U nas zapłacisz kartą
Zmiany skórne w okolicy pępka - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Opryszczka ciężarnych
Opryszczka ciężarnych to rzadka choroba o podłożu immunologicznym. Wykwity skórne przybierają postać charakterystycznych pęcherzyków lub grudek, a także większych pęcherzy pojawiających się na tułowiu w okolicy pępka. Zajmują one często także przedramiona, okolicę pośladkową, rzadziej twarz i owłosioną skórę głowy. Choroba ustępuje po porodzie, jednak może mieć wpływ na przebieg ciąży – może doprowadzić do zahamowania rozwoju płodu i zwiększa ryzyko przedwczesnego porodu.
Ta stosunkowo rzadka choroba jest wynikiem nadwrażliwości organizmu na intensywnie wzrastający na początku ciąży poziom progesteronu. Zmiany w jej przebiegu przypominają trądzik i odejmują grzbiety dłoni, oraz kończynę dolną od pośladków do kolan. Dodatkowo mogą wystąpić także bóle i zapalenia stawów oraz zmiany w płucach. W trakcie przebiegu choroby następuje niestety wzrost ryzyka poronienia.
Przebarwienia skóry i trądzik
Ciężarna w pewnym momencie z pewnością zauważy ciemnienie znamion na ciele, brodawek sutkowych, a także kresy białej, czyli linii przebiegającej wzdłuż pępka. Jak już wspominaliśmy wcześniej dzieje się tak na skutek zwiększonej w trakcie ciąży produkcji melaniny.
Oprócz tego rodzaju zmian, przyszłe mamy dość często dotyka problem trądziku w ciąży. Uwarunkowane jest to zwiększoną ilością hormonów produkowanych przez organizm, co prowadzi do nadprodukcji łoju i zatykania gruczołów łojowych w skórze, a tym samym do stanów zapalnych. Pod żadnym pozorem nie wolno stosować w tym wypadku preparatów na trądzik, gdyż niektóre z nich mogą szkodzić dziecku. Konieczne w tej sytuacji może być ograniczenie tłuszczu w diecie, większa aktywność fizyczna oraz dobre nawodnienie organizmu. Nie ma sensu się jednak załamywać, gdyż większość przypadków ustępuje na przełomie II i III trymestru lub zaraz po porodzie.
Wykwity pierwotne
Plama
Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem
Fot. 2. Plamy rumieniowe
Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.
1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
- plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
- rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
- erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.
Co robić, kiedy zaczyna nas swędzieć skóra w ciąży?
Uczucie swędzenia prowokuje do pocierania skóry, co z kolei może doprowadzić do powikłań w postaci:
- zadrapań i podrażnień,
- bólu,
- owrzodzeń,
- stanów zapalnych skóry,
- wtórnych zakażeń bakteryjnych lub grzybiczych.
Mimo że odruch drapania bywa silny, należy się go wystrzegać, podejmując działania mające na celu uśmierzenie świądu . Jeśli świąd uniemożliwia normalne funkcjonowanie lub dołączają do niego kolejne niepokojące objawy, należy niezwłocznie udać się do lekarza . Jego zadaniem jest wykluczenie obecności poważniejszych schorzeń oraz w razie konieczności przepisanie odpowiednich leków łagodzących dolegliwości. Zwykle stosuje się miejscowo słabe maści sterydowe , a w przypadku uporczywego świądu także doustne leki przeciwhistaminowe .
Swędzenie brzucha – czy to może być cholestaza ciężarnych?
Cholestaza ciążowa to zaburzenie pracy wątroby, będące powikłaniem zaawansowanej ciąży. Za rozwój schorzenia odpowiadają zarówno czynniki hormonalne, środowiskowe, jak i uwarunkowania genetyczne. W populacji Europejczyków cholestazę stwierdza się średnio u 0,5-1,5% ciężarnych kobiet. Najbardziej narażone są kobiety w ciążach mnogich oraz te, które już kiedyś ją przechodziły. Schorzenie najczęściej rozwija się w III trymestrze (w okolicach 30. tygodnia ciąży). Pierwszym objawem jest intensywne swędzenie wnętrza dłoni i stóp, które nasila się wieczorem i w nocy. Później świąd może rozszerzać się na kończyny i tułów, a w najbardziej zaawansowanej postaci obejmuje całe ciało. Nie stwierdza się jednak żadnych zmian skórnych ani wysypek . Świąd przy cholestazie jest na tyle intensywny, że utrudnia normalne funkcjonowanie i zakłóca sen, przez co często zmusza kobietę do odbycia porady lekarskiej. Umiarkowane swędzenie ograniczone do skóry brzucha zwykle nie świadczy o tym schorzeniu. Dla pewności można jednak wykonać badanie stężenia kwasów żółciowych we krwi , ponieważ w przebiegu cholestazy po kilku tygodniach od wystąpienia pierwszych objawów dochodzi do ich znacznego podwyższenia. U niektórych pacjentek może wystąpić żółtaczka i tłuszczowe biegunki. Cholestaza ciążowa nie jest groźna dla kobiet, jednak pogarsza jakość codziennego życia i 3-krotnie zwiększa ryzyko wystąpienia cholesterolowej kamicy pęcherzykowej. Kobieta cierpiąca na to schorzenie powinna przejść na lekkostrawną dietę o obniżonej zawartości tłuszczów. W leczeniu farmakologicznym stosuje się kwas ursodezoksycholowy obniżający poziom kwasów żółciowych. Ma to szczególne znaczenie, ponieważ ich zbyt wysokie stężenie może obkurczać naczynia krwionośne kosmówki łożyska. Lek ten uznaje się za bezpieczny do stosowania w ciąży, ponieważ dzieci kobiet, które były nim leczone, rozwijają się prawidłowo, nie wykazując żadnych odchyleń od rówieśników. W przebiegu cholestazy częściej dochodzi do krwotoków okołoporodowych, dlatego pacjentkom podaje się dożylnie witaminę K. Nieleczona cholestaza ciężarnych jest poważnym zagrożeniem dla rozwijającego się płodu , ponieważ może przyczynić się do:
