U nas zapłacisz kartą
Zmiany skórne w okolicy pępka - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Wróg każdej kobiety – rozstępy
Choć walkę z rozstępami prędzej czy później będzie musiała stoczyć każda kobieta, rozstępy w ciąży są szczególnym przypadkiem. Pojawiają się one u ponad 50 % ciężarnych na skutek zarówno zmian hormonalnych, jak i gwałtownego rozciągania przez powiększającą się macicę skóry brzucha. Często występują także na skórze piersi, bioder i w okolicy pleców, czyli w tych regionach ciała, gdzie w ramach przygotowania do porodu, dochodzi do równego rodzaju zmian strukturalnych.
Rozstępy występują w postaci żyworóżowych linijnych kresek na skórze, które z biegiem czasu bledną. W ich przypadku dużą rolę odgrywa odpowiednia pielęgnacja skóry w wymienionych okolicach, która może znacznie poprawić ich wygląd. Oprócz tego niezwykle ważne jest prawidłowe przybieranie na wadze i niezbyt forsowne ćwiczenia fizyczne, które pomogą w utrzymaniu sprawności mięśni i jędrności ciała. Podczas walki z rozstępami istotna jest systematyczność, gdyż tylko dzięki niej możliwe do osiągnięcia będą satysfakcjonujące przyszłą mamę efekty estetyczne.
Choroby pępka
Przyczyną zakażenia pępka zwykle są gronkowce. Zakażenie rozwija się w obrębie kikuta pępowinowego u noworodków. W krajach rozwiniętych występuje rzadko. W pierwszym etapie powoduje zapalenie pępka, ale łatwo może szerzyć się poprzez naczynia pępkowe, co doprowadzi do zapalenia otrzewnej, a w konsekwencji do posocznicy.
Zapalenie pępka częściej dotyczy dzieci z zaburzeniami w układzie odpornościowym. W leczeniu zwykle stosuje się antybiotykoterapię w kierunku niszczenia bakterii odpowiedzialnych za zakażenie.
Czasami miejsce po odpadnięciu pępowiny u niemowlęcia nie goi się prawidłowo. W dnie pępka pojawia się wtedy czerwony, sączący guzek. Jest to tak zwany „ziarniniak pępka”. Ziarniniak jest to przerastająca, zakażona i niegojąca się tkanka ziarninowa.
Stan ten wymaga konsultacji lekarza. Leczenie polega na stosowaniu maści z antybiotykiem, częstego przemywania pępka, a w wybranych przypadkach drobnego zabiegu polegającego na podwiązaniu szypuły ziarniniaka.
Uwypuklenie dna pępka świadczy o obecności przepukliny, czyli otworu w powłokach jamy brzusznej. W wypadku zauważenia przepukliny należy zasięgnąć porady lekarza.
Możliwe jest stosowanie leczenia zachowawczego polegającego na zakładaniu specjalnych plastrów zbliżających mięśnie proste brzucha, co pozwala na zamknięcie otworu przepukliny. Leczenie to przynosi w wielu wypadkach bardzo dobre efekty. Duże przepukliny jednak najczęściej wymagają leczenia operacyjnego.
- Guz pępka (tzw. guz siostry Mary Joseph)
Zwykle cechuje się nieregularnym odgraniczeniem i twardą konsystencją, może być bolesny. Powierzchnia zmiany często jest owrzodziała lub martwicza, może występować krwista, surowicza lub ropna wydzielina.
Zwykle wskazuje na występowanie rozsianych nowotworów: jelita grubego, żołądka, jajnika bądź trzustki, które przedostają się „na zewnątrz” wzdłuż więzadła prowadzącego z jamy brzusznej do pępka. Dość często guzki te są pierwszym objawem niewykrytego wcześniej raka.
Swędzenie skóry w ciąży – co może oznaczać?
Problem swędzącej skóry pojawia się najczęściej u kobiet w zaawansowanej ciąży. W nielicznych przypadkach swędzenie można odczuwać już od pierwszego trymestru, jednak zwykle nasila się dopiero pomiędzy 6. a 9. miesiącem ciąży. Świąd skóry nie jest postrzegany jako schorzenie samo w sobie, a jedynie jako objaw, którego występowanie może mieć różnorodne przyczyny. W zdecydowanej większości przypadków nie świadczy on o niczym poważnym, co mogłoby zagrozić życiu matki i dziecka. Zwykle świąd skóry ustępuje samoistnie w ciągu 1-2 tygodni od porodu. Oprócz niegroźnych dermatoz istnieją też rzadsze, poważniejsze schorzenia, które dotykają kobiet w ciąży i zagrażają nienarodzonemu dziecku. Jeśli dotyczy nas problem ze swędzącą skórą, należy przede wszystkim ustalić, co jest tego powodem. Wśród możliwych przyczyn wymienia się:
- rozciąganie się skóry,
- cholestaza ciężarnych ,
- atopowe wykwity ciążowe, do których zalicza się atopowe zapalenie skóry, świerzbiączkę ciężarnych oraz swędzące ciążowe zapalenie mieszków włosowych (PFP),
- polimorficzne wykwity ciążowe,
- opryszczka ciężarnych (pemfigoid).
Wykwity pierwotne
Plama
Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem
Fot. 2. Plamy rumieniowe
Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.
1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
- plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
- rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
- erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.
Swędzenie brzucha – czy to może być cholestaza ciężarnych?
Cholestaza ciążowa to zaburzenie pracy wątroby, będące powikłaniem zaawansowanej ciąży. Za rozwój schorzenia odpowiadają zarówno czynniki hormonalne, środowiskowe, jak i uwarunkowania genetyczne. W populacji Europejczyków cholestazę stwierdza się średnio u 0,5-1,5% ciężarnych kobiet. Najbardziej narażone są kobiety w ciążach mnogich oraz te, które już kiedyś ją przechodziły. Schorzenie najczęściej rozwija się w III trymestrze (w okolicach 30. tygodnia ciąży). Pierwszym objawem jest intensywne swędzenie wnętrza dłoni i stóp, które nasila się wieczorem i w nocy. Później świąd może rozszerzać się na kończyny i tułów, a w najbardziej zaawansowanej postaci obejmuje całe ciało. Nie stwierdza się jednak żadnych zmian skórnych ani wysypek . Świąd przy cholestazie jest na tyle intensywny, że utrudnia normalne funkcjonowanie i zakłóca sen, przez co często zmusza kobietę do odbycia porady lekarskiej. Umiarkowane swędzenie ograniczone do skóry brzucha zwykle nie świadczy o tym schorzeniu. Dla pewności można jednak wykonać badanie stężenia kwasów żółciowych we krwi , ponieważ w przebiegu cholestazy po kilku tygodniach od wystąpienia pierwszych objawów dochodzi do ich znacznego podwyższenia. U niektórych pacjentek może wystąpić żółtaczka i tłuszczowe biegunki. Cholestaza ciążowa nie jest groźna dla kobiet, jednak pogarsza jakość codziennego życia i 3-krotnie zwiększa ryzyko wystąpienia cholesterolowej kamicy pęcherzykowej. Kobieta cierpiąca na to schorzenie powinna przejść na lekkostrawną dietę o obniżonej zawartości tłuszczów. W leczeniu farmakologicznym stosuje się kwas ursodezoksycholowy obniżający poziom kwasów żółciowych. Ma to szczególne znaczenie, ponieważ ich zbyt wysokie stężenie może obkurczać naczynia krwionośne kosmówki łożyska. Lek ten uznaje się za bezpieczny do stosowania w ciąży, ponieważ dzieci kobiet, które były nim leczone, rozwijają się prawidłowo, nie wykazując żadnych odchyleń od rówieśników. W przebiegu cholestazy częściej dochodzi do krwotoków okołoporodowych, dlatego pacjentkom podaje się dożylnie witaminę K. Nieleczona cholestaza ciężarnych jest poważnym zagrożeniem dla rozwijającego się płodu , ponieważ może przyczynić się do:
