnej i przyczyniać się do powstawania reakcji alergicznych na skórze, które stanowią poważny problem zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Jak objawia się alergia skórna? Jak sobie z nią radzić? Poznaj nasze praktyczne wskazówki, które pomogą Ci rozpoznać uczulenie skórne.
Dermatozy – rodzaje schorzeń skóry
Dermatozy to zbiorcze określenie różnorodnych chorób skórnych, związanych z pojawianiem się zmian na powierzchni tkanki. Mogą mieć one charakter genetyczny i niezależny bezpośrednio od stylu życia czy przyzwyczajeń człowieka, bądź być wywołane oddziaływaniem czynników zewnętrznych, wnikających głąb organizmu. Jedną z najczęściej pojawiających się dermatoz, na jaką skarżą się pacjenci, jest alergia skórna na twarzy wywołana sezonowymi pyłkami lub czynnikami uczulającymi. Ma ona charakter przemijający, tj. jej objawy ustępują po odsunięciu elementu drażniącego (alergenu). Jej objawy są często mylone z początkowymi etapami rozwoju atopowego zapalenia skóry.
Typologia chorób skórnych jest niezwykle szeroka i obejmuje kilkanaście grup o zmiennej etiologii chorobowej. Wśród dermatoz wyróżnia się przynajmniej kilkaset różnych jednostek chorobowych, charakteryzujących się zmiennymi cechami występowania. Prezentacja chorób alergicznych skóry prezentuje się następująco:
- atopowe zapalenie skóry,
- wypryski,
- pokrzywka,
- łojotokowe zapalenie skóry,
- inne stany wywołane oddziaływaniem alergenów.
Alergiczne zapalenie skóry może zostać wywołane czynnikami uczulającymi. Główną grupą związków wywołujących niekorzystną zmianę alergiczną na skórze są alergeny oddziałujące zewnętrzne. Czasami dochodzi także do nadwrażliwości na różne składniki pokarmowe, co skutkuje pojawianiem się zaczerwienień skórnych i wyprysków. Mamy wówczas do czynienia z zapaleniem skórnym wywołanym czynnikami wewnętrznymi. Po jakim czasie znika wysypka alergiczna u dorosłych? Zwykle mija po odstawieniu czynnika alergicznego, czasami jednak może mieć postać przewlekłą. W szczególności, gdy kontakt z substancjami uczulającymi nie może zostać do końca wyeliminowany.